If there is no self-censorship, Dictatorship comes. (By Morgan Olofsson)
(မၾကာမီ = ေမ ွ်ာ္)
Type rest of the post here
Tuesday, October 27, 2009
Monday, October 26, 2009
ႏိုင္ငံေရးကို ႏွာေခါင္း႐ႈံ႕ခဲ့တဲ့ ေရေပၚဆီ လူတန္းစားေတြ
လူထုစိန္ဝင္း
(ေအာက္တုိဘာ ၅ ရက္ေန႕ထုတ္ Favourite ဂ်ာနယ္မွာ ေရးထားတဲ့ ဆရာလူထုစိန္၀င္းရဲ့ ေဆာင္းပါး ျဖစ္ပါတယ္။ တတိယအုပ္စု ဆုိသူေတြကို ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ေ၀ဖန္ေလ့ရိွတဲ့ ဆရာ လူထုစိန္၀င္းရဲ့ အျမင္ကို သိႏုိင္ေအာင္ မွ်ေ၀ေပးလိုက္ ပါတယ္။ )
"ျမန္မာ လူမ်ိဳးမ်ားရဲ႕ ႏိုင္ငံေရး အသိအျမင္ ဗဟုသုတက နိမ့္က်ေနေသး ေလေတာ့ ဒီမိုကေရစီ စနစ္ ေအာင္ျမင္ပါ့မလား" အသက္ႏွစ္ဆယ္၊ အစိတ္ဝန္းက်င္ လူငယ္ေတြနဲ႔ စကားေျပာၾကတိုင္း ဒီေမးခြန္း တစ္ခုကို ေမးၿမဲျဖစ္တယ္။ သူတို႔ စိတ္ထဲမွာ အေနာက္ ႏိုင္ငံႀကီးေတြလို ဖြံ႕ၿဖိဳး တိုးတက္ေနတဲ့ ႏုိင္ငံႀကီးေတြမွ ဒီမိုကေရစီ ေအာင္ျမင္ႏုိင္တယ္လို႔ ထင္မွတ္ ေနၾကဟန္ ရွိပါတယ္။ တခ်ိဳ႕က်ေတာ့လည္း ႏိုင္ငံေရးဆိုတာ ႏွာေခါင္း ႐ႈံစရာလို႔ ယူဆၿပီး တစ္သက္လံုး ေဝးေဝးေရွာင္ခဲ့တဲ့ ေရေပၚဆီ လူတန္းစား "အီလစ္"(elite) ေတြ ေျပာတဲ့ စကားသံေတြ ၾကားၿပီး "နေဝတိမ္ေတာင္" ျဖစ္ေနၾကပံု ရပါတယ္။
အေပၚယံမွာ ေဝ့ကာဝဲကာ
ေရေပၚဆီ လူတန္းစား ဆိုတာက အမ်ားအားျဖင့္ ေခတ္တိုင္း ေခတ္တိုင္းမွာ ေရေပၚဆီလို အေပၚယံမွာခ်ည္း ေဝ့ေနေလ့ရွိလို႔ ေရေပၚဆီ လူတန္းစားလို႔ ေခၚတာျဖစ္တယ္။ သူတို႔က ၿမိဳ႕ႀကီးသားေတြ ျဖစ္ေတာ့ လည္လည္ပတ္ပတ္ ရွိၾကတယ္။ ဘယ္သူ တန္ခိုးရွိသလဲဆိုတာ ေကာင္းေကာင္းသိၿပီး တန္ခိုးရွိသူတိုင္းနဲ႔ တည့္ေအာင္ေပါင္း အျမတ္ထုတ္တတ္ၾကတယ္။ ေပါင္းေနတဲ့ သူ တန္ခိုးအေရာင္ မွိန္သြားရင္ ခ်က္ခ်င္းစြန္႔ခြာၿပီး အေရာင္ေတာက္သူကို ေျပးကပ္ေလ့ ရွိတယ္။ ရာသီဥတုကို လိုက္ၿပီး အေရာင္ ေျပာင္းတတ္တဲ့ လူစားမ်ိဳးေတြ ျဖစ္ၾကတယ္။ ေခတ္တိုင္း ေခတ္တိုင္း အေပၚယံလႊြာမွာခ်ည္း ေဝ့ကာဝဲကာ ေနၾက ေလေတာ့ လူေတြကို အၿမဲတမ္း ငံုၾကည့္ေလ့ရွိတယ္။ တန္ခိုးေရာင္ ၿပိဳးၿပိဳးျပက္ျပက္ လက္တဲ့သူ မဟုတ္ရင္ ဘယ္သူ႔ကိုမွ အထင္ႀကီးတာ မဟုတ္ဘူး။ဒီေတာ့ လူေတြၾကား ဘယ္ေတာ့မွ မေနဘူး။ လူေတြ အေၾကာင္းလည္း ဘာမွမသိဘူး။ လူေတြ အေၾကာင္း မသိေတာ့ တိုင္းျပည္ ႏိုင္ငံအေၾကာင္းလည္း ဘာမွ မသိပါဘူး။ စင္ကာပူ ႏိုင္ငံႀကီး တိုးတက္ပံုေတြ၊ နယူးေယာက္ ၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီး စည္ကားပံု ေတြ အေၾကာင္း အမ်ားႀကီး ေျပာႏိုင္ေပမယ့္၊ လယ္ဆိုတာ ဘာလဲ၊ ယာဆိုတာ ဘာလဲ၊ ကိုင္းဆိုတာ ဘာလဲလို႔ ေမးရင္ေတာင္ မွန္ေအာင္ ေျဖႏိုင္တာ မဟုတ္ပါဘူး။
ဆယ္ဆသာတယ္
ဒီလို လူေတြဟာ တိုင္းေရးျပည္ေရး ႏိုင္ငံေရးဆိုတာ သူတို႔လို ေရေပၚဆီေတြနဲ႔ပဲ ဆိုင္တယ္။ လက္လုပ္လက္စား လူသာမန္ ေတြနဲ႔ လားလားမွ ထိုက္တန္တာ မဟုတ္ဘူး။ ဒီမိုကေရစီရဲ႕ အႏွစ္သာရဆိုတာ ပညာတတ္ ေရေပၚဆီေတြသာ သေဘာေပါက္ နားလည္ ႏိုင္တာမ်ိဳး ျဖစ္တယ္၊ ဆင္းရဲလို႔ ပညာေကာင္းေကာင္း မသင္ႏိုင္တဲ့ သူေတြရဲ႕ ႏိုင္ငံေရး အသိပညာ ေရခ်ိန္ဟာ အင္မတန္ နိမ့္ တယ္။ ဒီလူေတြနဲ႔ ဒီမိုကေရစီ တည္ေဆာက္လို႔ မရေသးဘူးလို႔ က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ ေျပာေလ့ ရွိၾကတယ္။ ဒီစကားေတြ ၾကားပါမ်ားေတာ့ လူငယ္ေတြက နားေယာင္ၿပီး ဟုတ္ႏိုးႏိုး ထင္ေနရွာၾကတာ ျဖစ္တယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ျမန္မာလူမ်ိဳးဟာ တျခား ႏိုင္ငံႀကီးသားေတြေလာက္ ႏိုင္ငံေရး အသိမျမင့္ဘူး ဆိုေတာင္မွ ႏိုင္ငံေရးဆိုတာ ႏွာေခါင္း႐ႈံ႕စရာ သေဘာထားၿပီး ဘယ္တုန္းကမွ ႏိုင္ငံေရးကိစၥ ေတြမွာ မပါဝင္ခဲ့ဖူးတဲ့ ေရေပၚဆီ လူေတြထက္ေတာ့ ဆယ္ျပန္ ဆယ္ဆမက ႏိုင္ငံေရးအသိ ျမင့္မားတယ္လို႔ ရွင္းျပလိုက္ရ ပါတယ္။
လိမ္မွန္းညာမွန္းမသိတဲ့ လူမ်ိဳး
ျမန္မာလူမ်ိဳးဟာ တျခား ေနရာမ်ားမွာ ညံ့ခ်င္ညံ့မယ္။ ႏိုင္ငံေရး အသိမွာေတာ့ ထိပ္တန္းက ရွိေနတဲ့ လူမ်ိဳးျဖစ္တယ္။ နယ္ခ်ဲ႕ အစိုးရက ၉၁ဌာန အုပ္ခ်ဳပ္ေရးတို႔၊ ဒိုမီနီယံ အဆင့္ေပးမယ္ တို႔နဲ႔ လွည့္စားခဲ့ေပမယ့္ လိမ္တာကုိ လိမ္မွန္းသိ၊ ညာတာကို ညာမွန္း သိလို႔ လံုးဝ လြတ္လပ္ေရးမွ တစ္ပါး ဘာမွ မလိုခ်င္ဘူးလို႔ အျပတ္ ေျပာခဲ့တာပါ။ ပါးစပ္ေျပာသာ မဟုတ္ဘူး။ လက္ေတြ႕မွာလည္း မရရတဲ့နည္းနဲ႔ ယူမယ္ဆိုတာ အထင္အရွား ျပခဲ့တာပါ။ ဂ်ပန္ေခတ္မွာလည္း ဂ်ပန္ေပးတဲ့ လြတ္လပ္ေရး နဲ႔တင္ ေက်နပ္ ေရာင့္ရဲ မေနခဲ့ပါဘူး။ လိမ္တာကို လိမ္မွန္းသိလို႔ ေတာ္လွန္ေရးဆင္ႏႊဲ ေအာင္ပြဲခံခဲ့တာ ျဖစ္တယ္။ ေရွးလူႀကီးေတြကသာ ေပးတာေလးယူၿပီး ေရာင့္ရဲေနလိုက္ၾကရင္ ဒီေန႔ လြတ္လပ္တဲ့ ျမန္မာလူမ်ိဳးရယ္လို႔ ရွိလာမွာ မဟုတ္ ပါဘူး။
ရန္/ငါျပတ္လို႔
လြတ္လပ္ေရး အတြက္ တိုက္ပြဲဝင္ခဲ့ၾကတဲ့ ဘိုးဘြားမ်ားကို ေက်းဇူးတင္စရာ ေကာင္းလွပါတယ္။ သူတို႔တစ္ေတြ ရည္မွန္းခ်က္ တိက် ခိုင္မာၿပီး၊ ရန္/ ငါ ျပတ္သား ခဲ့ၾကလို႔သာ လံုးဝ လြတ္လပ္ေရး ရခဲ့တာပါ။ ဒီကေန႔ အာဆီယံ ႏိုင္ငံေတြ ထဲမွာ ဝင့္ဝင့္ ႂကြားႂကြား ျဖစ္ေနတဲ့ မေလးရွား ႏိုင္ငံဆိုရင္ ၁၉၅၇ ခုႏွစ္က်မွ လံုးဝ လြတ္လပ္တဲ့ ႏိုင္ငံတစ္ခုအျဖစ္ ေရာက္ရွိ လာခဲ့တာပါ။ အဲဒါ ေၾကာင့္ ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားကို ႏိုင္ငံေရးအသိ နိမ့္က်တယ္ ဆိုတဲ့ စကားကို လုံးဝ လက္မခံပါဘူး။ ျမန္မာျပည္ က ေရေပၚဆီ လူ ေတြ ေလာက္က ေျပာတာသာ မဟုတ္ပါဘူး။ သူတို႔ အထင္ႀကီး ကိုးကြယ္တဲ့ အေနာက္ ႏိုင္ငံႀကီးေတြက ျမန္မာ့အေရး ကၽြမ္းက်င္ သူ လို႔ ကိုယ့္ဟာကုိယ္ ကင္ပြန္းတပ္ထားတဲ့ "ႏိုင္ငံေရးဂု႐ု" ဆိုသူေတြ ေျပာတာလည္း လက္မခံ ပါဘူး။ ျမန္မာျပည္မွာ ေနၿပီး နယ္ခ်ဲ႕ဒဏ္၊ ဖက္ဆစ္ဒဏ္၊ ျပည္တြင္း စစ္ဒဏ္ေတြကို ေက်ာေကာ့ေအာင္ ခံခဲ့ရတဲ့ ျမန္မာလူမ်ိဳး ေတြေလာက္ ျမန္မာ့ ႏိုင္ငံေရးကို နားလည္တဲ့လူ ဘယ္မွာမွ မရွိႏိုင္ပါဘူး။
မ်က္ႏွာေျပာင္သူေတြ
မ်က္ကန္း မ်ိဳးခ်စ္စိတ္နဲ႔ ဒီလိုေျပာတာ မဟုတ္ပါဘူး။ အဲဒီ ကုိယ့္ဟာကုိယ္ခန္႔တဲ့ "ဂု႐ု"ေတြ ေရးတဲ့ စာအုပ္ေတြ အမ်ားႀကီး ဖတ္ ထားဖူးလို႔ ေျပာတာပါ။ ဆင္စြယ္ ရဲတိုက္ႀကီးေတြ ထဲက စာအုပ္ေတြမွာ လွန္ေလွာရွာေဖြၿပီး သူမ်ားတကာ ေရးထားတဲ့ သီအိုရီ ေတြနဲ႔ ခ်ိန္ညိႇၿပီး ေရးသား ထားတာမ်ိဳး ေတြသာ မ်ားပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရး ဆိုတာ သိပၸံပညာရပ္ တစ္ခု ျဖစ္ေပမယ့္လို႔ ဂ်ီၾသေမႀကီ တြက္သလို၊ သခ်ၤာတြက္သလို၊ တြက္လို႔ျဖစ္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ ႏိုင္ငံေရး ဆိုတာ လူေတြနဲ႔ တိုက္႐ိုက္ ပတ္သက္ ေနတာ ျဖစ္လို႔ လူေတြရဲ႕ ဘဝ၊ လူေတြရဲ႕ ခံစားခ်က္ကို အေလးထားၿပီး စဥ္းစားဖုိ႔ လိုအပ္ပါတယ္။ လူေတြ ၾကားမဝင္ဖူးတဲ့ ေရေပၚဆီ "အီလစ္" ေတြနဲ႔ ႏိုင္ငံျခားသား "ဂု႐ု"ေတြက ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြရဲ႕ ဘဝ၊ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြရဲ႕ ခံစားခ်က္ကို ျမန္မာေတြထက္ ပိုသိတယ္လို႔ ေျပာရင္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ မ်က္ႏွာေျပာင္တဲ့ လူေတြပဲလို႔သာ ေကာက္ခ်က္ခ်လိုက္ ရေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္။
လူထုစိန္၀င္း
(padaukmyay.blogspot.com မွရယူထားျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။)
Friday, October 23, 2009
21st century's e-Library
ေရႊျမန္မာတို႕ရဲ႕ ပညာေရးန႕ဲ သတင္း၊ နည္းပညာ တို႕အတြက္ ေခတ္နဲ႕အမီ ေလ့လာစရာ e-Library website တခုကို သတင္းေကာင္း ပါးပါရေစ။
" Shweinfo.net တြင္ ျပည္တြင္း ျပည္ပမွ ပညာ၊ ဗဟုသုတ ေလ့လာ သင္ၾကား ရွာမွီးလိုသူတိုင္း အတြက္ ရည္ရြယ္၍ ဘာသာရပ္ပိုင္း ဆိုင္ရာ စာအုပ္မ်ား၊ အေထြေထြ ဗဟုသုတ စာအုပ္မ်ား၊ မဂၢဇင္းႏွင့္ ဂ်ာနယ္မ်ား၊ audio book မ်ား၊ video ႏွင့္ အျခား multimedia resource မ်ားကို အလ်ဥ္းသင့္ သလို ေဖာ္ျပသြားမည္ ျဖစ္သည္" လို႕ ေရးသား ေဖာ္ျပ ထားပါတယ္။ ျမည္းစမ္း ၾကည့္လို႕ အၾကိဳက္ ေတြ႕ၾကမယ္လို႕ ထင္ပါတယ္။ အသံုး၀င္မႈကေတာ့ အသံုးခ်သူရဲ႕ ဥာဏ္ရည္ဥာဏ္ေသြးနဲ႕ အေျခအေနေပၚ မူတည္မယ္လို႕ ထင္ပါတယ္ရွင့္။
Wednesday, October 21, 2009
ပူဆာသူ မ်ားတဲ့ Burma VJ
သူငယ္ခ်င္းေတြ ခဏခဏ လင့္ခ္ေတာင္းတဲ့ Burma VJ ကို မူရင္းအရည္အေသြး အတိုင္း တထိုင္တည္း download ဆြဲခ်င္ရင္ ဒီမွာ
ဆြဲႏိုင္ပါတယ္။ Internet Connection မေကာင္းလို႕ ၂ပိုင္းခြဲ ဆြဲခ်င္ရင္ေတာ့ ပထမပိုင္းကို
ဒီက ယူျပီး ဒုတိယပိုင္းကို ဒီက
ယူပါ။ ကဲ... chatting ကေန ပူဆာ ၾကတဲ့ ေဘာ္ေဘာ္ အားလံုး တာ၀န္ေက်ျပီေနာ္ :P
Type rest of the post here
Sunday, October 18, 2009
'K' for Khunmyahlaing, ခြန္ျမလိႈင္ အတြက္ 'ခ' ဆုိတာ
သူမ်ားေတြ ေရးေနၾကတာ အေစာတည္းက ေတြ႕သား... ဦးေႏွာက္ေရသာခိုျပီး လိုက္မစဥ္းစား မိခဲ့ဘူး။ ခုေတာ့ ခ်စ္မ "တန္ခူး" က tag တယ္တဲ့။ ဦးေႏွာက္ကို ၾကံၾကိတ္စက္ထဲ ထည့္ညွစ္လုိက္တာ... မရေတာ့လဲ wikianswer ကို အားကိုးလိုက္တာေပါ့ ေနာ... လာပါျပီ "ခ်စ္သမွ်ကို" ပတ္ပ်ိဳး မဟုတ္တဲ့ "သိသမွ်ကို" tag game...
K…
1. What is your name : Khun Mya Hlaing
2. A four Letter Word : Knob
3. A boy's Name : Kenneth
4. A girl's Name : Kiara
5. An occupation : Karate teacher
6. A color : Kelly green (a light shade of green)
7. Something you'll wear : Kraprong (thai name for gown)
8. A food : Kiwi Salad
9. Something found in the bathroom : kleener
10. A place : Kyeik hti yoe
11. A reason for being late : Kept in accident
12. Something you'd shout : Kneel down !!!
13. A movie title : Kill Bill
14. Something you drink : Kiwi juice
15. A musical group : Kingsmen
16. An animal : Kitty or Koala
17. A street name : Kyeik hto street
18. A type of car : KIA (Wikianswer နဲ႕ ရွာတာေတာင္ တမ်ိဳးပဲ ရွိတယ္။ အလြယ္ေလး မခင္မင္းေဇာ္ ဆီက ကူးခ်တာ မဟုတ္ရပါဘူး ေနာ္ေနာ္)
19. The title of a song : Kryptonite
20. A verb : Know
ခြန္ျမလိႈင္ အတြက္ ခ ဆိုတာ
1. What is your name : ခြန္ျမလိႈင္
2. A four Letter Word : ခြင့္လႊတ္ပါတယ္(ဒီစကားကို ေျပာႏိုင္ဖို႕ စိတ္ကို ေတာ္ေတာ္ေလး ခဏခဏ ေလွ်ာ့ထားရတာ)
3. A boy's Name : ခြန္စံေလာ (ဒီပံုျပင္ သင္ရတံုးက အပ်ိဳၾကီး လုပ္မလို႕ စဥ္းစားျဖစ္ေသးတာ ဟဟ)
4. A girl's Name : ခင္ဦး (ရာဇ၀င္ထဲက ဇာတ္ေကာင္ ဆုိေတာ့ လြယ္သား)
5. An occupation : ခေလးထိန္း (ခုလုပ္ေနတာေပါ့လို႕)
6. A color : ခဲေရာင္ (ထီးအတြက္ပဲ သံုးျဖစ္ပါတယ္ေလ)
7. Something you'll wear : ခေမာက္ (ျမန္မာျပည္ထဲဆို ဆင္ဆာမိ မလားပဲ)
8. A food : ခ်ဥ္ဖတ္သုပ္ (ေနက ပူေတာ့ေလ.. စဥ္းစားမိရံုနဲ႕ လွ်ာရည္ေတာင္လည္တယ္)
9. Something found in the bathroom : ေခြးေျခခံု (ကေလးေရခ်ိဳးေပးရတာကိုး... မရွိမျဖစ္ေပါ့)
10. A place : ေခ်ာက္ျမိဳ႕၊
11. A reason for being late : ခလုတ္တိုက္မိလို႕ ေျခနာသြားတယ္။
12. Something you'd shout : ေခၚရင္လာ၊ ခိုင္းတာလုပ္၊ ခံမေျပာနဲ႕၊ ခိုးစား၊ ခြဲယူ ဆိုတဲ့စနစ္နဲ႕ လည္ပတ္ေနတဲ့ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းဟာ အမိေျမတဲ့လား… ေျပာင္းၾကပါေတာ့…
13. A movie title : ျခိမ္း၍မရြာေသာမိုး (ခဏခဏ ၾကံဳေနေပါ့... ရာသီဥတု ေဖာက္ျပန္တယ္ေလ)
14. Something you drink : ခ်ယ္ရီသီး ေဖ်ာ္ရည္
15. A musical group : ေခ်ာကလက္
16. An animal : ျခေသၤ့ မမွတ္နဲ႕ တကယ္က ခါခ်ဥ္ေကာင္ မာန္ၾကီးေနတာ...
17. A street name : ခ်စ္သူ႕လမ္းၾကား (ဘယ္နားရွိမွန္းေတာင္ မသိဘူး ၾကားဖူးတာပဲ ရွိတယ္.. အဲလို ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးနဲ႕ ေ၀းခဲ့တာ)
