Monday, July 9, 2007

ရိုးရာအေမြ (၃)

ျမန္မာ့ေနာင္ေရး စိတ္ေအးဖို႕ ကေလးမ်ားကို ေပးေဆာ့စို႕

ႏိုင္ငံျခားမွာမဟာဘြဲ႕ေလး ရမလားလို႕ သြားသင္မိပါတယ္။ စကားရည္ လုနည္းနဲ႕ ရန္ေတြ႕နည္းကို မဟာ ေျမာက္ေအာင္ တတ္လာခဲ့ပါတယ္။ အိမ္နီးခ်င္း ႏိုင္ငံမ်ားက ႏိုင္ငံသားမ်ားဟာ ျမန္မာကို ေတာ္ေတာ္ ခ်စ္ပံုရ ပါတယ္။ အိႏၵိယ ႏိုင္ငံသား အတန္းသား တစ္ေယာက္က ျမန္မာဟာ သိပ္ဗိုလ္က် ခ်င္ပါသတဲ့။ သူတို႕ရဲ႕ အာသံ၊ မဏိပူရ၊ ကခ်ာနယ္ ေတြကို ႏွစ္ရာခ်ီၿပီး အခါခါ သိမ္းဖူးသတဲ့။ တရုတ္ ေက်ာင္းသားကလည္း တရုတ္ႏိုင္ငံ ေတာင္ပိုင္းကို ၃ခါ အသိမ္းခံ ရဖူးေၾကာင္း ေျပာရင္းဆိုရင္း ေထာက္ခံပါတယ္။ က်န္တဲ့ထိုင္း ေက်ာင္းသူမ်ားက ကက္ကက္လန္ သြားေအာင္ ေျပာလိုက္တာ ကေတာ့ သူတို႕ ထိုင္းမင္းဆက္ ေခတ္ကေလး ၃ေခတ္ရွိတာ (လန္းနေခတ္၊ ဆူခိုထိုင္း ေခတ္နဲ႕ အယုဒၶယ ေခတ္) ရွိသမွ် ျမန္မာ ေၾကာင့္ခ်ည့္ ပ်က္ ရသတဲ့။ အဲ..

