tag:blogger.com,1999:blog-25555951248616414772011-12-31T06:21:32.379-08:00ႏွစ္ဦးမွာ အသိထူးပါေစ…ခြန္ျမလိႈင္http://www.blogger.com/profile/10137492985967351884noreply@blogger.comBlogger5061100tag:blogger.com,1999:blog-2555595124861641477.post-185067937405773652011-12-31T03:03:00.000-08:002011-12-31T06:21:32.415-08:00<div align="justify"> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-SVXBF-kwBhA/Tv7wOXQDwOI/AAAAAAAAB20/-a_ogoKMwPc/s1600/300px-Castle_Himeji_sakura02.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 225px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-SVXBF-kwBhA/Tv7wOXQDwOI/AAAAAAAAB20/-a_ogoKMwPc/s320/300px-Castle_Himeji_sakura02.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5692251108593090786" /></a><br /><br />သမီးေလး ေမြးလို႕ နားေနခ်ိန္မွာ NHK သတင္းဌာနက ထုတ္လႊင့္ေနတဲ့ <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Hanami">ဂ်ပန္ရိုးရာ အိုဟနမိ</a> ပန္းၾကည့္ပြဲေတာ္ အေၾကာင္းကို မထင္မွတ္ဘဲ ၾကည့္လိုက္ရပါတယ္။ ပန္းေရာင္နဲ႕ အျဖဴေရာင္ ခ်ယ္ရီပင္ေတြကို တစုတေ၀း တည္း အံုလိုက္ က်င္းလုိက္ စနစ္တက် ေျမယာ အခင္းအက်င္း ျပဳျပင္ စိုက္ပ်ိဳးထားျပီး ပန္းေတာအုပ္ထဲမွာ လူေတြက လည္ပတ္ ေပ်ာ္ျမဴး ေပ်ာ္ပြဲစားထြက္လုိ႕… ၀င္ေၾကးေကာက္သလို အမွတ္တရ ပစၥည္း အေရာင္းဆိုင္ ေတြနဲ႕ ရာသီစာ ရိုးရာ အလိုက္ စားေသာက္စရာ ေစ်းတန္းေတြလဲ ရွိပါတယ္။ ရိုးရာကို ထိန္းသိမ္းရာ ေရာက္ သလို ယဥ္ေက်းမႈနဲ႕ အပန္းေျဖမႈ အေျချပဳ ကမၻာလွည့္ ခရီးသည္ေတြကို ဆြဲေဆာင္ႏိုင္တဲ့၊ သဘာ၀ ပတ္၀န္းက်င္ ကိုပါ ထိန္းသိမ္းရင္း ၀င္ေငြေကာင္းေနတဲ့ အဲလုိ ပန္းၾကည့္ပြဲေတာ္မ်ိဳး ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ရွိေအာင္ လုပ္လို႕ ရမလား လို႕ ေတြးမိတာပါ။ ကမၻာလွည့္ခရီးသည္ေတြဟာ ကြန္ကရစ္ပံုၾကီးကို ျငီးေငြ႕လို႕ အပန္းေျဖဖို႕ ထြက္လာတာမ်ားျပီး သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ အေျချပဳ ခရီးသြားလုပ္ငန္း တိုးတက္ေနတဲ့ ေခတ္ၾကီး မွာ ကၽြန္မတို႕ ႏိုင္ငံမွာ ရွိတဲ့ ပြဲေတာ္ေတြနဲ႕ တခ်ိန္တည္း ပင္လံုးကၽြတ္ ပြင့္တဲ့ သစ္ပင္ ပန္းမန္ေတြကို စဥ္းစား မိပါတယ္။<br /><br /><span id="fullpost"><br />တန္ခူးလ သၾကၤန္ပြဲနဲ႕ ခြဲမရတဲ့ ပန္းက ပိေတာက္ပါ။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ပိေတာက္ကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးသူမ်ားသေလာက္ တကူးတက ေတာအုပ္ျဖစ္ေအာင္ စိုက္တာေတာ့ မၾကားဖူးေသးပါဘူး။ တႏွစ္မွာ တရက္တည္း ပြင့္တဲ့ ပိေတာက္ ဆိုတာ သဘာ၀ အေလ့က်ဆိုရင္သာ အဲလိုပြင့္တာပါ။ ရာသီပန္းဆုိတာ အငံုကို ေရဖ်န္းရင္ ပင္ေျခ ကို ေရ အနည္းအမ်ား ခ်င့္ခ်ိန္ေလာင္းရင္ ပြင့္တာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ရွားရွားပါးပါး ပိေတာက္ပြဲေတာ္ လုပ္ရင္ေရာ ဂ်ပန္တို႕ရဲ႕ အိုဟနမိ ပန္းၾကည့္ပြဲေတာ္မ်ိဳး မျဖစ္ႏိုင္စရာ ရွိသလား။ ႏိုင္ငံျခားသားေတာင္ အလည္အပတ္ ေမွ်ာ္ စရာမလိုဘဲ ကၽြန္မတို႕ ျမန္မာေတြ ပိေတာက္ခ်စ္သူေတြ ပိေတာက္ သီခ်င္းေတြ နားဆင္ရင္း ပိေတာက္ေတာမွာ အပန္းေျဖရင္း ပိေတာက္နံ႕ထဲမွာ ေမ်ာခ်င္ပါေသးတယ္။ လမ္းမၾကီးေတြ တဖက္တခ်က္ေတြ ပိေတာက္ပင္ေတြ တန္းစီစိုက္ရင္း သၾကၤန္တြင္းမွာ ပိေတာက္ပင္ေတြေအာက္ မ႑ပ္ ေဆာက္လို႕ ျမန္မာ့ရိုးရာ သၾကၤန္ကို ယဥ္ေက်းမႈ မပ်က္ ဆင္ႏႊဲႏိုင္မယ္ဆုိရင္ ထိုင္းႏိုင္ငံက ခ်င္းမိုင္သၾကၤန္ကို ျပံဳက်ေနတဲ့ ကမၻာလွည့္ခရီးသည္ေတြ ျမန္မာႏိုင္ငံဘက္ ေျခဦးလွည့္လာၾကမွာပါ။ ထိုက္သင့္တဲ့ အိမ္ရွင္ေကာင္း ပီသမႈနဲ႕ အေျခခံ အေဆာက္အဦလို႕ ေခၚတဲ့ ဘဏ္စနစ္၊ ႏိုင္ငံတကာ အဆင့္မီ လူေနထိုင္မႈ စနစ္ေတာ့ ရွိရင္ အတိုင္းထက္ အလြန္ပါ။ <br /><br />မတ္လကေန ေမလအၾကားဆိုရင္ေတာ့ ပင္လံုးကၽြတ္ နီရဲ ၀ါထိန္ ေနေအာင္ပြင့္တဲ့ စိန္ပန္းပင္ေတြကို အားကိုး ႏိုင္ပါတယ္။ ပြင့္စ ပြင့္ဆဲ နဲ႕ ေၾကြခ်ိန္တေလွ်ာက္လံုး ထိုင္ခံုေလးခ်ျပီး ေငးရေလာက္ေအာင္ လြမ္းေမာစရာ လွပ တဲ့ ရႈခင္းကို ေႏြသီခ်င္းေလးေတြ ခံစားရင္းနဲ႕ ဆင္ႏႊဲခ်င္တာပါ။ ရာသီစာ ရိုးရာ မုန္႕ပဲသေရစာေလးေတြ ပါရင္ ျပည့္စံုျပီေပါ့။ အညာေဒသေတြမွာေတာ့ တမာေတာေတြ ပင္လံုးကၽြတ္ပြင့္ခ်ိန္မွာ လွလဲလွ ေမႊးလဲ ေမႊးလြန္း ပါတယ္။ တမာေတာကို ေလတိုးျပီး တမာပန္းနံ႕ ထံုေနတဲ့ ေလဟာ အဆုတ္ေရာဂါရွင္ေတြအတြက္လဲ ေကာင္း လွပါတယ္။ တမာေတာ အပန္းေျဖစခန္းမ်ား ရွိရင္ျဖင့္ တမာထြက္ ပစၥည္းေပါင္းစံု ေရာင္းခ်ႏိုင္ပါဦးမယ္။ <br />မိုးဦး ဇြန္ ဇူလိုင္ ဆိုရင္ေတာ့ ကဗ်ာ သီခ်င္း ဖြဲ႕သီေရးရတဲ့ ပင္လံုးကၽြတ္ပြင့္တဲ့ ခေရ တို႕ရဲ႕ ရာသီခ်ိန္ပါ။ မိုးဖြဲဖြဲ မွာ ခေရေတာထဲ ထီးေလးေဆာင္းရင္း ခေရနံ႕တသင္းသင္းမွာ လမ္းေလွ်ာက္လို႕ နားေနတဲကို ေရာက္ရင္ေတာ့ ေကာ္ဖီ လက္ဖက္ရည္ တအုိးနဲ႕ ေႏြးေႏြးေထြးေထြး ခံစား အပန္းေျဖ ႏိုင္ပါတယ္။ <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-O3s7E22efKM/Tv7wiDXoXuI/AAAAAAAAB3A/3fXMGZK4j5A/s1600/hanami-lots1.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-O3s7E22efKM/Tv7wiDXoXuI/AAAAAAAAB3A/3fXMGZK4j5A/s320/hanami-lots1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5692251446853525218" /></a><br /><br />မိုးတြင္းကာလမွာေတာ့ စကားပြင့္ေရာင္စံုကို ေတာအုပ္သဖြယ္ ပန္းေတြနဲ႕ အလွျခယ္ႏိုင္ပါတယ္။ မိုးရာသီ ပင္လံုးကၽြတ္ပြင့္တဲ့ စံကား၀ါကို ႏွစ္သက္လြန္းလို႕ စံကား၀ါျဖစ္ထြန္းတဲ့ ေျမလတ္ေဒသမွာ စံကား၀ါ ဥယ်ာဥ္ ဖန္တီးခ်င္တဲ့ အာသီသ ကၽြန္မ မွာ ရွိေနပါတယ္။ မိုးအကုန္ ေအာက္တိုဘာ မွာေတာ့ သီတင္းကၽြတ္ မီးထြန္း ပြဲေတာ္နဲ႕ ခြဲမရတဲ့ ၾကာပန္းေရာင္စံု ဖူးပြင့္ပါျပီ။ တရုတ္ႏိုင္ငံ မွာေတာ့ ၾကာမိ်ဳးေပါင္းစံုကို စုစည္းျပီး ၾကာပန္း ၾကည့္ ပြဲေတာ္ကို တခမ္းတနား ဆင္ယင္ က်င္းပတာပါ။ ၾကာပန္းမ်ိဳး ေရာင္စံုထဲမွာ အာကာသထဲကို ယူသြား မ်ိဳးပြားခဲ့လို႕ သာမန္ထက္ အဆ၂၀ေလာက္ ၾကီးၾကီး ပြင့္တဲ့ ၾကာပန္းလဲ ပါ၀င္ပါတယ္။ ကၽြန္မတို႕ ျမန္မာႏိုင္ငံ မွာလဲ သူတို႕ေလာက္ မဟုတ္ရင္ေတာင္ သူတို႕ေလာက္ နီးပါး ၾကာမိ်ဳးေပါင္းစံု သဘာ၀အတိုင္း ရွိျပီးသားပါ။ မႏၱေလးတိုင္း မိတၳီလာခရိုင္ မလိႈင္ျမိဳ႕ ေရႊေပၚကၽြန္း ေစေတာ္၀င္ ေက်ာင္းနားက ေရကန္ၾကီး ထဲမွာ အခ်င္း ၂ေပေလာက္ ၾကီးတဲ့ ၾကာပန္းမ်ိဳးေတြ ရွိေနပါတယ္။ ေရႊေပၚကၽြန္း ၾကာမ်ိဳး မဟုတ္ေပမယ့္ အဲေလာက္နီးပါး ၾကီးတဲ့ အခ်င္းတေပခြဲေလာက္ရွိတဲ့ ၾကာပန္းမ်ိဳးေတြကေတာ့ ေျမာက္ဒဂံု ၄၈ရပ္ကြက္ထဲက ကန္ထဲမွာ ပြင့္လန္းေနတာပါ။ ရွိျပီးသား ရိုးရာ ယဥ္ေက်းမႈ သယံဇာတ ေတြကို ႏိုင္ငံတကာ အလယ္မွာ ခ်ျပ ဂုဏ္ယူ အသံုးခ်ဖို႕ပဲ က်န္ပါတယ္။ <br /><br />ႏို၀င္ဘာလ ျဖစ္တဲ့ တန္ေဆာင္မုန္း တန္ေဆာင္တိုင္ပြဲေတာ္နဲ႕ တျပိဳင္တည္း ပင္လံုးကၽြတ္ ပြင့္တဲ့ မယ္ဇလီပင္ ေတြနဲ႕ အတူ ေဆးေပါင္းခတဲ့ မယ္ဇလီဖူးသုတ္ ကို ခံစားႏုိင္ပါေသးတယ္။ အဲဒီေနာက္ ေဆာင္းရာသီ တ ေလွ်ာက္လံုး လိုလို ပင္လံုးကၽြတ္ပြင့္တဲ့ ကရမက္ပင္၊ ေသာ္ကၾကီး၊ သရဖီနဲ႕ ကံ့ေကာ္တို႕ကို ခံစားႏိုင္ပါတယ္။ ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္၀င္းၾကီးထဲက ကံ့ေကာ္ေတာ ခမ်ာမွာေတာ့ ေတာရွင္းျပီး စာၾကည့္တုိက္ေဆာက္ပစ္တဲ့ ဥာဏ္ၾကီးရွင္ တေယာက္ေၾကာင့္ ခုေတာ့ မရွိေတာ့ပါဘူး။ ရန္ကုန္က ကမၻာေအးဘုရား၀င္းထဲ လိုဏ္ဂူပတ္လမ္း တေလွ်ာက္ မွာေတာ့ ကံ့ေကာ္ပင္ေတြ စီတန္း စိုက္ပ်ိဳးထားလုိ႕ တေပါင္းပြဲေတာ္ အခ်ိန္မွာ ကံ့ေကာ္၀တ္မႈန္ လမ္းေပၚကေန ေလွ်ာက္လွမ္းႏိုင္တဲ့ အထိ ရႈမျငီးႏိုင္စရာ လွပေမႊးၾကိဳင္လြန္းပါတယ္။ <br /><br /> ျပီးေတာ့ ေဆာင္းရာသီတေလွ်ာက္ ျခံဳလိုက္ႏြယ္လိုက္ ဆင္ယင္ႏိုင္ရင္ ဆင္ယင္ႏိုင္သေလာက္ ရံုလိုက္ အံု လိုက္ပြင့္တဲ့ ေမႊးၾကိဳင္လွတဲ့ ႏြယ္ပန္းပင္ေတြ ေပါမ်ား လြန္းပါတယ္။ ပန္းဥယ်ာဥ္ ေတြ အျဖစ္သာမက ျမိဳ႕ရြာ ေတြရဲ႕ လမ္းေတြအလိုက္ တန္ဆာဆင္ႏိုင္ရင္ျဖင့္ ေဒသခံ ေနထိုင္သူေတြအတြက္ အင္မတန္ က်က္သေရ ရွိသလို စိတ္လက္ လန္းဆန္းေစမွာပါ။ ျဖတ္သြားျဖတ္လာ ဧည့္သည္ေတြ အတြက္လဲ ဆြဲေဆာင္မႈ တရပ္ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ <br />ဂ်ပန္ႏိုင္ငံက အိုဟနမိ ပြဲေတာ္ဟာ ပန္းအလွကိုသာရႈစားႏိုင္တာ ျဖစ္ျပီး ကၽြန္မတို႕ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာေတာ့ ပန္းရနံ႕ကိုပါ ရႈရိႈက္ခံစားႏိုင္တဲ့ ပင္လံုးကၽြတ္ ပြင့္တဲ့ ပန္းမ်ိဳးစံု ၁၂ရာသီလံုး ဖူးပြင့္ေနပါတယ္။ <br />ရန္ကုန္ျမိဳ႕မွာ ေမြးဖြားၾကီးျပင္းခဲ့တဲ့ ကၽြန္မကေတာ့ လူသိမ်ားျပီးသား အင္းလ်ား ကန္ေတာ္ၾကီးနဲ႕ ေလွာ္ကား ဥယ်ာဥ္တို႕ကို ရာသီအလိုက္ ပင္လံုးကၽြတ္ပြင့္တဲ့ ပန္းေရာင္စံုနဲ႕ အလွျခယ္ျပီး ပန္းၾကည့္ပြဲေတာ္ ဖန္တီး ထားတာ ျမင္ခ်င္စိတ္ေတြ ျပင္းထန္သူပါ။ <br /><br />ဒီစာကိုေရးေနခ်ိန္မွာပဲ ခ်င္းျပည္နယ္က ရြာေလး <a href="http://www.thithtoolwin.com/2011/12/blog-post_8972.html">တရြာကို ကဘာ့အၾကီးဆံုး</a> ခ်ယ္ရီစိုက္ခင္းအျဖစ္ ေျပာင္းလဲဖို႕ ၾကိဳးစားေနတဲ့ သတင္းတပုဒ္ကို ဖတ္မိပါတယ္။ ကိုယ့္ျမိဳ႕ရြာဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတက္ေရး အတြက္ ခုလို သစ္ပင္ပန္းမန္ စိုက္ခင္း ေတြကိုစိုက္ပ်ိဳးျပီး ဘက္စံု ဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတက္ေရး ျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားတဲ့ ခ်င္းအမ်ိဳးသမီးၾကီးကို ကၽြန္မ လိႈက္လိႈက္လွဲလွဲ ဂါရ၀ျပဳမိပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္းက သက္ဆိုင္ရာ ျမိဳ႕မိျမိဳ႕ဖ မ်ားလဲ သက္ဆိုင္ရာ ေရေျမမွာ ျဖစ္ထြန္းမယ့္ ပင္လံုးကၽြတ္ပြင့္တဲ့ သစ္ပင္ ပန္းပင္ေတြကို ဒီလိုသာ ျမိဳင္ျမိဳင္ဆိုင္ဆိုင္ စိုက္ပ်ိဳးလိုက္ရင္ျဖင့္ ေဆးေရာင္စံု ပန္းခ်ီကားၾကီးတခ်ပ္အျဖစ္ ျမန္မာကို ကမၻာက အာ၇ံုစိုက္မိမွာပါ။ အမိ ျမန္မာေျမမွာ ပန္းေရာင္စံု တို႕ရဲ႕ အလွ ရနံ႕ေတြနဲ႕ သင္းထံုလွပ ၾကြယ္၀ေနျပီး ႏိုင္ငံတကာက တန္ဖိုးထားလို႕ လာေရာက္ၾကည့္ရႈရင္း ရင္သပ္ရႈေမာ ျဖစ္ရမွာ အေသအခ်ာပါပဲရွင္။ <br /></div><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2555595124861641477-18506793740577365?l=khunmyahlaing.blogspot.com' alt='' /></div>ခြန္ျမလိႈင္http://www.blogger.com/profile/10137492985967351884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2555595124861641477.post-34253881472815901552011-12-08T10:08:00.000-08:002011-12-08T10:14:32.230-08:00သီခ်င္းရဲ႕ ေက်းဇူးေၾကာင့္ ၾကိဳးၾကာငွက္ေတြ မိုင္ေထာင္ခ်ီ ပ်ံၾကတာကို ကၽြန္မတို႕ ရင္းႏွီးျပီးသားပါ။ ဒါေပမယ့္ ႏူးညံ႕လြန္းတဲ့ လိပ္ျပာေတြ မိုင္ေထာင္ခ်ီ ပ်ံသန္းတာကိုေတာ့ ကၽြန္မ သိခဲ့တာ တႏွစ္ေက်ာ္ ေလာက္ပဲ ရွိပါေသးတယ္။ သန္းနဲ႕ခ်ီတဲ့ မိုုနာ့ခ်္ လိပ္ျပာေတြဟာမက္ဆီကိုုႏိုုင္ငံအလယ္ပိုုင္းမီခၽြာကန္ ျပည္နယ္က ႏိုုင္ငံတကာအသိအမွတ္ျပဳ အယ္လ္ ရိုုစာရီယိုု ေဘးမဲ့ေတာကိုု စျပီး ေရာက္လာၾကပါျပီ။ ဒါဟာ ခရီးသြားဧည့္သည္ေတြ သိပ္ပံပညာရွင္ေတြနဲ႕ ေဒသခံေတြ အတြက္ ႏွစ္စဥ္ ေစာင့္ၾကည့္ရတဲ့ သဘာ၀ျဖစ္စဥ္ပါ။ အေမရိကန္ ေျမာက္ ပိုုင္းနဲ႕ ကေနဒါရ႕ဲ ခ်မ္းေအးလွတဲ့ ေဆာင္းရာသီကေန ထြက္ေျပး လာတဲ့ မိုုနာ့ခ်္ လိပ္ျပာေတြဟာ မိုုင္ ၂ေထာင္ေက်ာ္ ခရီးကိုု ပ်ံသန္းလာတာပါ ျပီးေတာ့ မက္ဆီကိုုရဲ႕ ဧက ၃ေသာင္း၂ေထာင္ေက်ာ္ က်ယ္၀န္းတဲ့ လိပ္ျပာ ေဘးမဲ့ေတာက သစ္ပင္ေတြမွာ လာျပီး ေဆာင္းခိုု ၾကပါတယ္။ <br /><span id="fullpost"><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-aDEKBIDGqEk/TuD9hYvPlUI/AAAAAAAAB2Q/Heo0FaWuT3Y/s1600/377895_2812299025750_1207000272_3178727_469260382_n.