18. A type of car : ခရိုက္စလာ (US- Crysler) မနည္းစဥ္းစားယူရတယ္ မရတာနဲ႕ ပီေအကို အကူအညီ ေတာင္းလိုက္တယ္ ဟိဟိ
19. The title of a song : ခ်စ္တယ္ (ေတးဆို- သုေမာင္)
20. A verb : ခုန္ပ်ံေက်ာ္လႊား ၾကိဳးစားရေအာင္ !!!
Sunday, October 11, 2009
ခ်စ္သမီးေလး ပိုးၾကဴးဆိုဖို႕
က ကားကား သူစီးသြား
ခ ခ်စ္သမီး ရႈမျငီး
ဂ ဂူဂူး သူေပ်ာ္ျမဴး
င ငါးေၾကာ္ေပါင္း စားလို႕ေကာင္း
စ စံပယ္ပန္း ဆင္ကာျမန္း
ဆ ဆီထမင္းအေၾကာ္ ၾကိဳက္လွသေနာ္
ဇ ဇလပ္ျဖဴ ေမႊးၾကဴၾကဴ
ည ညေနခင္း လမ္းေလွ်ာက္ျခင္း
တ တိရစာၦန္ သနားျပန္
ထ ထမင္းျဖဴ စားလို႕ကူ
ဒ ဒရယ္သမင္ ခံုခံုမင္
ဓ ဓားေသနတ္ သူပစ္ခတ္
န နီတာတာ မီးၾကိဳက္တာ
ပ ပုခက္ သမီး အိပ္စက္
ဖ ဖိနပ္နီ ခုန္ေပါက္သည္
ဗ ဗလၾကီး သူ၀ဖီး
ဘ ဘိုးဘြား သမီး က်ီစား
မ မိုးစက္ သူေရတြက္
ယ ယားကလိ ခိခိခိ
ရ ေရကူး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ျမဴး
လ လိပ္ျပာ လိုက္ဖမ္းကာ
၀ ၀ါးရြက္ေလး ေလေအးေသြး
သ သမီးေလး ပုလုေကြး
ဟ ဟဟာဟ ျပံဳးရယ္ျပ
အ အေဖအေမ ခ်စ္သေလ
အျမဲ တမ္းတေန။
Wednesday, October 7, 2009
ျပည္တြင္းျဖစ္ / ႏိုင္ငံျခားျဖစ္ ေရႊျမန္မာ မ်ားသို႕
ကၽြန္မရဲ႕ ဘေလာ့မွာ ေယာက္်ားမိန္းမ ကြဲျပားမႈအေပၚ ထားတဲ့ အျမင္နဲ႕ ပတ္သက္တဲ့ ပို႕စ္ တစ္ခု ျပီးရင္ ျပည္တြင္းျဖစ္ ႏိုင္ငံျခားသား ကိုေရႊျမန္မာမ်ား ပို႕စ္က ေကာမန္႕ အမ်ားဆံုး ရတဲ့ ပို႕စ္ ျဖစ္ေနပါေရာလား။ ဒီပို႕စ္ကေတာ့ ကၽြန္မ ေရးတာ မဟုတ္ဘဲ ဆရာ လူထုစိန္၀င္း ေရးတဲ့ ပို႕စ္ကို ေတြးစရာ အမ်ားၾကီး ရတာနဲ႕ စာဖတ္သူေတြကို ေ၀ငွလိုက္တာပါ။ စာဖတ္သူ ေတြရဲ႕ အေတြးအျမင္ကို သိခ်င္လုိ႕ပါ။ ကၽြန္မရဲ႕ အေတြးေတြ ကေတာ့
ျမန္မာေတြ ပ်င္းတယ္ ဖ်င္းတယ္ ေရသာခိုတယ္ စည္းကမ္းမဲ့တယ္ ၾကိဳးစား အားထုတ္မႈ မရွိဘူး ဆိုတဲ့ စကားကို စျပီး ေဆြးေႏြးခ်င္ပါတယ္။
နက္ဖန္ လုပ္လို႕ ရတဲ့ အလုပ္ ဒီေန႕ မလုပ္ပါ ဆုိတဲ့ လူစားထဲ ကိုယ္ပါသလား စဥ္းစားၾကည့္ပါ။ ကိုယ့္ ပတ္၀န္း က်င္ မွာ ဘယ္ေလာက္ မ်ားလဲ စဥ္းစားၾကည့္ပါ။ ျမန္မာေတြ ဆိုျပီး ရွိသမွ် ျမန္မာေတြကို ၀ါးလံုးသိမ္း မရမ္းခ်င္ ေပမယ့္ ကိုယ္နဲ႕ တကြ ကိုယ့္၀န္းက်င္မွာ ရာခိုင္ႏံႈး ဘယ္ေလာက္ မ်ားမ်ား ရွိလဲ စဥ္းစားေပးပါ။ ျပည္တြင္းမွာ က်န္ခဲ့တဲ့ ေန႕စား အလုပ္သမား ေတြထဲ မွာ နက္ျဖန္အတြက္ ထမင္းဖိုး ရွိေနရင္ ဒီေန႕ အလုပ္ မဆင္းတဲ့ လူ ေတြ၊ ရသမွ်ေငြကို ခ်ဲထိုးပစ္သူေတြ၊ ႏိုင္ငံျခား ကေန ေငြပို႕ေပးေနတဲ့ မိသားစု၀င္ရွိရင္ ထိုင္စားျပီး ခ်ဲထိုး ဂိမ္း ကေဆာ့ ပစ္ေနတဲ့ က်န္တဲ့ အိမ္သား ေတြ ဒီလို လူေတြကို ျမင္ဖူး ပါသလား…. ကၽြန္မကေတာ့ ကိုယ္ေတြ႕ ၾကံဳေန ျမင္ေနရပါတယ္။
ခ်ဲသမား ေလာင္းကစား သမားကို ကၽြန္မ သိပ္အထင္ေသးပါတယ္။ ေငြကို ေလာင္းေၾကး အဆနဲ႕ နည္းနည္း ရင္း မ်ားမ်ား လိုခ်င္လို႕ ေငြကိုေငြနဲ႕ လိုက္ေနတဲ့ ၾကိဳးစား အားထုတ္မႈ မရွိတဲ့ ေရသာခို သမားေတြလို႕ ခုခ်ိန္ထိ ကၽြန္မ ထင္ျမင္ ယူဆ ပါတယ္။ သူတို႕ေတြဟာ ဘယ္ေတာ့မွ လက္ေၾကာတင္းေအာင္ အလုပ္မလုပ္ဘဲ စားစရာ တရက္စာေလာက္ ရွိတာနဲ႕ က်န္ ေငြကို ေလာင္းကစား လုပ္ပစ္ၾကတာ ကုိယ္ေတြ႕မို႕ပါ။ ကၽြန္မရဲ႕ ထင္ျမင္ခ်က္ ကို ခုခ်ိန္ထိေတာ့ မွန္တယ္လို႕ ကၽြန္မ ထင္ ေန တုန္းပါ။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ခ်ဲသမား ေရသာခို သမား ဘယ္ေလာက္ မ်ားပါသလဲ။ မိသားစု တစုမွာ ၾကိဳးၾကိဳးစားစား အလုပ္ လုပ္သူ တေယာက္ ရွိရင္ ဘယ္ေလာက္ ေခ်ာင္လည္ ပါသလဲ။ မိသားစု တစု ထဲမွာ ခ်ဲရံႈးပစ္တဲ့ ခ်ဲသမား တေယာက္ ရွိရင္ ဘယ္ေလာက္ က်ပ္တည္းပါသလဲ ။ ဟုတ္ကဲ့ ျမန္မာ တႏိုင္ငံလံုးမွာ ရွိတဲ့ မိသားစု အေရအတြက္နဲ႕ ေခ်ာင္လည္ ၾကပ္တည္း မႈ ေတြကို တြက္ခ်က္ ၾကည့္လုိက္ရေအာင္ပါ။
အင္တာနက္ေပၚကေန စီးပြားေရး ပြဲစား အကုန္လုပ္လို႕ရေနပါတယ္။ က်ားမ ခြဲျခားေနစရာ မလိုပါဘူး ကၽြန္မ ေလျဖတ္ ေန စဥ္ က အိမ္ေနရင္း အ၀တ္နဲ႕ ကြန္ျပဴတာေရွ႕ ထိုင္ျပီး ခ်တ္တင္းကေန ေစ်းစကားေျပာလို႕ ေက်ာက္ ပန္းခ်ီ၊ ခရုနဲ႕ လုပ္ထား တဲ့ fancy ဆြဲၾကိ္ဳးလက္ေကာက္ေတြ ေဖာက္သည္ေပး ေရာင္းပါတယ္။ ဒီေလာက္ဆို ရွင္းပါျပီေနာ္။ ျမန္မာျပည္က အင္တာ နက္ ဆိုင္ေတြမွာ ေန႕စဥ္နဲ႕ အမွ် ခ်တ္တင္းရိုက္ေနတဲ့ ေယာက္်ား ေလး မိန္းကေလးမ်ား ဘာအေၾကာင္းအရာေတြ ခ်တ္ပါ သလဲ.. ကၽြန္မ နာမည္ ခြန္ျမလိႈင္မို႕ ေယာက္်ားမွတ္ျပီး ကုလား စမိုင္က အရံႈးေပးရေအာင္ ခ်ိဳအီေနတဲ့ ညဳတုတု စကား ေတြနဲ႕ လာျပီး အီစီကလီရိုက္တဲ့ မိန္းကေလး မ်ားကိုေတာင္ ေတြ႕ရ ပါေသးတယ္။ ေငြရွာႏိုင္တဲ့ ေယာက္်ားကို ရေအာင္ ယူခ်င္တာ ေရသာခိုတဲ့ မိန္းမ လို႕ ေျပာရင္ ကၽြန္မ လြန္မလား… ေလျဖတ္ေနတဲ့ ကၽြန္မ အဲဒီအခ်ိန္က လက္တြန္းလွည္း ေပၚကေန အလုပ္လုပ္ ေနခဲ့ပါတယ္။ ေယာက္်ား လုပ္စာကို ၾကည္ႏူးမႈနဲ႕ စားပါတယ္ ကိုယ့္လုပ္စာကို ဂုဏ္ယူမႈနဲ႕ စားပါ တယ္။ တမ်ိဳးစီ အရသာ ရွိပါတယ္…
ဒီလိုဆိုရင္ ေျပာစရာ ရွိလာႏိုင္ပါတယ္ အဲလို အင္တာနက္က ေန စီးပြားေရး လုပ္လို႕ရေကာင္းမွန္း မသိလို႕ ေန မွာ.. ကိုယ္ သိတိုင္း သူမ်ားကို မႏွိမ့္ခ် ပါနဲ႕လို႕ ေျပာလာရင္ ကၽြန္မ ရီမိမွာပါ။ ကၽြန္မနဲ႕ ခ်တ္မိတဲ့ မိန္းကေလး ေတြကို ကၽြန္မ သင္ေပး ပါတယ္။ ကြန္ျပဴတာ ပစၥည္းေတြ ကၽြန္မက ပို႕ေပးမယ္ဆိုရင္ ေရာင္းဖို႕ စိတ္၀င္စားလား ဆိုျပီး လမ္းပါ ဖြင့္ေပးပါတယ္။ ဟုတ္ကဲ့ လူခ်င္းမျမင္ဖူးတဲ့လူ တစ္ေယာက္ကို မ်က္စိမွိတ္ ယံုရ ေလာက္ေအာင္ ကၽြန္မ မမႊန္ မတံုးအ ပါဘူး။ သူ ကၽြန္မကို ထပ္ခါ ထပ္ခါ လိမ္ပါတယ္။ ေစ်းတင္ရိုက္ပါတယ္။ ကၽြန္မ ျပန္ စစ္ ေဆး ႏိုင္ေၾကာင္းနဲ႕ အမွန္တိုင္း ေျပာဖို႕ ေဖ်ာင္းျဖျပီး အခြင့္အေရး ထပ္ေပးပါတယ္။ ထပ္လိမ္ရံုမက ေကာင္ ေလး တေယာက္နဲ႕ ခ်ိတ္ေပးျပီး ကၽြန္မကို အီစီကလီ လုပ္ဖို႕ အဲဒီ ေကာင္ေလးကို ထပ္ျပီး ခိုင္းပါတယ္။ မွတ္ေရာ။ ကၽြန္မ တင္မွ မဟုတ္ပါဘူး။ ကၽြန္မ သူငယ္ခ်င္း ေယာက္်ားေလး ေတြလဲ ဒီလို အျဖစ္မ်ိဳး ၾကံဳရပါတယ္။ လင္ၾကီး နဲ႕ လင္ငယ္ကို ေမာင္ႏွမ ၀မ္းကြဲပါလို႕ အျပံဳးမပ်က္ မိတ္ဆက္ ေပးႏိုင္တဲ့ မိန္းက ေလး တေယာက္က အသက္ ၁၇ႏွစ္ပဲ ရွိပါေသးတယ္။ ဆရာ၀န္ တေယာက္ကို ရည္းစားထားျပီး နယ္အလုပ္ ဆင္းတယ္လို႕ သူ ထင္တဲ့ အခ်ိန္ လင္ၾကီးနဲ႕ ရုပ္ရွင္ရံု ေရွ႕မွာ ပက္ပင္းမိလုိ႕ ေနာက္ေယာင္ခံ လုိက္ေတာ့မွ ဆရာ၀န္ဆီက ေငြကို လင္ မယား ၂ဦး သေဘာတူ ခ်ဴစားေနတာ ေပၚတဲ့ အျဖစ္ေတြ… လက္ဖ်ား ခါရေလာက္တဲ့ သတင္းေတြက တႏွစ္ ကို ဆယ္ခု ေလာက္က အသားေလးပါ။ ဒီေတာ့ ျမန္မာေတြ စိတ္ဓာတ္ေရးရာ ပ်က္စီးကုန္ျပီ ဆိုတဲ့ စကား ကို ကၽြန္မက ေထာက္ခံ ရမွာလား အဆို တင္သြင္း ရမွာ လား.. ျမန္မာ အားလံုးကို မဆိုလိုေပမယ့္ အသက္ အစိတ္ေအာက္ ျမန္မာေတြနဲ႕ အသက္ အစိတ္ အထက္ ျမန္မာေတြ စိတ္ဓာတ္ေရးရာ တအား ကြာထြက္သြားတာကို ကၽြန္မ ေကာင္းေကာင္းၾကီး သိလိုက္ ပါတယ္. ဘာလို႕ ဒီကေလးေတြ ငယ္ငယ္ ရြယ္ရြယ္ နဲ႕ အဲေလာက္ စိတ္ဓာတ္ ေရးရာ သိမ္ဖ်င္း ေအာက္တန္းက် ကုန္ၾကတာလဲ။ ဗီဇလား၊ ေခတ္လား၊ စနစ္လား။
ဒီေနရာမွာ အမ်ား မိုးခါးေရ ေသာက္လုိ႕ ကိုယ္လိုက္ေသာက္ရတယ္ မေသာက္လို႕ မျဖစ္ဘူး။ အထက္လူက မေပးရင္ ျငိဳျငင္ တယ္။ သူ႕ကိုေပးဖို႕ ကိုယ္ကလဲ ေအာက္လူဆီက ယူရတာပါ စတဲ့ ဆင္ေျခေတြ မ်ားအားၾကီးလို႕ ရိုးလြန္း အီလြန္း ေနပါျပီ။ မိုးခါးေရ မေသာက္ဘဲ စမ္းေရ ကန္ေရ ေသာက္စရာ မရွာခ်င္ေတာ့တာလား အလြယ္ မိုးေပၚက က်လာတ့ဲ ေရကို ေခါင္းေမာ့ ပါးစပ္ဟ အလြယ္ခံေသာက္ လိုက္ခ်င္တာလား။ တျခား နည္းလမ္းကို ေသခ်ာ အင္တုိက္ အားတိုက္ ရွာခဲ့ ရဲ႕လား။ ေရြးစရာ ေပါလြန္းတဲ့ ေလာကၾကီးမွာ ကိုယ္က ရွာဖို႕ ၀တၱရား ပ်က္ကြက္ ခဲ့ျပီး ေရြးစရာ လမ္းမရွိေတာ့ လို႕ပါ ဆိုျပီး အလြယ္ လိုက္ခဲ့မိတာလား ကိုယ့္ကိုယ္ကို မညွာတမ္း ေ၀ဖန္ ဆန္းစစ္ ေစခ်င္ပါတယ္။ ကၽြန္မကိုယ္ ကၽြန္မလဲ အျမဲတမ္း အတတ္ႏိုင္ဆံုး ရက္ရက္စက္စက္ မညွာမတာ ေ၀ဖန္ ဆန္းစစ္ေလ့ ရွိပါတယ္။
ျမန္မာျပည္တြင္းက ျမန္မာေတြ စိတ္ဓာတ္နဲ႕ အေတြးအေခၚ ပ်က္စီးတာ သိပ္မ်ားေနျပီ လို႕ မွတ္ခ်က္ ေပးၾက တာ အေတာ္ မ်ားပါတယ္။ အျပင္က ျမန္မာေတြကေရာ သူတို႕ အျပင္ေရာက္သြားလိုက္တာနဲ႕ ငါတို႕ကို ေဆာ္တယ္ လို႕ မ်က္စိမွိတ္ မ ေျပာ ေစခ်င္ပါဘူး။ အျပင္က ျမန္မာေတြ ထဲမွာလဲ စိတ္ဓာတ္နဲ႕ အေတြးအေခၚ ပ်က္စီးေနၾကတဲ့ လူေတြ ရွိပါတယ္။ အျပင္ က ျမန္မာေတြက မိေ၀း ဖေ၀း ဘာသာတရား အဆံုးအမ၊ မိဘ ေဆြ မ်ိဳး အဆံုးအမနဲ႕ ေ၀းေနလို႕ စိတ္ဓာတ္နဲ႕ အေတြး အေခၚ ပ်က္တယ္ပဲ ထားပါဦးေတာ့။ ျပည္တြင္းက ျမန္မာ ေတြက ဘာလို႕ ပ်က္စီးရတာလဲ။ တကယ္ေတာ့ ျပည္ပမွာ လူ လည္ ေတြ မ်ားလို႕ ေတာ္ရံု တန္ရံုနဲ႕ အက်င့္ စာရိတၱကို အပ်က္ မခံရဲ ၾကပါဘူး။ အက်င့္ပ်က္မွန္း သိလိုက္တာနဲ႕ ပက္ပက္ စက္စက္ ဟန္မေဆာင္တမ္း အျပစ္ တင္ေလ့ ရွိၾကသလို ရာထူး တက္လမ္း အလုပ္ စတာေတြ ခ်က္ခ်င္း လက္ငင္း ဆံုးရံႈး တတ္လို႕ပါ။ အက်င့္ စာရိတၱနဲ႕ ပတ္သက္လာရင္ ဘယ္သူ႕ မ်က္ႏွာမွ မေထာက္ၾကသလို ဘယ္သူက မွလဲ ဖံုးဖိ မေပးၾက ပါဘူး။ ထိုင္း ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ သက္ဆင္ရဲ႕ သားဟာ သမ္မားဆက္ တကၠသိုလ္မွာ စာေမးပြဲတြင္း စာခိုးခ်လို႕ ခ်က္ခ်င္း ေက်ာင္း ထုတ္ ခံရပါတယ္။ သူ႕အေဖ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ ဘာမွ မတတ္ႏိုင္ပါဘူး။ ဒါ ထိုင္းပဲ ရွိပါေသးတယ္။ ျမန္မာ ျပည္ မွာ ဘယ္လို ဆို တာ အထူး ေျပာစရာ မလိုပါဘူး။ ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ပါ။ ျပည္တြင္း ျပည္ပ အခ်င္းခ်င္း လက္ညိႈး ထိုး အျပစ္တင္မယ့္အစား ၂ဖက္ လံုးက စိတ္ဓာတ္ေတြ ျပင္ၾကရင္ ေကာင္းပါတယ္။ သူမ်ားကို ဆရာလုပ္ ေနရ ေအာင္ မင္းကိုယ္တိုင္ကေရာ ဘယ္ေလာက္ ေကာင္းလို႕ လဲလို႕ ျပန္ အေငၚ တူးလာရင္ ကၽြန္မလဲ ေျဖပါ့မယ္။ ကၽြန္မ ဆရာလုပ္ေနတာ မဟုတ္ပါ။ ကိုယ့္လူမ်ိဳး ကိုယ့္ တိုင္းျပည္ကို လူတကာ အထင္ၾကီး ေလးစား တန္ဖိုးထား ေနတာကို ျမင္ခ်င္လြန္းလို႕ တေထာင့္ တေနရာ ကေန ၾကိဳးစား ၾကည့္ ေနတာပါ။ ကၽြန္မ ကိုယ္တိုင္လဲ ဆိုးမိမွာ စုိးလို႕ သိတဲ့လူမ်ား အက်ိဳးအေၾကာင္းနဲ႕ တကြ ၀င္ေထာက္ျပ ဆံုးမ သြားၾကပါလို႕ ခဏခဏ ေရးဖူး ပါတယ္။
ကၽြန္မ ေလ့လာ မိသေလာက္ ျပည္တြင္းက ျမန္မာေတြက ယံုလြယ္ပါတယ္။ ပါးပါးေလး ေနရာေပးရင္ ေျမွာက္ ေပးရင္ အဲဒီ ကေန တဆင့္တက္ျပီး ယံုၾကည္ျပ ကိုးကြယ္ျပရင္ သေဘာက်ျပီး ခိုင္းသမွ် လုပ္ေပး တတ္ၾက ပါ တယ္။ ဆိုက္ကို ဆိုတဲ့ စိတ္ပညာကို နားမလည္ဘဲ ရိုးအ ၾကပါတယ္။ လူေတာ္ေတြကို ႏိုင္ငံတကာမွာ မေတာ္ တဲ့လူ ေတြ အလြယ္ တက္ၾကတဲ့ နည္းပညာ တကၠသိုလ္ကို ေပးတက္ျပီး ဘ၀င္ျမင့္ေစ ပါတယ္။ ဆယ္တန္း ရမွတ္နည္းျပီး ေပါ့တီးေပါ့ဆ သမားေတြကို ဘက္ ေပါင္းစံု ရႈေထာင့္ ေပါင္းစံုကေန လွည့္ပတ္ ေ၀ဖန္ စဥ္းစား ခ်င့္ခ်ိန္မႈ အဓိက ဘာသာေတြကို ေပးယူေစ ေက်ာင္းတက္ ေစပါ တယ္။ ဒီလို ပညာေရး စနစ္နဲ႕ လူေတာ္ေတြနဲ႕ လူ႕ေလာကကို ဘက္ေပါင္းစံု ရႈေထာင့္ ေပါင္းစံုကေန လွည့္ပတ္ ေ၀ဖန္ ပိုင္းျခား ခ်င့္ခ်ိန္တတ္မႈနဲ႕ မတြဲမိေအာင္ ခြဲထုတ္ ထားပါတယ္။ ေနာက္ျပီး ပညာေရး စနစ္မွာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး စနစ္မွာ အထက္ က လူေျပာ သမွ် အကုန္ မွန္ ရမယ္။ ေအာက္လူက ျပန္ေျပာခြင့္ မရွိဆိုတဲ့ မူကို ခ်မွတ္က်င့္သံုး ထားေလေတာ့ ေအာက္လူ ကလဲ အထက္ ေရာက္ ရင္ သူေတြ႕ၾကံဳ ျဖတ္သန္း ခဲ့တဲ့ နည္းလမ္း အတိုင္း ငါတေကာေကာ ပါေတာ့တယ္။ ဒီလိုနဲ႕ ငါေျပာ တာ မွန္ရမွ၊ ငါ တေကာ ဓေလ့ ထံုးစံ ၾကီး ထြန္းကားျပီး သူတပါးရဲ႕ အေတြးအေခၚ ရႈျမင္ စဥ္းစား သံုးသပ္ပံုကို တန္ဖိုး ထား ေနရာေပး ေလးစားရ ေကာင္းမွန္း မသိေတာ့တဲ့ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းၾကီး ထြန္းကား လာပါေတာ့တယ္။ ဒိျပင္ ကိုယ့္လုပ္ရပ္ကို တာ၀န္ယူ တာ၀န္ခံမႈ အစား အေျခအေန တခုခု ၾကံဳေတြ႕ လိုက္တာနဲ႕ ငါ့ကို အျပစ္တင္ေတာ့ မွာပဲ ဆိုတဲ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို မလံုျခံဳ စိတ္က လႊမ္းမိုးျပီး ဆင္ေျခကန္ တဲ့ အေနနဲ႕ သူမ်ားကို ဦးေအာင္ အျပစ္တင္ တာေတြ၊ ကိုယ့္ကို ဘာမွ ေျပာခြင့္ မသာေအာင္ စကား ကို တရစပ္ အခ်ိတ္အဆက္ မရွိ ေျပာတာေတြနဲ႕ အေျခ အေနကို ရန္လိုမႈ ဗိန္းေမာင္းနဲ႕ စျပီး ရင္ဆိုင္ ၾကပါေတာ့တယ္။ ဒီေတာ့ ေျပေျပလည္လည္ ေဆြးေႏြး ေျပာဆိုလို႕ အဆင္ေျပရမယ့္ အေျခအေနက တုတ္တျပက္ ဓား တျပက္ ေသြးထြက္ေအာင္ ေျဖရွင္းမွရတဲ့ အေျခအေန ထိ ျဖစ္ကုန္ၾကပါတယ္။ အဓိက တရားခံက ငါတေကာ ဓေလ့ ထံုးစံ ၾကီးပါ။