ခုလို ျမန္မာျပည္ ဒုကၡပင္လယ္ ေ၀ေနခ်ိန္မွာ သူတို႕၃ႏိုင္ငံ ေပါင္းတိုက္ရင္ ျမန္မာ ဘာခံႏိုင္မလဲ တဲ့ေလ။ စိတ္ဆိုး လြန္းလို႕ အသားမ်ားေတာင္ ဆတ္ဆတ္ တုန္ပါရဲ႕။ သူ႕ဘိုးေဘး ညံ့လို႕ တို႕ဘိုးေဘးက သိမ္းတာ ခံရတာကို သည္ေခတ္ ေရာက္မွ ဆိုးေမြခံရ ေတာ့မွာပါလား လို႕ေတြး မိေတာ့ မခံခ်င္ဘူးေပါ့။ သည္ေတာ့ ဟန္ကိုယ့္ဖို႕ ဆိုတဲ့အတိုင္း ျမန္မာကို လြယ္လြယ္ တိုက္လို႕ မရႏိုင္ေၾကာင္း ျပန္ေခ်ပ ပါေတာ့တယ္။ ဘာေၾကာင့္ လဲတဲ့။ အႏုျမဴ လက္နက္ ပိုင္ေနၿပီ မို႕လို႕လားတဲ့။ အႏုျမဴ လက္နက္ မပိုင္ရင္ေတာင္ မင္းတို႕ ၃ႏို္င္ငံလံုး ေပါင္းတိုက္ေတာင္ မႏိုင္ေအာင္ တို႕လူမ်ိဳး ကိုယ္တိုင္က ေတာ္ၿပီးသားလို႕ ပိတ္ေျပာလိုက္ တာေပါ့။ ဘယ္လိုအေၾကာင္း ေၾကာင့္လဲတဲ့။ အင္း.. သက္ေသျပ ရေတာ့မွာေပါ့။ မွတ္ေလာက္ သားေလာက္ တစ္ခြန္း ေျပာလိုက္တယ္… တို႕ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြရဲ႕ အက မွန္သမွ် သိုင္းကြက္… တို႕ ျမန္မာ ကေလးေတြရဲ႕ ရိုးရာ ကစားနည္း မွန္သမွ် အေျခခံ စစ္ဗ်ဴဟာ… လို႕ေယာအတြင္း၀န္ ဦးဘိုးလိႈင္ဟာ အဂၤလိပ္တို႕ရဲ႕ ေဘးရန္ကို ႀကိဳတြက္ၿပီး အေကာင္းဆံုးကို ေမွ်ာ္လင့္ ေပမယ့္ အဆိုးဆံုးကို ျပင္ဆင္တဲ့ အေနနဲ႕ ျမန္မာ့ရိုးရာ ကိုယ္ခံပညာကို ကဗ်ာလြတ္ အကအျဖစ္ေရာ၊ နန္းတြင္း အကေတြ အျဖစ္ပါ တီထြင္ ျမဳပ္ႏွံၿပီး သမိုင္းမွာ သည္လိုရွားပါး အဖိုးတန္တဲ့ ပညာေတြ ပေပ်ာက္ မသြားေအာင္ ထိန္းသိမ္း ခဲ့ပါတယ္။ တရုတ္ ဇာတ္လမ္းတြဲ ေတြမွာ ျမင္ဖူးၾက ပါလိမ့္မယ္။ မိဖုရားနဲ႕ သမီးေတာ္ ေတြနားမွာ ခစား ေစာင့္ေရွာက္ရတဲ့ အထိန္းေတာ္ ေတြဟာ သင္းကြပ္ထားတဲ့ ေယာက္်ားေတြ ျဖစ္ၿပီး သူတို႕ေတြဟာ ေတာ္၀င္ မိသားစုကို ကာကြယ္ဖို႕ ကိုယ္ခံ သိုင္းပညာရပ္ကို ထူးခၽြန္အဆင့္ ထိ တတ္ေျမာက္ ၾကပါတယ္။ ျမန္မာ နန္း တြင္းမွာလဲ သည္လို ကိုယ္ရံေတာ္ ေတြရွိေပမယ့္ သင္းကြပ္ ေယာက္်ားေတြကို ကိုယ္ရံေတာ္ အျဖစ္ မထားဘဲ မိန္းမစိုးလို႕ ေခၚတဲ့ စြယ္စံု ပညာရွင္ အမ်ိဳးေကာင္း သမီးႀကီးေတြကို ထားေလ့ရွိၿပီး သူတို႕ ရဲ႕ ၂ဖက္စံုခ် ပ၀ါ ရွည္ ႀကီးမ်ားဟာ အဆင့္ျမင့္ဆံုး လက္နက္ေပ်ာ့မ်ား အျဖစ္ အသံုးခ်ႏိုင္ၿပီး