Tuesday, April 13, 2010

ဘယ္တုန္းကမွ မ၀ခဲ့ဖူးသူ

ဒီစာကို သံလြင္အိပ္မက္ က စည္သူ(သံလြင္)ရဲ႕ ၀ေသာသူကပိန္ခ်င္တယ္ ေဆာင္းပါးကို ဖတ္ျပီး စိတ္ကူးေပါက္ လို႕ ေရးပါသည္။
အရပ္ ၅ေပ ၉လက္မ ရွိေအာင္ အရပ္ရွည္တဲ့ ကၽြန္မ ကိုယ္အေလးခ်ိန္ အျမဲတမ္း ေပါင္ ၁၂၀ ကေန ၁၄၀ ၾကား မို႕ body index မွာအျမဲတမ္း under weight နဲ႕ normal ၾကားမွာ ေျပးေနတာ ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ တေစ့တေစာင္း အကဲခတ္သူမ်ားနဲ႕ သူငယ္ခ်င္း လူရင္း ေတြက လက္ဖ်ားခါ ယူရေအာင္ အစားၾကီးပါသည္။ ေၾကးအိုး ပြဲၾကီး တပြဲနဲ႕ ပက္ပ္စီ ပုလင္း တလံုးကို တထိုင္ တည္း စားႏိုင္ပါသည္။ ဘယ္ေတာ့မွ ဗိုက္ပူမလာ။ ဗိုက္ေခါက္ မထြက္ လာပါ။ ဗိုက္သူခိုးလို႕ သူငယ္ခ်င္းေတြက ေခၚၾကပါသည္။ ဒါျဖင့္ အဲလို မ၀ေအာင္ ဘယ္အရာက ထိန္းထားပါ သနည္း။


ညစာ
ည ၇နာရီေနာက္ပိုင္း စားသမွ်သည္ အဆီကိုအားေပးျပီး ည ၇နာရီေရွ႕ပိုင္း စားသမွ်သည္ အင္အားကိုေပးသည္ လို႕ ဘီဘီစီက ဦးေလးေဖသန္းရဲ႕ ေမးပါမ်ား စကားရ အစီအစဥ္မွာ ငယ္ငယ္တုန္းက (ဘယ္ေလာက္ ငယ္တုန္း ကလဲ မမွတ္မိ.. သိတတ္တဲ့ အရြယ္တည္းက ဘီဘီစီကလႊင့္တဲ့ ဒီအစီအစဥ္ကို မလြတ္တမ္း နားေထာင္ ပါ သည္) မွတ္သားဖူးတဲ့ အတိုင္း လိုက္နာပါသည္။ ညဘယ္အခ်ိန္ အိပ္အိပ္ ညစာကို ၇နာရီထက္ ေနာက္က်လွ်င္ မစားေတာ့ပါ။ ေဖ်ာ္ရည္ ျဖစ္ေစ အသီးျဖစ္ေစ ဗိုက္အင္မတန္ဆာလွ်င္ ခေနာ ဆန္ျပဳတ္ထုပ္ ျဖစ္ေစ ေသာက္ျပီး အိပ္ပါသည္။