ငါတေကာ ဓေလ့ ထံုးစံ ထဲကိုမွ လူလည္ေတြက ဘ၀င္ ဆိုတဲ့ ေဆးပါးပါးေလး ကို ေျမွာက္ပင့္မႈ ေပါင္းစပ္ျပီး ဆိုးေပး လိုက္ ၾက ပါေသးတယ္။ အမ်ားျပည္သူ ေအာ့ေၾကာလန္ သတင္းေပး ဒလန္ျဖစ္တဲ့ စြမ္းအားရွင္ လူမိုက္ ေတြကို ေငြတျပားမွ မေပး ရဘဲ ဗိုက္ငွားဓားထိုး လူမိုက္ လက္သံုးေတာ္ အျဖစ္ အသံုးျပဳႏိုင္တာ ပါးပါးေလး ေျမွာက္ပင့္ ေနရာေပးမႈ ဆိုတဲ့ အခ်က္ ေၾကာင့္ ပါ။ မေကာင္းတဲ့ စိတ္ဓာတ္ လုပ္ရပ္ေတြေၾကာင့္ သာမန္လူေတြက ၾကဥ္ပယ္ ထားတာ ခံရသူေတြကို သနားဟန္ ကိုယ္ခ်င္းစာ ဟန္ သူတို႕ ကိုယ္စား မခံခ်င္ဟန္ ေဆာင္ျပီး ပါးပါး ေလး ေျမွာက္ပင့္ ေနရာေပးျပီး လူမိုက္ ေမြးၾကတာေတြ ျမင္ေတြ႕ ေနရ ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ကိုယ္က မွန္တာ လုပ္ေန တာမို႕ ႏိုင္ငံတကာ သတင္းဌာနေတြ သူတုိ႕ ဖာသာ စံုစမ္းျပီး လာ အင္တာဗ်ဴး တာကို ေပၚတင္ ေျဖရံုပဲ ဖုန္းကြယ္ ၀ွက္ထားျပီး လူသိ မခံ တာမ်ိဳး လုပ္စရာ အေၾကာင္း မရွိဘူးလို႕ ေျမွာက္ေပး ျပီး ေျဖခိုင္း ၾကလို႕ တားမိသူကို ျပန္ရန္ေတြ႕ရင္း ေျဖမိလို႕ ႏိုင္ငံျခား သတင္းဌာန ေတြကို သတင္းေပးမႈနဲ႕ အဖမ္းခံရ ေထာင္နန္းစံ ရတဲ့ လူေတြ ရွိပါ ေသးတယ္။ limitation ဆိုတဲ့ အပိုင္းအျခား ကန္႕သတ္ခ်က္ အထူအပါးကို နားမလည္ ၾကေသးတဲ့ လူေတြကို နားလည္ ျပီးသား လူေတြက လက္တြဲ ေခၚသင့္ပါတယ္။ ထိုးခ်ျပီး ရာထူး ေနရာ ယူတာကေတာ့ ကိုယ့္လိပ္ျပာ ကိုယ္ရွက္ သင့္ပါတယ္။
ႏိုင္ငံတကာ အသိုင္းအ၀ိုင္းမွာ လူလိမ္ မရွိမဟုတ္ ရွိပါတယ္ အခ်ိဳးခ်ရင္ နည္းပါတယ္။ (မွတ္ခ်က္။ ရာဇ၀တ္ အမ်ားဆံုး နယူးေယာက္ နဲ႕ ၀ါရွင္တန္ ဒီစီ ၂ခုတည္းနဲ႕ေတာ့ မႏိႈင္းနဲ႕ ေပါ့ရွင္။ ပ်မ္းမွ်ျခင္း အေနနဲ႕ ၾကည့္ရ ေအာင္ပါ။ ေနာက္ျပီး အက်င့္ပ်က္ ျခစားမႈ လို႕ ေခၚတဲ့ corruption case မွာ ျမန္မာဟာ ကမာၻ႕ထိပ္ဆံုး တစ္ ႏွစ္ သံုး ကို ႏွစ္တိုင္း ၀င္ခဲ့တာ ၾကာေနျပီ ဆုိတာကို မေမ့ပါနဲ႕။ ) ကၽြန္မန႕ဲ တြဲမိျပီး အလုပ္ အတူ လုပ္ျဖစ္တဲ့ ဂ်ပန္ လူမ်ိဳးေတြေရာ အီတလီနဲ႕ ဒတ္ခ်္ လူမ်ိဳးေတြပါ အလုပ္လုပ္ရာမွာ သိပ္ တိက်ျပီး ျပတ္ သား ပါတယ္။ မယံု သကၤာ စိတ္လဲ နည္းပါတယ္။ အမွာစာ စမွာတဲ့ အခ်ိန္ မွာ သူတို႕ ကၽြန္မကို မျမင္ဖူးဘဲနဲ႕ ေငြစလႊဲျပီး စမွာပါ တယ္။ ကၽြန္မဘက္က အခ်ိန္ေနရာ အတိအက် ကုန္စည္ ကို ပို႕ေပး ႏုိင္တဲ့ အခါ ေနာက္ထပ္ ထပ္ျပီး ေအာ္ဒါ အမ်ားၾကီး မွာပါတယ္။ ကၽြန္မ စီးပြားေရးကို ေငြရင္း တျပား မွ မပါဘဲ ဒီလို စလုပ္ ခဲ့တာပါ။ အဲဲဒီ အခ်ိန္မွာ ကၽြန္ မ မွာ ရင္းႏွီး ထားတာ ဆုိလုိ႕ ကြန္ျပဴတာ တစံု၊ အင္တာနက္ နဲ႕ ဖက္စ္ ဖုန္း တလံုး ဒါအကုန္ ပါပဲ။ ဒါေလးရင္းျပီး ဘေလာ့ေရး၊ ဘေလာ့ေပၚ ပစၥည္း တင္ ေၾကာ္ျငာ၊ ခ်တ္တင္ ကေန ေစ်းစကားေျပာ၊ ဖုန္းတလံုး နဲ႕ ပါးစပ္ တ ေပါက္ ေခါင္းတလံုးရင္းျပီး စီးပြားေရး လုပ္ခဲ့ရ ပါတယ္။ ေအာင္ ျမင္ ပါတယ္။ ကၽြန္မလို ေလျဖတ္ ေနတဲ့ လူ ေတာင္ လုပ္ ႏိုင္ရင္ ျမန္မာျပည္က တျခား လူ ေတြလဲ ေအာင္ျမင္ ေအာင္ လုပ္ႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။ လုပ္ခ်င္စိတ္နဲ႕ ရိုးသား ေျဖာင့္မတ္မႈ၊ ယံုၾကည္ ကိုးစား ထိုက္မႈ၊ အလုပ္ကို အလုပ္ နဲ႕ တူေအာင္ တိတိက်က် ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း လုပ္ဖို႕ပဲ လိုပါတယ္။ ကၽြန္မထက္ ပိုျပီး အဆက္ အသြယ္ ေကာင္း သူ၊ မိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္း မ်ားသူ၊ ေငြရင္း ေငြႏွီး ရွိသူေတြ ဒိထက္ ပို ေအာင္ျမင္ သင့္ပါ တယ္။ ကံနဲ႕ စန္း ရွိေသးတယ္ ဆိုရင္ ေလျဖတ္ေနတဲ့ လူထက္ ကံဆိုးဦးမလား လို႕ ေမးပါရေစ။ အတိတ္ကံ ဆိုးရင္ ပစၥဳပၸန္ ကံနဲ႕ ျမွင့္ယူလို႕ ရပါတယ္။ ကံဆိုးလို႕ တက္က်ိဳးရင္ လက္နဲ႕ ေလွာ္ၾကတာေပါ့ေနာ္။
ျမန္မာေတြ စည္းကမ္း မဲ့တယ္ဆိုတဲ့ စကားကို ဆက္ ေဆြးေႏြးခ်င္ပါတယ္။ ဘာစည္းကမ္းကို မဲ့တာပါလဲ။ အိမ္ေထာင္ေရး စည္းကမ္း၊ မိသားစု စည္းကမ္း၊ လူမႈေရး စည္းကမ္း၊ ရပ္ရြာ စည္းကမ္း၊ စစ္စည္းကမ္း စသျဖင့္ စည္းကမ္းေတြက မ်ားလြန္း ပါတယ္။ ကိုယ္တိုင္ေရာ စည္းကမ္းမဲ့တဲ့ စာရင္းထဲမွာ ပါသလား။ ကၽြန္မကေတာ့ အမ်ား နဲ႕ ဆိုင္တဲ့စည္းကမ္းကို တတ္ႏိုင္ သမွ် သတိထားျပီး လုိက္နာပါတယ္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္ခ်မွတ္ ထားတဲ့ စည္းကမ္း ကိုေတာ့ သတိ လက္လြတ္ ျဖစ္တဲ့ အခ်ိန္ မွာ စည္းကမ္း ခ်ိဳးေဖာက္ မိတုန္းပါ။ ၀န္ခံပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူမ်ား သတ္မွတ္ ထားတဲ့ စည္းကမ္းတိုင္းကိုေတာ့ ကၽြန္မ မလိုက္နာ ပါဘူး။ လိုက္နာသင့္ လိုက္နာထိုက္တယ္ လို႕ ကၽြန္မ ကိုယ္တိုင္ လိုလိုလားလား လက္ခံတဲ့ စည္းကမ္းကို ကၽြန္မ လိုက္နာပါတယ္။
အလုပ္နဲ႕ ပတ္သက္လို႕ ႏိုင္ငံတကာ စံခ်ိန္စံညႊန္း တခုကို ျပပါဆိုရင္ ကၽြန္မ ပထမဦးဆံုး ခ်ျပမိမွာကေတာ့ ကိုယ္ေရး ကိုယ္တာ နဲ႕ အလုပ္ကို ခြဲျခား ထားျခင္း ပါပဲ။ ကၽြန္မ ေရာက္ဖူးသမွ် ဘယ္ႏိုင္ငံ မဆို အလုပ္ကို ဦးစား ေပးပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဖြံ႕ျဖိဳးျပီး ႏိုင္ငံတို႕ ဖြံ႕ျဖိဳးဆဲ ႏိုင္ငံတို႕ ျဖစ္ေနၾကတာ ထင္ပါရဲ႕။ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ အရ ဘယ္ေလာက္ မုန္းျပီး မ်က္လံုးခ်င္း မဆိုင္ႏိုင္ ျဖစ္ေနၾကေပမယ့္ အလုပ္ အတူ တြဲလုပ္တဲ့ အခါ ခံစားခ်က္ကို ဦးစား မေပးဘဲ ခ်ိဳးႏွိမ္ျပီး အလုပ္ကို အတူ လက္တြဲလို႕ ေအာင္ျမင္ ေအာင္ လုပ္ႏိုင္ ၾကတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ မွာလို ငါ့အလွည့္ေရာက္ရင္ ထစ္ထား လိုက္မယ္။ ေခါက္ထား လိုက္မယ္ အာဏာနဲ႕ လုပ္ပိုင္ခြင့္ကို သံုးျပီး ေႏွာင့္ေႏွး ထားလိုက္မယ္ ဆိုတာမ်ိဳးေတြ မေတြ႕ရ ပါဘူး။ ဒီစိတ္ဓာတ္ ေတြဟာ ႏိုင္ငံတကာ မွာ ျမန္မာေတြ ေနာက္က် က်န္ခဲ့ရျခင္းရဲ႕ အေၾကာင္းရင္း ေတြပါပဲ။
ဖြံ႕ျဖိဳးျပီး ႏိုင္ငံ တႏိုင္ငံကို ကၽြန္မ ေလ့လာေရး ခရီး သြားခဲ့စဥ္က လႊတ္ေတာ္ အမတ္ တေယာက္ ေျပာခဲ့တဲ့ စကား ခုထိ ရင္ထဲ စြဲေနပါတယ္။ work smart is more successful and meaningful than work hard တဲ့။ စဥ္းစား ခ်င့္ခ်ိန္ အကင္း ပါးမႈ ဆိုတဲ့ ဥာဏ္ပါတဲ့ အလုပ္လုပ္ျခင္းဟာ ပင္ပင္ပန္းပန္း ၾကိဳးစားအလုပ္လုပ္ျခင္းထက္ အဓိပၸာယ္ ပိုရွိျပီး ပိုေအာင္ျမင္ ပါတယ္တဲ့။ ဒီေတာ့ ဆရာ လူထုစိန္၀င္း ေျပာတဲ့ ႏြားနဲ႕ ရုန္းတဲ့၊ ဖိနပ္မခၽြတ္ဘဲ အိပ္ရာ၀င္ျပီး ၾကိဳးစားတဲ့ လူေတြကို ကၽြန္မ ဘယ္လို ကင္ပြန္းတပ္ရပ။ ျမန္မာႏုိင္ငံေလာက္ သယံဇာတ ေပါ ၾကြယ္၀တဲ့ ႏုိင္ငံ၊ အာရွတုိက္ တတုိက္လံုးမွာ မရွိပါဘူး …. ဒီသယံဇာတ ေပါၾကြယ္၀တာ ေတြကို ေခတ္မီ နည္းပညာေတြ အသံုးခ်ၿပီး ထုတ္ယူ သံုးစြဲၾကရမွာ မဟုတ္လား။ ေရာင္း၀ယ္ ေဖာက္ကား ၾကရမွာ မဟုတ္လား။ ဆိုတဲ့ ဆရာ လူထုစိန္၀င္း ေျပာတဲ့ စာပိုဒ္ ကိုလည္း ကၽြန္မ ေဆြးေႏြးခ်င္ပါတယ္။ အဲဒီ လႊတ္ေတာ္ အမတ္ကပဲ ေျပာခဲ့ပါတယ္ ဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတက္မႈ ဆိုတာ ေျမၾကီးထဲက သယံဇာတေတြ ဗံုးေဘာလေအာ ထုတ္ယူ သံုးစြဲ ျပီး တိုက္ ေဆာက္ ကား၀ယ္ လုပ္ျပ ႏိုင္ျပီး ကိုယ့္ရဲ႕ ေနာင္လာမယ့္ မ်ိဳးဆက္ေတြ သံုးစရာ စားစရာ မက်န္ေအာင္ ျဖဳန္းပစ္ ခဲ့တာကို ေျပာတာ မဟုတ္ဘူး။ သယံဇာတ အနည္းဆံုး ကေန ေဘးထြက္ ဆိုးက်ိဳး နည္းတဲ့ အက်ိဳးအျမတ္ ခံစား ခြင့္ အမ်ား ဆံုး ရေအာင္ ၾကံဆ စြမ္းေဆာင္ ႏိုင္စြမ္းေတြ တိုးတက္ လာတာကိုမွ ဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတက္မႈ အစစ္ လို႕ ေခၚပါတယ္တဲ့။ ဒီေလာက္ ဆိုရင္ ကၽြန္မတို႕ ျမန္မာ ႏိုင္ငံ ဖြံ႕ျဖိဳး တိုးတက္ လာသလား… ျမန္မာႏိုင္ငံ ဖြံ႕ျဖိဳး တိုးတက္ေစခ်င္ရင္ အျပင္ကေန ေအာ္မေနနဲ႕ ျပည္တြင္း ျပန္လာျပီး ကိုယ္တိုင္ လုပ္ပါလား လို႕ ေျပာလာခ်င္သူေတြ ရွိႏိုင္ပါတယ္။ ကၽြန္မ ျပည္တြင္းမွာ ရႏိုင္တဲ့ လွ်ပ္စစ္ အင္တာနက္ အေျခအေနနဲ႕ ကၽြန္မ တတ္ကၽြမ္းတဲ့ ပညာ မအပ္စပ္ပါဘူး။ ကၽြန္မ ျပည္ပ ကေန လမ္းရွာျပီး ျပည္တြင္းကို ကူညီ ႏိုင္တာရဲ႕ ဆယ္ပံုတပံုေတာင္ ကၽြန္မသာ ျပည္တြင္းကေန အလုပ္လုပ္ရင္ တိုင္းျပည္ အတြက္ ကူညီ ႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ အေရးၾကီး တာက ျပည္တြင္းျပည္ပ ဆိုတဲ့ ေနရာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကူညီခ်င္စိတ္ ရွိဖို႕နဲ႕ လက္ေတြ႕ ကူညီတဲ့ အဆင့္ ေရာက္ေအာင္ အေကာင္အထည္ ေဖာ္မႈသာ အဓိက က်ပါတယ္။
ကၽြန္မရဲ႕ ဒီပို႕စ္ဟာ ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုး ၾကိဳးစားရုန္းကန္ျပီး တိုင္းျပည္ တာ၀န္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္ ထမ္းေဆာင္ ေနၾကသူ ေတြကို ၀ါးလံုး၇ွည္နဲ႕ သိမ္းရမ္းတာ မဟုတ္မွန္း စာကို ေသခ်ာစြာ ဖတ္တတ္သူတိုင္း နားလည္ ၾကမွာပါ။ ကၽြန္မရဲ႕ ပို႕စ္က ဘယ္သူေတြကို ရည္ညႊန္း ေျပာဆိုလဲ ဆိုတာကိုလဲ စိတ္ရင္းမွန္နဲ႕ ဖတ္တတ္သူေတြ ရွင္းလင္းေအာင္ ဖတ္တတ္ ျမင္တတ္ ၾကမွာပါ။ ဒီပို႕စ္နဲ႕ အမိျမန္မာ ႏိုင္ငံ အတြက္ ျပည္တြင္းျပည္ပ ကေန တတ္ႏိုင္သေလာက္ စြမ္းေဆာင္ ေပးေနၾကသူေတြကို ဂါရ၀ ျပဳလိုက္ပါတယ္။
ျမန္မာေတြ ပ်င္းတယ္ ဖ်င္းတယ္ ေရသာခိုတယ္ စည္းကမ္းမဲ့တယ္ ၾကိဳးစား အားထုတ္မႈ မရွိဘူး ဆိုတဲ့ စကားကို စျပီး ေဆြးေႏြးခ်င္ပါတယ္။
နက္ဖန္ လုပ္လို႕ ရတဲ့ အလုပ္ ဒီေန႕ မလုပ္ပါ ဆုိတဲ့ လူစားထဲ ကိုယ္ပါသလား စဥ္းစားၾကည့္ပါ။ ကိုယ့္ ပတ္၀န္း က်င္ မွာ ဘယ္ေလာက္ မ်ားလဲ စဥ္းစားၾကည့္ပါ။ ျမန္မာေတြ ဆိုျပီး ရွိသမွ် ျမန္မာေတြကို ၀ါးလံုးသိမ္း မရမ္းခ်င္ ေပမယ့္ ကိုယ္နဲ႕ တကြ ကိုယ့္၀န္းက်င္မွာ ရာခိုင္ႏံႈး ဘယ္ေလာက္ မ်ားမ်ား ရွိလဲ စဥ္းစားေပးပါ။ ျပည္တြင္းမွာ က်န္ခဲ့တဲ့ ေန႕စား အလုပ္သမား ေတြထဲ မွာ နက္ျဖန္အတြက္ ထမင္းဖိုး ရွိေနရင္ ဒီေန႕ အလုပ္ မဆင္းတဲ့ လူ ေတြ၊ ရသမွ်ေငြကို ခ်ဲထိုးပစ္သူေတြ၊ ႏိုင္ငံျခား ကေန ေငြပို႕ေပးေနတဲ့ မိသားစု၀င္ရွိရင္ ထိုင္စားျပီး ခ်ဲထိုး ဂိမ္း ကေဆာ့ ပစ္ေနတဲ့ က်န္တဲ့ အိမ္သား ေတြ ဒီလို လူေတြကို ျမင္ဖူး ပါသလား…. ကၽြန္မကေတာ့ ကိုယ္ေတြ႕ ၾကံဳေန ျမင္ေနရပါတယ္။
ခ်ဲသမား ေလာင္းကစား သမားကို ကၽြန္မ သိပ္အထင္ေသးပါတယ္။ ေငြကို ေလာင္းေၾကး အဆနဲ႕ နည္းနည္း ရင္း မ်ားမ်ား လိုခ်င္လို႕ ေငြကိုေငြနဲ႕ လိုက္ေနတဲ့ ၾကိဳးစား အားထုတ္မႈ မရွိတဲ့ ေရသာခို သမားေတြလို႕ ခုခ်ိန္ထိ ကၽြန္မ ထင္ျမင္ ယူဆ ပါတယ္။ သူတို႕ေတြဟာ ဘယ္ေတာ့မွ လက္ေၾကာတင္းေအာင္ အလုပ္မလုပ္ဘဲ စားစရာ တရက္စာေလာက္ ရွိတာနဲ႕ က်န္ ေငြကို ေလာင္းကစား လုပ္ပစ္ၾကတာ ကုိယ္ေတြ႕မို႕ပါ။ ကၽြန္မရဲ႕ ထင္ျမင္ခ်က္ ကို ခုခ်ိန္ထိေတာ့ မွန္တယ္လို႕ ကၽြန္မ ထင္ ေန တုန္းပါ။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ခ်ဲသမား ေရသာခို သမား ဘယ္ေလာက္ မ်ားပါသလဲ။ မိသားစု တစုမွာ ၾကိဳးၾကိဳးစားစား အလုပ္ လုပ္သူ တေယာက္ ရွိရင္ ဘယ္ေလာက္ ေခ်ာင္လည္ ပါသလဲ။ မိသားစု တစု ထဲမွာ ခ်ဲရံႈးပစ္တဲ့ ခ်ဲသမား တေယာက္ ရွိရင္ ဘယ္ေလာက္ က်ပ္တည္းပါသလဲ ။ ဟုတ္ကဲ့ ျမန္မာ တႏိုင္ငံလံုးမွာ ရွိတဲ့ မိသားစု အေရအတြက္နဲ႕ ေခ်ာင္လည္ ၾကပ္တည္း မႈ ေတြကို တြက္ခ်က္ ၾကည့္လုိက္ရေအာင္ပါ။
အင္တာနက္ေပၚကေန စီးပြားေရး ပြဲစား အကုန္လုပ္လို႕ရေနပါတယ္။ က်ားမ ခြဲျခားေနစရာ မလိုပါဘူး ကၽြန္မ ေလျဖတ္ ေန စဥ္ က အိမ္ေနရင္း အ၀တ္နဲ႕ ကြန္ျပဴတာေရွ႕ ထိုင္ျပီး ခ်တ္တင္းကေန ေစ်းစကားေျပာလို႕ ေက်ာက္ ပန္းခ်ီ၊ ခရုနဲ႕ လုပ္ထား တဲ့ fancy ဆြဲၾကိ္ဳးလက္ေကာက္ေတြ ေဖာက္သည္ေပး ေရာင္းပါတယ္။ ဒီေလာက္ဆို ရွင္းပါျပီေနာ္။ ျမန္မာျပည္က အင္တာ နက္ ဆိုင္ေတြမွာ ေန႕စဥ္နဲ႕ အမွ် ခ်တ္တင္းရိုက္ေနတဲ့ ေယာက္်ား ေလး မိန္းကေလးမ်ား ဘာအေၾကာင္းအရာေတြ ခ်တ္ပါ သလဲ.. ကၽြန္မ နာမည္ ခြန္ျမလိႈင္မို႕ ေယာက္်ားမွတ္ျပီး ကုလား စမိုင္က အရံႈးေပးရေအာင္ ခ်ိဳအီေနတဲ့ ညဳတုတု စကား ေတြနဲ႕ လာျပီး အီစီကလီရိုက္တဲ့ မိန္းကေလး မ်ားကိုေတာင္ ေတြ႕ရ ပါေသးတယ္။ ေငြရွာႏိုင္တဲ့ ေယာက္်ားကို ရေအာင္ ယူခ်င္တာ ေရသာခိုတဲ့ မိန္းမ လို႕ ေျပာရင္ ကၽြန္မ လြန္မလား… ေလျဖတ္ေနတဲ့ ကၽြန္မ အဲဒီအခ်ိန္က လက္တြန္းလွည္း ေပၚကေန အလုပ္လုပ္ ေနခဲ့ပါတယ္။ ေယာက္်ား လုပ္စာကို ၾကည္ႏူးမႈနဲ႕ စားပါတယ္ ကိုယ့္လုပ္စာကို ဂုဏ္ယူမႈနဲ႕ စားပါ တယ္။ တမ်ိဳးစီ အရသာ ရွိပါတယ္…
ဒီလိုဆိုရင္ ေျပာစရာ ရွိလာႏိုင္ပါတယ္ အဲလို အင္တာနက္က ေန စီးပြားေရး လုပ္လို႕ရေကာင္းမွန္း မသိလို႕ ေန မွာ.. ကိုယ္ သိတိုင္း သူမ်ားကို မႏွိမ့္ခ် ပါနဲ႕လို႕ ေျပာလာရင္ ကၽြန္မ ရီမိမွာပါ။ ကၽြန္မနဲ႕ ခ်တ္မိတဲ့ မိန္းကေလး ေတြကို ကၽြန္မ သင္ေပး ပါတယ္။ ကြန္ျပဴတာ ပစၥည္းေတြ ကၽြန္မက ပို႕ေပးမယ္ဆိုရင္ ေရာင္းဖို႕ စိတ္၀င္စားလား ဆိုျပီး လမ္းပါ ဖြင့္ေပးပါတယ္။ ဟုတ္ကဲ့ လူခ်င္းမျမင္ဖူးတဲ့လူ တစ္ေယာက္ကို မ်က္စိမွိတ္ ယံုရ ေလာက္ေအာင္ ကၽြန္မ မမႊန္ မတံုးအ ပါဘူး။ သူ ကၽြန္မကို ထပ္ခါ ထပ္ခါ လိမ္ပါတယ္။ ေစ်းတင္ရိုက္ပါတယ္။ ကၽြန္မ ျပန္ စစ္ ေဆး ႏိုင္ေၾကာင္းနဲ႕ အမွန္တိုင္း ေျပာဖို႕ ေဖ်ာင္းျဖျပီး အခြင့္အေရး ထပ္ေပးပါတယ္။ ထပ္လိမ္ရံုမက ေကာင္ ေလး တေယာက္နဲ႕ ခ်ိတ္ေပးျပီး ကၽြန္မကို အီစီကလီ လုပ္ဖို႕ အဲဒီ ေကာင္ေလးကို ထပ္ျပီး ခိုင္းပါတယ္။ မွတ္ေရာ။ ကၽြန္မ တင္မွ မဟုတ္ပါဘူး။ ကၽြန္မ သူငယ္ခ်င္း ေယာက္်ားေလး ေတြလဲ ဒီလို အျဖစ္မ်ိဳး ၾကံဳရပါတယ္။ လင္ၾကီး နဲ႕ လင္ငယ္ကို ေမာင္ႏွမ ၀မ္းကြဲပါလို႕ အျပံဳးမပ်က္ မိတ္ဆက္ ေပးႏိုင္တဲ့ မိန္းက ေလး တေယာက္က အသက္ ၁၇ႏွစ္ပဲ ရွိပါေသးတယ္။ ဆရာ၀န္ တေယာက္ကို ရည္းစားထားျပီး နယ္အလုပ္ ဆင္းတယ္လို႕ သူ ထင္တဲ့ အခ်ိန္ လင္ၾကီးနဲ႕ ရုပ္ရွင္ရံု ေရွ႕မွာ ပက္ပင္းမိလုိ႕ ေနာက္ေယာင္ခံ လုိက္ေတာ့မွ ဆရာ၀န္ဆီက ေငြကို လင္ မယား ၂ဦး သေဘာတူ ခ်ဴစားေနတာ ေပၚတဲ့ အျဖစ္ေတြ… လက္ဖ်ား ခါရေလာက္တဲ့ သတင္းေတြက တႏွစ္ ကို ဆယ္ခု ေလာက္က အသားေလးပါ။ ဒီေတာ့ ျမန္မာေတြ စိတ္ဓာတ္ေရးရာ ပ်က္စီးကုန္ျပီ ဆိုတဲ့ စကား ကို ကၽြန္မက ေထာက္ခံ ရမွာလား အဆို တင္သြင္း ရမွာ လား.. ျမန္မာ အားလံုးကို မဆိုလိုေပမယ့္ အသက္ အစိတ္ေအာက္ ျမန္မာေတြနဲ႕ အသက္ အစိတ္ အထက္ ျမန္မာေတြ စိတ္ဓာတ္ေရးရာ တအား ကြာထြက္သြားတာကို ကၽြန္မ ေကာင္းေကာင္းၾကီး သိလိုက္ ပါတယ္. ဘာလို႕ ဒီကေလးေတြ ငယ္ငယ္ ရြယ္ရြယ္ နဲ႕ အဲေလာက္ စိတ္ဓာတ္ ေရးရာ သိမ္ဖ်င္း ေအာက္တန္းက် ကုန္ၾကတာလဲ။ ဗီဇလား၊ ေခတ္လား၊ စနစ္လား။