လည္ပင္းက ပုတီးကံုး မ်ားထဲက ပုတီးလံုးမ်ားနဲ႕ ေခါင္းေပၚမွာ ထိုးစိုက္ထားတဲ့ ဆံထိုးမ်ားကေတာ့ လက္နက္ပုန္းမ်ား ျဖစ္ၾကပါတယ္။ သည္ေလာက္ဆိုရင္ ေရွးျမန္မာ အမ်ိဳးသမီးေတြ ညံ့မညံ့ သိသာေလာက္ၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ သည့္အျပင္ ျမန္မာ့ရိုးရာ ကကြက္ မ်ားဟာ ေခါင္း၊ ခါး၊ ေျခ၊ လက္ အားလံုးကို အခ်ိဳးက်က် ဘက္စံုပတ္ လည္ လႈပ္ရွားၿပီးမွ ကလို႕ရတဲ့ ကကြက္ အရွင္မ်ား ျဖစ္တာကို တရုတ္နဲ႕ အိႏၵိယႏိုင္ငံ ကလြဲလို႕ က်န္တဲ့ ပတ္၀န္းက်င္ ႏိုင္ငံေတြက ရိုးရာ အကမ်ားရဲ႕ ကကြက္ အေသ မ်ားနဲ႕ ႏိႈင္းယွဥ္ ၾကည့္ရင္ ပညာသည္မ်ားက ရွင္းရွင္း လင္းလင္း သိျမင္ႏိုင္ ၾကပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္ ျမန္တဲ့ ကကြက္အရွင္ကို တည္ၿငိမ္စြာ ကတဲ့ ဆီမီးခြက္အက တစ္မ်ိဳးကိုပဲ နမူနာ ၾကည့္ပါဦးစို႕။ အေျခခံစစ္ဗ်ဴဟာမ်ား ကိန္းေအာင္း ေနေသာ ျမန္မာ့ရိုးရာ ကေလး ကစားနည္း မ်ားကိုလည္း ေစ့ေစ့စပ္စပ္ ေလ့လာၾကည့္ ၾကပါဦးစို႕…
1. ကာကြယ္ေရးပညာရပ္မ်ား၊ တာ၀န္ယူမႈ နဲ႕ ၾကံ့ခိုင္ေရး ေလ့က်င့္ခန္း မ်ားကို ေရာေမႊထားတဲ့ ကစား နည္းမ်ား ကေတာ့ အရူးမႀကီး မစာဥနဲ႕ ေရႊစြန္ညိဳ၊ ေက်ာက္ရုပ္ ေက်ာက္ဖ်က္ စိန္ေျပးတမ္း အစရွိတဲ့ ကစားနည္းမ်ား၊
2. စိန္ေခၚၿပီးရင္ ဘြာမခတ္ေၾကး ဆိုတဲ့ စိတ္ဓာတ္ကို သင္ေပးတဲ့ ရိုးရိုး စိန္ေျပးတမ္း အစရွိတဲ့ ကစားနည္းမ်ား၊
3. မ်က္စိလ်င္မႈကို ဦးစားေပးတဲ့ လိပ္ဥ ဖြက္တမ္း၊ တူတူ ပုန္းတမ္း အစရွိတဲ့ ကစားနည္းမ်ား၊4. လူ႕ေလာကရဲ႕ စည္းကမ္းမ်ားနဲ႕ လူ႕စည္း၊ ဘီလူးစည္း တို႕ကို စည္းမေက်ာ္ မိေအာင္ သတိေပး သင္ေပးတဲ့ ထုပ္စည္းတိုးတမ္း အစရွိတဲ့ ကစားနည္းမ်ား
5. အကင္းပါးမႈ၊ လ်င္ျမန္ ဖ်တ္လတ္မႈ၊ တဖက္သားရ႕ဲ အားနည္းခ်က္ကို ျမင္ေအာင္ ၾကည့္တတ္ၿပီး အျမန္ဆံုး အႏိုင္ယူႏိုင္တဲ့ အခြင့္အေရးတို႕ကို ရယူ အပိုင္ဆုပ္နည္း တို႕ကို ေလ့က်င့္ေပးႏိုင္တဲ့ စစ္တိုက္တမ္း၊ ေခါင္းအံုးရိုက္၊ အုန္းသီးလု၊ မ်က္စိ အ၀တ္စည္း သံပံုးရိုက္ျခင္း အစရွိတဲ့ ကစားနည္းမ်ား
