Monday, December 24, 2007

ကၽြန္မနဲ႕ ဘေလာ့

ကိုပီေက ကတက္လာ ပါတယ္။ ခင္မင္ ရင္းႏွီးလုိ႕ တက္ျခင္း ျဖစ္ေလ့ ရွိတဲ့ အတြက္ တက္သမွ် ကၽြန္မက တေလးတစား ျပန္ေရး ေပးပါတယ္။ ဒီပို႕စ္ အတြက္ က်ေတာ့ ကိုျဖိဳးက တက္ဖူး ထားလို႕ ဘေလာ့ ေရးျဖစ္ျခင္း အေၾကာင္းရင္း ကို ေရးၿပီးသား ျဖစ္ေနတဲ့ အတြက္ ဘေလာ့ေလး ဆက္လက္ ရွင္သန္ ရျခင္း အေၾကာင္း ရင္းနဲ႕ ဘေလာ့နဲ႕ ကၽြန္မ ဘ၀ အေၾကာင္း ေျပာပါမယ္။

သူမ်ားေတြက မအားတဲ့ ၾကားက ဘေလာ့ပါတယ္ ေလးစားပါတယ္။ တကယ္ ခ်ီးက်ဴးပါတယ္။ ကၽြန္မ ကေတာ့ အားေနလို႕၊ ဘယ္မွာ မသြား ႏိုင္လို႕၊ ေလျဖတ္ ေ၀ဒနာ ေၾကာင့္ေရာ၊ ဗိုက္ခြဲ ထားတဲ့ ဒဏ္ရာ အသား မေသ ေသးတာ ေၾကာင့္ပါ ဘာမွ သြားသြား လာလာ မလုပ္ ႏိုင္လို႕ ဘေလာ့ ပါတယ္။ ဘေလာ့ ေပၚက ဓာတ္ပံု မ်ားကို ၾကည့္ၿပီး ကၽြန္မ ေလွ်ာက္သြား ေနႏိုင္လို႕ ကိုယ္တိုင္ ရိုက္ၿပီး တင္တာ လို႕ မထင္ ပါနဲ႕။ အိမ္တြင္းေအာင္း ကၽြန္မကို ျပင္ပ ေလာကနဲ႕ ထိေတြ႕ခြင့္ ရေအာင္ အျပင္ ထြက္ တိုင္း ဓာတ္ပံု ရိုက္ယူ လာၿပီး ကြန္ျပဴတာနဲ႕ ျပန္ျပရင္း virtual tour အျမဲ ပို႕တဲ့ ကၽြန္မ ေယာက္်ား ရိုက္လာတဲ့ ဓာတ္ပံု မ်ားပါ။ ကၽြန္မကို အျမဲ နားလည္ ပံ့ပိုး အားေပး တတ္တဲ့ သူ႕ကို ေက်းဇူး တင္မဆံုးပါ။

တေကာင္ၾကြက္ အထီးက်န္ ေနရတဲ့ ကၽြန္မ အတြက္ စိတ္ဓာတ္ မက် ေစဖို႕၊ စိတ္အား မငယ္ ေစဖို႕ ၿပီးေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို တစ္ခုခု လုပ္ေန ႏိုင္ေသးတဲ့ လူတစ္ေယာက္၊ ပတ္၀န္းက်င္ကို တခုခု လုပ္ေပး ႏိုင္ေသးတဲ့ ေကာ္ဖီ တစ္ေစ့ ျဖစ္ေစဖို႕ ကိုယ့္ တသက္တာ ဖတ္မွတ္ ဆည္းပူး ေလ့လာ ထားခဲ့ သမွ် ေတြကို တိုင္းျပည္နဲ႕ လူမ်ိဳး အတြက္ လိုကြက္ ဟာကြက္ ေတြကို ျဖည့္တ့ဲ ေနရာမွာ အုတ္ တစ္ခ်ပ္ သဲတစ္ပြင့္ အျဖစ္ ထည့္၀င္ ႏိုင္ေစဖို႕ ဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ ေတြနဲ႕ တတ္ႏိုင္ သေလာက္ ေကာင္းမြန္ ျမင့္ျမတ္တဲ့ အေဆာက္အဦ တစ္ရပ္ အတြက္ အုတ္ေကာင္း တစ္ခ်ပ္၊ သဲေကာင္း တစ္ပြင့္ ျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစား ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေတြ ဟာ ကၽြန္မရဲ႕ ဆက္လက္ ဘေလာ့ ျဖစ္ျခင္းရဲ႕ အဓိက တြန္းအား မ်ားပါ။