ဒီေနရာမွာ အမ်ား မိုးခါးေရ ေသာက္လုိ႕ ကိုယ္လိုက္ေသာက္ရတယ္ မေသာက္လို႕ မျဖစ္ဘူး။ အထက္လူက မေပးရင္ ျငိဳျငင္ တယ္။ သူ႕ကိုေပးဖို႕ ကိုယ္ကလဲ ေအာက္လူဆီက ယူရတာပါ စတဲ့ ဆင္ေျခေတြ မ်ားအားၾကီးလို႕ ရိုးလြန္း အီလြန္း ေနပါျပီ။ မိုးခါးေရ မေသာက္ဘဲ စမ္းေရ ကန္ေရ ေသာက္စရာ မရွာခ်င္ေတာ့တာလား အလြယ္ မိုးေပၚက က်လာတ့ဲ ေရကို ေခါင္းေမာ့ ပါးစပ္ဟ အလြယ္ခံေသာက္ လိုက္ခ်င္တာလား။ တျခား နည္းလမ္းကို ေသခ်ာ အင္တုိက္ အားတိုက္ ရွာခဲ့ ရဲ႕လား။ ေရြးစရာ ေပါလြန္းတဲ့ ေလာကၾကီးမွာ ကိုယ္က ရွာဖို႕ ၀တၱရား ပ်က္ကြက္ ခဲ့ျပီး ေရြးစရာ လမ္းမရွိေတာ့ လို႕ပါ ဆိုျပီး အလြယ္ လိုက္ခဲ့မိတာလား ကိုယ့္ကိုယ္ကို မညွာတမ္း ေ၀ဖန္ ဆန္းစစ္ ေစခ်င္ပါတယ္။ ကၽြန္မကိုယ္ ကၽြန္မလဲ အျမဲတမ္း အတတ္ႏိုင္ဆံုး ရက္ရက္စက္စက္ မညွာမတာ ေ၀ဖန္ ဆန္းစစ္ေလ့ ရွိပါတယ္။
ျမန္မာျပည္တြင္းက ျမန္မာေတြ စိတ္ဓာတ္နဲ႕ အေတြးအေခၚ ပ်က္စီးတာ သိပ္မ်ားေနျပီ လို႕ မွတ္ခ်က္ ေပးၾက တာ အေတာ္ မ်ားပါတယ္။ အျပင္က ျမန္မာေတြကေရာ သူတို႕ အျပင္ေရာက္သြားလိုက္တာနဲ႕ ငါတို႕ကို ေဆာ္တယ္ လို႕ မ်က္စိမွိတ္ မ ေျပာ ေစခ်င္ပါဘူး။ အျပင္က ျမန္မာေတြ ထဲမွာလဲ စိတ္ဓာတ္နဲ႕ အေတြးအေခၚ ပ်က္စီးေနၾကတဲ့ လူေတြ ရွိပါတယ္။ အျပင္ က ျမန္မာေတြက မိေ၀း ဖေ၀း ဘာသာတရား အဆံုးအမ၊ မိဘ ေဆြ မ်ိဳး အဆံုးအမနဲ႕ ေ၀းေနလို႕ စိတ္ဓာတ္နဲ႕ အေတြး အေခၚ ပ်က္တယ္ပဲ ထားပါဦးေတာ့။ ျပည္တြင္းက ျမန္မာ ေတြက ဘာလို႕ ပ်က္စီးရတာလဲ။ တကယ္ေတာ့ ျပည္ပမွာ လူ လည္ ေတြ မ်ားလို႕ ေတာ္ရံု တန္ရံုနဲ႕ အက်င့္ စာရိတၱကို အပ်က္ မခံရဲ ၾကပါဘူး။ အက်င့္ပ်က္မွန္း သိလိုက္တာနဲ႕ ပက္ပက္ စက္စက္ ဟန္မေဆာင္တမ္း အျပစ္ တင္ေလ့ ရွိၾကသလို ရာထူး တက္လမ္း အလုပ္ စတာေတြ ခ်က္ခ်င္း လက္ငင္း ဆံုးရံႈး တတ္လို႕ပါ။ အက်င့္ စာရိတၱနဲ႕ ပတ္သက္လာရင္ ဘယ္သူ႕ မ်က္ႏွာမွ မေထာက္ၾကသလို ဘယ္သူက မွလဲ ဖံုးဖိ မေပးၾက ပါဘူး။ ထိုင္း ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ သက္ဆင္ရဲ႕ သားဟာ သမ္မားဆက္ တကၠသိုလ္မွာ စာေမးပြဲတြင္း စာခိုးခ်လို႕ ခ်က္ခ်င္း ေက်ာင္း ထုတ္ ခံရပါတယ္။ သူ႕အေဖ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ ဘာမွ မတတ္ႏိုင္ပါဘူး။ ဒါ ထိုင္းပဲ ရွိပါေသးတယ္။ ျမန္မာ ျပည္ မွာ ဘယ္လို ဆို တာ အထူး ေျပာစရာ မလိုပါဘူး။ ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ပါ။ ျပည္တြင္း ျပည္ပ အခ်င္းခ်င္း လက္ညိႈး ထိုး အျပစ္တင္မယ့္အစား ၂ဖက္ လံုးက စိတ္ဓာတ္ေတြ ျပင္ၾကရင္ ေကာင္းပါတယ္။ သူမ်ားကို ဆရာလုပ္ ေနရ ေအာင္ မင္းကိုယ္တိုင္ကေရာ ဘယ္ေလာက္ ေကာင္းလို႕ လဲလို႕ ျပန္ အေငၚ တူးလာရင္ ကၽြန္မလဲ ေျဖပါ့မယ္။ ကၽြန္မ ဆရာလုပ္ေနတာ မဟုတ္ပါ။ ကိုယ့္လူမ်ိဳး ကိုယ့္ တိုင္းျပည္ကို လူတကာ အထင္ၾကီး ေလးစား တန္ဖိုးထား ေနတာကို ျမင္ခ်င္လြန္းလို႕ တေထာင့္ တေနရာ ကေန ၾကိဳးစား ၾကည့္ ေနတာပါ။ ကၽြန္မ ကိုယ္တိုင္လဲ ဆိုးမိမွာ စုိးလို႕ သိတဲ့လူမ်ား အက်ိဳးအေၾကာင္းနဲ႕ တကြ ၀င္ေထာက္ျပ ဆံုးမ သြားၾကပါလို႕ ခဏခဏ ေရးဖူး ပါတယ္။
ကၽြန္မ ေလ့လာ မိသေလာက္ ျပည္တြင္းက ျမန္မာေတြက ယံုလြယ္ပါတယ္။ ပါးပါးေလး ေနရာေပးရင္ ေျမွာက္ ေပးရင္ အဲဒီ ကေန တဆင့္တက္ျပီး ယံုၾကည္ျပ ကိုးကြယ္ျပရင္ သေဘာက်ျပီး ခိုင္းသမွ် လုပ္ေပး တတ္ၾက ပါ တယ္။ ဆိုက္ကို ဆိုတဲ့ စိတ္ပညာကို နားမလည္ဘဲ ရိုးအ ၾကပါတယ္။ လူေတာ္ေတြကို ႏိုင္ငံတကာမွာ မေတာ္ တဲ့လူ ေတြ အလြယ္ တက္ၾကတဲ့ နည္းပညာ တကၠသိုလ္ကို ေပးတက္ျပီး ဘ၀င္ျမင့္ေစ ပါတယ္။ ဆယ္တန္း ရမွတ္နည္းျပီး ေပါ့တီးေပါ့ဆ သမားေတြကို ဘက္ ေပါင္းစံု ရႈေထာင့္ ေပါင္းစံုကေန လွည့္ပတ္ ေ၀ဖန္ စဥ္းစား ခ်င့္ခ်ိန္မႈ အဓိက ဘာသာေတြကို ေပးယူေစ ေက်ာင္းတက္ ေစပါ တယ္။ ဒီလို ပညာေရး စနစ္နဲ႕ လူေတာ္ေတြနဲ႕ လူ႕ေလာကကို ဘက္ေပါင္းစံု ရႈေထာင့္ ေပါင္းစံုကေန လွည့္ပတ္ ေ၀ဖန္ ပိုင္းျခား ခ်င့္ခ်ိန္တတ္မႈနဲ႕ မတြဲမိေအာင္ ခြဲထုတ္ ထားပါတယ္။ ေနာက္ျပီး ပညာေရး စနစ္မွာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး စနစ္မွာ အထက္ က လူေျပာ သမွ် အကုန္ မွန္ ရမယ္။ ေအာက္လူက ျပန္ေျပာခြင့္ မရွိဆိုတဲ့ မူကို ခ်မွတ္က်င့္သံုး ထားေလေတာ့ ေအာက္လူ ကလဲ အထက္ ေရာက္ ရင္ သူေတြ႕ၾကံဳ ျဖတ္သန္း ခဲ့တဲ့ နည္းလမ္း အတိုင္း ငါတေကာေကာ ပါေတာ့တယ္။ ဒီလိုနဲ႕ ငါေျပာ တာ မွန္ရမွ၊ ငါ တေကာ ဓေလ့ ထံုးစံ ၾကီး ထြန္းကားျပီး သူတပါးရဲ႕ အေတြးအေခၚ ရႈျမင္ စဥ္းစား သံုးသပ္ပံုကို တန္ဖိုး ထား ေနရာေပး ေလးစားရ ေကာင္းမွန္း မသိေတာ့တဲ့ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းၾကီး ထြန္းကား လာပါေတာ့တယ္။ ဒိျပင္ ကိုယ့္လုပ္ရပ္ကို တာ၀န္ယူ တာ၀န္ခံမႈ အစား အေျခအေန တခုခု ၾကံဳေတြ႕ လိုက္တာနဲ႕ ငါ့ကို အျပစ္တင္ေတာ့ မွာပဲ ဆိုတဲ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို မလံုျခံဳ စိတ္က လႊမ္းမိုးျပီး ဆင္ေျခကန္ တဲ့ အေနနဲ႕ သူမ်ားကို ဦးေအာင္ အျပစ္တင္ တာေတြ၊ ကိုယ့္ကို ဘာမွ ေျပာခြင့္ မသာေအာင္ စကား ကို တရစပ္ အခ်ိတ္အဆက္ မရွိ ေျပာတာေတြနဲ႕ အေျခ အေနကို ရန္လိုမႈ ဗိန္းေမာင္းနဲ႕ စျပီး ရင္ဆိုင္ ၾကပါေတာ့တယ္။ ဒီေတာ့ ေျပေျပလည္လည္ ေဆြးေႏြး ေျပာဆိုလို႕ အဆင္ေျပရမယ့္ အေျခအေနက တုတ္တျပက္ ဓား တျပက္ ေသြးထြက္ေအာင္ ေျဖရွင္းမွရတဲ့ အေျခအေန ထိ ျဖစ္ကုန္ၾကပါတယ္။ အဓိက တရားခံက ငါတေကာ ဓေလ့ ထံုးစံ ၾကီးပါ။
ငါတေကာ ဓေလ့ ထံုးစံ ထဲကိုမွ လူလည္ေတြက ဘ၀င္ ဆိုတဲ့ ေဆးပါးပါးေလး ကို ေျမွာက္ပင့္မႈ ေပါင္းစပ္ျပီး ဆိုးေပး လိုက္ ၾက ပါေသးတယ္။ အမ်ားျပည္သူ ေအာ့ေၾကာလန္ သတင္းေပး ဒလန္ျဖစ္တဲ့ စြမ္းအားရွင္ လူမိုက္ ေတြကို ေငြတျပားမွ မေပး ရဘဲ ဗိုက္ငွားဓားထိုး လူမိုက္ လက္သံုးေတာ္ အျဖစ္ အသံုးျပဳႏိုင္တာ ပါးပါးေလး ေျမွာက္ပင့္ ေနရာေပးမႈ ဆိုတဲ့ အခ်က္ ေၾကာင့္ ပါ။ မေကာင္းတဲ့ စိတ္ဓာတ္ လုပ္ရပ္ေတြေၾကာင့္ သာမန္လူေတြက ၾကဥ္ပယ္ ထားတာ ခံရသူေတြကို သနားဟန္ ကိုယ္ခ်င္းစာ ဟန္ သူတို႕ ကိုယ္စား မခံခ်င္ဟန္ ေဆာင္ျပီး ပါးပါး ေလး ေျမွာက္ပင့္ ေနရာေပးျပီး လူမိုက္ ေမြးၾကတာေတြ ျမင္ေတြ႕ ေနရ ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ကိုယ္က မွန္တာ လုပ္ေန တာမို႕ ႏိုင္ငံတကာ သတင္းဌာနေတြ သူတုိ႕ ဖာသာ စံုစမ္းျပီး လာ အင္တာဗ်ဴး တာကို ေပၚတင္ ေျဖရံုပဲ ဖုန္းကြယ္ ၀ွက္ထားျပီး လူသိ မခံ တာမ်ိဳး လုပ္စရာ အေၾကာင္း မရွိဘူးလို႕ ေျမွာက္ေပး ျပီး ေျဖခိုင္း ၾကလို႕ တားမိသူကို ျပန္ရန္ေတြ႕ရင္း ေျဖမိလို႕ ႏိုင္ငံျခား သတင္းဌာန ေတြကို သတင္းေပးမႈနဲ႕ အဖမ္းခံရ ေထာင္နန္းစံ ရတဲ့ လူေတြ ရွိပါ ေသးတယ္။ limitation ဆိုတဲ့ အပိုင္းအျခား ကန္႕သတ္ခ်က္ အထူအပါးကို နားမလည္ ၾကေသးတဲ့ လူေတြကို နားလည္ ျပီးသား လူေတြက လက္တြဲ ေခၚသင့္ပါတယ္။ ထိုးခ်ျပီး ရာထူး ေနရာ ယူတာကေတာ့ ကိုယ့္လိပ္ျပာ ကိုယ္ရွက္ သင့္ပါတယ္။
ႏိုင္ငံတကာ အသိုင္းအ၀ိုင္းမွာ လူလိမ္ မရွိမဟုတ္ ရွိပါတယ္ အခ်ိဳးခ်ရင္ နည္းပါတယ္။ (မွတ္ခ်က္။ ရာဇ၀တ္ အမ်ားဆံုး နယူးေယာက္ နဲ႕ ၀ါရွင္တန္ ဒီစီ ၂ခုတည္းနဲ႕ေတာ့ မႏိႈင္းနဲ႕ ေပါ့ရွင္။ ပ်မ္းမွ်ျခင္း အေနနဲ႕ ၾကည့္ရ ေအာင္ပါ။ ေနာက္ျပီး အက်င့္ပ်က္ ျခစားမႈ လို႕ ေခၚတဲ့ corruption case မွာ ျမန္မာဟာ ကမာၻ႕ထိပ္ဆံုး တစ္ ႏွစ္ သံုး ကို ႏွစ္တိုင္း ၀င္ခဲ့တာ ၾကာေနျပီ ဆုိတာကို မေမ့ပါနဲ႕။ ) ကၽြန္မန႕ဲ တြဲမိျပီး အလုပ္ အတူ လုပ္ျဖစ္တဲ့ ဂ်ပန္ လူမ်ိဳးေတြေရာ အီတလီနဲ႕ ဒတ္ခ်္ လူမ်ိဳးေတြပါ အလုပ္လုပ္ရာမွာ သိပ္ တိက်ျပီး ျပတ္ သား ပါတယ္။ မယံု သကၤာ စိတ္လဲ နည္းပါတယ္။ အမွာစာ စမွာတဲ့ အခ်ိန္ မွာ သူတို႕ ကၽြန္မကို မျမင္ဖူးဘဲနဲ႕ ေငြစလႊဲျပီး စမွာပါ တယ္။ ကၽြန္မဘက္က အခ်ိန္ေနရာ အတိအက် ကုန္စည္ ကို ပို႕ေပး ႏုိင္တဲ့ အခါ ေနာက္ထပ္ ထပ္ျပီး ေအာ္ဒါ အမ်ားၾကီး မွာပါတယ္။ ကၽြန္မ စီးပြားေရးကို ေငြရင္း တျပား မွ မပါဘဲ ဒီလို စလုပ္ ခဲ့တာပါ။ အဲဲဒီ အခ်ိန္မွာ ကၽြန္ မ မွာ ရင္းႏွီး ထားတာ ဆုိလုိ႕ ကြန္ျပဴတာ တစံု၊ အင္တာနက္ နဲ႕ ဖက္စ္ ဖုန္း တလံုး ဒါအကုန္ ပါပဲ။ ဒါေလးရင္းျပီး ဘေလာ့ေရး၊ ဘေလာ့ေပၚ ပစၥည္း တင္ ေၾကာ္ျငာ၊ ခ်တ္တင္ ကေန ေစ်းစကားေျပာ၊ ဖုန္းတလံုး နဲ႕ ပါးစပ္ တ ေပါက္ ေခါင္းတလံုးရင္းျပီး စီးပြားေရး လုပ္ခဲ့ရ ပါတယ္။ ေအာင္ ျမင္ ပါတယ္။ ကၽြန္မလို ေလျဖတ္ ေနတဲ့ လူ ေတာင္ လုပ္ ႏိုင္ရင္ ျမန္မာျပည္က တျခား လူ ေတြလဲ ေအာင္ျမင္ ေအာင္ လုပ္ႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။ လုပ္ခ်င္စိတ္နဲ႕ ရိုးသား ေျဖာင့္မတ္မႈ၊ ယံုၾကည္ ကိုးစား ထိုက္မႈ၊ အလုပ္ကို အလုပ္ နဲ႕ တူေအာင္ တိတိက်က် ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း လုပ္ဖို႕ပဲ လိုပါတယ္။ ကၽြန္မထက္ ပိုျပီး အဆက္ အသြယ္ ေကာင္း သူ၊ မိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္း မ်ားသူ၊ ေငြရင္း ေငြႏွီး ရွိသူေတြ ဒိထက္ ပို ေအာင္ျမင္ သင့္ပါ တယ္။ ကံနဲ႕ စန္း ရွိေသးတယ္ ဆိုရင္ ေလျဖတ္ေနတဲ့ လူထက္ ကံဆိုးဦးမလား လို႕ ေမးပါရေစ။ အတိတ္ကံ ဆိုးရင္ ပစၥဳပၸန္ ကံနဲ႕ ျမွင့္ယူလို႕ ရပါတယ္။ ကံဆိုးလို႕ တက္က်ိဳးရင္ လက္နဲ႕ ေလွာ္ၾကတာေပါ့ေနာ္။
ျမန္မာေတြ စည္းကမ္း မဲ့တယ္ဆိုတဲ့ စကားကို ဆက္ ေဆြးေႏြးခ်င္ပါတယ္။ ဘာစည္းကမ္းကို မဲ့တာပါလဲ။ အိမ္ေထာင္ေရး စည္းကမ္း၊ မိသားစု စည္းကမ္း၊ လူမႈေရး စည္းကမ္း၊ ရပ္ရြာ စည္းကမ္း၊ စစ္စည္းကမ္း စသျဖင့္ စည္းကမ္းေတြက မ်ားလြန္း ပါတယ္။ ကိုယ္တိုင္ေရာ စည္းကမ္းမဲ့တဲ့ စာရင္းထဲမွာ ပါသလား။ ကၽြန္မကေတာ့ အမ်ား နဲ႕ ဆိုင္တဲ့စည္းကမ္းကို တတ္ႏိုင္ သမွ် သတိထားျပီး လုိက္နာပါတယ္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္ခ်မွတ္ ထားတဲ့ စည္းကမ္း ကိုေတာ့ သတိ လက္လြတ္ ျဖစ္တဲ့ အခ်ိန္ မွာ စည္းကမ္း ခ်ိဳးေဖာက္ မိတုန္းပါ။ ၀န္ခံပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူမ်ား သတ္မွတ္ ထားတဲ့ စည္းကမ္းတိုင္းကိုေတာ့ ကၽြန္မ မလိုက္နာ ပါဘူး။ လိုက္နာသင့္ လိုက္နာထိုက္တယ္ လို႕ ကၽြန္မ ကိုယ္တိုင္ လိုလိုလားလား လက္ခံတဲ့ စည္းကမ္းကို ကၽြန္မ လိုက္နာပါတယ္။
အလုပ္နဲ႕ ပတ္သက္လို႕ ႏိုင္ငံတကာ စံခ်ိန္စံညႊန္း တခုကို ျပပါဆိုရင္ ကၽြန္မ ပထမဦးဆံုး ခ်ျပမိမွာကေတာ့ ကိုယ္ေရး ကိုယ္တာ နဲ႕ အလုပ္ကို ခြဲျခား ထားျခင္း ပါပဲ။ ကၽြန္မ ေရာက္ဖူးသမွ် ဘယ္ႏိုင္ငံ မဆို အလုပ္ကို ဦးစား ေပးပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဖြံ႕ျဖိဳးျပီး ႏိုင္ငံတို႕ ဖြံ႕ျဖိဳးဆဲ ႏိုင္ငံတို႕ ျဖစ္ေနၾကတာ ထင္ပါရဲ႕။ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ အရ ဘယ္ေလာက္ မုန္းျပီး မ်က္လံုးခ်င္း မဆိုင္ႏိုင္ ျဖစ္ေနၾကေပမယ့္ အလုပ္ အတူ တြဲလုပ္တဲ့ အခါ ခံစားခ်က္ကို ဦးစား မေပးဘဲ ခ်ိဳးႏွိမ္ျပီး အလုပ္ကို အတူ လက္တြဲလို႕ ေအာင္ျမင္ ေအာင္ လုပ္ႏိုင္ ၾကတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ မွာလို ငါ့အလွည့္ေရာက္ရင္ ထစ္ထား လိုက္မယ္။ ေခါက္ထား လိုက္မယ္ အာဏာနဲ႕ လုပ္ပိုင္ခြင့္ကို သံုးျပီး ေႏွာင့္ေႏွး ထားလိုက္မယ္ ဆိုတာမ်ိဳးေတြ မေတြ႕ရ ပါဘူး။ ဒီစိတ္ဓာတ္ ေတြဟာ ႏိုင္ငံတကာ မွာ ျမန္မာေတြ ေနာက္က် က်န္ခဲ့ရျခင္းရဲ႕ အေၾကာင္းရင္း ေတြပါပဲ။