6. အုပ္စုလိုက္ စည္းလံုး ညီညြတ္မႈကို အေျခခံၿပီး အဖြဲ႕ ၂ဖြဲ႕ ယွဥ္ၿပိဳင္ အႏိုင္ယူရတဲ့ ဂံုနီအိတ္ စြပ္ၿပိဳင္ပြဲ၊ ကုန္းတြင္း ေလွေလွာ္ပြဲ၊ လြန္ဆြဲပြဲ အစရွိတဲ့ ကစားနည္းမ်ား
7. ဇြဲႀကီးမႈကို ေလ့က်င့္ေပးတဲ့ ၾကက္ဖခြပ္ ၿပိဳင္ပြဲ၊ ေခ်ာတိုင္တက္ပြဲ အစရွိတဲ့ကစားနည္းမ်ား
8. ကာယဆိုင္ရာ အပစ္အခတ္ ေလ့က်င့္ခန္းမ်ားကို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီး ေပးႏိုင္တဲ့ ဂူလီရိုက္ျခင္း၊ က်ည္းသား ရိုက္ျခင္း၊ ေထြပစ္ျခင္း၊ ဖန္ခုန္ျခင္း၊ ဇယ္ေတာက္ျခင္း၊ ဂ်င္ေပါက္ျခင္း၊ ေဂၚလီရိုက္ျခင္း အစရွိတဲ့ ကစားနည္းမ်ား၊
9. ျဖတ္ထိုးဉာဏ္၊ ဗဟုသုတနဲ႕ အကင္းပါးစြာ တြက္ခ်က္ျခင္း တို႕ကို ဦးစားေပးတဲ့ ေၾကြပစ္ျခင္း၊ နာမည္ဖြက္ျခင္း၊ စကားထာဖြက္ျခင္း၊ သံခ်ပ္ထိုးျခင္း အစရွိတဲ့ကစားနည္းမ်ား၊စသည္စသည္ျဖင့္ ကေလးမ်ားအတြက္ ဘ၀တြင္ လူ႕ေလာကႏွင့္ အသားတက် ေနထိုင္ ႀကီးျပင္း ႏိုင္ေစဖို႕ အေျခခံ ဗ်ဴဟာမ်ား စိမ့္၀င္ေနေသာ ကစားနည္းမ်ားကို အေျမာ္အျမင္ ႀကီးလွေသာ ေရွး ျမန္မာႀကီးမ်ားက စီစဥ္ထား ရွိခဲ့ေလသည္။ သုေတသနႀကီး တစ္ခု ျပဳလို႕ရ ေလာက္ေအာင္ပင္ အေျမာ္အျမင္ ႀကီးမားစြာ စီစဥ္ ထားရွိေသာ ျမန္မာ့ရိုးရာ ကေလး ကစားနည္း မ်ားေၾကာင့္ အေဆာ့ သန္ေသာ ျမန္မာကေလးမ်ား အားလံုး လိုလို ဉာဏ္ေကာင္း အကင္းပါးကာ ႏိုင္ငံတကာ နယ္ပယ္တြင္ လူသူ ၀င္ဆံ့လ်က္ လူေတာ္မ်ား ျဖစ္ေနၾကျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ဒါ့ျပင္ မိဘလက္ဖ်ားခါ ေလာက္ေအာင္ အေဆာ့သန္ေသာ ျမန္မာ ကေလးငယ္မ်ား အားလံုးသည္ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေထာင္ခ်ီ ၾကာတဲ့ ေရွးေခတ္ ကတည္းက ယေန႕တိုင္ တြင္က်ယ္စြာ အသံုးျပဳေနတဲ့ ႀကိဳးမဲ့ ဆက္သြယ္ေရး (၀ိုင္ယာလက္စ္) နည္းပညာလို႕ ေနာက္ေျပာင္ ေျပာဆိုၾက တဲ့အထိ အသံုးျပဳၾကတဲ့ အသံတိတ္၊ အသံထြက္ ဆက္သြယ္ အခ်က္ေပးနည္း မ်ားကိုလည္း ရွာရွာေဖြေဖြ တီထြင္ အသံုးျပဳကာ အခ်င္းခ်င္း ခ်ိန္းဆို ကစားၾကပါ ေသးသည္။ သည္လိုနည္း မ်ားကေတာ့ ေရတြက္ စာရင္းျပဳလို႕ ကုန္ႏိုင္မည္ပင္ မထင္ပါေခ်။ ဥပမာ အသံတိတ္ ဆက္သြယ္ေရး အတြက္ ၾကက္ဥ၊ ဘဲဥခြံထဲ မီးဖိုျပာ၊ ဖုန္၊ သဲတို႕ ထည့္ကာ ပစ္ခတ္ျခင္း၊ မီးခိုးထည့္ျခင္း၊ ေျခဟန္လက္ဟန္ မ်က္စမ်က္န ပစ္ျခင္း၊ သစ္ရြက္ေျခြခ် အခ်က္ျပ ျခင္း၊ ၀ါးရံုေတာ ႏွင့္ ျခံဳပုတ္တို႕ကို ခါျခင္း အစရွိသည္ တို႕ျဖစ္ၿပီး အသံထြက္ အခ်က္ျပျခင္း အတြက္ လက္ ေခါက္မႈတ္ျခင္း၊ ၀ါးပိုးလံုးကို အခ်က္ ေရတြက္ ရိုက္ႏွက္ျခင္း၊ ၀ါးပိုးလံုး ေခါင္းထဲ ေက်ာက္ခဲထည့္ၿပီး ခေလာက္ျခင္း အစရွိသည္တို႕ ျဖစ္ပါသည္။ လူႀကီးမ်ား ဗဟိုစည္ တီးျခင္း၊ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွ အုန္းေမာင္း ႏွင့္ သူႀကီးအိမ္မွ တုံးေမာင္း (အုန္းေမာင္း ႏွင့္ တံုးေမာင္း မတူပါ) ေခါက္ျခင္း၊ စစ္တပ္မွ ခရာမႈတ္ျခင္း တို႕ကို ကေလးမ်ားက သူတို႕နည္း သူတို႕ဟန္ျဖင့္ တကယ္ မတူေအာင္ အတုခိုးထားျခင္း ျဖစ္ဟန္ တူပါ သည္။ သို႕ေသာ္ ျမန္မာ လူမ်ိဳးတို႕ရဲ႕ အမ်ိဳးသား ကိုယ္လံုပညာေခၚ သည္လို အဆင့္ျမင့္ ရိုးရာ ယဥ္ေက်းမႈမ်ား ကို တန္ဖိုးထားရ ေကာင္းမွန္း သိသူ နည္းပါးလာ ၾကေသာေၾကာင့္ တျဖည္းျဖည္း တိမ္ေကာလာၿပီး ႏိုင္ငံရပ္ျခား တိုင္းတပါးကို အထင္ႀကီး စိတ္ျဖင့္ တိုင္းတပါး ရိုးရာ ယဥ္ေက်းမႈ အကမ်ားႏွင့္ ကစားနည္းမ်ား လႊမ္းမိုး ခံရမည္ကို စိုးရိမ္ေသာေၾကာင့္ သည္ေဆာင္းပါးကို ေရးသား လံႈ႕ေဆာ္ လိုက္ရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ အထက္ပါ ကစားနည္း မ်ားကိုလည္း ေသေသခ်ာခ်ာ တစ္နည္းခ်င္း တင္ျပပါဦးမည္။ ျမန္မာ ကေလးငယ္မ်ား လြတ္လပ္ ေပ်ာ္ရႊင္ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ေပြေပြလီလီ၊ တီတီထြင္ထြင္ ေဆာ့ကစား ႏိုင္ၾကပါေစ။ သည္လို ကစားျခင္း ျဖင့္ ကာယ၊ ဉာဏ အစခ်ီကာ ဗလငါးတန္ ျပည့္စံု လိမၼာေသာ ႏိုင္ငံသားေကာင္း ေလးမ်ား ျဖစ္လာၿပီး ႏိုင္ငံအက်ိဳး သယ္ပိုး ႏိုင္ၾကပါေစ။

2 comments:

ဂ်စ္တူး - gyit_tu said...

လႈိင္ေရ.. ဒါေလးဖတ္ရတာ အေတာ္ဗဟုသုတ တိုးတယ္ ။ သူတို့နဲ့ စကားရည္လုေနတဲ့ လိႈင့္ပံုကို ေတြးျပီး ျပံဳးမိေသး း)

Khunmyahlaing said...

စကားရည္ လုရတာ အကုသိုလ္ေတာ့ မ်ားတယ္ မဂ်စ္ေရ႕.. ေနာက္ထပ္ စကားရည္ လုပြဲ အေတြ႕အၾကံဳေတြ လာဦးမယ္.. ျမန္မာကို သိပ္ႏွိမ္တာ.. ကိုယ္က ငံု႕မခံ ႏိုင္ေတာ့ ပြႀကီးကို ျဖစ္လို႕ :P