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 254px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-aDEKBIDGqEk/TuD9hYvPlUI/AAAAAAAAB2Q/Heo0FaWuT3Y/s320/377895_2812299025750_1207000272_3178727_469260382_n.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683821479759680834" /></a> မက္ဆီကိုုနဲ႕အေမရိကန္ အစိတ္အပိုုင္း ေတြကိုု ထိခိုုက္ခဲ့တဲ့ ျပင္းထန္တဲ့မိုုးေခါင္မႈကိုု ရင္ဆိုုင္ခဲ့ရလိုု႕ မိုုနာ့ခ်္လိပ္ျပာေတြရဲ႕ အေရအတြက္ ေလ်ာ့က်ႏိုုင္ ေနပါတယ္။ မက္ဆီကိုုအေနာက္ပိုုင္းက တရားမ၀င္ သစ္ခုုတ္လွဲမႈေတြဟာ မိုုနာ့ခ်္ လိပ္ျပာေတြကိုု ျခိမ္းေျခာက္ေနခဲ့တာ ၾကာပါျပီ။ ေဘးမဲ့ေတာကိုုေတာ့ နီးနီးကပ္ကပ္ ေစာင့္ၾကပ္ ထိန္းသိမ္းထားပါတယ္။ မိုုးေခါင္လိုု႕လိပ္ျပာေတြကိုု အစာေရစာ ေပးေနတဲ့ သစ္ပင္ေတြဟာ ပံုုမွန္ မၾကီးထြားေတာ့ဘူး ဒါေၾကာင့္ မိုုးေခါင္မႈဟာ လိပ္ျပာေတြကိုု ထိခိုုက္တယ္လိုု႕ ေဘးမဲ့ေတာ ညႊန္ၾကားေရးမွဴး ရိုုစဲန္ဒိုု ကာရိုုက ေျပာပါတယ္။ သိပ္ပံပညာရွင္ အေျမာက္အမ်ားကေတာ့ စက္မႈလုုပ္ငန္းေတြက ထြက္တဲ့ ကာဗြန္ အပါအ၀င္ ဖန္လံုုအိမ္ ဓာတ္ေငြ႕ေတြေၾကာင့္ ျဖစ္တဲ့ ကဘာ့ ရာသီဥတုု ေျပာင္းလဲမႈနဲ႕ လတ္တေလာ ရာသီဥတုု အေျခအေနေတြကိုု အျပစ္တင္ေနၾကပါတယ္<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-XYqgnx7OhMc/TuD93QJeUNI/AAAAAAAAB2c/Kn4Eh8ZDTyo/s1600/378760_2812299585764_1207000272_3178728_2028250758_n.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 256px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-XYqgnx7OhMc/TuD93QJeUNI/AAAAAAAAB2c/Kn4Eh8ZDTyo/s320/378760_2812299585764_1207000272_3178728_2028250758_n.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683821855410901202" /></a> သဘာ၀ ပတ္၀န္းက်င္ကို ထိန္းသိမ္းျပီး ဇီ၀မ်ိဳးစိတ္ေတြကို ကာကြယ္ခဲ့တဲ့ အက်ိဳးကေတာ့ လူသားေတြကို ခ်က္ခ်င္း လက္ငင္း အက်ိဳးေပး ပါတယ္။ ေဘးမဲ့ေတာ ၀န္းက်င္က စားေသာက္ဆုုိင္ေတြနဲ႕ေဒသခံ စီးပြားေရး လုုပ္ငန္းေတြကေတာ့ ဒီရာသီမွာ လိပ္ျပာ ၾကည့္သူ ဧည့္သည္ ေတြေၾကာင့္ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းႏိုုင္ၾကပါတယ္။ ဒါဟာ လိပ္ျပာနဲ႕လူ အျပန္အလွန္ ေက်းဇူးျပဳ ပံုပါ။ ဒီဘက္ေခတ္မွာ ေခတ္စားလာတဲ့ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ အေျချပဳ ခရီးသြားလုပ္ငန္းရဲ႕ အက်ိဳးဆက္လဲ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-StKdZsFdeRY/TuD-Q62eg6I/AAAAAAAAB2o/hVxgNIO6lVg/s1600/386134_2812298305732_1207000272_3178726_1036952761_n.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 252px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-StKdZsFdeRY/TuD-Q62eg6I/AAAAAAAAB2o/hVxgNIO6lVg/s320/386134_2812298305732_1207000272_3178726_1036952761_n.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683822296370676642" /></a><br />လိပ္ျပာဟာ ဥ ပိုးေကာင္ ေဘာက္ဖတ္ လိပ္ျပာ ဆိုတဲ့ ဘ၀ျဖစ္စဥ္ ေလးရပ္အနက္ ေဘာက္ဖတ္ကေန လိပ္ျပာ ဘ၀ကို ကူးရခ်ိန္မွာ အင္မတန္ ရုန္းကန္ ခဲ့ရတာပါ။ ေဘာက္ဖတ္ ပိုးမွ်င္အိမ္ထဲကေန အားကုန္ထုတ္ ရုန္းကန္ ထြက္ခ်ိန္မွာ သူ႕ကိုယ္တြင္းအရည္ေ တြက ေတာင္ပံက အေၾကာေလးေတြထဲကို စီး၀င္သြားခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေဘာက္ဖတ္အျပင္ကိုေရာက္ခ်ိန္ ျပင္ပေလထုနဲ႕ ထိေတြ႕ခ်ိန္မွာ အေၾကာေလးေတြ ထဲက အရည္ေတြ မာသြားျပီး ေတာင္ပံေတြ ျပန္႕ကားခိုင္မာေအာင္ ေထာက္မတ္ ေပးထား ႏိုင္ခဲ့တာပါ။ လိပ္ျပာဟာ အားကုန္ထုတ္ ရုန္းကန္ခဲ့လို႕ မဟုတ္ဘဲ သူတပါးက ေဘာက္ဖတ္ပိုးမွ်င္အိမ္ကို ဆုတ္ျဖဲျပီး လိပ္ျပာေကာင္ကို သက္ေတာင့္သက္သာ အျပင္ကို ထုတ္ေပးခဲ့ရင္ ေတာင္ပံထဲက အေၾကာေတြထဲ ကိုယ္တြင္းရည္ မ၀င္ႏိုင္လို႕ အဲဒီလိပ္ျပာဟာ တသက္လံုး မပ်ံသန္းႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ <br /> <br />ႏိုင္ငံတကာကို ေရာက္ေနၾကတဲ့ ကၽြန္မတို႕ ေရႊျမန္မာ မ်ားလဲ ဘ၀ရပ္တည္ေရးအတြက္ ႏိုင္ငံတကာ လူ႕အဖြ႕ဲအစည္းအတြင္း ရုန္းကန္ ေနထိုင္ၾကရတာပါ။ ဒါဟာ ကၽြန္မတို႕ တခ်ိန္မွာ ေခါင္းေမာ့ ရင္ေကာ့ျပီး ေကာင္းကင္ေလထုထဲမွာ လွလွပပ ပ်ံသန္းႏိုင္ဖို႕ အားထုတ္ခ်က္လဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အခု ရာသီဟာ မိုနာ့ခ်္ လိပ္ျပာေတြ အိမ္ျပန္ေဆာင္းခိုတဲ့ ရာသီပါ။ ကၽြန္မတို႕ ေရႊျမန္မာ မ်ားေရာ ... အိမ္ျပန္ျပီး အမိေျမရဲ႕ ရင္ခြင္မွာ ခိုနားၾကေတာ့မလားရွင္... <br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2555595124861641477-3425388147281590155?l=khunmyahlaing.blogspot.com' alt='' /></div>ခြန္ျမလိႈင္http://www.blogger.com/profile/10137492985967351884noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2555595124861641477.post-76242390290194449422011-12-02T07:40:00.000-08:002011-12-02T07:44:50.162-08:00<div align="justify"> သစ္ပင္စိုက္ ၀ါသနာ ပါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ ကၽြန္မတို႕က တိုက္ခန္းေတြ အထပ္ျမင့္အိမ္ခန္းေတြမွာ ေနလို ့ သစ္ပင္ မစိုက္ႏိုင္လို႕ပါ ဆိုတဲ့ သူေတြအတြက္ နည္းေလးတခုကို မိတ္ဆက္ေပးခ်င္လို႕ပါ။<br /><span id="fullpost"><br />တရုုတ္ႏိုင္ငံရဲ႕ ျမိဳ႕ေတာ္ ေပက်င္းမွာ လွပျပီး သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္နဲ႕လိုုက္ေလ်ာညီေထြ ရွိတဲ့ ဥယ်ာဥ္စိုုက္ခင္း စီမံကိန္းကိုု လတ္တေလာ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ေနၾကပါျပီ။ ျပပြဲ တခုုမွာ ဟင္းရြက္ ဥယ်ာဥ္ကိုု စိုုက္ပ်ိဳး ေရး ပညာရွင္ တေယာက္က မိတ္ဆက္ေပးခဲ့ ျပီးတ့ဲေနာက္ ဒီဓေလ့ဟာ ေခတ္စား လာခဲ့တာပါ။ <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-fCSV-2hqTZQ/TtjyAEeAWFI/AAAAAAAAB2E/ctGpimQ-ZHQ/s1600/379011_2754209533549_1207000272_3157723_1291367101_n.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 256px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-fCSV-2hqTZQ/TtjyAEeAWFI/AAAAAAAAB2E/ctGpimQ-ZHQ/s320/379011_2754209533549_1207000272_3157723_1291367101_n.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5681557012941396050" /></a><br />မီးဖိုုေခ်ာင္သံုုးဟင္းရြက္ေဆးျပီးသား ေရေတြနဲ႕ ဆန္ေဆးေရေတြကိုု သိုုေလွာင္ထားျပီး ၀ရံတာ ဥယ်ာဥ္က စိုုက္ခင္း အတြက္ ျပန္သံုုးႏိုုင္ ပါတယ္။ ဒီအတြက္ ေရသိုုေလွာင္ကန္ အေသးစား တခုု လိုုအပ္ျပီး ဒီနည္းလမ္း ဟာ ေရေခၽြတာမႈကိုု ကူညီရာ ေရာက္ပါတယ္။ ၀ါးပိုး ၀ါးလံုးေတြ ပလတ္စတစ္ေရပိုက္အၾကီးစားေတြကို ထြင္းျပီး ပန္းအိုးထည့္လို႕ နံရံကပ္ ဥယ်ာဥ္ကို အလြယ္တကူ ဖန္တီးႏိုင္ပါတယ္။ အလွထား ေရပန္းအိုးၾကီးေတြမွာ သံုးတဲ့ အလိုုအေလ်ာက္ ေရသြယ္မႈ ထိန္းခ်ဳပ္ေရး ကိရိယာကို သံုးထားလို႕ ပန္းအိုးေတြ ထဲက ေျမေျခာက္ သြားရင္ ေရကိုု အလိုုအေလ်ာက္စုုပ္ယူ ျပီး ေရေလာင္းေပးတယ္။ အလုုပ္ထဲ ေရာက္ေန လိုု႕ ျဖစ္ျဖစ္ ျမိဳ႕ျပင္ေရာက္ေနလိုု႕ ျဖစ္ျဖစ္ ဥယ်ာဥ္ ထဲက သစ္ပင္ေတြအတြက္ စိတ္ပူစရာ မလိုုပါဘူး။<br /><br />ေဒါင္လိုုက္စနစ္နဲ႕ ပံုုစံထုုတ္ထားတဲ့ နံရံဥယ်ာဥ္ အေသးစား ဟာ နံရံေတြ၊ ပိတ္ထားတဲ့ ျပတင္းေပါက္ ေတြ မွာ တန္းလန္း ခ်ိိတ္ဆြဲ ထားႏိုုင္ပါတယ္ စိုက္ထားတဲ့ အပင္အလိုက္ စားပင္ျဖစ္ေစ ပန္းအလွပင္ျဖစ္ေစ စိတ္တိုင္းက် ပန္းအိုးတအိုးခ်င္း ေရြးခ်ယ္ စိုက္ပ်ိဳး ထားႏိုင္ပါတယ္။ သီးပင္ စိုက္ရင္ အသီးစားရမယ္ ပန္းပင္ စိုက္ရင္ ပန္းအိုးထိုးႏိုင္မွာပါ။ ကၽြန္မတို႕ ျမန္မာအိမ္ေတြ အတြက္ မရွိမျဖစ္ ဘုရားပန္းနဲ႕ ဧည့္ခန္း အလွပန္းအိုးအတြက္ အဆင္ေျပသလို အိမ္နီးခ်င္းေတြ အခန္းနီးခ်င္းေတြ ကိုလဲ အိမ္ထြက္ ပန္းအျဖစ္ လက္ေဆာင္ေပးႏိုင္ပါေသးတယ္။ ဒါ့အျပင္ သစ္ရြက္ေတြက ကာဗြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုဒ္ ဓာတ္ေငြ႕ကို စုပ္ယူျပီး ေအာက္စီဂ်င္ ဓာတ္ေငြ႕ကို ျပန္ထုတ္ေပးလို႕ အိမ္ခန္းတြင္း ေလထုု သန္႕ရွင္းေရးကိုုလဲ အကူအညီ ေပးပါတယ္<br /><br />နာဂစ္မုန္တိုင္း တုိက္ျပီးခါစ ရန္ကုန္ျမိဳ႕မွာ မီးစက္ႏိႈးျပီး အိပ္တဲ့ မိသားစုတစုလံုး မနက္ လင္းေတာ့ အားလံုးေသဆံုးေနတဲ့ သတင္းတခု ထြက္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ အလံုခန္းထဲမွာ အဲကြန္းဖြင့္အိပ္တာမို႕ အိမ္ထဲမွာ လူေတြက ရွဴထုတ္တဲ့ ကာဗြန္ဒိုင္ ေအာက္ဆိုဒ္နဲ႕ မီးစက္က ထြက္တဲ့ ကာဗြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုဒ္ ကာဗြန္မိုေနာက္ဆိုဒ္ ဓာတ္ေငြ႕ေတြ မ်ားေနႏိုင္ပါတယ္။ လံုေလာက္တဲ့ ေအာက္စီဂ်င္ မရဘဲ ဓာတ္ေငြ႕ေတြ ရွဴရင္း အိပ္ေပ်ာ္ရင္း အသက္ရွဴၾကပ္ ေသဆံုးရတာပါ။ ဖြံ႕ျဖိဳးျပီး ႏိုင္ငံတခ်ိဳ႕နဲ႕ ၾသစေၾတးလ်ႏိုင္ငံလို ဖြံ႕ျဖိဳးဆဲ ႏိုင္ငံတခ်ိဳ႕ မွာေတာ့ အိမ္ခန္းတြင္းေလထု သန္႕ရွင္းေရးအတြက္ စစ္ေဆးတဲ့ ကိရိယာ ေရွာင္ရန္ ေဆာင္ရန္ေတြကို ပညာေပး မိတ္ဆက္ေပးေလ့ ရွိပါတယ္ ဒါေပမယ့္ တျခား သိပၸံနည္းက် ေခတ္မီဆန္းျပားတဲ့ ပစၥည္းကိရိယာေတြ ၀ယ္ရတာ အကုန္အက် မ်ားႏိုင္ပါတယ္။ ျမန္မာ့ရိုးရာ သိျပီးသား အိမ္ေနာက္ေဖး ေစ်းဆိုင္တည္ ဆိုတဲ့ ေတြ႕ရွိခ်က္ကို အေျခခံထားတဲ့ ဒီနည္းကို မိတ္ဆက္တာပါ။ တမာပန္းနံ႕ဟာ တီဘီေရာဂါပိုး ပ်ံ႕ႏွံ႕မႈ ကို ေခ်မႈန္းႏိုင္ျပီး ေလထုကို ေရာဂါပိုးမႊား ကင္းစင္ေစပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တိုင္းရင္းေဆးပညာ အတိုင္း အိမ္ေရွ႕တမာ အိမ္ေနာက္ခံတက္ စီးပြားတက္ ဆိုတဲ့ ေဆာင္ပုဒ္ကို ထြင္ခဲ့ၾကတာပါ။ ဒါေၾကာင့္ အိမ္နံရံမွာ ဥယ်ာဥ္တည္ရင္း က်န္းမာေရးအတြက္ ေန႕စဥ္စားသံုးႏိုင္ဖို႕ အတြက္ သစ္ပင္ ပန္းမာန္ေတြကို ေခတ္မီမီ စိုက္ပ်ိဳးၾကပါစို႕လားရွင္။<br /><br /> <br /><br />ညီမေလး ပင့္ခ္ဂိုးလ္ကို ေရးေပးမယ္လို႕ ကတိေပးထားျပီး ၅လေက်ာ္ၾကာမွ ေရးႏိုင္တာ ခြင့္လႊတ္ပါ... ေရႊထက္ေရ ပိစ္စ္စ္..