ဖြံ႕ျဖိဳးျပီး ႏိုင္ငံ တႏိုင္ငံကို ကၽြန္မ ေလ့လာေရး ခရီး သြားခဲ့စဥ္က လႊတ္ေတာ္ အမတ္ တေယာက္ ေျပာခဲ့တဲ့ စကား ခုထိ ရင္ထဲ စြဲေနပါတယ္။ work smart is more successful and meaningful than work hard တဲ့။ စဥ္းစား ခ်င့္ခ်ိန္ အကင္း ပါးမႈ ဆိုတဲ့ ဥာဏ္ပါတဲ့ အလုပ္လုပ္ျခင္းဟာ ပင္ပင္ပန္းပန္း ၾကိဳးစားအလုပ္လုပ္ျခင္းထက္ အဓိပၸာယ္ ပိုရွိျပီး ပိုေအာင္ျမင္ ပါတယ္တဲ့။ ဒီေတာ့ ဆရာ လူထုစိန္၀င္း ေျပာတဲ့ ႏြားနဲ႕ ရုန္းတဲ့၊ ဖိနပ္မခၽြတ္ဘဲ အိပ္ရာ၀င္ျပီး ၾကိဳးစားတဲ့ လူေတြကို ကၽြန္မ ဘယ္လို ကင္ပြန္းတပ္ရပ။ ျမန္မာႏုိင္ငံေလာက္ သယံဇာတ ေပါ ၾကြယ္၀တဲ့ ႏုိင္ငံ၊ အာရွတုိက္ တတုိက္လံုးမွာ မရွိပါဘူး …. ဒီသယံဇာတ ေပါၾကြယ္၀တာ ေတြကို ေခတ္မီ နည္းပညာေတြ အသံုးခ်ၿပီး ထုတ္ယူ သံုးစြဲၾကရမွာ မဟုတ္လား။ ေရာင္း၀ယ္ ေဖာက္ကား ၾကရမွာ မဟုတ္လား။ ဆိုတဲ့ ဆရာ လူထုစိန္၀င္း ေျပာတဲ့ စာပိုဒ္ ကိုလည္း ကၽြန္မ ေဆြးေႏြးခ်င္ပါတယ္။ အဲဒီ လႊတ္ေတာ္ အမတ္ကပဲ ေျပာခဲ့ပါတယ္ ဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတက္မႈ ဆိုတာ ေျမၾကီးထဲက သယံဇာတေတြ ဗံုးေဘာလေအာ ထုတ္ယူ သံုးစြဲ ျပီး တိုက္ ေဆာက္ ကား၀ယ္ လုပ္ျပ ႏိုင္ျပီး ကိုယ့္ရဲ႕ ေနာင္လာမယ့္ မ်ိဳးဆက္ေတြ သံုးစရာ စားစရာ မက်န္ေအာင္ ျဖဳန္းပစ္ ခဲ့တာကို ေျပာတာ မဟုတ္ဘူး။ သယံဇာတ အနည္းဆံုး ကေန ေဘးထြက္ ဆိုးက်ိဳး နည္းတဲ့ အက်ိဳးအျမတ္ ခံစား ခြင့္ အမ်ား ဆံုး ရေအာင္ ၾကံဆ စြမ္းေဆာင္ ႏိုင္စြမ္းေတြ တိုးတက္ လာတာကိုမွ ဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတက္မႈ အစစ္ လို႕ ေခၚပါတယ္တဲ့။ ဒီေလာက္ ဆိုရင္ ကၽြန္မတို႕ ျမန္မာ ႏိုင္ငံ ဖြံ႕ျဖိဳး တိုးတက္ လာသလား… ျမန္မာႏိုင္ငံ ဖြံ႕ျဖိဳး တိုးတက္ေစခ်င္ရင္ အျပင္ကေန ေအာ္မေနနဲ႕ ျပည္တြင္း ျပန္လာျပီး ကိုယ္တိုင္ လုပ္ပါလား လို႕ ေျပာလာခ်င္သူေတြ ရွိႏိုင္ပါတယ္။ ကၽြန္မ ျပည္တြင္းမွာ ရႏိုင္တဲ့ လွ်ပ္စစ္ အင္တာနက္ အေျခအေနနဲ႕ ကၽြန္မ တတ္ကၽြမ္းတဲ့ ပညာ မအပ္စပ္ပါဘူး။ ကၽြန္မ ျပည္ပ ကေန လမ္းရွာျပီး ျပည္တြင္းကို ကူညီ ႏိုင္တာရဲ႕ ဆယ္ပံုတပံုေတာင္ ကၽြန္မသာ ျပည္တြင္းကေန အလုပ္လုပ္ရင္ တိုင္းျပည္ အတြက္ ကူညီ ႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ အေရးၾကီး တာက ျပည္တြင္းျပည္ပ ဆိုတဲ့ ေနရာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကူညီခ်င္စိတ္ ရွိဖို႕နဲ႕ လက္ေတြ႕ ကူညီတဲ့ အဆင့္ ေရာက္ေအာင္ အေကာင္အထည္ ေဖာ္မႈသာ အဓိက က်ပါတယ္။
ကၽြန္မရဲ႕ ဒီပို႕စ္ဟာ ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုး ၾကိဳးစားရုန္းကန္ျပီး တိုင္းျပည္ တာ၀န္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္ ထမ္းေဆာင္ ေနၾကသူ ေတြကို ၀ါးလံုး၇ွည္နဲ႕ သိမ္းရမ္းတာ မဟုတ္မွန္း စာကို ေသခ်ာစြာ ဖတ္တတ္သူတိုင္း နားလည္ ၾကမွာပါ။ ကၽြန္မရဲ႕ ပို႕စ္က ဘယ္သူေတြကို ရည္ညႊန္း ေျပာဆိုလဲ ဆိုတာကိုလဲ စိတ္ရင္းမွန္နဲ႕ ဖတ္တတ္သူေတြ ရွင္းလင္းေအာင္ ဖတ္တတ္ ျမင္တတ္ ၾကမွာပါ။ ဒီပို႕စ္နဲ႕ အမိျမန္မာ ႏိုင္ငံ အတြက္ ျပည္တြင္းျပည္ပ ကေန တတ္ႏိုင္သေလာက္ စြမ္းေဆာင္ ေပးေနၾကသူေတြကို ဂါရ၀ ျပဳလိုက္ပါတယ္။
Friday, October 2, 2009
ထိပ္စီးေျပာင္းျခင္း
ဒုတိယ ထိပ္စီးက တတိယ ထပ္စီးကို ေျပာင္းတယ္
၀ုန္းကနဲ ခ်က္ခ်င္း ေျပာင္းတာမဟုတ္
တရက္စီ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေျပာင္းခဲ့တာမို႕
အသစ္ေတြ ေဟာင္းတာလဲ မျမန္ခဲ့ဘူး။
တဖဲ့ခ်င္း ထုဆစ္ခဲ့လို႕
တတိုင္ခ်င္း ျပီးခဲ့တဲ့ ဘ၀မွတ္တိုင္ေတြ
ေမာ္ကြန္း မ၀င္ရင္ေတာင္
ငါ့သမိုင္း ငါတင္ခဲ့လို႕ ေက်နပ္တယ္။
ပထမ ထိပ္စီးကေန ဒုတိယ ထိပ္စီး အေျပာင္း
ေရႊအိမ္နန္းကေန ေရအိမ္ခန္းထဲ မေရာက္ရံု တမည္
ေျပာင္းခဲ့တဲ့ ေလာကဓံကို ရယ္တတ္ခဲ့တယ္။
ဒုတိယ ထိပ္စီး သက္တမ္းတေလွ်ာက္
သူမ်ားခင္းတဲ့ လမ္းကို တလွည့္
ကိုယ့္လမ္းကိုယ္ ထြင္ျပီး တလွည့္
အခ်ိဳးအေကြ႕ေတြၾကား
ဟိုတက္ ဒီတက္ေတြနဲ႕ ေလွာ္ရင္း
တက္က်ိဳးေတာ့ လက္ထိုးေလွာ္ခဲ့တယ္
ငါ့လက္လဲ မက်ိဳးရံု တမယ္ေပါ့။
တတိယ ထိပ္စီးေရ
မျပီးေသးတဲ့ ဘ၀ခရီး
ေလာကဓံၾကီးက ျပံဳးျပံဳးျဖီး ေစာင့္ေနေလရဲ႕
စိန္ေခၚရင္ ဘြာမခတ္တမ္း
လက္ပန္းေပါက္ ခတ္လိုက္စမ္းေဟ့။
ရွစ္လျပည့္ တိုးတက္မႈမ်ား
ပတၱျမားေရႊဂူ နဂိုေနမူထား
၀ရဇိန္စီကာထားတဲ့ ခ်စ္သမီးရဲ႕သြား
စကားက တီတီတာတာ
ပီပလာ ခၽြဲတဲ့စကား။ ။
ညီညာညာ ေလးဘက္တြားပါလို႕
စပ္စုရဲ႕ တဖန္
မ်က္စခ်ီ ေလးေတာ္ေကြးပါလို႕
ႏြဲ႕လ်တဲ့ဟန္။
ခ်စ္ေဇာက အရသန္တယ္
ယဥ္နန္းဆန္ ထိပ္ထားကြဲ႕ေလး။ ။
မွတ္ခ်က္။ ။ ဖတ္ရသူက သည္းရန္ေကာလို႕ အျပစ္တင္ေတာ့မယ္။ တတ္ႏိုင္ဘူး။ ကိုယ့္သမီးကိုယ္ ခ်စ္လို႕ ေရးတာ ဘာျဖစ္ :P
Friday, September 25, 2009
တေသာင္းတန္ နမိတ္
ေငြ စကၠဴ ငါးေထာင္တန္ ထုတ္မယ္လို႕ ေၾကညာလုိက္တာနဲ႕ တျပိဳင္နက္ ေရႊေစ်းက ခုႏွစ္သိန္း နီးပါးထိ တက္သြားသလို ေဒၚလာေစ်း ဘတ္ေစ်း စတဲ့ ေငြလဲလွယ္ႏႈံးေတြလဲ ျဖစ္ခ်င္တိုင္း ျဖစ္သြားပါတယ္။ ေငြေၾကး ေဖာင္းပြမႈနဲ႕ ပတ္သက္လို႕ သတင္းဆိုးေတြ ထြက္လာလိုက္တာ နားမဆံ့ ေအာင္ပါပဲ။ ေရႊေစ်းကြက္ ေငြလဲေစ်းကြက္ အကုန္ပ်က္ျပီး အ၀ယ္သာရွိလို႕ အေရာင္း မရွိေတာ့ပါဘူး။ နယ္စပ္ ကုန္သည္ ေလာက ပြက္ေလာရိုက္သြားပါတယ္။ ဆူပူမႈေတြ ျဖစ္ေတာ့မယ္ ဆုိတာလဲ ၾကားရရ႕ဲ။ ငါးေထာင္တန္ ထုတ္ေပလို႕ .. တေသာင္းတန္မ်ား ထုတ္လိုက္ရင္ ဒီပံုထဲကလို ျပည္သူေတြ ျဖစ္ေနၾကမွာ ျမင္ေယာင္ ပါေသးတယ္။
Monday, September 21, 2009
ေမာင္ေသာင္းဒီကို ထိုင္းႏိုင္ငံက ဘြဲ႕လြန္ ျပီးဆံုးသည္ အထိ ပညာသင္စရိတ္ ေထာက္ပံ့မည္။
ဂ်ပန္ႏိုင္ငံ ခ်ိဘ ကေန ဆုတံဆိပ္ ပိုက္ျပီး ျပန္လာတဲ့ ႏိုင္ငံမဲ့ ေမာင္ေသာင္းဒီဟာ ထိုင္းႏိုင္ငံ သု၀ဏဘူမိ ေလဆိပ္ကို ျပန္ေရာက္ေရာက္ခ်င္းပဲ ထိုင္းႏိုင္ငံ သိပ၌ံနဲ ့ နည္းပညာ ၀န္ ျကီးဌာနရဲ႕ ဖိတ္ၾကားခ်က္ အရ ၀န္ၾကီးဌာနကို သြားခဲ့ရျပီး ခုလို ပညာသင္စရိတ္ ခ်ီးျမွင့္ ခံရတာ ျဖစ္ပါတယ္။
Sunday, September 20, 2009
ဂုဏ္ျပဳပါသည္ ေမာင္ေသာင္းဒီ
ႏိုင္ငံမဲ့ ျဖစ္လ်က္နဲ႕ အားမေလ်ာ့တမ္း ၾကိဳးစားခဲ့တဲ့ ျမန္မာလူမ်ိဳး အသက္ ၁၂ႏွစ္သား ေမာင္ေသာင္းဒီေလးဟာ အခက္အခဲ အမ်ိဳးမ်ိဳးၾကားကပဲ အဖြဲ႕လိုက္ ေရႊတံဆိပ္ဆုနဲ႕ တဦးခ်င္း တတိယ ဆုတို႕ ကို ထိုက္ထိုက္တန္တန္ ရယူသြားခဲ့ပါျပီ။ ဘာ သက္ေသခံ အေထာက္အထား လက္မွတ္မွ မရွိေပမယ့္ ထိုင္းအစိုးရက ထုတ္ေပးခဲ့ရတဲ့ ယာယီ ခရီးသြား လက္မွတ္ ကို ကိုင္ေဆာင္ျပီး ဂ်ပန္ႏိုင္ငံ ခ်ိဘ ျမိဳ႕မွာ က်င္းပတဲ့ ႏိုင္ငံတကာ စကၠဴေလယာဥ္ အရုပ္ေခါက္ျပိဳင္ပြဲမွာ ထိုင္းႏိုင္ငံ ကိုယ္စားျပဳ ယွဥ္ျပိဳင္ ခဲ့ရတာပါ။ 
သူ႕မိဘေတြဟာ ရွမ္းျပည္နယ္ နမ့္စန္ျမိဳ႕ မွာေနထိုင္ ခဲ့ၾကဖူးျပီး ျမန္မာႏိုင္ငံသား ကဒ္ေတာင္ မရွိၾကပါဘူး။ အဲဒီလိုပဲ ထိုင္း မီဒီယာေတြက ေမာင္ေသာင္းဒီ အေၾကာင္းကို အုတ္ေအာ္ေသာင္းတင္း ေရးသားေဖာ္ျပ ေနခ်ိန္မွာ ေဆာက္လုပ္ေရး လုပ္ငန္းမွာ လုပ္ကိုင္ေနတဲ့ ရွမ္းလူမ်ိဳး ျဖစ္တဲ့ သူ႕မိဘ ေတြကေတာ့ ဘာမွကို မသိၾကပါဘူး။ ဖုန္းဆက္ ေမးျမန္းခ်ိန္မွာေတာ့ ဘာေၾကာင့္ သူ႕ဆီ ဖုန္းေတြ ခဏခဏ လာေနၾကလဲ မသိဘူးလို႕ေတာင္ ေျပာခဲ့ ပါေသးတယ္။ ေနာက္မွ သားရဲ႕ ေအာင္ျမင္မႈေတြကို သိသြား တဲ့ ဖခင္ ျဖစ္သူ ဦးစိုင္းညြန္႕ဟာ စကၠဴ အရုပ္ေလး ေခါက္ရံုနဲ႕ ဂ်ပန္ သြားရတယ္ ဒီလို ကိစၥၾကီးေတြ ျဖစ္လာတယ္ ဆုိတာ နားမလည္ ႏိုင္ေလာက္ ေအာင္ပဲလို႕ ေျပာခဲ့ပါတယ္။ သူ႕ရဲ႕ သားဟာ အိမ္မွာ စကၠဴေတြကို ျဖဲျပီး ေခါက္ေန ေဆာ့ေနတာ ကိုေတာင္ သူက တားခဲ့ေသးတယ္ လို႕ ေျပာပါေသးတယ္။ စကၠဴေတြကို ျဖဳန္းတီးေနတာလို႕ ထင္ခဲ့ပါသတဲ့။
ထိုင္းမွာေမြး ထိုင္းမွာ ၾကီးခဲ့တဲ့ ေမာင္ေသာင္းဒီေလးဟာလဲ သူ႕ကိုယ္သူ ထိုင္းလူမ်ိဳး လို႕ပဲ ထင္ေနခဲ့ပါသတဲ့။ ခုမွ ျမန္မာလူမ်ိဳး မွန္း သူ႕ကိုယ္သူ သိပါတယ္တဲ့။ သူဟာ ထိုင္းႏိုင္ငံ ခ်င္းမိုင္ျမိဳ႕ မဲ့ဟယ္ ရပ္ကြက္မွာ ေနျပီး ေ၀ွးဆိုင္ ထိုင္းေက်ာင္းမွာ စတုတၳ တန္း တက္ေရာက္ ပညာသင္ၾကားေနတဲ့ ေက်ာင္းသားေလးပါ။ သူ႕ကို ထိုင္းႏိုင္ငံက ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ ေပးခဲ့ပါတယ္။ ခုခ်ိန္မွာ သူေအာင္ျမင္မႈ ရခဲ့တာကို ျမန္မာႏိုင္ငံက ရွမ္းလူမ်ိဳး တစ္ေယာက္ရဲ႕ ေအာင္ျမင္မႈ အျဖစ္ ဂုဏ္ယူရမလား၊ သူ႕အတြက္ ဘယ္လို ပံ့ပိုးမႈမ်ိဳးမွ မလုပ္ေပးခဲ့တဲ့ အမိျမန္မာ ႏိုင္ငံေတာ္ၾကီး ကိုယ္စား ရွက္ရမလား။ ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ပါ။ ဒီလို အေျခအေနမ်ိဳးကေန ရုန္းကန္ ခဲ့ရတဲ့ ၁၂ႏွစ္သားေလးရဲ႕ ဇြဲ လံု႕လ ၀ီရိယ ၾကိဳးစားမႈ ေတြကေန ေပါက္ဖြားလာတဲ့ ေအာင္ျမင္မႈ အသီးအပြင့္ေတြ အတြက္ ဂုဏ္ျပဳပါသည္ ေမာင္ေသာင္းဒီ ... ေမာင္ေသာင္းဒီေလးရဲ႕ ေအာင္ျမင္မႈ ေတြကေန က်န္ရွိေနတဲ့ ႏိုင္ငံမဲ့ ျမန္မာ ကေလး ေတြ၊ ႏိုင္ငံတြင္းက ေကာင္းကင္မဲ့ ပ်ံသန္းခြင့္မဲ့ ျမန္မာကေလးေတြ၊ တကမာၻလံုးက ကေလးငယ္ေတြ ေမာင္ေသာင္းဒီလို ၾကိဳးစားရင္း ထိုက္တန္တဲ့ ေအာင္ျမင္မႈေတြ ရရွိႏိုင္ၾကပါေစ...
သတင္းဓာတ္ပံုကို ဒီက ယူပါတယ္။
ျမန္မာ ဘေလာ့ဂါ ေလာက အတြက္ ဆႏၵ
တကယ္က ဒီပို႕စ္ကို ၾသဂတ္စ္လ ၃၁ ရက္ ဘေလာ့ေဒး အတြက္ ရည္စူးျပီး ေရးခဲ့တာပါ။ ခုမွ ဘေလာ့ေပၚ တင္ျဖစ္ပါတယ္။
ဘေလာ့ဆိုတာ ဘာလဲ ဆိုတာကို ပထမဆံုး အၾကိမ္ ျမန္မာ ဘေလာ့ဂါေတြနဲ႕ ပရိသတ္ေတြ စုစည္းမိတဲ့ ဘေလာ့ေဒး စီမီနာမွာ ေနဘုန္းလတ္ ေျပာသြားခဲ့ ျပီးပါျပီ။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ သာမန္ လူေတြက ဘေလာ့ဆိုရင္ တခ်ိဳ႕ လူေတြက ေက်ာင္း၊ ေစ်း၊ ရံုး အိမ္သာနံရံနဲ႕ ျခံစည္းရိုး ေတြမွာ လက္ေဆာ့ေျခေဆာ့ ေရးျခစ္သလို အင္တာနက္ေပၚမွာ ေရးျခစ္တတ္တဲ့ လူေတြ လို႕ ႏွိမ္ေျပာ ေနၾကတုန္းပါ။ တကယ္တမ္းက အေမရိကန္ သမတ အိမ္ျဖဴေတာ္က အစ ကမာၻ ့ ၾသဇာ အရွိဆံုး မီဒီယာ ေတြထဲက တခု ျဖစ္တဲ့ ရိုက္တာ သတင္းဌာနအဆုံး ခုဘေလာ့ ေရးလာ ပါတယ္။ ဆည္က်ိဳးသလို ၀ါးလံုးထိုး တိုးတက္ လာတဲ့ ဘေလာ့ ေရစီး ေၾကာင္း ကို အမနာပ ေျပာေနလို႕ကေတာ့ ဆည္ေရထဲ ေမ်ာပါသလိုပဲ ျဖစ္မွာပါ။ ဒါေပမယ့္ ဘာညာ ေျပာဖူးသလို ဘေလာ့ ေရးတိုင္း ဘေလာ့ဂါ မျဖစ္သလို ဘေလာ့ မေရးတိုင္းလဲ ဘေလာ့ဂါ မဟုတ္ေတာ့တာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ျပက္လံုး ေျပာတိုင္း လူရႊင္ေတာ္ မျဖစ္သလို ဇာဂနာတို႕ ျပက္လံုး မေျပာ လဲ လူရႊင္ေတာ္ ျဖစ္ေနသလိုပါပဲ။ ဒီေတာ့ ဘာကြာလဲ ဆုိရင္ က်င့္၀တ္နဲ႕ အရည္အေသြး ကြာတယ္လို႕ ကၽြန္မ ျမင္ပါတယ္။
ဘေလာ့ က်င့္၀တ္ကေတာ့ စာနယ္ဇင္း က်င့္၀တ္ အတိုင္းပဲ ရွိသင့္တယ္လို႕ ကၽြန္မ ျမင္ပါတယ္။ ကိုယ္ေရး ဒိုင္ယာရီ ဆုိတာ လူအမ်ားၾကီးက တကူးတက လာ မဖတ္တာမို႕ စိတ္ၾကိဳက္ေရးႏိုင္ေပမယ့္ ငါ့ဘေလာ့ငါ စိတ္ၾကိဳက္ေရးမယ္လို႕ သေဘာထားျပီး ေရးရင္ ဘေလာ့ဂါ က်င့္၀တ္ မညီႏိုင္ပါဘူး။ ဘေလာ့ကေတာ့ limited လုပ္မထားရင္ published လုပ္ထား ရင္ စာနယ္ဇင္း က်င့္၀တ္ အတိုင္း မျဖစ္မေန ရွိသင့္ပါတယ္။ ေရွးလူၾကီးေတြက စာတလံုး ဘုရားတဆူ လုိ႕ ဆိုရိုးထားတာ ကို ကၽြန္မ သေဘာတူပါတယ္။ ကိုယ့္စာကို ဖတ္ျပီး စာဖတ္ပရိသတ္ လူေပါင္းမ်ားစြာ အေပၚ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈ ရွိႏိုင္တဲ့ အတြက္ ကိုယ့္က်င့္၀တ္ကိုယ္ ထိန္းသင့္တယ္လို႕ တိတိက်က် ခံယူ ထားပါတယ္။ က်င့္၀တ္ မထိန္းႏိုင္ရင္ ဘေလာ့ဂါ မျဖစ္ဘူးလား လို႕ ေမးႏိုင္ပါတယ္။ က်င့္၀တ္ မထိန္းတဲ့ လူရႊင္ေတာ္နဲ႕ က်င့္၀တ္ ထိန္းတဲ့ လူရႊင္ေတာ္ ေအာင္ျမင္ပံုခ်င္း လူေလးစားတာခ်င္း ကြာတာကို ကိုဇာဂနာက သက္ေသျပေနပါတယ္။
ဘေလာ့ကို မီဒီယာ အမ်ိဳးအစား တစ္ခု အျဖစ္ က်ယ္က်ယ္ျပန္႕ျပန္႕ လက္ခံ ထားၾကျပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကို သက္ေသ အေန နဲ႕ http://www.forbes.com/2003/03/17/cx_ah_0317mediablogs.html မွာ ေတြ႕ႏိုင္ပါတယ္။ ကိုယ့္ဘေလာ့ကို သတင္းဘေလာ့၊ ဒိုင္ယာရီဘေလာ့၊ ဂ်ာနယ္ ဘေလာ့၊ မဂၢဇင္း ဘေလာ့၊ ၀တၳဳတို ေပါင္းခ်ဳပ္ ဘေလာ့၊ ခရီးသြားလာေရး ဘေလာ့၊ စီးပြားေရး ဘေလာ့၊ ေၾကာ္ျငာ ဘေလာ့ စတာေတြ ထဲက ဘယ္လို ဘေလာ့မ်ိဳး ျဖစ္ေအာင္ ေရးမလဲ ဆိုတာ ကိုယ့္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ပါ။ ၾကိဳးစား အားထုတ္မႈ ေပၚ မူတည္ျပီး ေအာင္ျမင္ႏုိင္ပါတယ္။ အင္တာနက္ သံုးသူမ်ား အခ်င္းခ်င္း ဆက္သြယ္တဲ့ ကြန္ယက္၊ ဗဟုသုတ မွ်ေ၀ရာ ေနရာအျဖစ္ အေပ်ာ္တမ္း ဘေလာ့ ေရးတာကေန တဆင့္တက္ျပီး ဘေလာ့ အသံုးခ် လုပ္ငန္း ေတြ ေဖာ္ေဆာင္ဖုိ႕လုပ္စရာေတြ အမ်ားၾကီး ရွိေနပါတယ္။ ဘေလာ့ေပၚကေန ေစ်းေရာင္းႏိုင္ပါတယ္ ပြဲစားလုပ္ႏိုင္ပါတယ္ မျဖစ္ ႏိုင္ဘူး မထင္ပါနဲ႕။ ကိုယ္ေတြ႕ပါ။
ဥပမာ နယ္စည္းမျခား ဘေလာ့ဂါမ်ား ဘေလာ့ဟာ ႏိုင္ငံတကာက ဘေလာ့ဂါေတြ ခရီးသြား အေတြ႕အၾကံဳေတြ ဖလွယ္တဲ့ အဆင့္ ကေန တဆင့္တက္ျပီး global tourism လုပ္ငန္းကို ဘေလာ့ဂါေတြ စုျပီး လုပ္ႏိုင္ဖုိ႕ အထိ ရည္ရြယ္ စုစည္း ေပး ထား ပါတယ္။ လက္ေတြ႕ ပူးေပါင္းလုပ္ေဆာင္ႏိုင္ဖို႕ပဲ လိုပါတယ္။ ထိုင္းကို လာလည္ခ်င္သူ ေတြ ထိုင္းႏိုင္ငံက ခရီးသြား လုပ္ငန္းကို ေငြေပး ငွားစရာ မလိုဘဲ ဘေလာ့ဂါခ်င္း ခ်ိတ္ဆက္ျပီး ျမန္မာ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းတဖက္နဲ႕ အပို၀င္ေငြ ရွာခ်င္တဲ့ သူေတြ အဆင္ေျပေအာင္ အလည္ လာသူေတြ ကိုလဲ သံုးခ်ိဳးႏွစ္ခ်ိဳး သက္သာတဲ့ ေစ်းႏံႈးနဲ႕ အလြတ္ tour guide အျဖစ္နဲ႕ အဆင္ ေျပေျပ ၀န္ေဆာင္မႈ ေပးႏိုင္ေအာင္ ခ်ိတ္ဆက္ အက်ိဳးေဆာင္ ေပးတာေတြ လုပ္ႏိုင္ ခဲ့ပါ တယ္။ ေပ်ာ္ပြဲစား ၀န္ေဆာင္ မႈေတြ ေပးႏိုင္ပါတယ္။ ထိုင္းမွာလိုပဲ တျခား ႏိုင္ငံေတြမွာလဲ အဲလို အသိုင္းအ၀ိုင္း ေလးေတြ ရွိေစခ်င္ ပါတယ္။