မနက္စာ
မနက္ ၆နာရီနဲ႕ ၈နာရီၾကားမွာ ကိုယ္ခႏၶာသည္ ေသြးခဲျခင္း လုပ္ငန္းကို လုပ္ေဆာင္သည္ မနက္စာ စားျခင္း သည္ ေသြးခဲျခင္း လုပ္ငန္းကို အေႏွာင့္အယွက္ေပးသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ေလျဖတ္မွာ စိုးရိမ္သူမ်ား မနက္စာကို မျဖစ္မေန စားသင့္သည္။ ထို႕ျပင္ အစာအိမ္သည္ တညလံုး အစာမရွိေသာ္လည္း အလုပ္ပံုမွန္ လုပ္သျဖင့္ မနက္ခင္းတြင္ အစာျဖည့္ေပးမွ အစာအိမ္ နံရံခ်င္း ပြတ္သည့္ဒဏ္ကို ကာကြယ္ႏိုင္ျပီး အစာအိမ္ ေပါက္ျခင္း စသည့္ အစာအိမ္ေရာဂါမ်ားကို ကာကြယ္ႏိုင္ပါမည္။ ဟုတ္ကဲ့.. ကၽြန္မ မနက္စာ အမ်ားၾကီး စားပါသည္။ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသူ ဘ၀က ေက်ာင္းသြားသည့္ ေန႕တြင္ မနက္ခင္း အိမ္က စားခဲ့သမွ် (ေက်ာက္ခဲ အစာ ေၾကႏိုင္ ေလာက္ေအာင္ ေကာင္းေသာ ေက်ာင္းသြားရာလမ္းရဲ႕ ေကာင္းမႈေၾကာင့္) ေက်ာင္းေရာက္လွ်င္ ေက်ာင္းကင္တဲင္းတြင္ ထိုင္ျပီး ထမင္းေၾကာ္ တပြဲနဲ႕ အေအးတခြက္ ထပ္ျပီး ၀ါးတီးဆြဲပါသည္။ ဟိုတယ္မ်ား တြင္ မနက္စာ စားရသည့္ အခါမ်ိဳးတြင္ေတာ့ အေမရိကန္ မနက္စာမွသာ ကၽြန္မအတြက္ အဆင္ေျပပါသည္။ အေရွ႕တိုင္းဆန္ျပဳတ္ေလာက္ေတာ့ မျဖံဳ။

ေန႕လယ္စာ
ဘယ္သူေရွ႕တြင္ ျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္သူေတြ ဘယ္လို ၀ိုင္းၾကည့္ေနပါေစ ရွက္ရြံ႕ရြံ႕ေလးနဲ႕ ေၾကာင္စာေလာက္ စား ေသာ မိန္းကေလး မ်ားထဲတြင္ လံုး၀ လံုး၀ မပါပါ။ ဗိုက္အဆာေျပ သေလာက္ ၀င္သမွ် စားပါ၏။ ေန႕လယ္စာ အ၀တီး ထားေပလို႕ ညေနခင္း ေက်ာင္းကေန အိမ္အျပန္ လမ္းမွာ အသုပ္စံု၊ ရခိုင္မုန္႕တီ အစရွိသည္မ်ားကို စားပါေသး၏ ထိုမွ် စားေသာ ကၽြန္မ ဘယ္ေသာအခါမွ မ၀ဖူးပါ။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုေသာ္