<br /></div><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2555595124861641477-7624239029019444942?l=khunmyahlaing.blogspot.com' alt='' /></div>ခြန္ျမလိႈင္http://www.blogger.com/profile/10137492985967351884noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2555595124861641477.post-28670845505065559262011-04-17T20:28:00.000-07:002011-04-17T23:00:05.231-07:00<div align="justify"> သၾကၤန္ဆိုတဲ့ စကားဟာ ျမန္မာလူမ်ိဳးတိုင္းအတြက္ အသံေလး ၾကားရင္ကို ဟန္မေဆာင္ ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ခ်စ္မက္ ျမတ္ႏိုးၾကတဲ့ စကား… သၾကၤန္ေရသဘင္ပြဲ ကလဲ ႏွစ္သစ္ကူး ေရာက္တိုင္း အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ တျမတ္တႏိုး တန္ဖိုးထား ဆင္ႏြဲၾကတဲ့ပြဲ… ဒီပြဲကို ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္းမွာသာမက ႏိုင္ငံတကာ ေရာက္ေနၾကတဲ့<br />ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာေတြကပါ ျဖစ္ႏိုင္သည့္နည္းျဖင့္ ဆင္ႏြဲၾကသည္။ <br /><span id="fullpost"><br />ႏွစ္ေဟာင္းက အညစ္အေၾကးေတြ စင္ၾကယ္ပါေစ ဆိုတဲ့ သေကၤတ၊ ပူေလာင္ ေနတဲ့ ေႏြရာသီမွာ ေအးခ်မ္း ပါေစ ဆိုတဲ့ စိတ္ေစတနာ … ဒီေလာက္ လွပတဲ့ အတိတ္နမိတ္ေတြနဲ႕ က်င္းပတဲ့ ႏွစ္သစ္ကူး အတာ ေရသဘင္ ပြဲေတာ္ သၾကၤန္… သၾကၤန္တြင္းမွာ စတုဒိသာ အလွဴပြဲေတြ ျခိမ့္ျခိမ့္သဲသဲ… ေႏြရာသီ ပူပူမွာ ေတေဇာဓာတ္ လြန္ကဲျပီး ၀မ္းပ်က္ ၀မ္းေလွ်ာ မျဖစ္ၾကေအာင္ ျမန္မာ့တိုင္းရင္းေဆး ပညာနဲ႕ တြက္ဆျပီး အခ်ိဳကဲတဲ့ ပထ၀ီ ဓာတ္ မ်ားတဲ့ မုန္႕လံုးေရေပၚနဲ႕ ေရႊရင္ေအးကို စီမံ ဒါနျပဳၾကသည္။ ၇ရက္ သားသမီးမ်ား ေအးခ်မ္း ၾကေစဖို႕ အတာအိုးထဲ ၇ေန႕ ၇နံ ပန္းမန္ေတြ စိုက္ကာ သိၾကားမင္းကို ၾကိဳၾကသည္။ တႏွစ္တာ လုပ္ခဲ့သမွ် ေကာင္းတာ လုပ္သူေတြကို သိၾကားမင္းက ေရႊပုရပိုဒ္နဲ႕ ေရးမွတ္ စာရင္းေကာက္ျပီး မေကာင္းတာ လုပ္သူေတြကို ေခြး သားေရ ပုရပိုဒ္နဲ႕ ေရးမွတ္ စာရင္းေကာက္သည္ဟု အဆိုရွိၾကသည္။ သိၾကားမင္း တကယ္ လာတာ မလာတာ အသာထား … စိတ္ဓာတ္ စစ္ဆင္ေရး အရ စိတ္ေကာင္း အလုပ္ေကာင္း ထားၾကဖို႕ သိၾကားမင္းနဲ႕ ခ်ည္တုပ္ ထားရာ ေရာက္သျဖင့္ ၾကိဳက္သည္။ ဒီေလာက္ အႏွစ္သာရ ျပည့္၀တဲ့ ဒီသၾကၤန္ ကို ဒီဘက္ ႏွစ္ေတြမွာ ဘာေၾကာင့္ မ်ား မူးရူး ရိုင္းစိုင္းေနတဲ့ သရုပ္ပ်က္ ပံုစံေတြနဲ႕ ဆင္ႏႊဲ ၾကတာ ပါလိမ့္… <br /><br />ငယ္ရြယ္စဥ္ ကေလးဘ၀ သၾကၤန္သည္ ေရျဖန္းရံု ေရေလာင္းရံုသာ… မွတ္မွတ္ရရ ၈၈ လူထု အေရးေတာ္ပံုၾကီး အျပီးမွာ သၾကၤန္သည္ စတင္ ရိုင္းစိုင္း လာခဲ့သည္။ ခြက္ေစာင္းခုတ္ ျပႊတ္နဲ႕ မ်က္ႏွာေတြ နားေတြကိုထိုး တာ ေတြ လုပ္လာၾကသည္။ ပိုဆိုးသည္က ေရပူေဖာင္း ေရထုပ္မ်ား… ၁၉၉၃ သၾကၤန္က စျပီး ေရပူေဖာင္း ေရထုပ္ မ်ားနဲ႕ ပစ္ေပါက္ ကစားသူေတြကို ဖမ္းဆီး အျပစ္ေပးႏိုင္သည့္ အမိန္႕ ထြက္ပါမွ သက္သာရာ ရသည္။ သို႕ေသာ္ ဆပ္ျပာျမႈပ္ ျဖန္းသည့္ ဗူးမ်ားျဖင့္ မ်က္စိထဲ ျဖန္းထည့္ ၾကသည္ အထိ ရိုင္းစုိင္း စိတ္ထား ဆိုးယုတ္ လာၾကတဲ့ ေနာက္ပိုင္း သၾကၤန္ကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးလွေသာ ကၽြန္မ .. သၾကၤန္တြင္းမွာ ရိပ္သာ တရားစခန္းသာ ၀င္ျဖစ္ ခဲ့ေတာ့သည္။ ေနာက္ပိုင္း ေနာက္ပိုင္း ႏွစ္ေတြမွာေတာ့ ျမန္မာ ႏုိင္ငံတြင္းက သၾကၤန္ေတြက အႏွစ္သာရ ကင္းမဲ့ ပ်က္သုဥ္း လာခဲ့သည္။ တႏွစ္မွ တခါ ေပ်ာ္ရတာမို႕ ခြင့္လႊတ္ နားလည္ ေပးပါ၊ ဒီအခ်ိန္ေလး စိတ္ ထြက္ေပါက္ ရွာရတာမို႕ ေျဖေတြးေပးလိုက္ပါ ဆိုတဲ့ စကားေတြကို ေျပာ ထြက္ သူေတြကို ကၽြန္မ ဘယ္လိုမွ နားမလည္ႏိုင္… ႏွစ္သစ္ကူး အခါသမယ မွာ မဂၤလာရွိရွိ ၾကက္သေရ ရွိရွိ မေနသင့္ ဘူးလား… ဒီလို ေဟာ့ရမ္း ေသာ့သြမ္း ေနရမွ ေပ်ာ္သတဲ့လား… စိတ္ထြက္ေပါက္က ေကာင္းရာ ေကာင္းေၾကာင္း နည္းနဲ႕ ထြက္ေပါက္ မရွာတတ္ဘူးလား… ကၽြန္မ ျမတ္ႏိုးတဲ့ သၾကၤန္ေလး ရုပ္ဆိုး ပ်က္စီး ရတာကို ႏွေျမာ မဆံုးပါ။ <br /><br />၂၀၁၁ သၾကၤန္… အမိေျမမွာေတာ့ ၂၀၁၀ တုန္းက သမိုင္းတခုလံုးမွာ ပထမဆံုး အၾကိမ္ သၾကၤန္ မ႑ပ္ ဗံုးခြဲ ခံရျခင္း အျပင္ ၂၀၁၁ သၾကၤန္ မတိုင္ခင္ေလး ဗံုးရွာေတြ႕တာ တရား၀င္ ၂ၾကိမ္ ဆိုေတာ့ ျပည္သူ ေတြ သၾကၤန္ ေရသဘင္ပြဲကို ေျဖာင့္ေျဖာင့္ ဆင္ႏြဲဖို႕ စိုးရြံ႕ကုန္၏ ျမန္မာ့ရိုးရာ ယဥ္ေက်းမႈ အတာ သၾကၤန္သည္ ဒီေလာက္ကို အရုပ္ဆိုး အက်ည္း တန္ သြားခဲ့သည္။ <br /><br />မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ အမိေျမက ခြာျပီး ႏိုင္ငံရပ္ျခားေရာက္ေတာ့မွ ေဒသတြင္းႏိုင္ငံေတြ ထဲမွာ ရိုးရာ သၾကၤန္ပြဲ ဆင္ႏႊဲ တာ တကမာ ၻလံုးမွာ ျမန္မာ ထိုင္း လာအိုနဲ႕ ကေမာၻဒီးယား ေလးႏိုင္ငံသာ ရွိေၾကာင္း သိရသည္။ အဲဒီေလးႏိုင္ငံ ထဲမွာ ကၽြန္မ ေလ့လာရသေလာက္ ျမန္မာ့ ရိုးရာ သၾကၤန္က အႏွစ္သာရ အျပည့္၀ဆံုးလို႕ ခံစားမိသည္။ ကိုယ့္ ငါးခ်ဥ္ ကိုယ္ခ်ဥ္သည္ပဲ ထားပါေတာ့ေလ… ဒီေနရာမွာ ကၽြန္မ တြဲျမင္လာတာက ရိုးရာ ယဥ္ေက်းမႈ အေျချပဳ ခရီးသြားလာေရး လုပ္ငန္း။ ႏိုင္ငံ အသီးသီးက ရိုးရာယဥ္ေက်းမႈ အေျချပဳ ခရီးသြား လုပ္ငန္းေတြကို သူ႕ထက္ငါ အျပိဳင္အဆိုင္ ေၾကာ္ျငာရင္း တဖက္က ရိုးရာ ယဥ္ေက်းမႈကို ထိန္းသိမး္သလို တဖက္ကလဲ ကိုယ့္ႏိုင္ငံရဲ႕ ယဥ္ေက်းမႈ နယ္ပယ္ကို ခ်ဲ႕ထြင္ရင္း ႏိုင္ငံတကာ ေစ်းကြက္ကို ရယူ ဖို႕ ၾကိဳးစား ေနၾကသည္။ ဂ်ပန္ ယဥ္ေက်းမႈ ကိုရီးယား ယဥ္ေက်းမႈ က်ယ္ျပန္႕လာေတာ့ ဂ်ပန္ ပစၥည္း အစားအေသာက္နဲ႕ ကိုရီးယား ပစၥည္း အစား အေသာက္ ေတြပါ ေစ်းကြက္ တြင္က်ယ္ လာတဲ့ နည္းအတိုင္းပင္။ <br /><br />ကၽြန္မတို႕ ျမန္မာႏိုင္ငံကေတာ့ ရိုးရာ ယဥ္ေက်းမႈ ပြဲေတာ္ ေတြကို ေခတ္မီေအာင္ ဆုိတဲ့ ထန္းလက္နဲ႕ ကာရင္း သရုပ္ပ်က္ သထက္ ပ်က္လာ ခဲ့ၾကသည္။ ရိုးရာကိုလဲ ဖ်က္သထက္ ဖ်က္လာ ခဲ့ၾကသည္။ ျမန္မာသံ စစ္စစ္ ညက္ေညာ ျမဴးၾကြတဲ့ သၾကၤန္ သီခ်င္းေတြ ေနရာမွာ အေနာက္တိုင္းက ေအာက္တန္းလႊာ လူတန္းစားေတြ ၾကမ္းၾကမ္း ရမ္းရမ္း အေၾကာေျဖ ခုန္ေပါက္ရာမွာ တီးခတ္တဲ့ ဒီေဂ်ေတြနဲ႕ အစားထိုး ရုံမက ေရာေမႊ ပစ္ၾက သည္။ ျမန္မာ့ရိုးရာ သံခ်ပ္ေတြ ေနရာမွာ ဟစ္ေဟာ့ပ္ေတြ အစားထိုး ၀င္လာသည္။ ျမန္မာအက ေခါင္း၊ ခါး၊ ေျခ၊ လက္ စည္းခ်က္ က်က် အက ေတြ ေနရာမွာ ျပည့္တန္ဆာ တန္းက လိင္စိတ္ ႏိႈးဆြ အကေတြက ေနရာယူလာ သည္။ ျမန္မာရိုးရာ ယဥ္ေက်းမႈ အတာ သၾကၤန္ သည္မွ် ေလာက္ အထိ ေအာက္တန္းက် သြားခဲ့ေလသည္။ <br /><br />ကၽြန္မ ထိုင္းႏိုင္ငံကို ေရာက္စက သၾကၤန္ကို ကေလးေတြ ေရကစားဖို႕ သက္သက္ေလာက္ သေဘာ ထားျပီး ျမိဳ႕ၾကီးမ်ားမွာ ယာဥ္ေၾကာပိတ္ဆို႕မႈ ကင္းမဲ့ ေျခာက္ကပ္တဲ့ အားလပ္ရက္ရွည္ အျဖစ္ ျမင္ေတြ႕ ေနခဲ့ရတာပါ။ ဒါေပမယ့္ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္မွာေတာ့ ထိုင္းႏိုင္ငံ ဘန္ေကာက္အေရွ႕ဘက္က မဟာခ်ိဳင္ ေဒသမွာ သိန္းခ်ီေနတဲ့ ျမန္မာအလုပ္သမား ေတြက ျမန္မာ့ရိုးရာ သၾကၤန္ကို ျမန္မာ အသိုင္းအ၀ိုင္းထဲမွာ အားရ ပါးရ ဆင္ႏႊဲ ခဲ့ၾကသည္။ စက္ရံု အလိုက္ ျမန္မာ အသိုင္းအ၀ိုင္း အလိုက္ ယိမ္းက ေရပက္ သၾကၤန္တြင္း တရားစခန္း၀င္၊ ရွင္ျပဳ ရဟန္းခံ ပြဲေတြကို ျမန္မာ ရဟန္းေတာ္မ်ား ဦးေဆာင္ ၾကီးၾကပ္မႈနဲ႕ ခမ္းခမ္းနားနား က်င္းပ ခဲ့ၾကသည္။ သူမ်ား ႏိုင္ငံေရာက္ ေရႊ႕ေျပာင္း ျမန္မာ အလုပ္သမား ေတြက ျမန္မာ့ ရိုးရာ ယဥ္ေက်းမႈ အတာသၾကၤန္ပြဲကို ရိုးရာ မပ်က္ ထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ျပီး ဆင္ႏႊဲ ေနခ်ိန္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံ တြင္းမွာေတာ့ တခ်ိဳ႕ အမိ်ဳးသမီးေတြက သၾကၤန္လည္ရာမွာ အကၤ်ီေတာင္ မပါေတာ့… တခ်ိဳ႕ေနရာေတြမ်ား သၾကၤန္ အတက္ေန႕မွာ ကိုယ္တံုးလံုး ခၽြတ္ျပီးေတာင္ ကၾက သတဲ့… ေဖ်ာ္ေျဖေရး ႏုိင္ငံအျဖစ္ ႏိုင္ငံတကာမွာ နာမည္ပ်က္ေနတဲ့ ထိုင္းႏိုင္ငံ ရဲ႕ ျပည့္တန္ဆာ လုပ္ငန္း ထြန္းကားရာ ပတ္တယားက အစည္ကားဆံုး လမ္းျဖစ္တဲ့ walking street မွာေတာင္ အေဆာင္ေတြ အခန္းေတြ ထဲမွာသာ ကတဲ့ တိုင္ပတ္ ပြတ္သပ္ အကကို ေရႊျမန္မာ မ်ားက အင္းလ်ားလမ္း ေပၚက သၾကၤန္ မ႑ပ္ လက္ရမ္းေပၚ တက္ျပီး ေျပာမေကာင္း ျမင္မေကာင္းေအာင္ ကေနတာကို youtube အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာေပၚမွာ ဗီဒီယို အျဖစ္နဲ႕ မၾကည့္ခ်င္ ျမင္လ်က္သား ေတြ႕လိုက္ရသည္။ ပိုဆိုးတာက ဒီအေၾကာင္း ေတြကို ထိုင္းႏိုင္ငံ ရဲ႕ ရုပ္ျမင္သံၾကား လိုင္းေတြထဲက တခု ျဖစ္တဲ့ iTV က ႏိုင္ငံတကာ သိေအာင္ ထုတ္လႊင့္ ေၾကညာ လိုက္ေလသည္။ <br /><br />အဲဒီေနာက္ ၂၀၁၁ သၾကၤန္မွာေတာ့ ထိုင္းႏိုင္ငံ ခ်င္းမိုင္ျမိဳ႕ေတာ္၀န္ ကိုယ္တိုင္က ဖိတ္ေခၚ ကမ္းလွမ္း လာခဲ့ ေတာ့သည္။ ကမာၻေက်ာ္ ခ်င္းမိုင္သၾကၤန္ပြဲမွာ ျမန္မာေတြကလဲ ျမန္မာ့ရိုးရာ မပ်က္ ပါ၀င္ဆင္ႏြဲ ၾကပါတဲ့… သၾကၤန္ အၾကိဳေန႕မွာ ခ်င္းမိုင္ တျမိဳ႕လံုးကို စီတန္း လွည့္လည္ ျပီး ရိုးရာ ယဥ္ေက်းမႈ ခင္းက်င္းျပသတဲ့ ထြက္ေတာ္မူ သၾကၤန္ယိမ္း ျပိဳင္ပြဲ မွာလဲ ျမန္မာ အဖြဲ႕က ၀င္ျပိဳင္ ေစခ်င္ပါတယ္တဲ့။ တသက္နဲ႕ တကိုယ္ ဒီလို အသိအမွတ္ျပဳ ဖိတ္ေခၚတာ မခံရဖူးတဲ့၊ သူမ်ားႏိုင္ငံမွာ ေရႊ႕ေျပာင္း အလုပ္သမား အျဖစ္ မ်က္ႏွာ ငယ္ခဲ့ၾက ရတဲ့၊ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျမန္မာလို႕ အသိခံရရင္ေတာင္ ရဲနဲ႕ နတ္ကလိန္လို႕ ထိုင္းလိုေခၚတဲ့ ဆိုးသြမ္း လူငယ္ေတြ က အႏိုင္က်င့္ ဗိုလ္က်တာ ခံရမွာ ေၾကာက္လို႕ ျမန္မာလို႕ မေျပာရဲ ခဲ့တဲ့ ေရႊျမန္မာေတြက ခုလို လူရာ၀င္ လာခဲ့တဲ့ အျဖစ္။ ဒါေပမယ့္ အလုပ္ရွင္က ခြင့္ေပး အခ်ိန္ေပးမွ သၾကၤန္ ယိမ္း တိုက္ႏိုင္မယ့္ အလုပ္သမား ဘ၀။ လူစံုမွ ယိမ္းအက တိုက္လို႕ က်င့္လို႕ ရမယ့္ အေျခအေန၊ ဘယ္တုန္းကမွ သၾကၤန္ မကဖူးခဲ့တဲ့ ျပည္ပေရာက္ အလုပ္သမ ေလးေတြ၊ ျပီးေတာ့ ဆင္တူ ၀တ္စား ဆင္ယင္ဖို႕ ျမန္မာ့ရိုးရာ ၀တ္စံုမ်ား။ လိုအပ္ခ်က္ေတြ မျပည့္စံု မႈေတြကို အားခဲ ရင္ဆိုင္ အျပိဳင္ႏႊဲရမည့္ ၂၀၁၁ သၾကၤန္ပြဲ… <br /><br />သၾကၤန္အၾကိဳေန႕မွာ မိုးက သည္းသည္းမည္းမည္း… မုိးနဲ႕ အျပိဳင္ အာဆီယံ ေဒသတြင္း ေလးႏိုင္ငံက ျပိဳင္ပြဲ၀င္ အဖြဲ႕ေပါင္း ၆၀ က အျပိဳင္အဆိုင္ ခမ္းနား သိုက္ျမိဳက္စြာ ျငိမ့္ေညာင္း လွပစြာ ရိုးရာ အကအလွေတြနဲ႕ တဖြဲ႕ျပီး တဖြဲ႕ ထြက္လာခဲ့ၾကသည္။ လမ္းေပၚမွာ မိုးေအးလို႕ လူက နည္းေနဆဲ… <br /><br />ျမန္မာအဖြဲ႕က သၾကၤန္ သေကၤတ ျမိဳ႕မ ေငြငန္းရုပ္နဲ႕ အတူ အသံခ်ဲ႕စက္ၾကီး ရွစ္လံုး ကို ကားေပၚတင္လို႕ သၾကၤန္မိုး သီခ်င္းနဲ႕ အတူ သၾကၤန္ ယိမ္းအကနဲ႕ ဟိန္းထျပီး ထြက္လာခဲ့ ေလသည္။ <br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-XfqY7f40yn4/TavS5aCus9I/AAAAAAAAB14/h06blxbW9B4/s1600/%25E1%2581%2581"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-XfqY7f40yn4/TavS5aCus9I/AAAAAAAAB14/h06blxbW9B4/s400/%25E1%2581%2581" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5596798845623120850" /></a><br /><br /><br />သၾကၤန္မိုး သီခ်င္းသံနဲ႕ အတူ ခ်င္းမိုင္ေရာက္ ျမန္မာေတြလဲ ေနရာအသီးသီး ကေန လမ္းေပၚကို အံုလိုက္ က်င္းလိုက္ ထြက္လာခဲ့ ၾကေလသည္။<br /><br />ျမန္မာအဖြဲ႕ရဲ႕ ေရွ႕ဆံုးမွာေတာ့ သာသနာ့အလံ တလူလူနဲ႕ အလံကိုင္အဖြဲ႕.. အဲဒီေနာက္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္း တိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳးစုၾကီး ၈စု ကိုယ္စားျပဳ စံုတြဲ ၈တြဲ… သူတို႕ေနာက္ ကပ္လ်က္က သာသနာပြဲကိုင္ လွပ်ိဳျဖဴမ်ား… ျပီးေတာ့ သၾကၤန္ အတာအိုးကိုင္ လွပ်ိဳျဖဴမ်ား ေနာက္ကပ္လ်က္က သၾကၤန္ယိမ္း ကေနၾကတဲ့ လွပိ်ဳျဖဴမ်ား… <br /><br />သူတို႕ေနာက္မွာေတာ့ ေငြငန္းေပၚက ႏိုင္ငံေတာ္ ေရႊတံဆိပ္ဆုရွင္ မင္းသမီး ေခ်ာစုမ်ိဳး… ျမိဳင္ဆိုင္ လိုက္သည့္ ျဖစ္ျခင္း… <br />ခ်င္းမိုင္ျမိဳ႕ရဲ႕ န၀ရတ္ တံတားေပၚ ျမန္မာသၾကၤန္ယိမ္းအဖြဲ႕ အေရာက္မွာေတာ့ လမ္းေပၚမွာ လူေတြက မိုးေရစက္ေတြနဲ႕ အျပိဳင္ ျပည့္လွ်ံလို႕… <br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-saXAM4U10Qk/TavSuptYihI/AAAAAAAAB1w/kwSEGSLcAp8/s1600/%25E1%2581%2582"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-saXAM4U10Qk/TavSuptYihI/AAAAAAAAB1w/kwSEGSLcAp8/s400/%25E1%2581%2582" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5596798660849994258" /></a><br /><br />န၀ရတ္တံတားေပၚကေန ညေစ်းေရွ႕ … ညေစ်းေရွ႕ကေန ခ်င္းမိုင္ျမိဳ႕ရိုးေဟာင္း ဆီကို ကရင္း ေလွ်ာက္ရင္း ေရာက္လာခဲ့ေတာ့ တူးပို႕သံက ပြဲၾကည့္ ျမန္မာ ပရိသတ္တို႕ရ႕ဲ သံျပိဳင္ လုိက္ဆိုမႈေၾကာင့္ မိုးျခိမ္းသံကို ေက်ာ္လြန္ ဟိန္းထြက္ လက္ခုပ္ ၾသဘာသံ ဘ၀ဂ္ ညံခဲ့ျပီ။ နားမလည္ဘဲ သၾကၤန္ယိမ္းအဖြဲ႕နဲ႕အတူ လုိက္ပါ ကခုန္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံျခားသားေတြ.. ေရႊျပည္ေ၀း ေရႊျမန္မာတို႕ရဲ႕ ၀မ္းနည္း ၀မ္းသာ မ်က္ရည္ေတြက မိုးေရနဲ႕ အျပိဳင္... <br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-nXkJWwOFPU8/TauyHJYJ1FI/AAAAAAAAB1Y/_oRgapuA9Rc/s1600/205502_2012730197029_1207000272_2425264_5420730_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-nXkJWwOFPU8/TauyHJYJ1FI/AAAAAAAAB1Y/_oRgapuA9Rc/s400/205502_2012730197029_1207000272_2425264_5420730_n.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5596762797784028242" /></a><br /><br />တိုင္းျပည္တြင္း စီးပြားေရး အေျခအေန ေၾကာင့္ သူမ်ားႏိုင္ငံမွာ မ်က္ႏွာ ေအာက္ခ် ေနခဲ့ရတဲ့ ေရႊျမန္မာေတြ ရိုးရာ ယဥ္ေက်းမႈ ထိန္းသိမ္းရာမွာေတာ့ ျပိဳင္ပြဲ၀င္ အဖြဲ႕ေပါင္း ၆၀ ထဲမွာ လူသစ္အဖြဲ႕သစ္ ျဖစ္ေပမယ့္ ဆုတံဆိပ္ ဆြတ္ခူးခဲ့ျပီ။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-146XN8DTRpc/TavSabGffNI/AAAAAAAAB1o/AbVCycqljr8/s1600/%25E1%2581%2583"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-146XN8DTRpc/TavSabGffNI/AAAAAAAAB1o/AbVCycqljr8/s400/%25E1%2581%2583" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5596798313331391698" /></a><br /><br />အဲဒီလိုပဲ ရိုးရာ ယဥ္ေက်းမႈ အေျချပဳ ခရီးသြား လုပ္ငန္းၾကီး တရပ္လံုးလဲ ထိုင္းႏိုင္ငံရဲ႕ ေစ်းကြက္ဆီ ေရႊ႕ေျပာင္း သြားခဲ့ေလျပီ။<br /><br />ဘယ္တုန္းကမွ ဘယ္အမ်ိဳးသမီးမွ ပိေတာက္ပန္း မပန္တဲ့ ထိုင္းႏိုင္ငံ၊ ခုေတာ့ သၾကၤန္ၾကိဳတဲ့ ခ်င္းမိုင္သူ ရုပ္တု မွာ ပိေတာက္ပန္းေတြ ေ၀လို႕… <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-H7Ges6njKJM/TauyWtngyII/AAAAAAAAB1g/tLQqwYRuE2U/s1600/217119_2017423874368_1207000272_2430344_4638616_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-H7Ges6njKJM/TauyWtngyII/AAAAAAAAB1g/tLQqwYRuE2U/s400/217119_2017423874368_1207000272_2430344_4638616_n.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5596763065210161282" /></a><br /><br /></div><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2555595124861641477-2867084550506555926?l=khunmyahlaing.blogspot.com' alt='' /></div>ခြန္ျမလိႈင္http://www.blogger.com/profile/10137492985967351884noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-2555595124861641477.post-28218095513605786772011-04-17T11:37:00.000-07:002011-04-17T11:42:24.184-07:00<div align="justify"> ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ားရွင့္<br />ႏွစ္သစ္ မဂၤလာ အခါေတာ္ေန႕ က်င္းပရျခင္း အေၾကာင္းကို ကၽြန္မ နည္းနည္း ေျပာပါရေစ။<br />ရန္ကုန္ျမိဳ႕ သီရိမဂၤလာ ကမၻာေအး ကုန္းေျမ သာသနာေရး ဦးစီးဌာန တြင္ ဖြင့္လွစ္ထားေသာ အေျခခံ ဗုဒၶဘာသာ ယဥ္ေက်းမႈ သင္တန္းမွ<br />၁။ လူငယ္လူရြယ္မ်ား ဘာသာယဥ္ေက်းမႈကို အျမဲတေစ ထိေတြ႕ နီးစပ္ ေနေစရန္<br />၂။ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ကို ေလးစား ၾကည္ညိဳ တတ္ေစရန္<br />၃။ ဘာသာေရး စိတ္ဓာတ္ ရင့္သန္ၾကြယ္၀ ေစရန္ ဟူေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ႏွင့္ ဆိုင္ေသာ အခါေတာ္ ေန႕ၾကီးမ်ားကို လျပည့္ေန႕တိုင္း တလတၾကိမ္ က်င္းပျမဲ ျဖစ္ပါသည္။<br /><br />ႏွစ္ဦးအစျဖစ္တဲ့ တန္ခူးလရာသီမွာေတာ့ အခါေတာ္ပြဲအျဖစ္ တန္ခူးလျပည့္ေန႕မွာ သီးသန္႕ က်င္းပ မေနေတာ့ ဘဲ မဂၤလာ ယူေသာအားျဖင့္ ျမန္မာ ႏွစ္ဆန္း တစ္ရက္ေန႕ကို မဂၤလာအခါေတာ္ေန႕ အျဖစ္ က်င္းပပါသည္။ <br /><span id="fullpost"><br /><br />ျမန္မာႏွစ္ဆန္းတစ္ရက္ေန႕ကို မဂၤလာ အခါေတာ္ေန႕ အျဖစ္ က်င္းပရျခင္းမွာ<br />၁။ ကမာၻသူ ကမာၻသား မ်ား အနိဌာရံုေတြ ပေပ်ာက္ျပီး ဣ႒ာရံု အေပါင္းႏွင့္ ျပည့္စံုေစရန္<br />၂။ ေဘးဥပဒ္ အႏၲရာယ္ ကင္းေ၀းၾကေစရန္<br />၃။ မေကာင္းေသာ စိတ္ဓာတ္မ်ားကို ဖယ္ရွားျပီး ေကာင္းေသာ စိတ္ဓာတ္မ်ားကို ေမြးျမဴၾကေစရန္<br />၄။ အရွက္ႏွင့္ အေၾကာက္ ေလာကပါလ တရား ၂ပါး ထြန္းကား ၾကေစရန္။<br />၅။ ျဗဟၼ၀ိဟာရ တရားေလးပါး ထြန္းကား ျပန္႕ပြားေစရန္ <br />၆။ မဂၤလာတရားေတာ္မ်ား ထြန္းကား ျပန္႕ပြားေစရန္ ရည္ရြယ္ျပီး က်င္းပရျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း တင္ျပအပ္ပါသည္ ရွင့္။ <br /><br /><span style="font-weight:bold;">မဂၤလာနိဒါန္း</span><br /><br />ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ားရွင္<br />ေဂါတမျမတ္စြာဘုရား မပြင့္ေသးမီ အခ်ိန္တုန္းက ထိုေခတ္ လူသားမ်ားအဖို႕ အႏွစ္သာရရွိတဲ့ အဖိုးတန္ တရားစကားမ်ိဳးကို ၾကာနခြင့္ မၾကံဳခဲ့ရပါဘူး ။ မဂလာဆိုတာ ဘာလဲလို႕ ျပႆနာတရပ္ ေပၚေပါက္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ <br />ဒိ႒သမားေတြက အျမင္ေကာင္းအာရံုကို မဂၤလာလို႕ ျငင္းၾကပါတယ္။<br />သုတသမားေတြက အၾကားေကာင္းအာရံုကို မဂၤလာလို႕ ျငင္းၾကပါတယ္။ <br />မုတ သမားေတြက အနံ႕ေကာင္း အရသာေကာင္း အေတြ႕ေကာင္းအာရံုကို မဂၤလာလို႕ ျငင္းၾက ခံုၾကပါတယ္။ <br /><br />ဒီလိုနဲ႕ မိမိတို႕ ထင္ရာျမင္ရာကို ေျပာဆို ျငင္းခုန္လာတာ ၁၂ႏွစ္ၾကာသြားပါတယ္။ အေျဖမွန္ကို ေဖာ္ထုတ္ ေျပာဆိုႏိုင္သူ မေပၚခဲ့ ပါဘူး။ ဘယ္နတ္ ဘယ္ျဗဟၼာကမွ မဂၤလာရဲ႕ အဓိပၸာယ္မွန္ကို မဖြင့္ဆိုႏိုင္ၾကပါဘူး။ ေဂါတမ ျမတ္စြာဘုရား ပြင့္ေပၚလာမွ ဒီျပႆနာ ျငိမ္းေအးသြားပါတယ္။ မဂၤလာရဲ႕ အဓိပၸာယ္ကို သိခြင့္ ရၾကပါေတာ့တယ္။ <br /><br />မဂၤလာ တရားေတာ္ကို သာ၀တၴိျပည္ ေဇတ၀န္ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးေပၚမွာ အညတရ နတ္သား တဦးေလွ်ာက္ ထားျပီး ျမတ္စြာဘုရားက ရွင္းလင္းေဟာၾကားေတာ္ မူခဲ့ပါတယ္။ <br /><br />ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ားရွင့္။<br /><br />မဂၤလာတရား ၃၈ ပါးကို အေသအခ်ာ ေလ့လာၾကည့္ပါလွ်င္ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရး၊ ေနေရးထိုင္ေရး၊ သင္ၾကားေရး၊ ျပဳစုေရး၊ လိုက္နာက်င့္သံုးေရး၊ ေရွာင္ၾကဥ္ေရး၊ စိတ္ထားေရး၊ သည္းခံေရး၊ ျခိဳးျခံေခၽြတာေရး၊ စိတ္ထား ခိုင္ခံ့ေရး စသည္ျဖင့္ ေလာက လူသားမ်ား အက်ိဳး မ်ားေအာင္ ေထာင့္မ်ိဳးစံုမွ ေဟာၾကားထားတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ <br />ကၽြန္မတို႕ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ေရွးေခတ္ ေရွးအခါက မိုးေလ၀သ ရာသီဥတု မွန္ကန္ ညီမွ်ျပီး သယံဇာတ သဘာ၀ ပစၥည္း ေတြ ေပါၾကြယ္၀ရျခင္း၏ အေျဖကို ၾကည့္တဲ့ အခါ မဂၤလာ တရားေတာ္နဲ႕ အညီ ေနထိုင္ၾကလို႕ ဆိုတဲ့ အေျဖကို ေတြ႕ရပါတယ္။ <br />ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္မတို႕ ျမန္မာႏိုင္ငံၾကီး သာယာ၀ေျပာရေလေအာင္ လူတိုင္းကိုယ္စီ မဂၤလာတရားနဲ႕ အညီ က်င့္သံုး ေနထိုင္ ၾကပါစို႕လို႕ တိုက္တြန္း လိုက္ရပါတယ္ရွင့္။ <br /><br /><span style="font-weight:bold;">၃၈ျဖာ မဂၤလာ တရားေတာ္</span><br /><br /><span style="font-weight:bold;">ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရး မဂၤလာ ၃ပါး</span><br />၁။ လူဆိုးလူမိုက္ကို မမွီ၀ဲ မေပါင္းသင္းရျခင္း<br />၂။ ပညာရွိ လူလိမၼာကို မွီ၀ဲ ေပါင္းသင္းရျခင္း<br />၃။ ပူေဇာ္ထိုက္ေသာ သူတို႕ကို ပူေဇာ္ရျခင္း<br /><span style="font-weight:bold;">ေနေရးထိုင္ေရး မဂၤလာ ၃ပါး</span><br />၁။ သင့္ေလ်ာ္ေသာ အရပ္၌ ေနထိုင္ရျခင္း<br />၂။ ေရွးက ျပဳဖူးေသာ ေကာင္းမႈ အထူးရွိျခင္း<br />၃။ မိမိ၏ ကိုယ္စိတ္ ႏွစ္ပါစးကို ေစာင့္ထိန္းျခင္း<br /><span style="font-weight:bold;">သင္ၾကားေရး မဂၤလာ ၄ပါး</span><br />၁။ ေလာကီ ေလာကုတ္ အၾကားအျမင္ မ်ားျခင္း<br />၂။ စက္မႈ လက္မႈ အတတ္တို႕ကို တတ္ရျခင္း<br />၃။ လူႏွင့္ဆုိင္ရာ က်င့္၀တ္မ်ားကို ေကာင္းစြာ သင္ၾကား နားလည္ျခင္း<br />၄။ အေျပာအဆို ခ်ိဳသာယဥ္ေက်းျခင္း<br /><span style="font-weight:bold;">ျပဳစုေရး မဂၤလာ ၃ပါး</span><br />၁။ မိဘ၂ပါးကို လုပ္ေကၽြးျပဳစုရျခင္း<br />၂။ သားမယားတို႕ကို တရားႏွင့္အညီ လုပ္ေကၽြးျခင္း<br />၃။ အေႏွာင့္အယွက္ကင္းေသာ အလုပ္ကို လုပ္ကိုင္ျခင္း<br /><span style="font-weight:bold;">လိုက္နာ က်င့္သံုးေရး မဂၤလာ ၄ပါး</span><br />၁။ စြန္႕ၾကဲ ေပးကမ္း လွဴဒါန္းျခင္း<br />၂။ သုစရိုက္ တရားကို က်င့္ျခင္း<br />၃။ ေဆြမ်ိဳးတို႕အား ေထာက္ပံ့ကူညီျခင္း<br />၄။ အျပစ္ကင္းေသာ အမႈတို႕ကို ျပဳရျခင္း<br /><span style="font-weight:bold;">ေရွာင္ၾကဥ္ေရး မဂၤလာ ၄ပါး</span><br />၁။ မေကာင္းမႈ မျဖစ္ေအာင္ စိတ္ျဖင့္ ေရွာင္ျခင္း<br />၂။ မေကာင္းမႈ မျဖစ္ေအာင္ ကိုယ္ႏႈတ္ျဖင့္ ေရွာင္ျခင္း<br />၃။ မူးယစ္ေသစာ မေသာက္စားျခင္း<br />၄။ ကုသိုလ္တရားတို႕၌ မေမ့မေလ်ာ့ျခင္း<br /><span style="font-weight:bold;">စိတ္ထားေရး မဂၤလာ ၅ပါး</span><br />၁။ ရိုေသထိုက္ေသာ သူတို႕ကို ရိုေသရျခင္း<br />၂။ မိမိကိုယ္ကို ႏွိမ့္ခ်ရျခင္း<br />၃။ ေရာင့္ရဲလြယ္ျခင္း<br />၄။ သူတပါး ေက်းဇူးကို သိျခင္း<br />၅။ သင့္ေလ်ာ္ေသာ အခါ တရားနာျခင္း<br /><span style="font-weight:bold;">သည္းခံေရး မဂၤလာ ၄ပါး</span><br />၁။ သည္းခံရျခင္း<br />၂။ ဆံုးမလြယ္ရျခင္း<br />၃။ ရဟန္းသံဃာတို႕အား ဖူးေျမာ္ရျခင္း<br />၄။ သင့္ေလ်ာ္ေသာ အခါ တရားေဆြးေႏြးျခင္း<br /><span style="font-weight:bold;">ျခိဳးျခံေရး မဂၤလာ ၄ပါး</span><br />၁။ ျခိဳးျခံေခၽြတာျခင္း<br />၂။ ျမတ္ေသာ အက်င့္ကို က်င့္ျခင္း<br />၃။ သစၥာေလးပါးကို သိျခင္း<br />၄။ နိဗၺာန္ကို မ်က္ေမွာက္ ျပဳျခင္း<br /><span style="font-weight:bold;">စိတ္ထားခိုင္ခံ့ေရး မဂၤလာ ၄ပါး</span><br />၁။ ေလာကဓံတရားႏွင့္ ေတြ႕ၾကံဳေသာ အခါ စိတ္ဓာတ္ မတုန္လႈပ္ျခင္း<br />၂။ မစိုးရိမ္ျခင္း<br />၃။ ကိေလသာ ျမဴကင္းျခင္း<br />၄။ ေဘးကင္းျခင္း<br /><br />မွတ္ခ်က္။ အမွတ္စဥ္ ၁မွ ၃၂ ထိသည္ ေလာကီ မဂၤလာ၊ က်န္၆ပါး သည္ ေလာကုတၱရာ မဂၤလာ၊ ၁မွ ၃၃ အထိသည္ အေၾကာင္းမဂၤလာ၊ က်န္ ၅ပါးသည္ အက်ိဳးမဂၤလာ ဟု မွတ္ပါ။ <br /><br />ဤ၃၈ပါးေသာ မဂၤလာတရား တို႕ကို လိုက္နာ ျပဳက်င့္ေသာေၾကာင့္ ရန္သူမွန္သမွ် အႏိုင္မခံရ၊ အရပ္ေဒသ အားလံုးတို႕၌ ၾကီးပြား ခ်မ္းသာျခင္းသုိ႕ ေရာက္ႏိုင္၏။ ၃၈ ျဖာ မဂၤလာ တရားသည္ နတ္လူတို႕ အတြက္ အျမတ္ဆံုး ေသာ မဂၤလာ မည္၏။ ဤ တရားေတာ္ကို ရိုက္ႏွိပ္ ျဖန္႕ခ်ီ ပူေဇာ္ ရေသာ အက်ိဳးေၾကာင့္ မဂၤလာ အရိွဆံုး ေနရာျမတ္ အသခၤတ နိဗၺာန္ဓာတ္သို႕ ဆိုက္ေရာက္ရပါလို၏။ <br /><br />(မွတ္ခ်က္။ ႏိုင္ငံေတာ္ ပိဋကတ္ တိုက္မွဴး ဆရာေတာ္ ဦးပညာသာမိ (မာဂဓီ-သာစည္) ေရးသား ျပဳစုေတာ္ မူေသာ အခါေတာ္ေန႕မ်ား စာအုပ္မွ ထုတ္ႏႈတ္ တင္ျပပါသည္။) (စာအုပ္ လက္ေဆာင္ ေပးပို႕ လာေသာ ေမာင္ငယ္ မင္းယြန္းသစ္ အားလည္း ေက်းဇူး တင္အပ္ပါသည္။)<br /></div><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2555595124861641477-2821809551360578677?l=khunmyahlaing.blogspot.com' alt='' /></div>ခြန္ျမလိႈင္http://www.blogger.com/profile/10137492985967351884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2555595124861641477.post-71868933893587333912011-04-03T04:29:00.000-07:002011-04-03T04:56:19.678-07:00<div align="justify"> လူတိုင္း စား၊ ၀တ္၊ ေနေရး ဆိုတဲ့ ေရးၾကီး ၃ပါး မွာ ထိပ္ဆံုးက ပါေနတာ စားေရးပါ။ စားျပီးရင္ မျဖစ္မေန လုပ္ရ တာကေတာ့ စားျပီးသမွ် ျပန္စြန္႕ထုတ္ရတာပါပဲ။ ၀မ္းတလံုးေကာင္းရင္ ေခါင္းမခဲ ဆိုတဲ့ အတိုင္း ၀မး္ေကာင္းျပီး စြန္႕ထုတ္မႈ မွန္ကန္ေနမွ က်န္းမာေရး ေကာင္းပါတယ္။ ဒီေတာ့ လူတုိင္းအတြက္ စားေရး ျပီးရင္ စားေရး ေလာက္ တန္းတူ အေရးၾကီးတာ စြန္႕ေရး ဆိုရင္ မွားမယ္ မထင္ပါဘူး။ <br /><span id="fullpost"><br />အိမ္တအိမ္မွာ သာသာယာယာ ရွိဖို႕ အိမ္သားအားလံုး က်န္းမာေရးအတြက္ မရွိမျဖစ္အေရးၾကီးတာ အိမ္သာပါ။ အိမ္သာမွဧည့္လာ ဆိုတဲ့ အတိုင္း ဧည့္ခန္းသာမက အိမ္သာပါ ေကာင္းမွ ဧည့္သည္လာမွာကို မရွက္မေၾကာက္ ၾကိဳဆိုရဲတာပါ။ အညာေဒသ မိသားစု မ်ားတဲ့ တခ်ိဳ႕အိမ္ေတြမွာ ျခံက်ယ္ ေျမေပါတိုင္း အိမ္သာ ၂လံုး ေဆာက္ ထားေလ့ ရွိပါတယ္။ ဧည့္သည္အတြက္ တလံုး၊ အိမ္သားေတြ အတြက္ တလံုးေပါ့။ ဒါက တမိသားစုသံုး အတြက္ပါ။ ဟိုးအရင္က ေျမေပါ သစ္ပင္ေပါ ျခံဳႏြယ္ပိတ္ေပါင္း ထူထပ္ ေတာ့ အိမ္ေနာက္ေဖး ရြာေနာက္ေဖး ေတြမွာ ျခံဳတိုး ၾကပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ဗီဒီယိုေခြတိုင္းလိုလို မွာေရာ ေက်းရြာ ရပ္ကြက္ ျမိဳ႕နယ္အလိုက္ ပညာေပးမႈေတြေၾကာင့္ ယင္လံုအိမ္သာကို ေဆာက္ရေကာင္းမွန္း သိလာၾကပါတယ္။ ဒါေတာင္ ျမန္မာ ႏိုင္ငံ ေ၀းလံ ေခါင္ဖ်ားတဲ့ ေဒသေတြမွာ ျခံဳတိုးဆဲ ယင္လံုအိမ္သာ ဆိုတာ ဘာမွန္း မသိေသးတဲ့ ေက်းရြာေတြ အမ်ားၾကီး က်န္ေန ပါေသးတယ္။ ၀မ္းေရာဂါ လြယ္လြယ္နဲ႕ ျမန္ျမန္ ကူးစက္ႏိုင္တဲ့ အတြက္ တားျမစ္ ပညာ ေပးေန ေပမယ့္ ထိေရာက္မႈ နည္းေသးတာေၾကာင့္ အိမ္သာက်င္းတူးရ သက္သာေအာင္ ျမစ္ေခ်ာင္း ေဘး တေလ်ာက္ မွာ အစီအရီ တန္းေနတဲ့ အိမ္သာ ေတြလဲ ရွိဆဲပါပဲ။ <br />အမ်ားသံုး အိမ္သာ ယဥ္ေက်းမႈနဲ႕ ၀န္ေဆာင္မႈ ကေတာ့ ကၽြန္မတို႕ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အေတာ့္ကို နိမ့္က် ေနေသး တာကို ၀မ္းနည္း စရာ ျမင္ရပါတယ္။ ကၽြန္မတို႕ ႏိုင္ငံမွာ တကယ္တမ္းေတာ့ အမ်ားသံုး အိမ္သာက သိပ္ကို ရွားပါးေသး တာပါ။ အလြန္ဆံုး ရွိလွ ေစ်းအိမ္သာနဲ႕ ေဆးရံု အိမ္သာေပါ့။ အားနာ တတ္လွ ပါတယ္ဆိုတဲ့ ကၽြန္မ တို႕လူမ်ိဳးေတြဟာ အမ်ားသံုး အိမ္သာ ေတြမွာ ကိုယ့္ပစၥည္းကို သူမ်ားျမင္လို႕ စိတ္ဒုကၡ ေရာက္ရမွာ ကိုေတာ့ ဘာလို႕ အားမနာ ၾကပါလိမ့္ ဆိုတဲ့ အေတြးကို ျပည္တြင္းက အမ်ားသံုး အိမ္သာေတြကို မေတာ္တဆ သံုးမိ တိုင္း အျမဲ ေတြးမိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တခ်ိဳ႕ ေနရာေတြမွာေတာ့ သံုးစြဲသူကို အျပစ္တင္လို႕ မရဘဲ စီမံခန္႕ခြဲသူ ဘက္က အားနည္းခ်က္ကိုပါ တြဲျမင္ရေလ့ ရွိပါတယ္။ ဒါကေတာ့ သံုးစြဲသူ အတြက္ ေတာင္ သန္႕ရွင္းစရာ ေရနဲ႕ ပစၥည္း လံုလံုေလာက္ေလာက္ ခ်ထား မေပးတာ ပါပဲ။ ဒီေတာ့ သန္႕ခ်င္လုိ႕ေတာင္ ဘာနဲ႕ သြားသန္႕ ရွင္းရပ။ <br />အမ်ားသံုး ေသာက္ေရအိုးစင္ ကိုေတာ့ ေသေသခ်ာခ်ာ စနစ္တက် လွဴတတ္တဲ့ ကၽြန္မတို႕ ႏိုင္ငံနဲ႕ လူမ်ိဳးဟာ လူျမင္ကြင္းက အ၀င္ကိုပဲ ဂရုစိုက္ျပီး အထြက္ ကိစၥကိုေတာ့ လူမျမင္ကြယ္ရာ ကိစၥမို႕မ်ား လ်စ္လ်ဴရႈ ထားေလ ေရာ့သလား ဆိုတာလဲ ေတြးမိ ပါတယ္။ ႏိုင္ငံျခား ဧည့္သည္မ်ားကို ဟိုဟိုသည္သည္ အလည္အပတ္ ပို႕ရေတာ့ မယ့္ အခ်ိန္မ်ားဆို ဒီအေရးနဲ႕ ပတ္သက္ရင္ ကိုယ္တိုင္ စိတ္ဒုကၡ ေရာက္ရတာထက္ ေတာ္ေတာ္ကို မ်က္ႏွာ ပူရ တာပါ။ ျမန္မာႏိုင္ငံထဲကေန ႏိုင္ငံျခားကို ထြက္လာမိတဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ ကိုယ္ေရာက္ဖူးတဲ့ ေနရာေတြက အမ်ားသံုး အိမ္သာေတြကို ပိုျပီး ဂရုတစိုက္ ၾကည့္မိပါေတာ့တယ္။ <br /><br />ထိုင္းႏိုင္ငံ ဘန္ေကာက္ျမိဳ႕မွာေတာ့ အမ်ားသံုး အိမ္သာေတြကို က်ား၊ မ နဲ႕ မသန္စြမ္းသူမ်ား အတြက္ သီးျခားစီ ခြဲျခားတဲ့ အျပင္ တိုးတက္ မ်ားျပား လာတဲ့ ေယာက္်ားလ်ာ မိန္းမလ်ာေတြနဲ႕ အတူ သံုးစြဲသူ လူအေပါင္း အဆင္ ေျပေစဖို႕ men, women, handicraft, lesbians and gays ဆိုျပီး ငါးမ်ိဳးခြဲ အိမ္သာေတြ ေဆာက္ေပးသင့္ မသင့္ စည္ပင္သာယာ ေရး အဖြဲ႕က စျပီး စဥ္းစားေနပါျပီ။ အမ်ားသံုး အိမ္သာ ေပါေပါမ်ားမ်ား လြယ္လင့္တကူ ေတြ႕ႏိုင္တဲ့ ေနရာေတြကေတာ့ ေစ်း၊ ဘူတာရံု၊ အေ၀းေျပး ကားဂိတ္၊ ျမိဳ႕ပတ္ ကားမွတ္တိုင္ေတြမွာက အခေပး အမ်ားသံုး အိမ္သာေတြ၊ စက္သံုးဆီ အေရာင္းဆိုင္ တိုင္း၊ Shopping centers, Minimart, Top Store and Hotels ေတြမွာေတာ့ အခမဲ့ အမ်ားသံုး အိမ္သာေတြ ပါပဲ။ ေပါလိုက္ပါတဲ့ အမ်ားသံုး အိမ္သာေတြ၊ သန္႕ရွင္း သပ္ရပ္ မႈကေတာ့ ၀င္ျပီး ျပန္မထြက္ခ်င္စရာ၊ ေနရာေတြကို လိုက္ျပီး အဲကြန္း၊ ေတးသံသာနဲ႕ လက္ေဆး ဆပ္ျပာေမႊး၊ အိမ္သာသံုးစကၠဴ၊ လက္သုတ္စကၠဴ၊ အနံ႕ဆိုးေပ်ာက္ အေမႊးခဲေတြ အျပင္ တခါတခါ နံ႕သာဆီ မီးခြက္ ေတြကိုေတာင္ ေတြ႕ရပါေသးတယ္။ <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-ryEct96JOqY/TZhf8GXN84I/AAAAAAAAB1Q/sv78KR_LhzI/s1600/DSCF3679.JPG"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-ryEct96JOqY/TZhf8GXN84I/AAAAAAAAB1Q/sv78KR_LhzI/s200/DSCF3679.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5591324423485256578" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-oog507VP3Xo/TZhflhCpWJI/AAAAAAAAB1I/1T1CdRuW0ZA/s1600/DSCF3677.JPG"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-oog507VP3Xo/TZhflhCpWJI/AAAAAAAAB1I/1T1CdRuW0ZA/s200/DSCF3677.