စင္ကာပူ၊ ဂ်ပန္၊ ၾသစေၾတးလ် စတဲ့ ႏိုင္ငံေတြမွာ တရုတ္လူမ်ိဳး ထိုင္းလူမ်ိဳး သူေဌးေတြက သူတုိ႕ ႏိုင္ငံသားခ်င္း ရိုင္းပင္းတဲ့ အေနနဲ႕ ေက်ာင္းသား ေတြကို သူတို႕ လုပ္ငန္းေတြမွာ internship ေပးလုပ္တာ၊ သူတို႕ ေဘာ္ဒါေတြမွာ ေစ်း သက္သက္ သာသာနဲ႕ ေပးေနတာ၊ လိုအပ္ရင္ အတိုးမဲ့/ အတိုးနည္း ေငြေခ်းတာ စတာေတြကို ကူညီၾကပါတယ္။ ျမန္မာ အခ်င္းခ်င္း ထဲမွာ ေတာ့ ႏိုင္ငံျခား ေရာက္ရင္ ျမန္မာေရွာင္.. ေငြေခ်းျပီးရင္ ျပန္မဆပ္ဘူး အရင္ ေရာက္ေနတဲ့ သူေတြ က ရိတ္တယ္ ရိုက္စား လုပ္ တယ္ ဆိုတဲ့ စီနီယာ ဂ်ဴနီယာ အျပန္အလွန္ လက္ညိႈးထိုးေနျပီး ၂ေယာက္ရွိရင္ သံုးပါတီ ကြဲတယ္ လို႕ ေျပာယူရတဲ့ ဆိုရိုး ေပ်ာက္ေအာင္ ကူညီသူေရာ အကူညီေတာင္းသူေရာ အျပန္အလွန္ စည္းေစာင့္ျပီး အမ်ိဳးသား ေရးပါ တိုးတက္ေအာင္ ဘေလာ့ဂါ ေတြက စျပီး ဦးေဆာင္ ဦးရြက္ နမူနာ ျပသႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစား ေစခ်င္ ပါတယ္။ ျမန္မာဘေလာ့ဂါမ်ား ကမာၻ ့ အဆင့္မီ ႏိုင္ၾကပါေစလို႕ ဆုမြန္ေကာင္း ေတာင္းေပးလုိက္ပါတယ္။
ဘေလာ့ဆိုတာ ဘာလဲ ဆိုတာကို ပထမဆံုး အၾကိမ္ ျမန္မာ ဘေလာ့ဂါေတြနဲ႕ ပရိသတ္ေတြ စုစည္းမိတဲ့ ဘေလာ့ေဒး စီမီနာမွာ ေနဘုန္းလတ္ ေျပာသြားခဲ့ ျပီးပါျပီ။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ သာမန္ လူေတြက ဘေလာ့ဆိုရင္ တခ်ိဳ႕ လူေတြက ေက်ာင္း၊ ေစ်း၊ ရံုး အိမ္သာနံရံနဲ႕ ျခံစည္းရိုး ေတြမွာ လက္ေဆာ့ေျခေဆာ့ ေရးျခစ္သလို အင္တာနက္ေပၚမွာ ေရးျခစ္တတ္တဲ့ လူေတြ လို႕ ႏွိမ္ေျပာ ေနၾကတုန္းပါ။ တကယ္တမ္းက အေမရိကန္ သမတ အိမ္ျဖဴေတာ္က အစ ကမာၻ ့ ၾသဇာ အရွိဆံုး မီဒီယာ ေတြထဲက တခု ျဖစ္တဲ့ ရိုက္တာ သတင္းဌာနအဆုံး ခုဘေလာ့ ေရးလာ ပါတယ္။ ဆည္က်ိဳးသလို ၀ါးလံုးထိုး တိုးတက္ လာတဲ့ ဘေလာ့ ေရစီး ေၾကာင္း ကို အမနာပ ေျပာေနလို႕ကေတာ့ ဆည္ေရထဲ ေမ်ာပါသလိုပဲ ျဖစ္မွာပါ။ ဒါေပမယ့္ ဘာညာ ေျပာဖူးသလို ဘေလာ့ ေရးတိုင္း ဘေလာ့ဂါ မျဖစ္သလို ဘေလာ့ မေရးတိုင္းလဲ ဘေလာ့ဂါ မဟုတ္ေတာ့တာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ျပက္လံုး ေျပာတိုင္း လူရႊင္ေတာ္ မျဖစ္သလို ဇာဂနာတို႕ ျပက္လံုး မေျပာ လဲ လူရႊင္ေတာ္ ျဖစ္ေနသလိုပါပဲ။ ဒီေတာ့ ဘာကြာလဲ ဆုိရင္ က်င့္၀တ္နဲ႕ အရည္အေသြး ကြာတယ္လို႕ ကၽြန္မ ျမင္ပါတယ္။
ဘေလာ့ က်င့္၀တ္ကေတာ့ စာနယ္ဇင္း က်င့္၀တ္ အတိုင္းပဲ ရွိသင့္တယ္လို႕ ကၽြန္မ ျမင္ပါတယ္။ ကိုယ္ေရး ဒိုင္ယာရီ ဆုိတာ လူအမ်ားၾကီးက တကူးတက လာ မဖတ္တာမို႕ စိတ္ၾကိဳက္ေရးႏိုင္ေပမယ့္ ငါ့ဘေလာ့ငါ စိတ္ၾကိဳက္ေရးမယ္လို႕ သေဘာထားျပီး ေရးရင္ ဘေလာ့ဂါ က်င့္၀တ္ မညီႏိုင္ပါဘူး။ ဘေလာ့ကေတာ့ limited လုပ္မထားရင္ published လုပ္ထား ရင္ စာနယ္ဇင္း က်င့္၀တ္ အတိုင္း မျဖစ္မေန ရွိသင့္ပါတယ္။ ေရွးလူၾကီးေတြက စာတလံုး ဘုရားတဆူ လုိ႕ ဆိုရိုးထားတာ ကို ကၽြန္မ သေဘာတူပါတယ္။ ကိုယ့္စာကို ဖတ္ျပီး စာဖတ္ပရိသတ္ လူေပါင္းမ်ားစြာ အေပၚ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈ ရွိႏိုင္တဲ့ အတြက္ ကိုယ့္က်င့္၀တ္ကိုယ္ ထိန္းသင့္တယ္လို႕ တိတိက်က် ခံယူ ထားပါတယ္။ က်င့္၀တ္ မထိန္းႏိုင္ရင္ ဘေလာ့ဂါ မျဖစ္ဘူးလား လို႕ ေမးႏိုင္ပါတယ္။ က်င့္၀တ္ မထိန္းတဲ့ လူရႊင္ေတာ္နဲ႕ က်င့္၀တ္ ထိန္းတဲ့ လူရႊင္ေတာ္ ေအာင္ျမင္ပံုခ်င္း လူေလးစားတာခ်င္း ကြာတာကို ကိုဇာဂနာက သက္ေသျပေနပါတယ္။
ဘေလာ့ကို မီဒီယာ အမ်ိဳးအစား တစ္ခု အျဖစ္ က်ယ္က်ယ္ျပန္႕ျပန္႕ လက္ခံ ထားၾကျပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကို သက္ေသ အေန နဲ႕ http://www.forbes.com/2003/03/17/cx_ah_0317mediablogs.html မွာ ေတြ႕ႏိုင္ပါတယ္။ ကိုယ့္ဘေလာ့ကို သတင္းဘေလာ့၊ ဒိုင္ယာရီဘေလာ့၊ ဂ်ာနယ္ ဘေလာ့၊ မဂၢဇင္း ဘေလာ့၊ ၀တၳဳတို ေပါင္းခ်ဳပ္ ဘေလာ့၊ ခရီးသြားလာေရး ဘေလာ့၊ စီးပြားေရး ဘေလာ့၊ ေၾကာ္ျငာ ဘေလာ့ စတာေတြ ထဲက ဘယ္လို ဘေလာ့မ်ိဳး ျဖစ္ေအာင္ ေရးမလဲ ဆိုတာ ကိုယ့္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ပါ။ ၾကိဳးစား အားထုတ္မႈ ေပၚ မူတည္ျပီး ေအာင္ျမင္ႏုိင္ပါတယ္။ အင္တာနက္ သံုးသူမ်ား အခ်င္းခ်င္း ဆက္သြယ္တဲ့ ကြန္ယက္၊ ဗဟုသုတ မွ်ေ၀ရာ ေနရာအျဖစ္ အေပ်ာ္တမ္း ဘေလာ့ ေရးတာကေန တဆင့္တက္ျပီး ဘေလာ့ အသံုးခ် လုပ္ငန္း ေတြ ေဖာ္ေဆာင္ဖုိ႕လုပ္စရာေတြ အမ်ားၾကီး ရွိေနပါတယ္။ ဘေလာ့ေပၚကေန ေစ်းေရာင္းႏိုင္ပါတယ္ ပြဲစားလုပ္ႏိုင္ပါတယ္ မျဖစ္ ႏိုင္ဘူး မထင္ပါနဲ႕။ ကိုယ္ေတြ႕ပါ။
ဥပမာ နယ္စည္းမျခား ဘေလာ့ဂါမ်ား ဘေလာ့ဟာ ႏိုင္ငံတကာက ဘေလာ့ဂါေတြ ခရီးသြား အေတြ႕အၾကံဳေတြ ဖလွယ္တဲ့ အဆင့္ ကေန တဆင့္တက္ျပီး global tourism လုပ္ငန္းကို ဘေလာ့ဂါေတြ စုျပီး လုပ္ႏိုင္ဖုိ႕ အထိ ရည္ရြယ္ စုစည္း ေပး ထား ပါတယ္။ လက္ေတြ႕ ပူးေပါင္းလုပ္ေဆာင္ႏိုင္ဖို႕ပဲ လိုပါတယ္။ ထိုင္းကို လာလည္ခ်င္သူ ေတြ ထိုင္းႏိုင္ငံက ခရီးသြား လုပ္ငန္းကို ေငြေပး ငွားစရာ မလိုဘဲ ဘေလာ့ဂါခ်င္း ခ်ိတ္ဆက္ျပီး ျမန္မာ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းတဖက္နဲ႕ အပို၀င္ေငြ ရွာခ်င္တဲ့ သူေတြ အဆင္ေျပေအာင္ အလည္ လာသူေတြ ကိုလဲ သံုးခ်ိဳးႏွစ္ခ်ိဳး သက္သာတဲ့ ေစ်းႏံႈးနဲ႕ အလြတ္ tour guide အျဖစ္နဲ႕ အဆင္ ေျပေျပ ၀န္ေဆာင္မႈ ေပးႏိုင္ေအာင္ ခ်ိတ္ဆက္ အက်ိဳးေဆာင္ ေပးတာေတြ လုပ္ႏိုင္ ခဲ့ပါ တယ္။ ေပ်ာ္ပြဲစား ၀န္ေဆာင္ မႈေတြ ေပးႏိုင္ပါတယ္။ ထိုင္းမွာလိုပဲ တျခား ႏိုင္ငံေတြမွာလဲ အဲလို အသိုင္းအ၀ိုင္း ေလးေတြ ရွိေစခ်င္ ပါတယ္။
စင္ကာပူ၊ ဂ်ပန္၊ ၾသစေၾတးလ် စတဲ့ ႏိုင္ငံေတြမွာ တရုတ္လူမ်ိဳး ထိုင္းလူမ်ိဳး သူေဌးေတြက သူတုိ႕ ႏိုင္ငံသားခ်င္း ရိုင္းပင္းတဲ့ အေနနဲ႕ ေက်ာင္းသား ေတြကို သူတို႕ လုပ္ငန္းေတြမွာ internship ေပးလုပ္တာ၊ သူတို႕ ေဘာ္ဒါေတြမွာ ေစ်း သက္သက္ သာသာနဲ႕ ေပးေနတာ၊ လိုအပ္ရင္ အတိုးမဲ့/ အတိုးနည္း ေငြေခ်းတာ စတာေတြကို ကူညီၾကပါတယ္။ ျမန္မာ အခ်င္းခ်င္း ထဲမွာ ေတာ့ ႏိုင္ငံျခား ေရာက္ရင္ ျမန္မာေရွာင္.. ေငြေခ်းျပီးရင္ ျပန္မဆပ္ဘူး အရင္ ေရာက္ေနတဲ့ သူေတြ က ရိတ္တယ္ ရိုက္စား လုပ္ တယ္ ဆိုတဲ့ စီနီယာ ဂ်ဴနီယာ အျပန္အလွန္ လက္ညိႈးထိုးေနျပီး ၂ေယာက္ရွိရင္ သံုးပါတီ ကြဲတယ္ လို႕ ေျပာယူရတဲ့ ဆိုရိုး ေပ်ာက္ေအာင္ ကူညီသူေရာ အကူညီေတာင္းသူေရာ အျပန္အလွန္ စည္းေစာင့္ျပီး အမ်ိဳးသား ေရးပါ တိုးတက္ေအာင္ ဘေလာ့ဂါ ေတြက စျပီး ဦးေဆာင္ ဦးရြက္ နမူနာ ျပသႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစား ေစခ်င္ ပါတယ္။ ျမန္မာဘေလာ့ဂါမ်ား ကမာၻ ့ အဆင့္မီ ႏိုင္ၾကပါေစလို႕ ဆုမြန္ေကာင္း ေတာင္းေပးလုိက္ပါတယ္။
Friday, September 11, 2009
အတၱပရ ဟိတလုပ္ငန္း
ေရးသူ- လူထုစိန္၀င္း
အစိုးရ မဟုတ္တဲ့ အဖြဲ႔ အစည္းလုိ႔ ေခၚၾကတဲ့ “အင္ဂ်ီအို” ေတြ၊ “အိုင္အင္ဂ်ီအို”ေတြနဲ႔ ကုလသမဂၢ အဖြဲ႔အစည္းလို႔ဆုိတဲ့ အဖြဲ႔ေတြ အေၾကာင္း မၾကာခဏ ဆိုသလို ေရးခဲ့ပါတယ္။ အခုတေလာေတာ့ ခပ္စိပ္စိပ္ ကေလးကို ေရးျဖစ္ပါတယ္။ အင္တာဗ်ဴး ေတြလည္း ေျဖခဲ့ေျပာခဲ့ပါတယ္။ အေၾကာင္း မသိသူတခ်ဳိ႕က ဘာေၾကာင့္ ဒါေလာက္ မ်က္မုန္းက်ဳိးေနတာလဲလို႔ ေမးၾကပါတယ္။ “ျမန္မာေတြ ေမ်ာက္ျဖစ္ကုန္မွာ စိုးလို႔” လုိ႔ပဲ လုိတိုရွင္း ေျဖေလ့ရွိပါတယ္။
အတုျမင္ အတတ္သင္ မွာစိုး
ဟုတ္ပါတယ္ခင္ဗ်။ ေမ်ာက္ျပဆန္ေတာင္း သူေတြေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ လူမ်ဳိး မသိမသာနဲ႔ ေမ်ာက္ျဖစ္ ေနၾကတာေတာ့ အေတာ္ေလး ၾကာေနပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ ဘာမွ မေျပာခဲ့ပါဘူး။ အခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ျမန္မာလူမ်ဳိးေတြ ကိုယ္တုိင္က
ကိုယ့္လူမ်ဳိးကို ေမ်ာက္အျဖစ္ လက္ၫႇိဳး ထုိးျပၿပီး ေမ်ာက္ျပ ဆန္ေတာင္းသူ ျဖစ္လာၾကတာ မ်ဳိးေတြ တစ္ေန႔တစ္ျခား မ်ားသထက္ မ်ားလာ ေနတာေၾကာင့္ ခပ္စိပ္စိပ္ေလး ေျပာေန ေရးေနရတာ ျဖစ္တယ္။ ေစတနာ ရွင္းသန္႔တဲ့ လူငယ္ေလးေတြ
“အတုျမင္ အတတ္ သင္” ျဖစ္ကုန္ၾကမွာ စိုးလုိ႔ပါ။ တစ္ႏွစ္ကို တစ္ႀကိမ္ေလာက္၊ ႏွစ္ႀကိမ္ေလာက္ သတိေပး ေရးသား ေနရင္းကေတာင္ တန္႔သြားမယ့္ အစား ပိုပိုၿပီး က်ယ္ျပန္႔ လာတာေၾကာင့္ ခုလုိ ခပ္စိပ္စိပ္ ေျပာရ ေရးရတာ ျဖစ္တယ္။
ဘယ္သူ႔မွ အားမကိုးနဲ႔
ဘယ္ထိ အေျခအေန ဆုိးတယ္ ဆုိတာ ေျပာျပပါမယ္။ မွတ္မွတ္ရရ ေျပာရရင္ ဒီလုိ အဖြဲ႔အစည္းေတြ အေၾကာင္းစၿပီး ေဝဖန္ ေရးသားခဲ့တာ ပထမ အႀကိမ္က ကုလသမဂၢနဲ႔ ပတ္သက္တာ ျဖစ္ၿပီး ေနာက္တစ္ႀကိမ္ ကေတာ့ အိုင္အင္ဂ်ီအို တစ္ခုနဲ႔ ပတ္သက္တာ ျဖစ္တယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ေလးငါးႏွစ္ေလာက္က “ဂမ္ဘာရီ” ဆုိတဲ့ ပုဂိၢဳလ္ႀကီး ျမန္မာ့ ႏုိင္ငံေရး ကိစၥ ၾကား၀င္ ေျဖရွင္းဖုိ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံကို လာမယ္ ဆုိတုန္းက ျပည္တြင္းျပည္ပ ႏိုင္ငံေရး ေလ့လာသူ ေတြနဲ႔ ႏိုင္ငံေရး ဂု႐ုေတြ၊ ႏိုင္ငံေရး ပါတီႀကီးေတြက ဂမ္ဘာရီ လာမွာကိုပဲ သိၾကားမင္းႀကီး ဆင္းလာသလုိ အူျမဴးေနၾကတာ ေတြကို ျမင္ေတြ႔ေနရတဲ့အတြက္ ျမန္မာ့ကိစၥကို ျမန္မာေတြ ကိုယ္တုိင္ရွင္းမွ ရမယ္။ ကုလသမဂၢလည္း မကယ္ႏိုင္ဘူး။ အေမရိကန္လည္း မကယ္ႏိုင္ဘူး။ အီးယူလည္း မကယ္ႏိုင္ဘူး။ ဘယ္သူ႔မွ အားမကိုးနဲ႔ ကိုယ့္အား ကိုယ္ကိုးၿပီး ကိုယ္ဟာကိုယ္ ေျဖရွင္းၾကလုိ႔ ေရးလုိက္ပါတယ္။
အဲဒီတုန္းကလည္း စာဖတ္ ပရိသတ္နဲ႔ လူငယ္ေတြက သေဘာက် ေထာက္ခံၾကပါတယ္။
ဆရာေကာင္း တပည့္ေတြ
အဲဒီတုန္းက “ဆရာေရးတာ သိပ္မွန္တာပဲ” တို႔၊ “ေရးတာ နည္းေတာင္ နည္းေသးတယ္” တို႔ ေျပာခဲ့ၾကတဲ့ လူငယ္ တခ်ဳိ႕ ေတာင္ အခုေတာ့ အင္ဂ်ီအို ဆုိင္းဘုတ္ ကိုယ္စီနဲ႔ ျဖစ္ေနတာကို ေတြ႔ျမင္ ေနရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေရးရေျပာရ ျပန္တာပါ။ ဒီလူငယ္ေတြဟာ အစကေတာ့ သန္႔ရွင္းတဲ့ အျဖဴထည္ေတြပါ။ ေနာက္က်မွ ဟိုႏိုင္ငံ ဒီႏိုင္ငံေတြမွာ ဟိုသင္တန္း ဒီသင္တန္း ဆုိတာမ်ဳိးေတြ တစ္ပတ္ေလာက္၊ ႏွစ္ပတ္ေလာက္ သြားတက္္ခဲ့ၾကၿပီး ျပန္ေရာက္လာေတာ့ သူတုိ႔ ကိုယ္တုိင္ ဆုိင္းဘုတ္ ေထာင္ကုန္ၾက ေတာ့တာပါပဲ။ တစ္ပတ္ႏွစ္ပတ္ သင္တန္းတက္ၿပီး ဘာေတြ တတ္လာတယ္ ဆုိတာေတာ့ မသိဘူး။ လက္ေတြ႔ ျမင္ရတာ ကေတာ့ သူတို႔ ကိုယ္တုိင္ “အင္ဂ်ီအို” ကုန္ၾကတာပဲ ျဖစ္တယ္။ မျဖစ္ဘဲ ေန႐ိုးလား၊ သူတုိ႔ကို ေခၚၿပီး သင္တန္း ေပးသူေတြ ကိုယ္တုိင္က သူတုိ႔ကို ေမ်ာက္အျဖစ္ လက္ညႇဳိးထုိးျပၿပီး ဆန္လည္း ေတာင္းသူေတြ ျဖစ္ေနၾကတာကိုး။ အတုျမင္
အတတ္သင္ပဲ ေျပာမလား။ “ဆရာေကာင္း တပည့္ပဲ” ေျပာမလား မသိေတာ့ပါဘူး။
ဂိုရင္းအဘေရာ့ဒ္
ဆရာေကာင္း တပည့္ေတြ ပန္းေကာင္းပန္ ေနၾကတာေတြ ကေတာ့ မျမင္ခ်င္ အဆံုးပါပဲ။ တခ်ဳိ႕က ေအ့ဒ္စ္ ဆိုင္းဘုတ္ ကိုင္ၾက တယ္။ တခ်ဳိ႕က သဘာဝ ပတ္၀န္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရး ဆုိင္းဘုတ္ ေထာင္ၾကတယ္။ တခ်ဳိ႕က ေတာ႐ိုင္း တိရစာၦန္
ဆုိင္းဘုတ္၊ တခ်ဳိ႕က မိေက်ာင္း ထိန္းသိမ္းေရး ဆုိင္းဘုတ္၊ တခ်ဳိ႕က ဒီေရေတာ ဆုိင္းဘုတ္၊ တခ်ဳိ႕က ပလတ္စတစ္ ဆုိင္းဘုတ္ စသျဖင့္၊ စသျဖင့္ ဆုိင္းဘုတ္ေတြ ကေတာ့ စံုသလား မေမးနဲ႔။ အမယ္ ဆုိင္းဘုတ္ ဘယ္ေလာက္ မ်ားမ်ား
အားလံုးပဲ “လန္း” ၾကသဗ်။ “ဝပ္ေရွာ့” ဆုိတာေတြ တက္ဖုိ႔ “ဂိုးရင္းအဘေရာ့ဒ္” ဆုိတာေတြလည္း ခဏခဏ ျမင္ေနရ၊ ေတြ႔ေနရ၊ ၾကားေနရ သဗ်။ ေနာက္တက္လာတဲ့ ကေလးေတြ ဆက္ၿပီး ဆရာေကာင္း တပည့္ ျဖစ္ကုန္ၾက မွာေတာင္ စိုးရိမ္ရတဲ့ အေျခအေနလုိ႔ ေျပာရင္ မလြန္လွဘူးလုိ႔ ထင္ပါတယ္ ခင္ဗ်။
စံျပပုဂိၢဳလ္ လုိတယ္
ကေလးေတြ အတြက္ ေမတၱာ အပို႔ခံၿပီး ဒီလုိ ေရးေန ေျပာေနရတာပါ။ အင္ဂ်ီအို အားလံုး မေကာင္းဘူးလုိ႔ ဆုိတာ မဟုတ္ ပါဘူး။ ေစတနာ အစစ္၊ ေမတၱာအစစ္၊ က႐ုဏာ အစစ္နဲ႔ လုပ္ေနၾကတဲ့ အင္ဂ်ီအုိေတြနဲ႔ ရွင္းသန္႔တဲ့ လူငယ္ေတြလည္း
ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အစစ္အမွန္ သမားေတြက ေမ်ာက္ျပဆန္ေတာင္း သူေတြလုိ “ေျပ (ျပည္) ေပၚမွာ ေရႊေၾကာ္ျငာထုတ္”တဲ့ အလုပ္မ်ဳိးေတြ လုပ္ေလ့ မရွိေတာ့ သူတုိ႔အေၾကာင္း ကေလးေတြက မသိၾကဘူး။ ကေလးတုိ႔၊ လူငယ္တို႔ ဆုိတာ သူတုိ႔ အားက် အတုယူရတဲ့ “စံျပဳ ပုဂိၢဳလ္” (Role Model)ေတြ ရွိဖုိ႔ လုိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကြယ္လြန္ရွာၿပီ ျဖစ္တဲ့ လူ႐ိုး လူေကာင္းႀကီး
ျမန္မာ့အလင္း ဦးတင္ အေၾကာင္းကို ႏွစ္ႀကိမ္ သံုးႀကိမ္ေလာက္ ေရးျပ ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ျမန္မာ့အလင္း သတင္းစာ တုိက္အုပ္ ဦးတင္က ဘုိးဘြားရိပ္သာကို မူလေနရာ ႏွင္းဆီကုန္းကေန စစ္ၿပီးေတာ့ လက္ရွိေနရာကို ေရႊ႕ေျပာင္းႏိုင္ဖုိ႔ ႀကိဳးစား အားထုတ္ ခဲ့သူ ျဖစ္ပါတယ္။ ေရႊ႕ၿပီးတဲ့ ဘုိးဘြား ရိပ္သာမွာ မနက္တုိင္း ႐ံုး လာထုိင္ပါတယ္။ ၿပီးမွ ျမန္မာ့အလင္းတုိက္ကို သြားပါတယ္။
ပရဟိတသမားစစ္စစ္