လမ္းေလွ်ာက္ျခင္း
အင္မတန္ လမ္းေလွ်ာက္ႏိုင္ပါသည္။ ၂မွတ္တိုင္ ၃မွတ္တိုင္ေလာက္ကို ကားေစာင့္ရတာ စိတ္မရွည္လွ်င္ ေျခ က်င္ ေလွ်ာက္ပါ၏ စိတ္နဲ႕လူနဲ႕ ေျပာင္းျပန္ အခ်ိဳးက်ပါ၏။ တခါသား ညေနဘက္ ျမိဳ႕ထဲ ကေန ကမၻာေအး ဘက္ကို အျပန္ ဘတ္စ္ကား စီးလာရာမွာ ႏွင္းဆီးကုန္း ဘိုးဘြားရိပ္သာ အေက်ာ္ေလာက္မွာ ကားပ်က္၏ လာသမွ် ေနာက္ကားမ်ားက အတြယ္ေတြနဲ႕ခ်ည္း။ ဘတ္စ္ကား ေစာင့္ရင္း ည ၇နာရီခြဲ၏ အိမ္ ကို ဖုန္းဆက္ျပီး လာၾကိဳခိုင္းစရာ ကားေမာင္းမည့္သူ တဦးမွ အိမ္မွာမရွိ။ ညဘက္ မိန္းကေလး ၂ေယာက္တည္း တကၠစီလဲ မစီး ခ်င္တာမို႕ ေျခက်င္ ေလွ်ာက္၏ ကားပ်က္ရာ ေနရာကေန အိမ္ကို တနာရီခြဲ ၾကာေအာင္ ေလွ်ာက္ ယူရ၏ မွတ္မွတ္ရရ လမ္းေလွ်ာက္ စံခ်ိန္တင္ျခင္း။ လမ္းေလွ်ာက္လွ်င္လဲ အားနဲ႕မာန္နဲ႕ အေတာ္ျမန္ျမန္ လမ္းေလွ်ာက္ ႏိုင္ပါ၏ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း လမ္းေလွ်ာက္ရသည္ကို နည္းနည္းမွ မႏွစ္ျမိဳ႕။ အူအတက္ ေပါက္ျပီး ေနျပန္ ေကာင္းခါ စ ၂လခန္႕သာ လမ္းေလွ်ာက္ေႏွးဖူးပါသည္။ ထို႕ျပင္ တတ္ႏိုင္သေလာက္ ဓာတ္ ေလွကား မသံုးဘဲ အထပ္ျမင့္ ေတြကို ရိုးရိုးေလွကားသာ သံုးပါသည္။ ဓာတ္ေလွကား သံုးေနရင္း မီးပ်က္မွာလဲ ေၾကာက္၊ ရာဇ၀တ္မႈေတြ ၾကံဳ ရမွာလဲ ေၾကာက္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။ ေလွကားအတက္အဆင္း လုပ္ျခင္း သည္ လြန္စြာ အဆီက် ေစေသာ ေလ့က်င့္ခန္းလဲ ျဖစ္ပါသည္။

အိမ္တြင္းမႈ
အိမ္တြင္းသန္႕ရွင္းေရးကို အိမ္ေဖာ္ငွားလုပ္ခိုင္းျပီး ကိုယ္တိုင္က အားကစားရံု သြားကာ ေလ့က်င့္ခန္း ယူသူမ်ား ကို နားမလည္။ ဖုန္နဲ႕ မတည့္ေသာ ပန္းနာရင္ၾကပ္ ေရာဂါ ရွိသူမ်ား၊ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြ မ်ားနဲ႕ အိမ္မွာ မေတြ႕ ခ်င္လို႕ အားကစားရံုမွာ ေတြ႕ဖို႕ ခ်ိန္းလိုသူမ်ားကို နားလည္ေပး ႏုိင္ပါ၏။ ကၽြန္မကေတာ့ ပန္းနာရင္ၾကပ္ ေရာဂါ လဲ မရွိ၊ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းကို အိမ္လည္ ေခၚရတာလဲ ၀ါသနာ ပါတာမို႕ အိမ္သန္႕ရွင္းေရးကို ကိုယ္ တိုင္ လုပ္ကာ ၀ိတ္ခ်ပါ၏ ေလ့က်င့္ခန္း လုပ္ျပီးသားပင္ ျဖစ္ပါေသး… အိမ္လဲသန္႕ရွင္းပါေသး…

အစားအေသာက္
အဆီအအိမ့္ကို လံုး၀ မၾကိဳက္၊ အသားမၾကိုက္ဘဲ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ မပါရင္ ထမင္းစားမ၀င္တဲ့ ကိုယ့္အက်င့္ ေလးက ကိုယ့္ကို ပိန္ေစတာလို႕ ထင္ပါသည္။ ဒိန္ခ်ဥ္ အပါအ၀င္ သစ္သီးေဖ်ာ္ရည္ မ်ိဳးစံုကို မက္မက္စက္စက္ ေသာက္ပါ၏ (မွတ္ခ်က္။ ကိုကာကိုလာ ပက္ပ္စီ အပါအ၀င္ စည္သြပ္ အစားအစား မ်ားကို လံုးလံုး မၾကိဳက္ သလို အတတ္ႏိုင္ဆံုး မစားမေသာက္ပါ။) ဟင္းရြက္ေၾကာ္ အရည္ေသာက္ ဟင္းခ်ိဳ တခြက္နဲ႕ ငပိရည္ တို႕စရာ စံုစံု ပါတဲ့ ထမင္း၀ိုင္းကို ေဟာ္တယ္မွာ ဖိတ္ေကၽြးတဲ့ ညစာထက္ မက္ပါသည္။