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5591324035509737618" /></a> <br />ဘန္ေကာက္ျမိဳ႕ၾကီးေပၚမို႕သာ ဒီလို ေတြ႕ရတာ မဟုတ္ဘဲ နယ္ျမိဳ႕ ေတြမွာလဲ ဒီအတိုင္းပါပဲ။ အသံုးအေဆာင္ ပစၥည္း ကြာခ်င္ သာ ကြာမယ္၊ သန္႕ရွင္းသပ္ရပ္မႈကေတာ့ သိပ္ မကြာလွပါဘူး။ ျပီးေတာ့ ခရီးသြား လုပ္ငန္း ဖြံ႕ျဖိဳးတဲ့ ႏိုင္ငံ ပီပီ လူမ်ိဳးေပါင္း တရာ့ တပါးမကေအာင္ ၀င္ထြက္ သံုးစြဲ ေနေပမယ့္ ညစ္ညမ္း နံေစာ္ ေနတာမ်ိဳး မေတြ႕ရတာကို ခ်ီးက်ဴးမိပါတယ္။ ဒါကေတာ့ စီမံခန္႕ခြဲသူ နဲ႕ သန္႕ရွင္းေရး အလုပ္သမား ေတြရဲ႕ မခိုမကပ္မႈ နဲ႕ တာ၀န္ယူ တာ၀န္ခံမႈ ေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္မယ္ ထင္ပါတယ္။ ကုန္ကုန္ ေျပာရရင္ေတာ့ ျမိဳ႕ တျမိဳ႕နဲ႕ တျမိဳ႕ အၾကားက ခရီး တေထာက္ နားတဲ့ ရႈခင္းသာ စခန္းေလးေတြ ေနရာမွာပါ အမ်ားသံုး အိမ္သာ ေတြကို ဒီလုိ သန္႕သန္႕ ရွင္းရွင္း ျမင္ရပါတယ္။ ခရီးသြား ျပည္သူေတြ လမ္းတကာ နင္းလာတဲ့ ဖိနပ္နဲ႕ အိမ္သာ ထဲ ၀င္လို႕ မေတာ္တဆ ၾကမ္း ျပင္ ေရစိုေနရင္ ဗြက္ထမွာ စိုးလို႕ ရာဘာ ဖိနပ္ေတြကိုပါ အဆင္သင့္ ခ်ေပး ထားပါေသးတယ္။ ၀န္ေဆာင္ခ ကေတာ့ တခ်ိဳ႕ေနရာ တဘတ္ တခ်ိဳ႕ ေနရာ ၃ဘတ္ ပါပဲ။ <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-nNoeOZDvpFQ/TZhbf-WsG7I/AAAAAAAAB1A/mpifQ1E5Rac/s1600/DSCF3674.JPG"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-nNoeOZDvpFQ/TZhbf-WsG7I/AAAAAAAAB1A/mpifQ1E5Rac/s200/DSCF3674.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5591319542252706738" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-zW7Ooe7jEQA/TZhbLH7YcJI/AAAAAAAAB04/LN3xsnKsS3k/s1600/DSCF3671.JPG"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-zW7Ooe7jEQA/TZhbLH7YcJI/AAAAAAAAB04/LN3xsnKsS3k/s200/DSCF3671.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5591319184045273234" /></a><br /> <br />ဥေရာပ အလယ္ပိုင္း ႏိုင္ငံေတြ ဆီကို မေတာ္မဆ ေရာက္ခဲ့တုန္းကလဲ ထိုင္းလိုပါပဲ။ အမ်ားသံုးအိမ္သာေတြကို ေဖာေဖာသီသီ သန္႕သန္႕ရွင္းရွင္း ေတြ႕ရပါတယ္။ လူေနမႈ အဆင့္ျမင့္တဲ့ တိုင္းျပည္ေတြမွာ သဘာ၀ သယံ ဇာတ ကို တန္ဖိုးထားတယ္ ထင္ပါ တယ္၊ ေရ ေစ်းၾကီးေတာ့ အခမဲ့ အမ်ားသံုး အိမ္သာကို မေတြ႕မိ ေတာ့ဘဲ အခေပး အမ်ားသံုး အိမ္သာ အသံုးျပဳခကလဲ ထိုင္းနဲ႕ ယွဥ္ရင္ ေစ်းၾကီး ပါတယ္။ ခ်က္ သမတ ႏိုင္ငံ မွာက လူတေယာက္ ၃ခေရာင္း၊ ဂ်ာမနီႏိုင္ငံ ျမိဳ႕ေတာ္ ဘာလင္မွာ ေတာ့ လူတေယာက္ ၀.၅ ယူရို၊ ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ လြယ္ထားလုိ႕ မရတဲ့ အႏၲရာယ္ ကို စိတ္ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ သန္႕သန္႕ရွင္းရွင္း ေျဖရွင္းႏိုင္တဲ့ အတြက္ ေပးေပ်ာ္ ပါတယ္။ စိတ္ထဲမွာလဲ ႏိုင္ငံၾကီးသား ပီသ တဲ့ တာ၀န္ခံ သူေတြနဲ႕ အသံုးျပဳသူေတြ အျဖစ္ လက္ခံ ခ်ီးက်ဴးမိ ပါတယ္။ ဒါက ဒီလုပ္ငန္းကို စီးပြားေရး လုပ္ငန္းအျဖစ္ ကန္ထရိုက္ယူျပီး လုပ္ကိုင္တဲ့ သူေတြဘက္က အသံုးျပဳ သူေတြအေပၚ စီစဥ္ေပးတဲ့ ၀န္ေဆာင္မႈ အပိုင္းပါ။ အမ်ားသံုး အိမ္သာ ၀န္ေဆာင္မႈ အတြက္ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းရွင္ ေတြဟာ ဒီလုပ္ငန္းရ႕ဲ ေဘးထြက္ ပစၥည္း အညစ္အေၾကးေတြကို ဘယ္လို စြန္႕ပစ္ သလဲဆိုေတာ့ မစြန္႕ပစ္ ပါဘူးတဲ့။ စြန္႕ပစ္ အညစ္အေၾကးလို႕ ကို မသံုးႏံႈးဘဲ ေဘးထြက္ပစၥည္း လို႕ သံုးႏံႈးရျခင္းအေၾကာင္းက စြန္႔ပစ္စရာ မလိုေအာင္ အစစ အရာရာ အသံုး၀င္ေနေသးလုိ႕ပါတဲ့။<br /><br />၂ျပန္ ၃ျပန္ ျမတ္တဲ့ စီးပြားေရး ျဖစ္မွန္း သူတို႕ စီမံ ခန္႕ခြဲပံု အရ သိရပံုက ဒီလိုပါ။ ေဘးထြက္ ပစၥည္းေတြကို ေျမၾကီးထဲ ေရထဲ ဒီအတိုင္း စြန္႕ပစ္ရင္ ေျမနဲ႕ ေရထုကို ညစ္ညမ္းေစသလို ပါ၀င္ ဓာတ္ဆားေတြ ေၾကာင့္ ေျမနဲ႕ ေရထုကို အဆိပ္သင့္ ေစႏိုင္ပါတယ္။ ဒါ့ အတြက္ တိုက္ရိုက္ စြန္႕ပစ္မႈ လံုး၀ မလုပ္ဘဲ Septic tank ေတြ ထဲကို သြယ္ယူ ထိန္းသိမ္းပါတယ္။ ျပီးေတာ့ စနစ္တက် သိမ္းပါတယ္။ Septic tank ေတြက နည္း စနစ္ တက် လုပ္ ထားတဲ့ အတြက္ ေဘးထြက္ ပစၥည္း ေတြက ထြက္လာတဲ့ ဓာတ္ေငြ႕ေတြက biogas အျဖစ္ ျပန္အသံုး ျပဳဖို႕ ေရာင္းခ်လို႕ ရသလုိ ေဘးထြက္ပစၥည္း ေတြ ကိုယ္တိုင္ ကိုေတာ့ ပါ၀င္ ဓာတ္ဆား ပမာဏကို ပညာရွင္ေတြက ထိန္းညိႈ စစ္ေဆး အျပီးမွာ ဇီ၀ ေျမၾသဇာရည္၊ ဇီ၀ ေျမၾသဇာခဲ ေတြ အျဖစ္နဲ႕ စိုက္ပ်ိဳးေရး လုပ္ငန္းေတြမွာ ျပန္သံုးဖို႕ ေရာင္းခ် ႏိုင္ပါသတဲ့။ Septic tank ေတြကိုလဲ မိသားစု သံုး၊ အမ်ားသံုး မွာလဲ ဘယ္ေလာက္ လီတာဆံ့ ဆိုျပီး လူတေယာက္ တရက္ စြန္႕ပစ္ႏံႈးနဲ႕ တလအတြင္း လူ ဘယ္ႏွေယာက္စာ ဆိုတာ အထိ တြက္ခ်က္ ထုတ္လုပ္ ထားတဲ့ Septic tank ေတြကို ထုတ္လုပ္ ေရာင္းခ်လို႕ မ်ိဳးစံု ဘက္စံု စီးပြားျဖစ္ ေနၾကပါတယ္။ ဒီေတာ့ စား၀တ္ေနေရးန႕ဲ အျပိဳင္ အေရးၾကီးျပီး ဘယ္လိုမွ ေရွာင္လႊဲ လို႕ မရတဲ့ စြန္႕ေရး ကိစၥ ၾကီးကို ၀န္ထုပ္၀န္ပိုးလို ေျဖရွင္း မေနဘဲ အျမင္ေတြကို ေျပာင္းလဲရင္း စီးပြားေရး လုပ္ငန္း ၾကီး တခုအျဖစ္ လည္ပတ္ ေဆာင္ရြက္လို႕ ရေနတယ္ ဆုိတာ လက္ေတြ႕ ျမင္ေနရ ပါတယ္ရွင္။ <br /><br />ကၽြန္မတို႕ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ခရီးသြားလုပ္ငန္း ဖြံ႕ျဖိဳး ေစခ်င္တယ္ ဆိုရင္ေတာ့ တျခား facilities and infrastructure ေတြကို ႏိုင္ငံတကာ အဆင့္မီဖို႕ အသာထားလုိ႕ လူတိုင္း လြယ္မထားႏိုင္တဲ့ အႏၲရာယ္ကို ေရာက္ေလရာ သြားေလရာမွာ အဆင္ေျပေျပ ေျဖရွင္းႏိုင္ဖို႕ ဒါေလးတခုေတာ့ ပညာေပးဖို႕ ေလ့က်င့္ဖို႕ အသည္း အသန္ လုိအပ္ေနတယ္ ဆုိတာကို ေတာင္းဆို တင္ျပ လိုက္ရပါတယ္ရွင္။ <br /></div><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2555595124861641477-7186893389358733391?l=khunmyahlaing.blogspot.com' alt='' /></div>ခြန္ျမလိႈင္http://www.blogger.com/profile/10137492985967351884noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2555595124861641477.post-17067064716168526412011-04-02T06:06:00.000-07:002011-04-02T07:17:06.946-07:00<div align="justify"> အခ်စ္နဲ႕ ပတ္သက္လာရင္ Tag မွကို ေရးျဖစ္ေနေတာ့တာ… အရင္တုန္းကလဲ ဘ၀လက္ တြဲေဖာ္ နဲ႕ အခ်စ္ ဆို သည္မွာ ကို တဂ္လာလို႕ ေရးျဖစ္ခဲ့တာ… ခုလဲ အမသက္ေ၀က အခ်စ္အေၾကာင္း ေျပာရေအာင္ တဲ့။ ခက္တာ က အရင္အေခါက္ေတြ တုန္းက ေရးလုိက္တာ လက္လြန္သြားတယ္။ ထပ္ေရး ရေအာင္ကလဲ အေၾကာင္း အရာ ေတြ ထပ္ကုနမွာကို မေရးခ်င္… ဒီလိုနဲ႕ တိတ္တိတ္ကေလး ေနရင္း သူမ်ားေရးတာေတြ ေခ်ာင္းရင္း နဲ႕ ရွိစုမဲ့စု အိုင္ဒီယာနဲ႕ မွတ္ဥာဏ္ ကို ၾကံၾကိတ္စက္ထဲ ထည့္ျပီး ညွစ္ထုတ္ေနတုန္း ဆံုးမစာေလး တေၾကာင္းက နားစည္ ကို ျပန္ရိုက္ခတ္ ၾကားေယာင္ လာခဲ့ပါတယ္။ <br /><br />တန္းတူ ေတြ႕ရင္ ေမတၲာ၀င္… မ၀င္ႏိုင္က ျပိဳင္တတ္တယ္… ျပိဳင္မယ့္ အစား ေမတၲာပြား … စိတ္ထား ျပဳျပင္ ေျပာင္းပါ့မယ္…<br />++++++++++++++++++++++++++<br /><span id="fullpost"><br />အကားေရ… ေက်ာင္းဆရာ ဆီက စာ ကၽြန္ေတာ္ ေမးလ္ပို႕ထားတယ္ေနာ္… ေနာက္လ သြားတဲ့အခါ ထည့္ေပး ရေအာင္ အမ စာေရး ပို႕ထားပါဦး<br />အိုေက ခ်ိဳေတးဖိုက္… ေက်းဇူးေနာ္ အမေရးထားမယ္<br />ဘိုင္ အကား… ကၽြန္ေတာ္ လစ္ဦးမယ္<br />ဘိုင္.. တိတ္ကဲေနာ္<br /><br />ကုလားေလးလို႕ ေနာက္ရင္းေျပာင္ရင္းနဲ႕ ေမာင္ႏွမ အရင္းလို ခင္ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ ညီငယ္ေလး… သူက နရသိန္စံ သူ႕ အက ိုနဲ႕ ကိုယ့္ကို အဆက္အသြယ္ လုပ္ေပးတဲ့ ေက်းဇူးရွင္ေလး… သူ႕ေၾကာင့္ ကိုယ္တို႕ အရင္း ႏွီးဆံုး သူငယ္ခ်င္းေတြ ဒီ၃ႏွစ္ေက်ာ္ ေလးႏွစ္အတြင္းမွာ အဆက္အသြယ္ မျပတ္ခဲ့ၾက။ ေမးလ္ကို ဖြင့္ဖတ္လိုက္ ေတာ့ ၂လၾကာ အဆက္အသြယ္ ျပတ္မႈ အတြက္ စိတ္ဆိုးေနရင္ စိတ္ဆိုးေျပပါ ဆိုတဲ့ သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ စာေလး ကို ဖတ္ရသည္။ ကိုယ္စိတ္ညစ္ရတဲ့ အခါတိုင္း သူက အျမဲ ျဖန္ေျဖ ေျဖာင္းဖ်ျပီး အက်ိဳးသင့္ အေၾကာင္းသင့္ ေျပရာ ေျပေၾကာင္း ေျပာတတ္တဲ့ တိုင္ပင္ေဖာ္ တိုင္ပင္ဖက္။ ပူအမွ် လို႕ ေျပာရင္း ဆိုရင္း ခင္မင္မႈ သက္တမ္း ေတြ တိုးလာရတာကို စာအဆက္အသြယ္ ျပတ္ရံုေလးနဲ႕ စိတ္ဆိုး စရာလား သူငယ္ခ်င္းရယ္။ <br />+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++<br /><br />ထစ္ခနဲရွိ ငါက နင့္ကို စိတ္ဆိုးေနတယ္ခ်ည့္ ထင္ေနေတာ့တာပဲ။ ငါ နင့္ကို ဘယ္ႏွခါ စိတ္ဆိုးဖူးလဲဟဲ့။ ငါ နင့္ဆီ စာမေရးျဖစ္ တာ နင့္ကို စိတ္ဆိုးေနတာ မဟုတ္ဘူး။ ငါ့ဟာငါ ပဲြဆက္ေတြ မ်ားေနတာ။ နင့္ဆီစာ မေရးျဖစ္ေပမယ့္ နင့္ကို သတိရေၾကာင္း နင္ကေတာ့ ပူအမွ် ဆိုရင္ သတိကရျပီလို႕ ေနာက္ေတာ့မယ္ ထင္ ေၾကာင္း ေဖ့စ္ဘြတ္ခ္ေပၚ ေရးတင္ထားလို႕ေတာင္ ငယ္ေလး တို႕က ၀င္ ေကာမန္႕ ေပးခဲ့ၾကေသးတယ္။ နင့္ကို ေနာက္ ေနက် စကား လိုေပါ့။ အရႈပ္ေတြ လုပ္ထားေတာ့ အလုပ္ေတြ ရႈပ္ေန တာေဟ့။ နာဂစ္ ဒဏ္သင့္ ကေလး ေတြ အတြက္ ေက်ာင္းေထာင္ေပးတာ အလွဴရွင္ ေယာင္ေဆာင္ လွဴခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ျပီး သတင္းေမးျပီး ငါတို႕ ကပဲ လိမ္စားေနသလို မျဖစ္ညစ္က်ယ္ ဟန္ျပလုပ္စား ေနသလို အပုပ္ခ် ေစာ္ကားျပီး ဘေလာ့ေပၚ တင္ အရွက္ ခြဲ ခံရလို႕ေဟ့။ လုပ္တဲ့ မမက ငါတုိ႕ေက်ာင္းက စီနီယာပဲ။ ေကာ္မတီ၀င္ ဘုန္းဘုန္းေတြကိုပါ ႏွျပားမတန္ ေရး တင္ ထားလုိ႕ င့ါမွာ ျပန္ရွင္းယူရတယ္။ ဒါက တပူ။ ေနာက္တပူကလဲ ေက်ာင္းက ဟာေတြနဲ႕ပဲ ပတ္သက္တယ္။ <br /><br />ငါတို႕ လိႈင္သာယာမွာ မတက္ခင္ ေမွာ္ဘီမွာ တက္တုန္းက ေက်ာင္းေၾကာ္ျငာ သင္ပုန္းမွာ ကဗ်ာေတြ အေပ်ာ္ ေရးကပ္ၾကတယ္ ေလ။ အဲ့မွာ ကေျဗာင္ေတြ (ေနာက္ေျပာင္ ထားတဲ့ ကဗ်ာ ေတြ) တိတ္တိတ္ သြားကပ္ ထား ၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္း ေက်ာင္းသား တေယာက္က ေနာက္ေတာ့ ငါ့အေၾကာင္း ေကာလဟလ သတင္းေတြေၾကာင့္ အထင္လြဲျပီး ဆက္ မခင္ျဖစ္ေတာ့ဘဲ ေက်ာင္းက မမ တေယာက္နဲ႕ ညားသြားျပီးမွ အခုမွ သူ႕လူကလဲ ငါ့ အေၾကာင္းေတြ ျပန္သိ သူကလဲ သူ႕လူ အေျခအေနမွန္ေတြ ျပန္သိ ေတာ့ မမက လူတကာ လည္ငိုျပျပီး ငါ့ကို အရွက္ေတြ ခြဲပါေလေရာ။ ငါေလ အဲဒီ အခ်ိန္ နင့္ကို တအား သတိရတာပဲ။ ဘာ လို႕လဲ သိလား။ ငါ အထိန္း သိမ္းဆံုး ကိစၥနဲ႕ ပတ္သက္ရင္ ဆတ္ဆတ္ထိ မခံ တတ္တဲ့ငါ အဲဒီအခ်ိန္မွာ လုပ္မိေတာ့မလို ျဖစ္ သြား တဲ့ ကိစၥ ၁ခု ရွိတယ္။ ငါ ကိုယ္တိုင္ က အဲဒီ သူငယ္ခ်င္းကို မိန္းမနဲ႕ ျပန္ေပါင္းဖို႕ ကေလး မ်က္ႏွာ ေထာက္ဖို႕ ေျဖာင္း ဖ်ထားတဲ့ ခ်တ္ေလာ့ ေတြ ငါ့ဆီမွာ ရွိတယ္ေလ။ အဲဒါေတြ ငါျပန္တင္ လိုက္ရလုိ႕ ကေတာ့ ဆိုျပီး စိတ္ရိုင္း ၀င္လာတယ္။ ေဒါမကန္ ခံႏိုင္ရိုးလား သူလဲ သူ႕မိသားစုနဲ႕ သူ၊ ကိုယ္လဲ ကိုယ့္မိသားစုနဲ႕ကိုယ္ ျပီးေတာ့ ေနၾကတာ တႏိုင္ငံစီ။ နင့္ စကား ၂ခြန္း ေၾကာင့္ ငါ လက္တံု႕ မျပန္ျဖစ္လိုက္ဘူး။ <br />ငါတို႕ ေနာက္ဆံုးႏွစ္က က်ဴရွင္တ၀ုိင္းမွာ တျခားေမဂ်ာ ၂ခုက နာမည္ၾကီး မမ ၂ေယာက္ရဲ႕ ဘဲေတြနဲ႕ ငါတို႕ က်ဴရွင္ တ၀ိုင္း တည္း က်တုန္းက အဲဒီေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ ကားနဲ႕ ဆရာမကို တလွည့္စီ ၾကိဳပို႕ လုပ္ၾကတယ္။ ဆရာမ အိမ္ကို သြားတဲ့လမ္းနဲ႕ ငါ့အိမ္နဲ႕ လမ္းၾကံဳလို႕ ဆရာမက ကားၾကံဳ လုိက္ဖို႕ ေခၚတယ္ ေက်ာင္းသား (ငါတို႕ အတန္းသား သူငယ္ခ်င္းေတြ ပါပဲ) ေတ ြကလဲ ကားၾကီးေခ်ာင္ေနတာ လိုက္ခဲ့ ဆိုလို႕ ဆရာမနဲ႕ တူတူ ကားၾကံဳ စီးျဖစ္ တာကို မေခ်ာေတြက မ်က္ႏွာ ရွစ္ေခါက္ခ်ိဳးနဲ႕ သူတို႕ ဘာသာ မဟုတ္ဘဲ က်ဴရွင္ လုိက္တက္ ငါ့ကို ေစာင္း ေျမာင္း ေျပာ လို႕ ငါ စိတ္ဆိုးတုန္းက နင္ ငါ့ကို ေျဖာင္းဖ်တဲ့ စကားေလ။ <br />“လူေတြဟာ ကိုယ့္ ခံစားခ်က္ ဒုကၡကိုမွ တေလာက လံုးမွာ အၾကီးဆံုး အဆိုးဆံုး ထင္တတ္ၾကတယ္” ဆုိတဲ့ စကားရယ္၊ <br />“နင္က အဲ့လူေတြကို အထင္ မၾကီးေပမယ့္ သူတို႕ ဘဲေတြကိုေတာ့ တေလာကလံုးမွာ အေခ်ာဆံုး အေကာင္း ဆံုး အေတာ္ဆံုး လို႕ သူတို႕ကေတာ့ ထင္မွာ ေပါ့ဟဲ့” ဆိုျပီး နင္ ရီေမာရင္း ေျပာတဲ့ စကားရယ္ကို ငါ သတိရ သြားလုိ႕ ကိုယ္ခ်င္း မစာေပမယ့္ သူခ်င္းစာျပီး ငါ လက္တုန္႕ ႏႈတ္တုန္႕ မျပန္လိုက္ပါဘူး။ ငါ့ရဲ႕ ဘ၀မွတ္စု ထဲ မွာေတာ့ ကိုယ္ေတြ႕ေပၚ အေျခခံတဲ့ ေကာက္ခ်က္ တခု ခ်လိုက္မိတယ္။ <br /><span style="font-weight:bold;"><br />တခ်ိဳ႕ လူေတြဟာ သူတို႕ရဲ႕ လူသိမခံ ႏိုင္တဲ့ လွ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္ေတြကို တေယာက္ေယာက္က သိသြားျပီဆိုရင္ ဒါမွမဟုတ္ သိသြားျပီ လုိ႕ ထင္ရင္ လက္ဦး မႈ ယူျပီး သူတို႕အျဖစ္ကို သူမ်ားအျဖစ္လုပ္၊ သူတို႕ ကိုယ္ သူတို႕ ကာကြယ္ဖို႕ သူမ်ားအျမင္မွာ သူတုိ႕ကို အ ထင္ၾကီးဖို႕ သနားဖို႕ လက္ဦးမႈ ယူျပီး လုပ္ဇာတ္ ခင္း တတ္ၾကတယ္</span> လို႕ေလ။ ငါ လက္တံု႕ျပန္ မေျဖရွင္း တာ ငါ့ဘက္က မလံုလို႕ လို႕ တခ်ိဳ႕က ေျပာလိမ့္ ဦးမယ္။ ငါ လက္တံု႕ျပန္လို႕ ငါ့ဘက္က ေဒါသ ေျပႏိုင္ေပမယ့္ သူတို႕ခ်င္း ဆက္ ျဖစ္မယ့္ေနာက္ဆက္တြဲ ၾကားမွာ လူမမယ္ ကေလး ေတြပါ ၾကားညပ္ျပီး စိတ္ဒဏ္ေတြ သင့္ ကုန္မွာ၊ လူေရွ႕တမိ်ဳး ကြယ္ရာ တမ်ိဳး မာယာ ေတာထဲက ရုန္း ထြက္ဖို႕ ၾကိဳးစားတိုင္း မိန္းမေပြခ်င္လို႕ လို႕ ေခါင္းစဥ္တပ္ သမိုင္းဖ်က္ ခံေနရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းကို ငဲ့တာေရာ ျပီးေတာ့ ဆဒၵန္ဆင္မင္းက စူဠသုဘဒၵါကို မုန္း သံေယာ ဇဥ္ ျဖတ္ဖို႕ အေလ်ာ့ေပး လုိက္တာေတြကို ေတြးမိျပီး ငါ စိတ္ေလွ်ာ့ လိုက္တာပါ။ <br /><br />လူေတြဟာေလ... အခ်စ္နဲ႕ ပတ္သက္ရင္ အခ်စ္နဲ႕စစ္မွာ မတရားတာ မရွိဘူးဆိုျပီး တဖက္သားရဲ႕ အေန အထား ခံစားခ်က ္နဲ႕ သိကၡာကို နည္းနည္းမွ မငဲ့ၾကဘူး။ ကိုယ့္ခံစားခ်က္ တခုကိုပဲ ေရွ႕တန္းတင္လို႕ လက္ဦးမႈ ယူခ်င္ၾကတယ္။ တဖက္သားလဲ အသက္နဲ႕ အရွက္နဲ႕ စဥ္းစားဥာဏ္နဲ႕ လူပါလား ဆုိတာကို မစဥ္းစားမိ ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ဘာလို႕ အဲေလာက္ ပူေလာင္ၾကတာ လဲ မသိဘူးေနာ္။ ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္ ဆန္းစစ္မႈ အားနည္းၾက တာလား ဘာလဲ ေတာ့ မသိဘူး။ ေမတၱာရဲ႕ အဓိပၸာယ္ဟာ အက်ိဳး ကို လုိလားျခင္း လို႕ နင့္စာထဲမွာ ပါတဲ့ အတုိင္း ငါလဲ အဲလိုပဲ ခံယူမိတာပါပဲ။ တခ်ိဳ႕လူေတြကေတာ့ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ အစား ခ်စ္ျခင္း ရမက္ေတြ ခ်စ္ျခင္းအတၱေတြ ခ်ည့္ပဲ ၾကီးမား ေနၾကသလား လို႕ေတာ့ ငါကေတာ့ ေတြးမိတယ္ဟာ... ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ ဆိုရင္ ျငိမ္းခ်မ္း ေအးျမ ေနရမွာမို႕လား။ ခုေတာ့ သူတို႕မွာ ပူေလာင္ လုိက္ၾကတာဟယ္... <br /><br />နင္ကေတာ့ နင့္သူငယ္ခ်င္းငါ ေတာ္ေတာ္ စိတ္ေတြ ေျပာင္းကုန္ပါလား အရင္လို စိတ္မၾကီးေတာ့ပါလားလို႕ ထင္မယ္။ ေလာကဓံ ေတြက ထုလြန္း ေထာင္းလြန္းလို႕ စိတ္ေပ်ာ့ သြားတာေတာ့ မဟုတ္ဘူးဟ။ နာဂစ္ ထူ ေထာင္ေရး ေကာ္မတီ၀င္ ဘုန္းဘုန္း ဦးေဇာတိက က မိန္႕တယ္။ လူေတြဟာ သူတို႕ ပါရမီ ရင့္သေလာက္ ရွိသေလာက္ပဲ လူသားဆန္ႏိုင္တယ္တဲ့၊ အသိဥာဏ္ ပါရမီ အတန္အသင့္ ပါတဲ့ လူေတြေတာင္ သူတို႕မွာ အကုသိုလ္ အက်ိဳးေပးမယ့္ ကံကဖိစီးလာျပီ ဆုိရင္ အမွန္ကို မျမင္ႏိုင္ဘဲ အမွား ေတြကို တဇြတ္ထိုး လုပ္တတ္ တယ္ ခြင့္လႊတ္ သည္းခံ နားလည္ ေပးလုိက္ပါတဲ့။ ဘုန္းဘုန္းမိန္႕တာကို ငါ ေကာင္း ေကာင္း သေဘာေပါက္ လိုက္ တယ္။ သူ႕မွာမွ ဒီေလာက္ပဲ ဆင္ျခင္တံု တရား ပါတာကို မဆင္ျခင္ရ ေကာင္းလားလို႕ ကိုယ္က ခြင့္မ လႊတ္ နား မလည္ ႏိုင္ရင္ ကိုယ္ပဲ ခံစားရမွာ ဆိုေတာ့ ၂ခါ နာတယ္ေလ။ ခြင့္လႊတ္ နားလည္ သည္းခံ တာဟာ သူမ်ား ေကာင္း ဖို႕ မဟုတ္ဘဲ ကိုယ္ေကာင္းဖို႕ ဆိုတာ ကိုလဲ သေဘာေပါက္ လိုက္တယ္။ စံျပ ဆုိတာ ေတြကို စာေတြ႕ အရ ျမင္ပါ ဖတ္ပါ မ်ားလို႕ ၾကိဳက္တတ္ ေနခဲ့ေပမယ့္ ခုေတာ့ လူတိုင္းကို ကိုယ့္ရဲ႕ ေပတံနဲ႕ လိုက္တိုင္းလို႕ မျဖစ္ ဘူး ဆိုတာကို ေကာင္း ေကာင္းၾကီး နားလည္ သြားတာလဲ ျဖစ္မယ္။ သူတုိ႕မွာေတာ့ သူတို႕ ခံယူ က်င့္သံုး ခဲ့တဲ့ စေကးနဲ႕ ေပတံက ကိုယ္နဲ႕ ဘယ္တူ ႏိုင္မလဲေလ။ ဒီေလာက္ဆို ငါ့အပူေတြနဲ႕ ငါ ရႈပ္ေနတာ နင့္ကို စိတ္ဆိုး ေနတာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ သိသာေရာေပါ့။ ဆင္ေျခ ေပးေနတာ မဟုတ္ဘူးေနာ္။ <br /><br />+++++++++++++++++++++++++++++<br />သူငယ္ခ်င္းဆီ ေရးလက္စ စာကို ခဏရပ္ျပီး သူနဲ႕ ကိုယ္ တကၠသိုလ္ တူတူ တက္ခ်ိန္က အေၾကာင္းေတြ အေတြးထဲ ျပန္၀င္ လာခဲ့သည္။ ေက်ာင္းေျပးလြန္းလို႕ ကိုယ့္အတန္း ကိုယ္ ဘယ္နား တက္ရမွန္းေတာင္ မသိ ခဲ့တဲ့ ကိုယ္က သူငယ္ခ်င္း လူရင္း ေတြ စာျပေပးမႈ ေက်းဇူးေၾကာင့္ စာေမးပြဲေတာ့ တႏွစ္တတန္း မွန္မွန္ေအာင္ ခဲ့သည္။ စတုတၳႏွစ္ စာေမးပြဲအျပီး ေဆာက္လုပ္ေရး လုပ္ငန္းခြင္ေတြထဲ လက္ေတြ႕ကြင္းဆင္းေတာ့ ကိုယ္နဲ႕ တဖြဲ႕တည္း တာ၀န္က်မယ့္ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားေတြ ဘယ္သူေတြ လဲ ဆုိတာကို လုပ္ငန္းခြင္ထဲေရာက္မွ AE ကိုေမးေတာ့ ကံထူးရွင္ ကၽြန္မ တေယာက္တည္း မိန္းမ… က်န္သူ အားလံုးက ေယာက္်ား ေလးေတြခ်ည့္ @#$% ကိုယ့္ကံကို နဖူးပုတ္ရင္း သူတို႕ကို ေမးလုိက္သည္<br /><br />နင္တို႕က PTU ကလားေဟ<br />ဟမ္ ေက်ာင္းေျပး… ေလးတန္း စာေမးပြဲ ေျဖေတာ့ နင့္ေနာက္ခံုမွ ထိုင္တာ ငါဟဲ့<br />ေဟ… ေသေရာ… အဲဒါ နင္လား အဟီး ငါက နင့္ကို တခါမွ မျမင္ဖူးလုိ႕ဟ<br />ေအး ငါကေတာ့ မီးျပတိုက္လို ျဖစ္ေနတဲ့ နင့္အရပ္ၾကီးကို ျမင္လဲ ျမင္တယ္ မွတ္လဲ မွတ္မိတယ္<br />ေသလိုက္ ဟီးဟီး<br /><br />ဒီလိုနဲ႕ အဖြဲ႕က် ခင္မင္တဲ့ သူငယ္ခ်င္း… ေက်ာင္းေတြ ျပန္ဖြင့္ေတာ့ ေကာ္ရစ္ဒါ ေထာင့္ခ်ိဳးမွာ ျပန္အေတြ႕ စပ္ျဖဲျဖဲ မ်က္ႏွာေပးနဲ႕<br />ဟဲ့ နင့္ AE ၾကီးနဲ႕ ေတြ႕ေသးလား<br />ေတြ႕ပါ့ <br />နင္နဲ႕ ဘယ္မွာ ေတြ႕တာတံုး<br />အိမ္လုိက္လာတာေလ.. ငါတို႕ လိပ္စာေတြ အခ်က္အလက္ေတြက ေက်ာင္းသားေရးရာက သက္ဆိုင္ရာ လုပ္ငန္းခြင္ေတြကို ေပးထားတာကိုးး သူ ဆိုဒ္ေတြ လိုက္စစ္ရင္း လမ္းၾကံဳလို႕တဲ့<br />ဟီးဟီး ငါထင္သားပဲ သူက သေဘာေကာင္းပါတယ္ဟ<br />ေကာင္းေန.. ငါ ေနာက္အပတ္ထဲ မဂၤလာေဆာင္ေတာ့မွာကို သူ႕ကို ေျပာထည့္လိုက္ျပီ<br />ေဟ… ဘာလို႕တုန္း<br />သူက ေရွ႕မတိုးေနာက္မဆုတ္နဲ႕ အေၾကာင္းရွာျပီး ကဒီးကဒီး လာေနတာ ႏွင္ထုတ္လို႕လဲ မေကာင္း ျငင္းလႊတ္ရေအာင္ကလဲ ဘာမွ မေျပာနဲ႕ အိမ္က ေမးလွျပီ ငါေခါင္းရႈပ္လာျပီ<br />သူက နင့္မဂၤလာေဆာင္ လာမယ္ လို႕ မေျပာဘူးလား အဲလိုဆို နင္ညာတာ ေပၚမွာေပါ့<br />ေျပာတယ္ ငါ့ေယာက္်ား သ၀န္တိုမွာ စိုးလို႕ မလာနဲ႕လို႕ေျပာလုိက္တယ္<br />သူက ယံုမွာ မဟုတ္ဘူးဟ<br />မယံုလဲ ေရွ႕ဆက္ မတိုးသင့္ဘူး ဆုိတာေတာ့ သိသြားမွာေပါ့<br />နင္ကလဲ သူ႕ခမ်ာ သနားပါတယ္<br />သနားရင္ နင္ၾကိဳက္လိုက္<br />ေယာက္်ားခ်င္းမို႕ေပါ့ဟာ ျပီးေတာ့ သူကမွ ငါ့ကို မၾကိဳက္ဘဲ ဟီဟီ<br />ဟားဟားဟား <br />ဒါ့ထက္ ဆိုဒ္ထဲကို ေနာက္ပိုင္း နင္ေခၚလာတဲ့ နင့္သူငယ္ခ်င္း ေကာင္မေလး ၂ေယာက္ေရာ <br />ဟူးးး သိပါဘူးဟာ… အဲ့ AE ငါတို႕ တရားစခန္း၀င္တဲ့ ရိပ္သာ လုိက္လာျပီးတည္းက ငါ့ကို ဘာအထင္လြဲတယ္ သိဘူး ေရွာင္ဖယ္ဖယ္နဲ႕<br />ဟင္.. သူက ရိပ္သာထိ လိုက္လာတာလား… <br />အင္း ဟိုတေယာက္က ငါတို႕ တူတူ ရိပ္သာ၀င္မယ့္အေၾကာင္းေျပာလိုက္တယ္ေလ။ အဲဒါ ဟိုက လုိက္လာျပီး ငါတို႕ စားဖို႕ ေသာက္ဖို႕ လာေပးရင္းနဲ႕ အင္းး<br />ဟ… ကံေကာင္းလွခ်ည္လား<br />ေကာင္းေန… အဲဒီေန႕က ငါ့ေမြးေန႕ ဆိုတာ သူက ကိုယ္ေရးအခ်က္အလက္ထဲ ေတြ႕လို႕ ဆိုျပီး ငါ့နာမည္နဲ႕ သူ လွဴခဲ့တဲ့ ျဖတ္ပိုင္းကို ေမြးေန႕ လက္ေဆာင္ေပးလို႕ … ငါေရသြားခ်ိဳးတုန္း အဲ့လက္ေဆာင္ေတြ အားလံုးကို ဟို၂ေယာက္က အမိႈက္ပံုးထဲ ပစ္လိုက္တယ္<br />ဟင္<br />ေဘးနားမွာ တခ်ိန္လံုး ျငိမ္ေနတဲ့ ရခိုင္မေလး ေခ်ာစု ဆီက အသံထြက္လာပါေတာ့သည္<br />ေခ်ာစု။ ။ နင္တို႕ ၂ေယာက္က ဆုိဒ္ထဲ တူတူ က်တာလား<br />ေအးေလ<br />ေခ်ာစု။ ။ ေၾသာ္ သေဘာေပါက္ျပီ<br />ဘာေတြ ေပါက္တာလဲ<br />ေခ်ာစု။ ။ ငါ့ကို ဟို၂ေယာက္က လာေျပာတယ္။ ခုမွ ငါက နယ္က ေျပာင္းလာတာမို႕ မသိေသးဘူး ထင္တယ္ နင္က သူမ်ား ရည္းစားကို လုိက္လုတတ္တဲ့ အက်င့္ရွိလို႕သူတုိ႕က ဆက္မေပါင္းေတာ့တာတဲ့။ နင္နဲ႕မေပါင္းနဲ႕တဲ့<br />ေဟာဗ်ာ… ေဟာေတာ့<br />ေခ်ာစု။ ။ ျပီးေတာ့ နင္က ေတာ္ေတာ္ေတာ့ စြမ္းတယ္တဲ့ ဘယ္လိုေတြ အီထားလဲေတာ့ မသိဘူး ဒီ ေလာက္ တေန႕ တေယာက္ တြဲေနတာေတာင္ မွ ေယာက္်ားေတြက နင္မွ နင္တဲ့။ ငါတို႕လို က်ဴရွင္တူ ေက်ာင္း တူ တက္ဖူးတဲ့ လူရဲ႕ စကားေတာင္ မတိုးဘူးတဲ့ ဟိုအတန္းၾကီး အကိုၾကီးေတြဆို သည္းသည္းလႈပ္တဲ့ အခန္း ေရွ႕မွာ မနက္ကေတာင္ လာရပ္ေနေသး တယ္ေလ အဲ့တေယာက္ကို ေျပာတာ<br />အမ္ .. သူက အိမ္ေရွ႕ မနက္ဆို ကားပါကင္ လာထိုး ရပ္ေစာင့္ သြားေလရာ ကားဘီးတလိမ့္ခ်င္းလိမ့္ျပီး လုိက္ ျပီးေတာ့ တို႕ သူငယ္တန္းတုန္းက အတန္းပိုင္ ဆရာမရဲ႕ သမီး စက္မႈ ေမဂ်ာက စတုတၳႏွစ္မွာ သခ်ၤာသင္တဲ့ ဆရာမရဲ႕ က်ဴရွင္က တို႕အိမ္နဲ႕ ေက်ာခ်င္းကပ္ေလ အဲဒီမွာ လာက်ဴရွင္ တက္ ျပီး တို႕အေၾကာင္းစံုစမ္းသြားတဲ့ လူၾကီးေလ။<br />ေခ်ာစု။ ။ အယ္.. ဒီလိုဆိုေတာ့ နင့္အေၾကာင္း ဟိုတေယာက္က အကုန္သိေနမွေတာ့ သူတို႕ အဲလို လည္ေျပာ တာ ဘယ္ယံုေတာ့မလဲ သူတို႕ကလဲ ဒုကၡ ပါပဲေနာ္….