ဦးေလးတင္ ဘုိးဘြားရိပ္သာ ႐ုံးခန္းေရာက္ေတာ့ ဝန္ထမ္းေတြက ေကာ္ဖီတုိ႔၊ မုန္႔တုိ႔ ယူလာၿပီး ဧည့္ခံပါတယ္။ အဲဒီအခါ ဦးေလး တင္ က သူ႔ျခင္းထဲ အၿမဲပါေနက် ေကာ္ဖီ ဓာတ္ဘူးနဲ႔ ေရေႏြးၾကမ္းဘူးကို ထုတ္ၿပီး “ငါ့မွာ အကုန္ပါတယ္။ ဧည့္ခံစရာ မလုိဘူး။ အလွဴရွင္ေတြ လွဴတာက ဘုိးဘြားေတြအတြက္ လွဴတာ၊ တုိ႔အတြက္ မပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ငါလည္း မစားဘူး။ မင္းတုိ႔လည္း မစားၾကနဲ႔” လုိ႔ ဆံုးမပါတယ္။ ဦးေလးတင္ဟာ သူ႔ေကာ္ဖီေလး သူထည့္ေသာက္၊ သူ႔ေရေႏြးၾကမ္းေလး သူ ထည့္ေသာက္ တာပါ။ ဦးေလးတင္ရဲ႕ စည္းကမ္း တိက်မႈနဲ႔ သမာဓိကို သိတာေၾကာင့္ ဖဆပလ အမႈေဆာင္ ေရြးတဲ့အခါမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း က ႏိုင္ငံေရး ဘယ္တုန္းကမွ မလုပ္ခဲ့တဲ့ ဦးတင္ကို မရရေအာင္ ေခၚၿပီး ေငြကိုင္ရတဲ့ ဘ႑ာေရးမွဴး ခန္႔ခဲ့တာ ျဖစ္တယ္။ ေနာက္ ေတာ့ ဦးႏုက သူ႔ကိုပဲ ဘ႑ာေရး ဝန္ႀကီး ခန္႔ပါတယ္။ ေနာက္ဆံုး လႊတ္ေတာ္ ဥကၠ႒ တာဝန္ ထမ္းေဆာင္ ခဲ့ရပါတယ္။ ပရဟိတသမား ဆုိတာ အဲဒီလုိ ပုဂိၢဳလ္မ်ဳိး ကိုမွ ေခၚႏိုင္တာပါ။ ကိုယ္က်ဳိး တစ္စံုတစ္ရာ ရယူ ခံစားၿပီး လုပ္တယ္ ဆုိကတည္းက ပရဟိတသမား မစစ္ေတာ့ပါဘူး။ (အတၱဟိတ+ ပရဟိတ) ႏွစ္ခုေပါင္းၿပီး “အတၱပရ ဟိတ” သမား၊ “အတၱ ပရဟိတ လုပ္ငန္း” လုိ႔ပဲ ေခၚသင့္တယ္လုိ႔ ထင္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆုိေတာ့ အတၱဟိတ အတြက္ ပရဟိတ လုပ္ငန္း လုပ္တာ မဟုတ္လား။
လူထုစိန္၀င္း
အစိုးရ မဟုတ္တဲ့ အဖြဲ႔ အစည္းလုိ႔ ေခၚၾကတဲ့ “အင္ဂ်ီအို” ေတြ၊ “အိုင္အင္ဂ်ီအို”ေတြနဲ႔ ကုလသမဂၢ အဖြဲ႔အစည္းလို႔ဆုိတဲ့ အဖြဲ႔ေတြ အေၾကာင္း မၾကာခဏ ဆိုသလို ေရးခဲ့ပါတယ္။ အခုတေလာေတာ့ ခပ္စိပ္စိပ္ ကေလးကို ေရးျဖစ္ပါတယ္။ အင္တာဗ်ဴး ေတြလည္း ေျဖခဲ့ေျပာခဲ့ပါတယ္။ အေၾကာင္း မသိသူတခ်ဳိ႕က ဘာေၾကာင့္ ဒါေလာက္ မ်က္မုန္းက်ဳိးေနတာလဲလို႔ ေမးၾကပါတယ္။ “ျမန္မာေတြ ေမ်ာက္ျဖစ္ကုန္မွာ စိုးလို႔” လုိ႔ပဲ လုိတိုရွင္း ေျဖေလ့ရွိပါတယ္။
အတုျမင္ အတတ္သင္ မွာစိုး
ဟုတ္ပါတယ္ခင္ဗ်။ ေမ်ာက္ျပဆန္ေတာင္း သူေတြေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ လူမ်ဳိး မသိမသာနဲ႔ ေမ်ာက္ျဖစ္ ေနၾကတာေတာ့ အေတာ္ေလး ၾကာေနပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ ဘာမွ မေျပာခဲ့ပါဘူး။ အခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ျမန္မာလူမ်ဳိးေတြ ကိုယ္တုိင္က
ကိုယ့္လူမ်ဳိးကို ေမ်ာက္အျဖစ္ လက္ၫႇိဳး ထုိးျပၿပီး ေမ်ာက္ျပ ဆန္ေတာင္းသူ ျဖစ္လာၾကတာ မ်ဳိးေတြ တစ္ေန႔တစ္ျခား မ်ားသထက္ မ်ားလာ ေနတာေၾကာင့္ ခပ္စိပ္စိပ္ေလး ေျပာေန ေရးေနရတာ ျဖစ္တယ္။ ေစတနာ ရွင္းသန္႔တဲ့ လူငယ္ေလးေတြ
“အတုျမင္ အတတ္ သင္” ျဖစ္ကုန္ၾကမွာ စိုးလုိ႔ပါ။ တစ္ႏွစ္ကို တစ္ႀကိမ္ေလာက္၊ ႏွစ္ႀကိမ္ေလာက္ သတိေပး ေရးသား ေနရင္းကေတာင္ တန္႔သြားမယ့္ အစား ပိုပိုၿပီး က်ယ္ျပန္႔ လာတာေၾကာင့္ ခုလုိ ခပ္စိပ္စိပ္ ေျပာရ ေရးရတာ ျဖစ္တယ္။
ဘယ္သူ႔မွ အားမကိုးနဲ႔
ဘယ္ထိ အေျခအေန ဆုိးတယ္ ဆုိတာ ေျပာျပပါမယ္။ မွတ္မွတ္ရရ ေျပာရရင္ ဒီလုိ အဖြဲ႔အစည္းေတြ အေၾကာင္းစၿပီး ေဝဖန္ ေရးသားခဲ့တာ ပထမ အႀကိမ္က ကုလသမဂၢနဲ႔ ပတ္သက္တာ ျဖစ္ၿပီး ေနာက္တစ္ႀကိမ္ ကေတာ့ အိုင္အင္ဂ်ီအို တစ္ခုနဲ႔ ပတ္သက္တာ ျဖစ္တယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ေလးငါးႏွစ္ေလာက္က “ဂမ္ဘာရီ” ဆုိတဲ့ ပုဂိၢဳလ္ႀကီး ျမန္မာ့ ႏုိင္ငံေရး ကိစၥ ၾကား၀င္ ေျဖရွင္းဖုိ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံကို လာမယ္ ဆုိတုန္းက ျပည္တြင္းျပည္ပ ႏိုင္ငံေရး ေလ့လာသူ ေတြနဲ႔ ႏိုင္ငံေရး ဂု႐ုေတြ၊ ႏိုင္ငံေရး ပါတီႀကီးေတြက ဂမ္ဘာရီ လာမွာကိုပဲ သိၾကားမင္းႀကီး ဆင္းလာသလုိ အူျမဴးေနၾကတာ ေတြကို ျမင္ေတြ႔ေနရတဲ့အတြက္ ျမန္မာ့ကိစၥကို ျမန္မာေတြ ကိုယ္တုိင္ရွင္းမွ ရမယ္။ ကုလသမဂၢလည္း မကယ္ႏိုင္ဘူး။ အေမရိကန္လည္း မကယ္ႏိုင္ဘူး။ အီးယူလည္း မကယ္ႏိုင္ဘူး။ ဘယ္သူ႔မွ အားမကိုးနဲ႔ ကိုယ့္အား ကိုယ္ကိုးၿပီး ကိုယ္ဟာကိုယ္ ေျဖရွင္းၾကလုိ႔ ေရးလုိက္ပါတယ္။
အဲဒီတုန္းကလည္း စာဖတ္ ပရိသတ္နဲ႔ လူငယ္ေတြက သေဘာက် ေထာက္ခံၾကပါတယ္။
ဆရာေကာင္း တပည့္ေတြ
အဲဒီတုန္းက “ဆရာေရးတာ သိပ္မွန္တာပဲ” တို႔၊ “ေရးတာ နည္းေတာင္ နည္းေသးတယ္” တို႔ ေျပာခဲ့ၾကတဲ့ လူငယ္ တခ်ဳိ႕ ေတာင္ အခုေတာ့ အင္ဂ်ီအို ဆုိင္းဘုတ္ ကိုယ္စီနဲ႔ ျဖစ္ေနတာကို ေတြ႔ျမင္ ေနရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေရးရေျပာရ ျပန္တာပါ။ ဒီလူငယ္ေတြဟာ အစကေတာ့ သန္႔ရွင္းတဲ့ အျဖဴထည္ေတြပါ။ ေနာက္က်မွ ဟိုႏိုင္ငံ ဒီႏိုင္ငံေတြမွာ ဟိုသင္တန္း ဒီသင္တန္း ဆုိတာမ်ဳိးေတြ တစ္ပတ္ေလာက္၊ ႏွစ္ပတ္ေလာက္ သြားတက္္ခဲ့ၾကၿပီး ျပန္ေရာက္လာေတာ့ သူတုိ႔ ကိုယ္တုိင္ ဆုိင္းဘုတ္ ေထာင္ကုန္ၾက ေတာ့တာပါပဲ။ တစ္ပတ္ႏွစ္ပတ္ သင္တန္းတက္ၿပီး ဘာေတြ တတ္လာတယ္ ဆုိတာေတာ့ မသိဘူး။ လက္ေတြ႔ ျမင္ရတာ ကေတာ့ သူတို႔ ကိုယ္တုိင္ “အင္ဂ်ီအို” ကုန္ၾကတာပဲ ျဖစ္တယ္။ မျဖစ္ဘဲ ေန႐ိုးလား၊ သူတုိ႔ကို ေခၚၿပီး သင္တန္း ေပးသူေတြ ကိုယ္တုိင္က သူတုိ႔ကို ေမ်ာက္အျဖစ္ လက္ညႇဳိးထုိးျပၿပီး ဆန္လည္း ေတာင္းသူေတြ ျဖစ္ေနၾကတာကိုး။ အတုျမင္
အတတ္သင္ပဲ ေျပာမလား။ “ဆရာေကာင္း တပည့္ပဲ” ေျပာမလား မသိေတာ့ပါဘူး။
ဂိုရင္းအဘေရာ့ဒ္
ဆရာေကာင္း တပည့္ေတြ ပန္းေကာင္းပန္ ေနၾကတာေတြ ကေတာ့ မျမင္ခ်င္ အဆံုးပါပဲ။ တခ်ဳိ႕က ေအ့ဒ္စ္ ဆိုင္းဘုတ္ ကိုင္ၾက တယ္။ တခ်ဳိ႕က သဘာဝ ပတ္၀န္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရး ဆုိင္းဘုတ္ ေထာင္ၾကတယ္။ တခ်ဳိ႕က ေတာ႐ိုင္း တိရစာၦန္
ဆုိင္းဘုတ္၊ တခ်ဳိ႕က မိေက်ာင္း ထိန္းသိမ္းေရး ဆုိင္းဘုတ္၊ တခ်ဳိ႕က ဒီေရေတာ ဆုိင္းဘုတ္၊ တခ်ဳိ႕က ပလတ္စတစ္ ဆုိင္းဘုတ္ စသျဖင့္၊ စသျဖင့္ ဆုိင္းဘုတ္ေတြ ကေတာ့ စံုသလား မေမးနဲ႔။ အမယ္ ဆုိင္းဘုတ္ ဘယ္ေလာက္ မ်ားမ်ား
အားလံုးပဲ “လန္း” ၾကသဗ်။ “ဝပ္ေရွာ့” ဆုိတာေတြ တက္ဖုိ႔ “ဂိုးရင္းအဘေရာ့ဒ္” ဆုိတာေတြလည္း ခဏခဏ ျမင္ေနရ၊ ေတြ႔ေနရ၊ ၾကားေနရ သဗ်။ ေနာက္တက္လာတဲ့ ကေလးေတြ ဆက္ၿပီး ဆရာေကာင္း တပည့္ ျဖစ္ကုန္ၾက မွာေတာင္ စိုးရိမ္ရတဲ့ အေျခအေနလုိ႔ ေျပာရင္ မလြန္လွဘူးလုိ႔ ထင္ပါတယ္ ခင္ဗ်။
စံျပပုဂိၢဳလ္ လုိတယ္
ကေလးေတြ အတြက္ ေမတၱာ အပို႔ခံၿပီး ဒီလုိ ေရးေန ေျပာေနရတာပါ။ အင္ဂ်ီအို အားလံုး မေကာင္းဘူးလုိ႔ ဆုိတာ မဟုတ္ ပါဘူး။ ေစတနာ အစစ္၊ ေမတၱာအစစ္၊ က႐ုဏာ အစစ္နဲ႔ လုပ္ေနၾကတဲ့ အင္ဂ်ီအုိေတြနဲ႔ ရွင္းသန္႔တဲ့ လူငယ္ေတြလည္း
ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အစစ္အမွန္ သမားေတြက ေမ်ာက္ျပဆန္ေတာင္း သူေတြလုိ “ေျပ (ျပည္) ေပၚမွာ ေရႊေၾကာ္ျငာထုတ္”တဲ့ အလုပ္မ်ဳိးေတြ လုပ္ေလ့ မရွိေတာ့ သူတုိ႔အေၾကာင္း ကေလးေတြက မသိၾကဘူး။ ကေလးတုိ႔၊ လူငယ္တို႔ ဆုိတာ သူတုိ႔ အားက် အတုယူရတဲ့ “စံျပဳ ပုဂိၢဳလ္” (Role Model)ေတြ ရွိဖုိ႔ လုိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကြယ္လြန္ရွာၿပီ ျဖစ္တဲ့ လူ႐ိုး လူေကာင္းႀကီး
ျမန္မာ့အလင္း ဦးတင္ အေၾကာင္းကို ႏွစ္ႀကိမ္ သံုးႀကိမ္ေလာက္ ေရးျပ ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ျမန္မာ့အလင္း သတင္းစာ တုိက္အုပ္ ဦးတင္က ဘုိးဘြားရိပ္သာကို မူလေနရာ ႏွင္းဆီကုန္းကေန စစ္ၿပီးေတာ့ လက္ရွိေနရာကို ေရႊ႕ေျပာင္းႏိုင္ဖုိ႔ ႀကိဳးစား အားထုတ္ ခဲ့သူ ျဖစ္ပါတယ္။ ေရႊ႕ၿပီးတဲ့ ဘုိးဘြား ရိပ္သာမွာ မနက္တုိင္း ႐ံုး လာထုိင္ပါတယ္။ ၿပီးမွ ျမန္မာ့အလင္းတုိက္ကို သြားပါတယ္။
ပရဟိတသမားစစ္စစ္
ဦးေလးတင္ ဘုိးဘြားရိပ္သာ ႐ုံးခန္းေရာက္ေတာ့ ဝန္ထမ္းေတြက ေကာ္ဖီတုိ႔၊ မုန္႔တုိ႔ ယူလာၿပီး ဧည့္ခံပါတယ္။ အဲဒီအခါ ဦးေလး တင္ က သူ႔ျခင္းထဲ အၿမဲပါေနက် ေကာ္ဖီ ဓာတ္ဘူးနဲ႔ ေရေႏြးၾကမ္းဘူးကို ထုတ္ၿပီး “ငါ့မွာ အကုန္ပါတယ္။ ဧည့္ခံစရာ မလုိဘူး။ အလွဴရွင္ေတြ လွဴတာက ဘုိးဘြားေတြအတြက္ လွဴတာ၊ တုိ႔အတြက္ မပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ငါလည္း မစားဘူး။ မင္းတုိ႔လည္း မစားၾကနဲ႔” လုိ႔ ဆံုးမပါတယ္။ ဦးေလးတင္ဟာ သူ႔ေကာ္ဖီေလး သူထည့္ေသာက္၊ သူ႔ေရေႏြးၾကမ္းေလး သူ ထည့္ေသာက္ တာပါ။ ဦးေလးတင္ရဲ႕ စည္းကမ္း တိက်မႈနဲ႔ သမာဓိကို သိတာေၾကာင့္ ဖဆပလ အမႈေဆာင္ ေရြးတဲ့အခါမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း က ႏိုင္ငံေရး ဘယ္တုန္းကမွ မလုပ္ခဲ့တဲ့ ဦးတင္ကို မရရေအာင္ ေခၚၿပီး ေငြကိုင္ရတဲ့ ဘ႑ာေရးမွဴး ခန္႔ခဲ့တာ ျဖစ္တယ္။ ေနာက္ ေတာ့ ဦးႏုက သူ႔ကိုပဲ ဘ႑ာေရး ဝန္ႀကီး ခန္႔ပါတယ္။ ေနာက္ဆံုး လႊတ္ေတာ္ ဥကၠ႒ တာဝန္ ထမ္းေဆာင္ ခဲ့ရပါတယ္။ ပရဟိတသမား ဆုိတာ အဲဒီလုိ ပုဂိၢဳလ္မ်ဳိး ကိုမွ ေခၚႏိုင္တာပါ။ ကိုယ္က်ဳိး တစ္စံုတစ္ရာ ရယူ ခံစားၿပီး လုပ္တယ္ ဆုိကတည္းက ပရဟိတသမား မစစ္ေတာ့ပါဘူး။ (အတၱဟိတ+ ပရဟိတ) ႏွစ္ခုေပါင္းၿပီး “အတၱပရ ဟိတ” သမား၊ “အတၱ ပရဟိတ လုပ္ငန္း” လုိ႔ပဲ ေခၚသင့္တယ္လုိ႔ ထင္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆုိေတာ့ အတၱဟိတ အတြက္ ပရဟိတ လုပ္ငန္း လုပ္တာ မဟုတ္လား။
လူထုစိန္၀င္း
Saturday, September 5, 2009
ျပည္တြင္းျဖစ္ ႏိုင္ငံျခားသား ကိုေရႊျမန္မာ မ်ားသို႕
ေရးသူ- လူထုစိန္၀င္း
“ကၽြန္ေတာ္တို႔ စိတ္ဓာတ္ေတြ အမ်ားႀကီး ျပင္မွကုိ ျဖစ္မယ္ခင္ဗ်။ သူမ်ားေတြနဲ႔ အမ်ားႀကီး ျပတ္က်န္ေနရစ္ၿပီ” စင္ကာပူ မွာ ဆယ္ႏွစ္ေက်ာ္သြားၿပီး အလုပ္လုပ္ေနခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းသားေဟာင္း တေယာက္ ေခတၱျပန္လာတိုင္း၊ ကန္ေတာ့ႏႈတ္ဆက္ရင္း ေျပာလုိက္တဲ့ စကားျဖစ္ပါတယ္။ ဟိုႏုိင္ငံ ဒီႏိုင္ငံေတြက ျပန္ေရာက္လာတဲ့ လူတိုင္းေျပာၿမဲ စကားမို႔ မဆန္းေတာ့ပါဘူး။
ဘ၀င္ေလဟပ္သူေတြရဲ႔စကား
စိတ္ဓာတ္ေတြ ျပင္ရမယ္လုိ႔သာ ေျပာတာ။ ဘာစိတ္ဓာတ္မ်ဳိးေတြ ျပဳျပင္ရမွာလဲ လို႔ေတာ့ တိတိက်က် မေျပာပါဘူး။ ႏုိင္ငံျခားျပန္ ေတြ ေျပာေနက် စကားေတြ ၾကားရဖန္မ်ားလို႔ ရိုးေတာင္ေနၿပီ။
´´ ျမန္မာေတြပ်င္းတယ္``
´´ျမန္မာေတြည့ံတယ္၊ ဖ်င္းတယ္``
´´ ျမန္မာေတြ စည္းကမ္းမဲ့တယ္``
´´ ျမန္မာေတြ ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈ မရွိဘူး`` စတဲ့စတဲ့ အေပၚစီးက ၾကည့္တဲ့ေလသံနဲ႔ ေျပာစကားမ်ဳိးေတြ ျဖစ္ပါတယ္။
ႏြားနဲ႔ရုန္းေနတာ ပ်င္းတာလား
ျမန္မာေတြ ပ်င္းတယ္ဆိုတာ ဘယ္သူေတြကို ၾကည့္ၿပီး ေျပာတာလဲ။ မနက္အရုဏ္ မလာခင္ထ၊ ထြန္ထယ္ကို ထမ္းၿပီး လယ္ ထဲဆင္း၊ တေန႔လံုး ေနပူႀကီးထဲမွာ ႏြားနဲ႔အတူ ရုန္းအလုပ္လုပ္၊ ညေန၊ ေန၀င္ရီသေရာမွ အိမ္ကုိ ျပန္ရတဲ့ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ ၈၀ ရာႏႈန္း ေလာက္ရွိတဲ့ လယ္သမားေတြကုိ ျမင္ဖူးၾကလို႔လား။ ခရီးသြားတဲ့အခါ အေ၀းေျပး လမ္းမႀကီး ေတြ မွာ လမ္းခင္းလမ္းျပင္ လုပ္ေနၾကတဲ့ ေျမတူး ေက်ာက္ထု လုပ္ေနၾကတဲ့ မိန္းမ၊ ေယာက်္ား အလုပ္သမားေတြကုိေတာ့ ျမင္ဖူးၾကမွာပါ။ ျခစ္ျခစ္ေတာက္ ပူေလာင္ေနတဲ့ လမ္းေတြေပၚမွာ မ်က္ႏွာေလးတခုပဲ ေဖာ္ထားၿပီး တေခါင္းလံုးပုဆိုးနဲ႔ ပတ္ရင္း အလုပ္လုပ္ ေနရွာၾကတယ္ မ ဟုတ္ ပါလား။ သူတို႔ ေျခေထာက္ေတြမွာ ဖိနပ္ေတာင္ မပါၾကပါဘူး။ ၿမိဳ႔ရြာနဲ႔ အလွမ္းေ၀း ကြာတဲ့ ေနရာမ်ားမွာဆိုရင္ လမ္းေဘး မွာပဲ သစ္ခက္တဲနန္းထိုးၿပီးေနၾက၊ ခ်က္ျပဳတ္ စားၾကရ တာပါ။ ဒီလူမ်ဳိးေတြကို ပ်င္းသတဲ့လား။
တီထြင္လုပ္တတ္တဲ့လူေတြ
ေနာက္ၿပီးေတာ့ ၿမိဳ႕ေတြရြာေတြ သန္႔ရွင္းမႈအားနည္းတာ၊ လမ္းေပၚအမႈိက္ပစ္တာ၊ ကြမ္းတံေတြးေထြးတာ စတာေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ျမန္မာေတြ စည္းကမ္းလံုးလံုး မရွိဘူးလို႔ အျပစ္ေျပာၾကတာ ရွိေသးတယ္။ စင္ကာပူမ်ား သိပ္သန္႔ရွင္းတာပဲလို႔လည္း ခဏခဏ ေျပာၾကတယ္။ စင္ကာပူက လမ္းေထာင့္တိုင္းမွာ ယူနီေဖာင္း၀တ္ရဲေတြ ေစာင့္ေနၾကၿပီး စည္းမဲ့ကမ္းမဲ့ လမ္းျဖတ္ကူးသူေတြ၊ အမႈိက္ ပစ္ခ်သူေတြကုိ ခ်က္ခ်င္းဖမ္း ဒဏ္ရိုက္လုပ္တာ ေတြက်ေတာ့ ထည့္မေျပာၾကဘူး။ ဘယ္ႏုိင္ငံက ဘယ္လူမ်ဳိးမဆို ပညာ အေျခခံ နည္းၿပီး စိတ္ယဥ္ေက်းမႈ နိမ့္က်သူတိုင္းဟာ ``ျပည္သူ႔နီတိ´´ ကုိ လစ္လ်ဴရႈ တတ္ၾကပါတယ္။ ``ထီြ၊ ထြမ္´´ နဲ႔ လူေရွ႕သူေရွ႕မွာ တံေတြးေထြးတဲ့ေနရာမွာေတာ့ အေရွ႕တိုင္းက လူ၀ါေတြေလာက္ဆိုး တာ ဘယ္မွာမွ မေတြ႕ဖူးပါဘူး။ သူတို႔နဲ႔ စာရင္ ျမန္မာေတြက အမ်ားႀကီးယဥ္ေက်းပါတယ္။
ျမန္မာေတြက ေရသာခုိ အေခ်ာင္လိုက္စိတ္ သိပ္ႀကီးမားတယ္။ ႀကိဳးစားပမ္းစား မလုပ္ခ်င္ဘူးလို႔လည္း စြပ္စြပ္စြဲစြဲ လုပ္ေလ့ ရွိၾကတယ္။ ႏိုင္ငံျခားေရာက္ ျမန္မာလူငယ္ေလးေတြ အမ်ားစုဟာ ေန႔အလုပ္၊ ညအလုပ္ ႏွစ္ခုလုပ္ၿပီး တပင္တပန္း ပုိက္ဆံရွာ ေနၾကတာေတြကုိ မျမင္လို႔လား၊ တခ်ဳိ႕မ်ားဆို အိပ္ရာ၀င္တာေတာင္ အလုပ္ကျပန္တဲ့ အ၀တ္အတိုင္း ဖိနပ္ေတာင္ မခၽြတ္ဘဲ ၀င္ၾကရပါတယ္။ မနက္ အခ်ိန္က်တာနဲ႔ အိပ္ရာထဲကတန္းၿပီး အလုပ္ကိုေျပးႏုိင္ ေအာင္ အဆင့္သင့္ လုပ္ထားရတာေလ။ ျမန္မာေတြ ႀကိဳးစားသလား။ မႀကိဳးစားဘူးလား သိခ်င္ရင္ သူမ်ားႏိုင္ငံေတြမွာ လုပ္ခေပးသလိုေပးၿပီး ခုိင္းၾကည့္လုိက္စမ္းပါလို႔ ေျပာလုိက္ခ်င္ တယ္။
ျမန္မာေတြဟာ မပ်င္းပါဘူး။ မညံ့ပါဘူး။ ဖ်င္းလည္း မဖ်င္းပါဘူး။ ႏုိင္ငံျခားသြားၿပီး ပညာသင္တဲ့သူေတြ အားလံုးနီးပါးဟာ သူတို႔ သင္ယူတဲ့ ပညာရပ္ကို ေကာင္းေကာင္းသင္ယူ ႏိုင္ၾကတာခ်ည့္ပါ။ စာမလိုက္ႏုိင္လို႔ ျပန္လာရတယ္ ဆိုတာ မရွိသေလာက္ပါ။ ဘိလပ္သြားၿပီး MRCP တို႔၊ FRCS တို႔လို ဘြဲ႕ေတြသြားသင္ယူတဲ့ ဆရာ၀န္ေတြ၊ စာမလိုက္ႏုိင္လို႔ ျပန္လာရတယ္ဆိုတာလည္း မရွိသေလာက္ပါပဲ။ ျမန္မာလူမ်ဳိးေတြဟာ လူသာဆင္းရဲခ်င္ ဆင္းရဲမယ္။ ဥာဏ္ရည္ ဥာဏ္ေသြးမွာေတာ့ မဆင္းရဲပါဘူး။ အခြင့္အေရးရရင္ ရသလို ဘာမဆိုျဖစ္ေအာင္ လုပ္ႏုိင္ပါတယ္။
ကိုေရႊဗမာေတြ