ကိုယ့္ထက္ ေစာၿပီး ဘေလာ့ဂါ ေလာကမွာ ေနရာ ရၿပီး ျဖစ္တဲ့ ဘေလာ့ဂါ အကို အမ မ်ားကလဲ လက္တြဲ ၾကိဳဆို အားေပးတာ ခံယူလိုက္၊ ကိုယ့္ေနာက္မွ ဘေလာ့ဂါ ေလာက ကို ေရာက္ၾက ေပမယ့္ ေစတနာ၊ ၾကိဳးစား အားထုတ္မႈ ေကာင္းသေလာက္ အေရးအသားလဲ ပါရမီ ပါတဲ့ ဘေလာ့ဂါ ေမာင္ငယ္ ညီမငယ္ မ်ားကိုလည္း အားေပးလိုက္နဲ႕ ဘေလာ့ဂါ ေလာကက ရင္းႏွီး ေႏြးေထြး ပ်ဴငွာ လွပါတယ္။ ရုပ္ဆိုးေသာ အခ်ိဳ႕ အုပ္စု ဖြဲ႕မႈ မ်ားနဲ႕ ပုဂၢိဳလ္ေရးကို အြန္လိုင္းေပၚ တင္လာ တတ္သူမ်ား ရွိေသာ္လည္း အနည္းစုမို႕ မႈစရာ သိပ္မရွိလွ။ စီနီယာ၊ ဂ်ဴနီယာ မဆိုင္ ေကာင္းမြန္ လွပ ဆန္းသစ္တဲ့ အေတြး အေရး ေလးမ်ားနဲ႕ မသိဖူး မဖတ္ဖူး ေသးေသာ အေတြး အေခၚ ဗဟုသုတ မ်ားကို ဖလွယ္လိုက္ နမူနာ အတုယူလိုက္၊ ေဆြးေႏြး တိုင္ပင္ လိုက္နဲ႕ လူငယ္ မ်ားကို စိတ္ဓာတ္ အေျပာ အဆို အျပဳအမူ ပိုမို တိုးတက္ လာေစေသာ လူရည္ လူေသြး ျမွင့္တင္ရာ ေနရာလို႕ ဘေလာ့ဂါ ရပ္၀န္းကို တင္စား ရရင္ ပိုမယ္ မထင္ပါ။

ႏိုင္ငံ ရပ္ျခားမွာ လင္မယား ႏွစ္ေယာက္တည္း ေနၿပီး သူငယ္ခ်င္း မ်ားလဲ အျမဲ လာမ လည္ႏိုင္ ကိုယ္ ကလဲ သြား မလည္ႏိုင္တဲ့ အေျခ အေနမွာ ခင္ပြန္းသည္ အျပင ္သြားရတဲ့ ေန႕တိုင္း အိမ္မွာ တစ္ ေယာက္တည္း က်န္ခဲ့ တတ္တဲ့ ဥတလံုး တေကာင္ၾကြက္ ကၽြန္မ အတြက္ ဘေလာ့ဂါ မ်ားဟာ မိသားစု ၀င္မ်ား သဖြယ္ ျဖစ္ၾကၿပီး သူတို႕ရဲ႕ စကားမ်ားဟာ ကၽြန္မ အတြက္ အားေပး စကားမ်ား ျဖစ္ၾက ပါတယ္။ သူတို႕ရဲ႕ မွတ္ခ်က္ မ်ားဟာ ကၽြန္မရဲ႕ ကေလာင္သြား ပိုထက္ေစဖို႕ အေၾကာင္း တရားမ်ား ျဖစ္လာၿပီး သူတို႕ရဲ႕ ခင္မင္ ရင္းႏွီး မႈမ်ားဟာ ကၽြန္မ အတြက္ အသက္ ရွည္ေဆး၊ က်န္းမာ ေပ်ာ္ရႊင္ ေစတ့ဲ အဓိက ေသာ့ခ်က္ေတြ ျဖစ္လာပါတယ္။ တစ္ေယာက္ခ်င္း နာမည္ ေဖာ္ျပ ေနရရင္ ပို႕စ္လဲ တအားကို ရွည္ေတာ့ မွာျဖစ္ၿပီး မႏိုင္းႏိုင္း စေန ရဲ႕ ပို႕စ္တစ္ခုမွာ ေျပာထား သလို ပါးစပ္ ကေန ဖြင့္ေျပာ ေနစရာ မလိုဘဲ စိတ္ခ်င္း ႏွလံုးသားခ်င္း ထပ္တူ က်ေနတဲ့ အတြက္ နာမည္ မပါလို႕ စိတ္မဆိုးမွာ ေသခ်ာ တာမို႕ တစ္ေယာက္ခ်င္း နာမည္ မေဖာ္ ေတာ့ပါဘူးေနာ္.. နားလည္တယ္ ဟုတ္လား သူငယ္ခ်င္း ညီအစ္မ ေမာင္ႏွမ တို႕ေရ..

