Saturday, September 1, 2007

ပုခံုး ၂ဖက္ၾကား ေခါင္းေပါက္တဲ့ သတၲ၀ါေတြ

လူ႕ေလာကႀကီးမွာ လူအမ်ိဳးမ်ိဳး စိတ္အေထြေထြ ဆိုတဲ့ စကား ရွိပါတယ္။ ခု ေရးသားတင္ျပမွာကေတ့ာ စိတ္အ ေထြေထြ မကတဲ့ အတၲ အေထြေထြ ၾကီးေနတဲ့ ပုခံုး ႏွစ္ဘက္ၾကား ေခါင္းေပါက္ ေနသူ မ်ားကို စာရင္း ျပဳစု ထားတဲ့ စာတမ္း ျဖစ္ပါတယ္.. လူတိုင္း ၾကံဳဖူး ၿပီးသား ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ အထူး အဆန္း ႀကီးေတြ ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။


လူ႕ဂဏန္း။ ။ လူၾကားထဲ လက္မၾကီးေထာင္ရင္း ကန္႕လန္႕ကန္႕လန္႕ လုပ္တတ္သူေတြ၊ ပလိုင္းလို အၾကပ္ အတည္းထဲ ေရာက္ေန ခ်ိန္မွာ ကိုယ္တိုင္က ေဖာက္မ ထြက္ႏိုင္ တြယ္မတက္ ႏိုင္လဲ သူမ်ား တြယ္တက္ ႏိုင္ေအာင္ အားေပး ကူညီ ရမယ့္ အစား တက္သြား သူေတြကို လုိက္ၿပီး ဆြဲခ် တတ္တဲ့ လူမ်ား ကေတာ့ လူ႕ ဂဏန္းမ်ား ျဖစ္ပါတယ္။


လူေတာင္ပို႕။ ။ ဘုရားမွတ္လို႕ ကိုးကြယ္ပါတယ္ ဖြတ္ထြက္မွ ေတာင္ပို႕မွန္း သိတယ္ ဆိုတဲ့ စကား အတိုင္း ဟိတ္ဟန္ ၾကီးတတ္ အေယာင္ေဆာင္ တတ္ၾကသူ မ်ားပါ။
လူ႕ျခေတာင္ပို႕။ ။ သူကေတာ့ လူ႕ေတာင္ပို႕ထက္ ဆိုးရြား ပါတယ္ ဘုရားမွတ္လို႕ ကိုးကြယ္ ပါတယ္ ေတာင္ပို႕ ျဖစ္မွန္း တအိမ္လံုး ျခကိုက္လို႕ ကုန္မွ သိရတယ္ ဆိုတာ မ်ိဳးပါ။ ဒုကၡ ေရာက္ေနတုန္း ကယ္တင္ လို႕ ေက်းဇူးရွင္ အမွတ္နဲ႕ ကိုးကြယ္မိပါတယ္ ဒီလို ကိုးကြယ္ ခံရင္း အျမတ္ထုတ္ ႏိုင္ဖို႕ တမင္ကို ဒုကၡ ေရာက္ေအာင္ တိတ္တိတ္ ေနာက္ကြယ္က လုပ္တဲ့ လူစား ေတြဟာ ဒီလူ႕ျခ ေတာင္ပို႕ မ်ားေပါ့။


ဆိတ္လူ။ ။ ဆိတ္မ်ားလို အျမဲ ၀ါးေနရမွ ေနေပ်ာ္သူ ေတြေပါ့။ ဆိတ္ဟိုဒင္းလို ဟိုဘက္ ကပ္လိုက္ ဒီဘက္ ကပ္လိုက္ သာေပါင္း ညာစား ေတြလဲ ဒီစာရင္း ထဲမွာ ပါပါတယ္။


လူပဒတ္။ ။ ဖြတ္ကယ္ ေမ့ေမ့ ပဒတ္ကယ္ ေမ့ေမ့လို႕ ရြတ္လိုက္တာနဲ႕ ေျပးေနရတာ ဘာေၾကာင့္ ဆိုတာ ေမ့သြားလို႕ လိုက္သူရဲ႕ အဖမ္းကို ခံလိုက္ ၾကရတဲ့ ပဒတ္မ်ားဟာ သနား စရာပါ။ လူပဒတ္ ကေတာ့ ဒီလို ေမ့တာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ့္ရဲ႕ ဆိုးကြက္နဲ႕ သူမ်ားရဲ႕ ေကာင္းကြက္ကို ေမ့ထားၾကတာပါ။ ေနဘုန္းလတ္ ေရးဖူးတဲ့ တ၀က္တပ်က္ ေမ့သူမ်ားပါပဲ။
လူပုတ္သင္။ ။ ေျပာသမွ် ေခါင္းညိတ္ တတ္တဲ့၊ အေရာင္ ေျပာင္းတတ္ တဲ့ လူမ်ားဟာ ပုတ္သင္နဲ႕ တူပါသတဲ့။