ျမန္မာေတြညံ့လို႔ မတိုးတက္တာ၊ ျမန္မာေတြ သိပ္ပ်င္းတာ၊ သိပ္ဖ်င္းတာလို႔ ေျပာၾကသူမ်ားဟာ ႏုိင္ငံျခားမွာ အလုပ္လုပ္ေနၾကတဲ့ ´´ ျပည္တြင္းျဖစ္ ႏုိင္ငံျခားသား`` ကိုေရႊဗမာမ်ားသာ ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ကုိယ္တုိင္ဘာလုပ္ေနၾကတယ္ ဆိုတာေတာ့ ျပန္မၾကည့္ ဘဲနဲ႔ ျပည္တြင္းမွာ ရွိေနၾကတဲ့ သူေတြကို စြပ္စြပ္စြဲစြဲ အရွက္မရွိ ေျပာေနၾကတာျဖစ္တယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံေလာက္ သယံဇာတ ေပါ ၾကြယ္၀တဲ့ ႏုိင္ငံ၊ အာရွတုိက္ တတုိက္လံုးမွာ မရွိပါဘူး။ စားစရာအတြက္၊ ေနစရာအတြက္၊ ၀တ္စရာအတြက္ ဘာမွပူစရာ မရွိ ပါဘူး။ ျပည္တြင္းမွာ လံုလံု ေလာက္ေလာက္ရွိတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ေရနံ ဓာတ္ေငြ႔ေတြလည္း ထြက္တယ္။ တျခား ဓာတ္သတၱဳ မ်ဳိးစံုနဲ႔ ေက်ာက္သံပတၱျမားေတြလည္းေပါတယ္။ ဒီသယံဇာတ ေပါၾကြယ္၀တာ ေတြကို ေခတ္မီနည္းပညာေတြ အသံုးခ်ၿပီး ထုတ္ယူ သံုးစြဲၾကရမွာ မဟုတ္လား။ ေရာင္း၀ယ္ ေဖာက္ကား ၾကရမွာ မဟုတ္လား။
သတိေပးလိုက္ခ်င္တယ္
အခုေတာ့ အဲဒီလုိလုပ္ရမယ့္ ႏုိင္ငံ့အညြန္႔အဖူးေတြ၊ တုိင္းျပည္ရဲ႕ ဦးေႏွာက္ေတြက ႏုိင္ငံရပ္ျခားတိုင္းျပည္ေတြအတြက္သြားၿပီး အလုပ္ လုပ္ ေပးေနၾကတယ္ေလ။ ျမန္မာႏိုင္ငံက သင္ေပးလိုက္တဲ့ ပညာေတြနဲ႔ သူမ်ားႏုိင္ငံေတြ သြားအလုပ္ လုပ္ေပးေနၾကတာ အေျခအေန အရ အခိုက္အတန္႔အျဖစ္ ကိုယ့္အေၾကာင္းနဲ႔ကုိယ္ သြားေရာက္ လုပ္ကိုင္ေနၾကရတာကုိ နားလည္ႏုိင္ပါတယ္။ အျပစ္မတင္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္မွမသြားဘဲ ကိုယ့္တုိ္င္းျပည္မွာ ကိုယ္ေနၿပီး တက္စြမ္းသေလာက္ ကုိယ့္အား ကုိယ့္အင္နဲ႔ ကိုယ့္တိုင္းျပည္အတြက္ ႀကိဳးစား ရုန္းကန္ေနတဲ့သူေတြကုိေတာ့ ပ်င္းတယ္၊ ဖ်င္းတယ္၊ စည္းကမ္းမဲ့တယ္၊ ေရသာခိုတယ္ စတဲ့ စြပ္စြဲမႈေတြနဲ႔ ပုတ္ခတ္ေစာ္ကား မလုပ္ၾကဖို႔ေတာ့ သတိေပးလိုက္ခ်င္ပါတယ္။
လူထုစိန္၀င္း
(၃.၉.၂၀၀၈ ရက္ေန႔ထုတ္ Weekly Eleven အတြဲ(၃)၊ အမွတ္ (၄၆) စာ-၂၀ မွ လူထုစိန္၀င္း၏ ေဆာင္းပါးအား ကူးယူ ေဖာ္ျပသည္)
Ref: http://mayaonlinemagazine.blogspot.com/
ဘေလာ့ရွင္ရဲ႕ မွတ္ခ်က္။ ။ ဆရာ လူထုစိန္၀င္းက ျပည္တြင္းျဖစ္ ႏိုင္ငံျခားသား ကိုေရႊျမန္မာမ်ားကိုသာ ရည္ညႊန္းေပမယ့္ ကၽြန္မကေတာ့ ျပည္တြင္းျဖစ္ ႏိုင္ငံျခားသား/ျမန္မာ ႏိုင္ငံသား ကို/မ ေရႊျမန္မာမ်ားကို ရည္ညႊန္းျပီး ဆရာ့ရဲ႕ ေဆာင္းပါးကို ပို႕စ္ကို တင္လိုက္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံျခားမွာ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့သူေတြ ျပန္လာခဲ့ၾက နာဂစ္ ေဒသမွာေရာ ျမန္မာ တႏိုင္ငံလံုးမွာ လယ္စိုက္စရာ လုပ္စရာ အလုပ္ေတြ ေပါတယ္လို႕ ႏိုင္ငံေတာ္ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္က မိန္႕ၾကားထားပါတယ္။ လုပ္ခ ေပးမယ္ မေပးဘူး ႏိုင္ငံျခားမွာ အလုပ္လုပ္ရင္ ရသေလာက္ လစာေငြ ရေစရမယ္/ မရႏိုင္ေလာက္ဘူး ဘာမွ အာမခံခ်က္ မေပးထားပါဘူး။ အဲဒီ အျပင္ ဘ၀တက္လမ္း ရွိသလား ဆိုေတာ့ ထိပ္ပိုင္းရာထူး မွန္သမွ် မဆိုင္တဲ့ ေဘာင္းဘီ၀တ္ေတြက တန္းစီ ပိတ္ယူထားျပီး ေျမေအာက္ ေရေၾကာကို မရွိတဲ့ ေနရာမွာ ေရကို မထြက္မခ်င္း တြင္းတူးခိုင္းတာမ်ိဳး၊ တံတားၾကီး တစင္းလံုး ျပီးခါနီးမွ ေရလယ္ တိုင္ တတိုင္ ျဖဳတ္ခိုင္းတာမ်ိဳး၊ ဘယ္ေလာက္ စာေမးပဲြေတြ ေအာင္ေအာင္ ဘယ္လိုအရည္အခ်င္း ရွိရွိ JE ဆို သိန္း၃၀၊ AE ဆို သိန္းေျခာက္ဆယ္ ဆိုတာမ်ိဳးေတြ ပေပ်ာက္ မသြားဘဲ နဲ႕ေတာ့ ဘယ္ပညာရွင္ကမွ က်င့္၀တ္ သိကၡာ အပ်က္ခံ၊ ဘ၀ တက္ လမ္း အပိတ္ခံျပီး ျပန္လာ အလုပ္လုပ္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ပိုဆိုးတာက အေျခခံပညာမွာ တုန္းက အတန္းထဲ ငါ့နားရြက္ ဆြဲထားတဲ့ မိန္းမ၊ ငါက စစ္အင္ဂ်င္နီယာမို႕ ဆိုဒ္ထဲ ေရာက္လာရင္ ေတြ႕မယ္ ဆိုတဲ့ လူစားေတြကို ေနရာေပး ထားသေရြ႕ အဲလိုစနစ္မ်ိဳး အျမစ္တြယ္ ေနသေရြ႕ ဦးေႏွာက္ ယိုစီးမႈ၊ လုပ္အား ယုိစီးမႈကို တားႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဟုတ္ကဲ့... ႏိုင္ငံျခားမွာ အလုပ္ လုပ္ရင္ ရသေလာက္ လစာေငြ ကိုမေမွ်ာ္မွန္းပါဘူး ပညာရွင္ကို သူ႕ေနရာနဲ႕သူ လုပ္ပိုင္ခြင့္ေပးျပီး အေႏွာင့္အယွက္ ကင္းကင္း လြတ္လြတ္လပ္လပ္နဲ႕ ႏိုင္ငံျခား လစာေငြရဲ႕ သံုးပံုႏွစ္ပံုပဲ ေပးရင္ေတာင္ ခြန္ျမလိႈင္တို႕က ေရွ႕ဆံုးက တန္းစီျပီး ျပည္ေတာ္ျပန္ အလုပ္လုပ္မွာ ျဖစ္ပါတယ္ရွင့္။
ဘ၀င္ေလဟပ္သူေတြရဲ႔စကား
စိတ္ဓာတ္ေတြ ျပင္ရမယ္လုိ႔သာ ေျပာတာ။ ဘာစိတ္ဓာတ္မ်ဳိးေတြ ျပဳျပင္ရမွာလဲ လို႔ေတာ့ တိတိက်က် မေျပာပါဘူး။ ႏုိင္ငံျခားျပန္ ေတြ ေျပာေနက် စကားေတြ ၾကားရဖန္မ်ားလို႔ ရိုးေတာင္ေနၿပီ။
´´ ျမန္မာေတြပ်င္းတယ္``
´´ျမန္မာေတြည့ံတယ္၊ ဖ်င္းတယ္``
´´ ျမန္မာေတြ စည္းကမ္းမဲ့တယ္``
´´ ျမန္မာေတြ ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈ မရွိဘူး`` စတဲ့စတဲ့ အေပၚစီးက ၾကည့္တဲ့ေလသံနဲ႔ ေျပာစကားမ်ဳိးေတြ ျဖစ္ပါတယ္။
ႏြားနဲ႔ရုန္းေနတာ ပ်င္းတာလား
ျမန္မာေတြ ပ်င္းတယ္ဆိုတာ ဘယ္သူေတြကို ၾကည့္ၿပီး ေျပာတာလဲ။ မနက္အရုဏ္ မလာခင္ထ၊ ထြန္ထယ္ကို ထမ္းၿပီး လယ္ ထဲဆင္း၊ တေန႔လံုး ေနပူႀကီးထဲမွာ ႏြားနဲ႔အတူ ရုန္းအလုပ္လုပ္၊ ညေန၊ ေန၀င္ရီသေရာမွ အိမ္ကုိ ျပန္ရတဲ့ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ ၈၀ ရာႏႈန္း ေလာက္ရွိတဲ့ လယ္သမားေတြကုိ ျမင္ဖူးၾကလို႔လား။ ခရီးသြားတဲ့အခါ အေ၀းေျပး လမ္းမႀကီး ေတြ မွာ လမ္းခင္းလမ္းျပင္ လုပ္ေနၾကတဲ့ ေျမတူး ေက်ာက္ထု လုပ္ေနၾကတဲ့ မိန္းမ၊ ေယာက်္ား အလုပ္သမားေတြကုိေတာ့ ျမင္ဖူးၾကမွာပါ။ ျခစ္ျခစ္ေတာက္ ပူေလာင္ေနတဲ့ လမ္းေတြေပၚမွာ မ်က္ႏွာေလးတခုပဲ ေဖာ္ထားၿပီး တေခါင္းလံုးပုဆိုးနဲ႔ ပတ္ရင္း အလုပ္လုပ္ ေနရွာၾကတယ္ မ ဟုတ္ ပါလား။ သူတို႔ ေျခေထာက္ေတြမွာ ဖိနပ္ေတာင္ မပါၾကပါဘူး။ ၿမိဳ႔ရြာနဲ႔ အလွမ္းေ၀း ကြာတဲ့ ေနရာမ်ားမွာဆိုရင္ လမ္းေဘး မွာပဲ သစ္ခက္တဲနန္းထိုးၿပီးေနၾက၊ ခ်က္ျပဳတ္ စားၾကရ တာပါ။ ဒီလူမ်ဳိးေတြကို ပ်င္းသတဲ့လား။
တီထြင္လုပ္တတ္တဲ့လူေတြ
ေနာက္ၿပီးေတာ့ ၿမိဳ႕ေတြရြာေတြ သန္႔ရွင္းမႈအားနည္းတာ၊ လမ္းေပၚအမႈိက္ပစ္တာ၊ ကြမ္းတံေတြးေထြးတာ စတာေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ျမန္မာေတြ စည္းကမ္းလံုးလံုး မရွိဘူးလို႔ အျပစ္ေျပာၾကတာ ရွိေသးတယ္။ စင္ကာပူမ်ား သိပ္သန္႔ရွင္းတာပဲလို႔လည္း ခဏခဏ ေျပာၾကတယ္။ စင္ကာပူက လမ္းေထာင့္တိုင္းမွာ ယူနီေဖာင္း၀တ္ရဲေတြ ေစာင့္ေနၾကၿပီး စည္းမဲ့ကမ္းမဲ့ လမ္းျဖတ္ကူးသူေတြ၊ အမႈိက္ ပစ္ခ်သူေတြကုိ ခ်က္ခ်င္းဖမ္း ဒဏ္ရိုက္လုပ္တာ ေတြက်ေတာ့ ထည့္မေျပာၾကဘူး။ ဘယ္ႏုိင္ငံက ဘယ္လူမ်ဳိးမဆို ပညာ အေျခခံ နည္းၿပီး စိတ္ယဥ္ေက်းမႈ နိမ့္က်သူတိုင္းဟာ ``ျပည္သူ႔နီတိ´´ ကုိ လစ္လ်ဴရႈ တတ္ၾကပါတယ္။ ``ထီြ၊ ထြမ္´´ နဲ႔ လူေရွ႕သူေရွ႕မွာ တံေတြးေထြးတဲ့ေနရာမွာေတာ့ အေရွ႕တိုင္းက လူ၀ါေတြေလာက္ဆိုး တာ ဘယ္မွာမွ မေတြ႕ဖူးပါဘူး။ သူတို႔နဲ႔ စာရင္ ျမန္မာေတြက အမ်ားႀကီးယဥ္ေက်းပါတယ္။
ျမန္မာေတြက ေရသာခုိ အေခ်ာင္လိုက္စိတ္ သိပ္ႀကီးမားတယ္။ ႀကိဳးစားပမ္းစား မလုပ္ခ်င္ဘူးလို႔လည္း စြပ္စြပ္စြဲစြဲ လုပ္ေလ့ ရွိၾကတယ္။ ႏိုင္ငံျခားေရာက္ ျမန္မာလူငယ္ေလးေတြ အမ်ားစုဟာ ေန႔အလုပ္၊ ညအလုပ္ ႏွစ္ခုလုပ္ၿပီး တပင္တပန္း ပုိက္ဆံရွာ ေနၾကတာေတြကုိ မျမင္လို႔လား၊ တခ်ဳိ႕မ်ားဆို အိပ္ရာ၀င္တာေတာင္ အလုပ္ကျပန္တဲ့ အ၀တ္အတိုင္း ဖိနပ္ေတာင္ မခၽြတ္ဘဲ ၀င္ၾကရပါတယ္။ မနက္ အခ်ိန္က်တာနဲ႔ အိပ္ရာထဲကတန္းၿပီး အလုပ္ကိုေျပးႏုိင္ ေအာင္ အဆင့္သင့္ လုပ္ထားရတာေလ။ ျမန္မာေတြ ႀကိဳးစားသလား။ မႀကိဳးစားဘူးလား သိခ်င္ရင္ သူမ်ားႏိုင္ငံေတြမွာ လုပ္ခေပးသလိုေပးၿပီး ခုိင္းၾကည့္လုိက္စမ္းပါလို႔ ေျပာလုိက္ခ်င္ တယ္။
ျမန္မာေတြဟာ မပ်င္းပါဘူး။ မညံ့ပါဘူး။ ဖ်င္းလည္း မဖ်င္းပါဘူး။ ႏုိင္ငံျခားသြားၿပီး ပညာသင္တဲ့သူေတြ အားလံုးနီးပါးဟာ သူတို႔ သင္ယူတဲ့ ပညာရပ္ကို ေကာင္းေကာင္းသင္ယူ ႏိုင္ၾကတာခ်ည့္ပါ။ စာမလိုက္ႏုိင္လို႔ ျပန္လာရတယ္ ဆိုတာ မရွိသေလာက္ပါ။ ဘိလပ္သြားၿပီး MRCP တို႔၊ FRCS တို႔လို ဘြဲ႕ေတြသြားသင္ယူတဲ့ ဆရာ၀န္ေတြ၊ စာမလိုက္ႏုိင္လို႔ ျပန္လာရတယ္ဆိုတာလည္း မရွိသေလာက္ပါပဲ။ ျမန္မာလူမ်ဳိးေတြဟာ လူသာဆင္းရဲခ်င္ ဆင္းရဲမယ္။ ဥာဏ္ရည္ ဥာဏ္ေသြးမွာေတာ့ မဆင္းရဲပါဘူး။ အခြင့္အေရးရရင္ ရသလို ဘာမဆိုျဖစ္ေအာင္ လုပ္ႏုိင္ပါတယ္။
ကိုေရႊဗမာေတြ
ျမန္မာေတြညံ့လို႔ မတိုးတက္တာ၊ ျမန္မာေတြ သိပ္ပ်င္းတာ၊ သိပ္ဖ်င္းတာလို႔ ေျပာၾကသူမ်ားဟာ ႏုိင္ငံျခားမွာ အလုပ္လုပ္ေနၾကတဲ့ ´´ ျပည္တြင္းျဖစ္ ႏုိင္ငံျခားသား`` ကိုေရႊဗမာမ်ားသာ ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ကုိယ္တုိင္ဘာလုပ္ေနၾကတယ္ ဆိုတာေတာ့ ျပန္မၾကည့္ ဘဲနဲ႔ ျပည္တြင္းမွာ ရွိေနၾကတဲ့ သူေတြကို စြပ္စြပ္စြဲစြဲ အရွက္မရွိ ေျပာေနၾကတာျဖစ္တယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံေလာက္ သယံဇာတ ေပါ ၾကြယ္၀တဲ့ ႏုိင္ငံ၊ အာရွတုိက္ တတုိက္လံုးမွာ မရွိပါဘူး။ စားစရာအတြက္၊ ေနစရာအတြက္၊ ၀တ္စရာအတြက္ ဘာမွပူစရာ မရွိ ပါဘူး။ ျပည္တြင္းမွာ လံုလံု ေလာက္ေလာက္ရွိတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ေရနံ ဓာတ္ေငြ႔ေတြလည္း ထြက္တယ္။ တျခား ဓာတ္သတၱဳ မ်ဳိးစံုနဲ႔ ေက်ာက္သံပတၱျမားေတြလည္းေပါတယ္။ ဒီသယံဇာတ ေပါၾကြယ္၀တာ ေတြကို ေခတ္မီနည္းပညာေတြ အသံုးခ်ၿပီး ထုတ္ယူ သံုးစြဲၾကရမွာ မဟုတ္လား။ ေရာင္း၀ယ္ ေဖာက္ကား ၾကရမွာ မဟုတ္လား။
သတိေပးလိုက္ခ်င္တယ္
အခုေတာ့ အဲဒီလုိလုပ္ရမယ့္ ႏုိင္ငံ့အညြန္႔အဖူးေတြ၊ တုိင္းျပည္ရဲ႕ ဦးေႏွာက္ေတြက ႏုိင္ငံရပ္ျခားတိုင္းျပည္ေတြအတြက္သြားၿပီး အလုပ္ လုပ္ ေပးေနၾကတယ္ေလ။ ျမန္မာႏိုင္ငံက သင္ေပးလိုက္တဲ့ ပညာေတြနဲ႔ သူမ်ားႏုိင္ငံေတြ သြားအလုပ္ လုပ္ေပးေနၾကတာ အေျခအေန အရ အခိုက္အတန္႔အျဖစ္ ကိုယ့္အေၾကာင္းနဲ႔ကုိယ္ သြားေရာက္ လုပ္ကိုင္ေနၾကရတာကုိ နားလည္ႏုိင္ပါတယ္။ အျပစ္မတင္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္မွမသြားဘဲ ကိုယ့္တုိ္င္းျပည္မွာ ကိုယ္ေနၿပီး တက္စြမ္းသေလာက္ ကုိယ့္အား ကုိယ့္အင္နဲ႔ ကိုယ့္တိုင္းျပည္အတြက္ ႀကိဳးစား ရုန္းကန္ေနတဲ့သူေတြကုိေတာ့ ပ်င္းတယ္၊ ဖ်င္းတယ္၊ စည္းကမ္းမဲ့တယ္၊ ေရသာခိုတယ္ စတဲ့ စြပ္စြဲမႈေတြနဲ႔ ပုတ္ခတ္ေစာ္ကား မလုပ္ၾကဖို႔ေတာ့ သတိေပးလိုက္ခ်င္ပါတယ္။
လူထုစိန္၀င္း
(၃.၉.၂၀၀၈ ရက္ေန႔ထုတ္ Weekly Eleven အတြဲ(၃)၊ အမွတ္ (၄၆) စာ-၂၀ မွ လူထုစိန္၀င္း၏ ေဆာင္းပါးအား ကူးယူ ေဖာ္ျပသည္)
Ref: http://mayaonlinemagazine.blogspot.com/
ဘေလာ့ရွင္ရဲ႕ မွတ္ခ်က္။ ။ ဆရာ လူထုစိန္၀င္းက ျပည္တြင္းျဖစ္ ႏိုင္ငံျခားသား ကိုေရႊျမန္မာမ်ားကိုသာ ရည္ညႊန္းေပမယ့္ ကၽြန္မကေတာ့ ျပည္တြင္းျဖစ္ ႏိုင္ငံျခားသား/ျမန္မာ ႏိုင္ငံသား ကို/မ ေရႊျမန္မာမ်ားကို ရည္ညႊန္းျပီး ဆရာ့ရဲ႕ ေဆာင္းပါးကို ပို႕စ္ကို တင္လိုက္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံျခားမွာ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့သူေတြ ျပန္လာခဲ့ၾက နာဂစ္ ေဒသမွာေရာ ျမန္မာ တႏိုင္ငံလံုးမွာ လယ္စိုက္စရာ လုပ္စရာ အလုပ္ေတြ ေပါတယ္လို႕ ႏိုင္ငံေတာ္ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္က မိန္႕ၾကားထားပါတယ္။ လုပ္ခ ေပးမယ္ မေပးဘူး ႏိုင္ငံျခားမွာ အလုပ္လုပ္ရင္ ရသေလာက္ လစာေငြ ရေစရမယ္/ မရႏိုင္ေလာက္ဘူး ဘာမွ အာမခံခ်က္ မေပးထားပါဘူး။ အဲဒီ အျပင္ ဘ၀တက္လမ္း ရွိသလား ဆိုေတာ့ ထိပ္ပိုင္းရာထူး မွန္သမွ် မဆိုင္တဲ့ ေဘာင္းဘီ၀တ္ေတြက တန္းစီ ပိတ္ယူထားျပီး ေျမေအာက္ ေရေၾကာကို မရွိတဲ့ ေနရာမွာ ေရကို မထြက္မခ်င္း တြင္းတူးခိုင္းတာမ်ိဳး၊ တံတားၾကီး တစင္းလံုး ျပီးခါနီးမွ ေရလယ္ တိုင္ တတိုင္ ျဖဳတ္ခိုင္းတာမ်ိဳး၊ ဘယ္ေလာက္ စာေမးပဲြေတြ ေအာင္ေအာင္ ဘယ္လိုအရည္အခ်င္း ရွိရွိ JE ဆို သိန္း၃၀၊ AE ဆို သိန္းေျခာက္ဆယ္ ဆိုတာမ်ိဳးေတြ ပေပ်ာက္ မသြားဘဲ နဲ႕ေတာ့ ဘယ္ပညာရွင္ကမွ က်င့္၀တ္ သိကၡာ အပ်က္ခံ၊ ဘ၀ တက္ လမ္း အပိတ္ခံျပီး ျပန္လာ အလုပ္လုပ္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ပိုဆိုးတာက အေျခခံပညာမွာ တုန္းက အတန္းထဲ ငါ့နားရြက္ ဆြဲထားတဲ့ မိန္းမ၊ ငါက စစ္အင္ဂ်င္နီယာမို႕ ဆိုဒ္ထဲ ေရာက္လာရင္ ေတြ႕မယ္ ဆိုတဲ့ လူစားေတြကို ေနရာေပး ထားသေရြ႕ အဲလိုစနစ္မ်ိဳး အျမစ္တြယ္ ေနသေရြ႕ ဦးေႏွာက္ ယိုစီးမႈ၊ လုပ္အား ယုိစီးမႈကို တားႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဟုတ္ကဲ့... ႏိုင္ငံျခားမွာ အလုပ္ လုပ္ရင္ ရသေလာက္ လစာေငြ ကိုမေမွ်ာ္မွန္းပါဘူး ပညာရွင္ကို သူ႕ေနရာနဲ႕သူ လုပ္ပိုင္ခြင့္ေပးျပီး အေႏွာင့္အယွက္ ကင္းကင္း လြတ္လြတ္လပ္လပ္နဲ႕ ႏိုင္ငံျခား လစာေငြရဲ႕ သံုးပံုႏွစ္ပံုပဲ ေပးရင္ေတာင္ ခြန္ျမလိႈင္တို႕က ေရွ႕ဆံုးက တန္းစီျပီး ျပည္ေတာ္ျပန္ အလုပ္လုပ္မွာ ျဖစ္ပါတယ္ရွင့္။
Subscribe to:
Posts (Atom)