ဘယ္ အေဆာက္ အဦ ေဆာက္လုပ္ ရာမွာ ျဖစ္ျဖစ္ အေလအလြင့္ ရွိတတ္ ပါတယ္။ အခ်ိဳး ခံလိုက္ ရတဲ့ အုတ္ခဲ ရွိႏိုင္သလို ေလတိုက္လို႕ လြင့္ပါး သြားတဲ့ သဲပြင့္ ေတြလဲ ရွိတတ္ ပါတယ္။ စကတည္းက အုတ္ဖုတ္ ရာမွာ မက်က္တဲ့ အုတ္ခဲ မ်ားလဲ ရွိႏိုင္ သလို သဲနဲ႕ ေရာပါ လာတဲ့ ႏံုးေျမသား ေတြလဲ ပါလာ ႏိုင္ပါတယ္။ ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ပါ။ ဘေလာ့ကာ ေလာကမွာ ရွိတဲ့ အုတ္ေကာင္း သဲေကာင္း မ်ားနဲ႕ ကၽြန္မ တို႕ေတြ စစ္မွန္တဲ့ လူေနမႈ စနစ္ တစ္ခုဆီ ခ်ီတက္ သြားႏိုင္မယ္လို႕ ယံုၾကည္ ယူဆ ပါတယ္။ ကဲ.. ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမ ညီအစ္မ မ်ားတို႕ေရ ကၽြန္မတို႕ ေနထိုင္ ခ်င္တဲ့ ေအးခ်မ္း သာယာ စစ္မွန္တဲ့ လူေနမႈ စနစ္ေလး တစ္ခု ဆီကို ေရာက္ေအာင္ ကၽြန္မတို႕ရဲ႕ ဘေလာ့ဂါ ေလာက အေဆာက္အဦ ၾကီးကို အုတ္ေက်ာင္း သဲေကာင္း မ်ားနဲ႕ ၀ိုင္း၀န္း တည္ေဆာက္ ၾကမယ္ ေနာ္္..

5 comments:

ပီေက said...

`လူရည္ လူေသြး ျမွင့္တင္ရာ ေနရာလို႕ ဘေလာ့ဂါ ရပ္၀န္းကို တင္စား ရရင္ ပိုမယ္ မထင္ပါ´ ဆိုတဲ့ စာသားေလးကို က်ေနာ္လည္း အျပည့္အ၀ ေထာက္ခံတယ္။ ေနာက္ၿပီး ေအာက္ဆံုးစာပုိဒ္ကိုလည္း သိပ္ ႀကိဳက္သြားတယ္ဗ်ာ။ မခြန္ျမလႈိင္ေျပာသလုိ က်ေနာ္တုိ႔ေတြ စည္းစည္းလံုးလံုး နဲ႔ သဲေကာင္းတစ္ပြင့္ အုတ္ေကာင္းတစ္ခ်ပ္ အျဖစ္နဲ႔ အေကာင္းဆံုး ထမ္းေဆာင္သြားၾကရင္ ဒီ ဘေလာ့ဂ္ ေလာကႀကီးက ပိုၿပီး လွပသြားမယ္ထင္တယ္ေနာ္။ က်ေနာ့္ တက္ TAG ကို ေနမေကာင္းတဲ့ ၾကားက ႀကိဳးစားၿပီး ေျဖေပးတဲ့ မခြန္ျမလႈိင္ကုိ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဗ်ာ။

MyMetro said...

“ အုတ္ေက်ာင္း သဲေကာင္း မ်ားနဲ႕ ၀ိုင္း၀န္း တည္ေဆာက္ ၾကမယ္ ေနာ္္.. ”

အုတ္ေရာင္း၊ သဲေရာင္းသည္။ ပ်ဥ္ပံုႀကီးသဲ လုိသေလာက္ ရမည္။ ဟိဟိ

Winkabar said...

ေကာင္းလိုက္တဲ့စာသားေတြအစ္မရယ္။ ဟုတ္တယ္ေနာ္။ ၀ိုင္း၀န္းတည္ေဆာက္ႀကရေအာင္။

Mr.Pooh @ ေမာင္ပြတ္ said...

အစ္မရဲ႕ ဘေလာ့ဂ္ေလာကအေပၚ ျမင္တဲ့အျမင္၊ ေရးေဖၚေရးဖက္ေတြအေပၚ ထားတဲ့ စိတ္ဓါတ္ေတြက ေလးစားအတုယူစရာပါဗ်ာ။ Online မွာ ရင္းႏွီးတဲ့လူေတြဟာ အျပင္မွာလည္း စုေပါင္းလုပ္ေဆာင္တတ္တယ္ဆိုတာ စက္တင္ဘာလမွာ က်င္းပႏိုင္ခဲ့တဲ့ Seminar က သက္ေသျပခဲ့ျပီးပါျပီ။ မၾကာခင္မွာပဲ Blog Post ေတြ စုစည္းထားတဲ့ စာအုပ္ကေလးလည္း ထြက္လာေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ခုလိုအေျခအေနေတြ ျဖစ္လာတာက အစ္မေျပာသလို အုတ္ေကာင္း၊ သဲေကာင္းေတြ မ်ားလို႔ပဲျဖစ္ပါတယ္။ လာမယ့္ ႏွစ္လေလာက္အတြင္း အေကာင္အထည္ေပၚလာေတာ့မယ့္ MBS အသင္းၾကီးအတြက္လည္း အစ္မတို႔ အကူအညီေတြ အမ်ားၾကီး ယူရဦးမွာပါ။ ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ အစ္မ။

littletaster said...

လည္လည္လာသြားတယ္ေနာ္...လင့္လည္းယူသြားတယ္...