လူေခြးအ။ ။ ေခြးအ၊ ေျမေခြးနဲ႕ ၀ံပုေလြ ေတြဟာ ေကာက္က်စ္ တယ္လို႕ နာမည္ႀကီး ပါတယ္။ ဒါေပ မယ့္ ေခြးအ မ်ားကလြဲလို႕ က်န္၂မ်ိဳးဟာ တစ္ေကာင္ ခ်င္းလဲ အစာရွာ ထြက္ရဲတဲ့ သတၲိ ရွိပါ ေသးတယ္။ ၿပီးေတာ့ သားေကာင္ကို ၾကီးငယ္မေရြး ခြန္အားသံုးမႈ နဲ႕ အမဲလိုက္ ပံုစံ အတူတူ အမဲလိုက္ ပါတယ္။ ေခြးအ မ်ားဟာ တစ္ေကာင္ခ်င္း ဘာမွ အစြမ္းအစ မရွိပါဘူး။ အုပ္စု လိုက္ေတာ့ အလြန္ စြာက်ယ္ ပါတယ္။ သား ေကာင္ ကိုလည္း ဘယ္ေတာ့မွ ေရွ႕ကေန ခုန္အုပ္ ဆီးဖမ္း တာမ်ိဳး မလုပ္၀ံ့ ပါဘူး။ ေနာက္က ေနပဲ လိုက္ ဆြဲ တတ္ပါတယ္။ သားေကာင္က ရဲရင့္လို႕ ျပန္တိုက္ရင္ ေၾကာက္ရံြ႕စြာ ထြက္ေျပးတတ္ ပါေသး တယ္။ ဒါေပမယ့္ ေကာက္က်စ္ၿပီး အုပ္စု ေတာင့္လို႕ ကေတာ့ ဆင္ေျပာင္ႀကီး ကိုေတာင္ မ်က္စိကို ေသးနဲ႕ပန္းၿပီး မ်က္လံုး ကန္းတဲ့ အခါ အုပ္စုလိုက္ ၀ိုင္းကိုက္ သတ္ျဖတ္ စားေသာက္ တတ္ပါတယ္။ အုပ္စု အားကိုးနဲ႕ ျခေသၤ့မ အုပ္စု ကိုေတာင္ အင္အားခ်င္း မမွ်ရင္ ရန္မူ ရန္လို ဗိုလ္က် တတ္ေသး တာပါ။ ေတာဘုရင္ ျခေသၤ့ ထီးႀကီး သူ႕ မိန္းမေတြရဲ႕ အကူအညီ ေတာင္းတဲ့ ေဟာက္သံ ၾကားလို႕ ထြက္လာ ရင္လား.. ဒီေခြးအေတြ အသံ ၾကားတာ နဲ႕တင္ ေျပးလိုက္တာ တစ္ေကာင္ကို တစ္ေကာင္ လွည့္ေတာင္ မၾကည့္ပါဘူး။ ေစာေစာက စည္းလံုးမႈ နဲ႕ အုပ္စုဖြဲ႕ မႈေလး ဘယ္ေရာက္ သြားမွန္းေတာင္ မသိရ ေတာ့ပါဘူး။ ဒီလို လူ႕ေခြးအ ေတြကို ျမင္ဖူးခ်င္ တယ္လား။ ျမင္ဖူး ၾကပါ တယ္ေနာ္။
ဒီလို ပုခံုး ႏွစ္ဖက္ၾကား ေခါင္းေပါက္တဲ့ သတၲ၀ါေတြကို နာမည္နဲ႕လူ မတြဲမိၾက ေသးတာပါ။ ျမင္ဖူး ၾကံဳဖူး ၾကၿပီး သားပါ .. ဟုတ္တယ္ဟုတ္..

1 comment:

naylinn said...

အင္း ... အခုမွပဲ ကြက္ကြက္ ကြင္းကြင္းျမင္ေတာ့တယ္..ေနာက္ထပ္ရွိေသးရင္ ေရးပါအံုး..ကၽြန္ေတာ္လည္း ဖတ္ျပီး ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ဘာနဲ႕တူလဲလို႕ ဆန္းစစ္မိလိုက္တယ္...ဘာနဲ႕မွမတူဘူး.. ဟီး