ေလ့က်င့္ခန္း
ေရကူးပါသည္။ အားကစား လိုက္စားျခင္းမဟုတ္။ ေရေၾကာင္းခရီးသြားလွ်င္၊ ေလေၾကာင္းခရီးသြားလွ်င္ မေတာ္တဆ ေရထဲ အသက္ရွင္လ်က္ က်ခဲ့လွ်င္ ေရမြန္းေရနစ္မွာ ေၾကာက္လို႕ ေရကူးတတ္ေအာင္ သင္ထားျပီး ေရကူးနည္း မေမ့ေအာင္ ျပန္ေလ့က်င့္ျခင္းမွ်သာမို႕ပါ။ ဘာပဲ ေျပာေျပာ .. ပံုမွန္မဟုတ္ေတာင္ အနည္းဆံုး တလ တခါမက ေရကူးပါသည္။

အစားမေလွ်ာ့လုိသူမ်ား၊ ေလ့က်င့္ခန္း သီးသန္႕ မလုပ္လိုသူမ်ား စားေသာက္မႈ ပံုစံနဲ႕ ေနထိုင္မႈ ပံုစံ ေျပာင္း ၾကည့္ ႏိုင္ပါသည္။ က်န္းမာရႊင္လန္းစြာျဖင့္ ကိုယ့္ ခႏၶာ အလွကို ကိုယ္ၾကည္ႏူးႏိုင္ၾကပါေစ။

မွတ္ခ်က္။ အစားပုတ္ေၾကာင္း ေၾကညာ ျပီးျပီမို႕ ထမင္းဖိတ္ေကၽြးလိုသူမ်ား ဆင္ျခင္ၾကပါကုန္…

7 comments:

winpeace said...

ဘိုးေတာ္က “၀လို႔ကေတာ့အသိပဲ”ဆိုျပီး ရာဇသံေပးထားတာလည္း တစ္ခ်က္ပါလို႔ ထည့္ေရးဦးေလ...

mks said...

ဖတ္မွတ္သြားပါတယ္။
ေရကူးတာကေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွမေမ့ဘူးႀကားဘူးတာဘဲ။
ေရထဲသာခ်ႀကည့္လိုက္ လက္ေတြေျခေတြ သူ ့ဟာသူလႈပ္ရွားသြားတယ္တဲ့။
မဂၤလာပါ

rose of sharon said...

အရပ္က၅ေပ၉လက္မဆိုေတာ႔ ေတာ္ေတာ္ရွည္တာဘဲ... မွတ္သားစရာေတြယူသြားပါတယ္

တန္ခူး said...

မိုက္တယ္ကြာ… လိွ ုင္နည္းေလးေတြကို ေလ့လာမွတ္သားသြားတယ္ လိွ ုင္ေရ… ခက္တာက ညစာစားခ်ိန္က ရနာရီထက္အျမဲေက်ာ္၊ ေရကလဲမကူးတတ္၊ ၂မွတ္တိုင္ထဲ ေ၀းတဲ့ေစ်းကို ဘတ္စ္ကား စိတ္ရွည္ရွည္ေစာင့္ျပီးစီး၊ ညဘက္ေတြ အလုပ္လုပ္ရင္ ည၁၂နာရီေက်ာ္ရင္ အစာအိမ္က အလိုက္မသိ အသားကုန္အလုပ္လုပ္… လိွ ုင္ေရ… လိွ ုင္အမ မတန္ခူး ဘုတ္အီးျဖစ္ေနတာ ဘာဆန္းလို ့လဲေနာ္… အရပ္ျမင့္ျမင့္နဲ ့ slim ညီမေလးက အရမ္းကို ၾကည့္ေကာင္းမွာေနာ္… ေတြ ့ခ်င္လုိက္တာ…

Anonymous said...

အစားကိုအကုန္စားတဲ့..လူၾကီးေတြကေျပာၾကတယ္..
အခြင့္ရိွ၇င္ေနာက္ထပ္ႏွစ္၂၀ၾကာရင္ ဒါမွမဟုတ္၁၀ႏွစ္ၾကာမွာ ဘယ္တုန္းကမွ ဆိုတဲ့ဒီပို့စ္ေလးအတိုင္း ျဖစ္မျဖစ္..ေစာင့္ၾကည့္ေနမယ္ေနာ္...

ငယ္စဥ္ကစ၍ အစားကိုအသားကုန္စားခဲ့သူ..
ငယ္စဥ္က စားသေလာက္အသားမျဖစ္ခဲ့သူ..
ခုလည္း တအားၾကီးမ၀ေသးေပမဲ့ ..ထိန္းစားေနပီ..


MN

လင္းလက္ၾကယ္စင္ said...

မမေရ .. နည္းလမ္းေတြက မိုက္တယ္။ ညီမေတာ့ အားကစားကို သတ္သတ္မွတ္မွတ္ မလုပ္ျဖစ္ပါဘူး။ ေရကူးသင္တန္းတက္ဖို႕ေတာ့ စိတ္ကူးထားတယ္။ အခုအခ်ိန္ထိ ေရမကူးတတ္တာ ခက္တယ္။ ပံုမွန္ေတာ့ ပန္းျခံထဲ ၊ ကမ္းေျခမွာ လမ္းအၾကာၾကီးေလွ်ာက္ရတာ ၀ါသနာပါတယ္။ အိမ္မွာ အိမ္တြင္းမႈေတြလုပ္ရတာလည္း တစ္ေန႕ကို အိမ္ေပၚမွာတင္ ဘယ္ႏွစ္မိုင္ေတာင္ ေလွ်ာက္ျဖစ္လည္းမသိ ဟိး .. ။

မနက္စာကို ေသခ်ာစားတာ ေကာင္းတယ္။ မနက္စာနဲ႕ ေန႕လည္စာကို ညီမလည္း ေသခ်ာစားတယ္။ ညစာေတာ့ တခါတေလ ဆန္ျပဳတ္ေသာက္တယ္။ ညစာကို ထမင္းဟင္း သို႕မဟုတ္ အစားမ်ားမ်ားစားရင္ ညီမမွာ မနက္မိုးလင္းရင္ ေလအန္ခ်င္သလို ျဖစ္လို႕ တအားေလးလံႏိုင္တာေတြ မစားဘူး။ အသီးအႏွံမ်ားမ်ားစားတာလည္း ေကာင္းတယ္။ သူမ်ားေတြေျပာတာေတာ့ အသားလွခ်င္ရင္ ဒူးရင္းသီးစားတဲ့။ ညီမက အသီးအႏွံၾကိဳက္ေပမယ့္ ဒူးရင္းသီးမွ မစားတာ :( ။

သတိရလို႕ လာလည္သြားတာ မမေရ။ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႕ပါေစ :)

nyeeminkha said...

လာလည္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ ကၽြန္ေတာ္လဲ ေတာ္ေတာ္၀တာဗ် ဒီပုိ ့စ္ေလး ဖတ္ရတာ အရမ္းအားရပါတယ္ ဒါေပမဲ့ နည္းလမ္းကုိ လုိက္နာဖုိ ့က်ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က အရမ္းပ်င္းတယ္ေလ ... :P ၀တာေတာ့ အေတာ္ဆုိးတယ္ဗ်ာ ... အမ အရပ္က ေတာ္ေတာ္ရွည္တယ္ေနာ္ ဟုတ္ပါ့ဟုတ္ပါ့မလား ...ေနာက္တာေတာ့ ဟုတ္ပါဘူးေနာ္... ဟိး
ခင္မင္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ အားရင္လဲ လာလည္နုိင္ပါတယ္ ...ကၽြန္ေတာ္က ဒီမွာေနပါတယ္