<br />ျဖစ္ရေလဟယ္ နင့္အျဖစ္ကလဲ... နင္က သူမ်ားရည္းစား လုတတ္တဲ့ အက်င့္ရွိတယ္ ေျပာရေအာင္ ဘယ္သူ႕ ရည္းစားက နင့္ ကို ပိုးေနလို႕ နင္ကေရာ ဘယ္သူ႕ရည္းစားနဲ႕ တြဲေနလို႕လဲ... နင့္ကို သူတို႕က ေတာ္ေတာ္ အထင္ၾကီးၾကတာေနာ္ အဟိ<br />အာာာ နင္က တမ်ိဳး... ထားလိုက္ပါဟာ။ ဒါထက္ ေခ်ာစုရ႕ဲ ရွင္က သူတို႕ အဲေလာက္ တားတဲ့ၾကားက ဘာလို႕ ငါနဲ႕ ဆက္ေပါင္းတာလဲ<br />ေခ်ာစု။ ။ တကယ္ ဟုတ္မဟုတ္ သိခ်င္လို႕ ခြိ<br />((( ဟားဟားဟား )))<br />+++++++++++++++++++++++++++++++<br /><br />ေဟးးး နင္ရွိေနလား<br />ဟယ္ေအာင္မိုးးး နင္က ခုမွ အြန္လိုင္း မတက္စဖူး တက္လို႕ ေပ်ာက္လွခ်ည္လား<br />ေပ်ာက္ဆို သားေလးေမြးလို႕ဟ ဟီဟီ<br />ဟားဟား သားရွင္ၾကီး ကိုးးး ကြန္ဂရက္က်ဴေလးရွင္းဟာ ဒါထက္ သက္စုေရာ ေနေကာင္းလား <br />ေအး ေကာင္းတယ္ဟ ၀ျဖီးလို႕.. နင္ေရာ<br />ငါလဲ ေကာင္းပါတယ္ဟ တမိသားစုလံုး ေအးေဆးပဲ ေဒါင္ေဒါင္ျမည္ေရာ ေဒါင္းေဒါင္းေျပးေရာ<br />ဟားဟား ဒါထက္ ေနမ်ိဳးေရာ<br />ေအးဟာ သူလဲ ဟိုတေလာက ေသြးတိုးလို႕တဲ့ <br />ေအးဟာ ငါလဲ စာေရးျပီး ပို႕ထားပါဦးမယ္ ငါလဲ သတိရပါတယ္ဟာ ကေလးငိုေနျပန္ျပီဟ ငါေျပးလုိက္ဦးမယ္ ေနာ္<br />ေအးေအး<br />ေအာင္မိုးျပန္ထြက္သြားေတာ့ ေရးလက္စ စာဆီကို စိတ္က ျပန္ေရာက္ရင္း တဆက္တည္း ေက်ာင္းတုန္းက သူငယ္ခ်င္း ၃ေယာက္ အေၾကာင္း ျပန္ေတြးမိလို႕ ျပံဳးရျပန္သည္<br />ေအာင္မိုး… ေနမ်ိဳး နဲ႕ ကၽြန္မ<br />+++++++++++++++++++++++++++++++++++++<br />ဟ့ဲ နင္က ေက်ာင္းေရာ ျပီးေအာင္ ဆက္တက္ဦးမွာလား ေက်ာင္းေျပးလွခ်ည္လား<br />ေက်ာင္းကဲင္တင္းမွာ ေခါင္းမေဖာ္တမ္း တေယာက္တည္း စားေသာက္ေနတံုး အသံၾကားေတာ့ ေခါင္းေမာ့ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ မ်က္ေမွာင္ၾကဳတ္ရင္း ေက်ာင္းေျပးကို ဖမ္းမိတဲ့ ဆရာရဲ႕ မ်က္ႏွာေပးနဲ႕ သူငယ္ခ်င္း ေနမ်ိဳး … ေျပာေျပာဆိုဆို လြတ္ေနတဲ့ ကုလားထိုင္ ဆြဲယူ ထိုင္ရင္း သူလဲ မွာစားတာကို ျပီးေအာင္ ေစာင့္ျပီးမွ<br /><br />ငါ့အေဖ ေဆးရံုတက္ရတာနဲ႕ တိုဖယ္ ေျဖရတာနဲ႕ ငါ့အေမ ေျဖခိုင္းလို႕ ဂ်ပန္စာ သံရံုးက စစ္တဲ့ စာေမးပြဲ ေျဖရ တာနဲ႕ လက္ ကို မလည္ပါဘူးဟာ။ မသြားျဖစ္ေသးခင္ေတာ့ အခ်ိ္န္မီရင္လဲ ေက်ာင္းက စာေမးပြဲ ေျဖဦးမွာေပါ့<br />ၾကည့္လဲလုပ္ ေဂါက္ေနဦးမယ္<br />ခုေတာင္ နည္းနည္းေဂါက္ေနျပီ ထင္တယ္ အဟီး<br />ဒီေန႕ ငါ့ေမြးေန႕ဟ။ ခု နင္စားထားတာ ငါရွင္းလိုက္မယ္<br />ဟာ နင္ကလဲ လုပ္ျပီ။ မရွင္းပါနဲ႕ <br />ငါ့ေမြးေန႕ မို႕ ေကၽြးတာပါဆုိ<br />ေအးေလ အဲဒါေၾကာင့္ေပါ့ ငါက ခု နည္းနည္းပဲ မွာစားရေသးတာ … ဒီေတာ့ ေကၽြးခ်င္ရင္ ေန႕လည္ မ်ားမ်ား စားတဲ့ အခါမွ ရွင္း ဟီးဟီး<br />ေသလိုက္…<br />ငါ နင္႕ကို PTU က သူငယ္ခ်င္းတေယာက္နဲ႕ မိတ္ဆက္ေပးထားဦးမယ္ သူက မိဘ လုပ္ငန္း လာစစ္ရင္းနဲ႕ ရန္ကုန္ေက်ာင္းကို လာ တက္ေတာ့ မသြားတတ္ မလာတတ္ ျဖစ္ေနလို႕ .. နင္တုိ႕ ေယာက္်ားေလးခ်င္း ဆိုေတာ့ အေဖာ္ရတာေပါ့ ပိုေျပာလို႕ ဆုိလို႕ ေကာင္းတာေပါ့ တခုေတာ့ ရွိတယ္ သူက ျမိတ္က ဆိုေတာ့ စကားေတာ့ ေတာ္ေတာ္၀ဲတယ္<br />နင္က သူနဲ႕ ဘယ္လို သိလာရတာတံုး<br />ေၾသာ္ ငါက ေက်ာင္းေျပးေလ ဒီေတာ့ စာေတြ မလြတ္ေအာင္ အတန္းၾကီး အမတေယာက္ရဲ႕ က်ဴရွင္၀ိုင္း မွာ တက္ရင္းနဲ႕ အမက သူ႕ရဲ႕ တျခား၀ိုင္းနဲ႕ ေပါင္းတက္ပါဆိုလုိ႕ အဲ့၀ိုင္းမွာ သူနဲ႕ ခင္လာတာ.. ေဟာ ဟိုမွာ လာေနျပီ သူပဲ… ေဟးးး ေအာင္မိုး ငါတို႕ ဒီမွာ<br />သူငယ္ခ်င္းကို လွမ္းေခၚရင္း မိတ္ဆက္ေပးရင္း စားၾကေသာက္ၾကသည္။ ဒီမွာတင္ ျမန္မာ့သိုင္း တပည့္ၾကီး အဆင့္တန္းက လူပီပီ ေအာင္မိုးက စျမင္သည္။ <br />ဟဲ့ နင္တို႕ ေက်ာင္းက လူေတြက ဘယ္လိုေတြလဲဟ<br />ဘာလို႕တံုး<br />ပတ္၀န္းက်င္ကို အသာေလး မသိမသာ မ်က္လံုးပဲ ေစြျပီး ၾကည့္လိုက္… ငါတို႕ စားပြဲကို ၀ိုင္းၾကည့္ ေနလိုက္ၾက တာ သရုပ္ေတာင္ ပ်က္တယ္<br />(((ေဟ… )))<br />အသာလွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကိုယ့္ဆိုင္ထဲမွာေရာ ကိုယ္ထိုင္ေနတဲ့ဆိုင္နဲ႕ ေဘးခ်င္းကပ္ေရာ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ က ဆိုင္ေတြမွာပါ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသား အျပည့္ … အားလံုးက ကိုယ္တို႕ စားပြဲကို မ်က္လံုး အျပဴးသားနဲ႕ ၀ိုင္းၾကည့္လို႕…<br />ေနမ်ိဳး။ ။ ေဟာဗ်ာ ဘယ္လိုျဖစ္ၾကတာလဲ<br />ကၽြန္မ။ ။ ငါတို႕ စားတာ ေသာက္တာ မ်ားသြားလုိ႕လား<br />ေအာင္မိုး။ ။ ငါသေဘာေပါက္ျပီ အဲဒါ နင့္ေၾကာင့္ဟ<br />ေနမ်ိဳး။ ။ ဟင္ ဘယ္လိုဘယ္လို<br />ေအာင္မိုး။ ။ တေန႕က ငါ့ကို ေက်ာင္းသားေတြ လာေမးၾကတယ္ မင္းက ဘယ္ကလဲ ဘာလို႕ ဆရာမနဲ႕ တြဲတာလဲ ဘာလို႕ ဆရာမနဲ႕ တူတူ ထိုင္တာလဲတဲ့<br />ကၽြန္မ။ ။ ဘယ္က ဆရာမလဲ<br />ေအာင္မိုး။ ။ နင့္ကို ေျပာတာ<br />ကၽြန္မ။ ။ ငါက ဆရာမမွ မဟုတ္တာ<br />ေအာင္မိုး။ ။ နင့္ကို သူတို႕က ဆရာမလို႕ပဲ ေခၚတာဟဲ့ ပါတိတ္ေတြခ်ည့္ ၀တ္ျပီး ေက်ာင္းတက္လို႕တဲ့<br />ကၽြန္မ။ ။ ေၾသာ္ ငါလဲ ဆယ္တန္းဂိုက္ေတြ ကန္ေတာ့တဲ့ အလကားရတဲ့ ပါတိတ္ပဲ ခ်ဳပ္၀တ္ႏိုင္တာကိုးးး အဲဒါနဲ႕ နင္က ဘာျပန္ေျဖလိုက္လဲ<br />ေအာင္မိုး။ ။ ငါစကား၀ဲေတာ့ ငါေျပာတာ သူတို႕မွ နားမလည္တာ… ငါလဲ ရီျပလုိက္တယ္ အဟီး<br />ေကာင္းေရာ အဲဒါနဲ႕ ခု ၀ိုင္းၾကည့္တာနဲ႕ ဘာဆိုင္လဲ<br />ေအာင္မိုး။ ။ နင္က နင့္ကိုယ္နင္ မိန္းမ ဆိုတာ ေမ့ေနတာကိုးး ေယာက္်ားေလး ၂ေယာက္နဲ႕ အတူ မထိုင္ စဖူး တူတူတြဲ ထိုင္ျပီး စားေသာက္ စကားေျပာေနေတာ့ ငါတို႕ ၃ပြင့္ဆိုင္ ဇာတ္လမ္းကို ရွင္းေနတယ္လို႕ ထင္လို႕ ေနမွာေပါ့<br />ေသလိုက္ပါေတာ့ဟယ္<br />ေနမ်ိဳး။ ။ ေအာင္မိုးေျပာတာ ျဖစ္ႏိုင္တယ္ေနာ္.. ဟိုေကာင္ေတြ ဖဲ၀ိုင္းမွာ ၾကားခဲ့လို႕ ဆိုျပီး ငါ့ကို ေျပာခဲ့ၾက ေသးတယ္ နင္နဲ႕ ေယာက္်ားေလးတေယာက္ တူတူ လမ္းသြားေနတာကို စေနေန႕က လွည္းတန္းမွာ ေတြ႕ခဲ့ လို႕တဲ့<br />ဟဲ့ ေအာင္မိုး စေနေန႕က ငါတို႕ သက္စု အေဒၚအိမ္ ကို သြားၾကတာ မို႕လား<br />ဟာာ ငါမွတ္မိျပီ။ ငါနဲ႕ င့ါေကာင္မေလး သက္စု ကို ၂ဘက္စလံုးက အိမ္ေတြက သေဘာမတူလို႕ ဟံသာ၀တီ အ၀ိုင္းနားက သူ႕အေဒၚအိမ္ ခြဲပို႕ထားတာ။ အဲဒါ လွည္းတန္း က်ဴရွင္က အျပန္ သူက ငါ့ေကာင္မေလးကို သူ ငယ္ခ်င္း ဆိုျပီး သြားေခၚ ထုတ္လာတာဟ.. ငါတို႕လဲ သူအဲလို ေခၚထုတ္ေပးမွ ေတြ႕ရတာ<br />ေနမ်ိဳး။ ။ လက္စသတ္ေတာ့ နင္က ျမွားနတ္ေမာင္ကိုးး ဒါေပမယ့္ ေက်ာ္ေတာ့ ေလွသူၾကီး ျဖစ္ေနျပီ<br />ေခါက္ထားလုိက္ပါဟာ.. အခ်ိန္တန္ေတာ့ သိလိမ့္မယ္။ ေျပာကို ေျပာခ်င္ ယံုကို ယံုခ်င္တဲ့ လူေတြ ေျပာခ်င္တာ ေျပာျပီး ယံုခ်င္တာ ယံုေပ့ေစ။ အတြဲခ်င္း စကားေျပာပံု လမ္းေလွ်ာက္ပံုနဲ႕ သူငယ္ခ်င္းခ်င္း စကားေျပာပံု တြဲသြားတြဲလာ လုပ္ပံု အကြာၾကီး<br />ေနမ်ိဳး။ ။ ေအးေလ ဒါေပမယ့္ ခု လူေတြ အထင္လြဲေနေတာ့ ဘယ္လို ျပန္ရွင္းမလဲ<br />ဟဲ့ ျပန္ရွင္းရင္ သက္စု အိမ္က ငါ့ကိုသတ္မွာေပါ့… ျပီးေတာ့ ေအာင္္မိုးနဲ႕ သက္စုကို ရေအာင္ ထပ္ခြဲမွာ… <br />ေနမ်ိဳး။ ။ ဒါဆို ဘယ္လိုလုပ္ၾကမလဲ<br />နင္နဲ႕ သက္စု ျမန္ျမန္ ယူလိုက္ဟာ လြယ္လြယ္ေလးရယ္ အဟီး<br />ေနမ်ိဳး။ ။ ေအးကြာ… ေဟ့ေကာင္ ေအာင္မိုးး မိန္းမ ခိုးေျပးေတာ့မယ္ ဆုိရင္ ငါ့ကုိေျပာ.. ငါ အကုန္ ကူညီမယ္ ဟဲဟဲ<br />+++++++++++++++++++++++++<br /><br />သူငယ္ခ်င္းေရ… ခုေတာ့ ေအာင္မိုးက သားတေယာက္ အေဖေတာင္ ျဖစ္ေနျပီဟ။ သူတပါးရဲ႕ ခ်စ္ျခင္းေတြကို နားမလည္… နားစြန္နားဖ်ားနဲ႕ မ်က္ေမႊးတဆံုး ေတြေပၚမွာ အေျခခံတဲ့ အေျပာအဆိုေတြ၊ သိလ်က္နဲ႕လဲ မလို တမာ ေပါက္တတ္ကရ ေျပာတဲ့ တခ်ိဳ႕ အေျပာအဆိုေတြ၊ အဲဒီ အေျပာအဆို ေတြ ေပၚမွာ လမ္းဆံုးတဲ့ အေတြး အျမင္ေတြ ေၾကာင့္ ခုတ္ရာတျခား ရွရာတလြဲ ျဖစ္ကုန္ၾကတဲ့ ေလမုန္တိုင္း ေတြကို ၾကံ႕ၾကံ႕ခံရင္း ငါတို႕ သူငယ္ခ်င္း ေတြကေတာ့ လက္တြဲ မျဖဳတ္ၾကေသးဘူးေနာ္… <br /><br />ညဥ္႕နက္ေနျပီ မအိပ္ေသးဘူးလား ေတာ္ၾကာ အိပ္ေရးမ၀လို႕ မူးေနဦးမယ္ အိပ္ေတာ့ေလ ဘာေတြ လုပ္ေနလဲ<br />အင္း ဘေလာ့မေရးတာ ၾကာေတာ့ ဘေလာ့ဂါေတြ ဘေလာ့ျပန္ေရးျဖစ္ေအာင္ တဂ္ထားတယ္ေလ အဲဒါ အမသက္ေ၀ က တဂ္ထားတာေလး ေရးေနတာ<br />ဟုတ္လား ဘာအေၾကာင္းေတြလဲ<br />ေၾသာ္ ေက်ာင္းတုန္းက အေျခအေနေတြပါ<br />ေအာင္မိုးတို႕ ေနမ်ိဳးတို႕မွ ပါရဲ႕လား<br />ဟဲဟဲ ပါတာေပါ့။ ခုေတာင္ တခ်က္ခုတ္ ၂ခ်က္ျပတ္ ေနမ်ိဳးဆီ စာေရးရင္းနဲ႕ အဲဒီ အေၾကာင္းအရာေတြကိုပဲ တဂ္ဂိမ္း ပို႕စ္မွာ ထည့္ေရးလိုက္တယ္… <br />ေၾသာ္ ဟားဟား ဒါလဲ ျပီးတာပဲ… ေအာင္မိုးကို အလုပ္ကိစၥ ကို အီးေမးလ္ျပန္ထားတယ္။ သူနဲ႕ ေတြ႕ေသးလား ဘာထူးသတဲ့လဲ<br />သူ သားေလးေမြးလို႕ တဲ့ ခဏပဲ ႏႈတ္ဆက္ျပီး ျပန္ထြက္သြားတယ္ ေနမ်ိဳးကေတာ့ ဒီလ ေထာင္၀င္စာနဲ႕ အတူ စာတေစာင္ေပး လိုက္တာ သူ႕ညီက ပို႕ထားတယ္။ စာထဲမွာ ကိုေရာ ေနေကာင္းလား သူ သတင္းေမးတာ ေျပာ လိုက္ပါတဲ့<br />အင္းး ကိုလဲ သူဖတ္ဖို႕ စာအုပ္ေတြ လမ္းၾကံဳလို႕ ၀ယ္လာတယ္။ လူၾကံဳ ရွိရင္ ထည့္ေပးလုိက္ေလ။ ဒါေပမယ့္ ညဥ္႕နက္ေနျပီ ေနာ္ ေနာက္ေန႕မွ ဆက္ေရးပါလား… <br />ဟုတ္… ဒီတပိုဒ္ လက္စ သတ္ျပီးရင္ ဘုရားရွိခိုးျပီး အိပ္ေတာ့မွာပါ<br />++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++<br />ကဲ… ညဥ္႕နက္ေနျပီမို႕ လက္စသတ္လိုက္ပါေတာ့မယ္ Tag တဲ့ အမသက္ေ၀ေရာ ေရးေဖာ္ေရးဖက္ ေဘာ္ေဘာ္ေတြေရာ ေက်နပ္ ႏိုင္ပါေစေနာ္။ ဘုရားရွိခိုး ေမတၱာပို႕ျပီးရင္ အိပ္ရာ၀င္ေတာ့မွာမို႕ ဘိုင့္ဘိုင္ေနာ္… <br />+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++<br />တန္းတူ ေတြ႕ရင္ ေမတၲာ၀င္… မ၀င္ႏိုင္က ျပိဳင္တတ္တယ္… ျပိဳင္မယ့္ အစား ေမတၲာပြား… စိတ္ထား ျပဳျပင္ ေျပာင္းပါ့မယ္။ <br />ၾသကာသ… ၾသကာသ… ၾသကာသ<br /><br /></div><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2555595124861641477-1706706471616852641?l=khunmyahlaing.blogspot.com' alt='' /></div>ခြန္ျမလိႈင္http://www.blogger.com/profile/10137492985967351884noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2555595124861641477.post-34149927011739019802011-02-17T08:53:00.000-08:002011-02-17T08:59:09.950-08:00<div align="justify"> ၁။ တပို႕တြဲလျပည့္ေန႕တြင္ ဘုရားရွင္တိုင္း တပည့္သားတို႕အား ၾသ၀ါဒ ေပးေတာ္မူသည္ကို အေၾကာင္းျပဳ ၍ ထိုေန႕ကို ၾသ၀ါဒ ပါတိေမာက္အခါေတာ္ေန႕ အျဖစ္ က်င္းပရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။<br />၂။ တပို႕တြဲလျပည့္ေန႕၏ ထူးျခားခ်က္ကို သံုးသပ္ၾကည့္ပါလွ်င္ <br />• အရွင္သာရိပုတၲရာ ရဟႏၲာ ျဖစ္ေသာေန႕ ျဖစ္ျခင္း<br />• အရွင္သာရိပုတၲရာႏွင့္ အရွင္ မဟာေမာဂၢလာန္ ဧတဒဂ္ ရေသာေန႕ ျဖစ္ျခင္း<br />• အဂၤါေလးရပ္ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ရဟန္း ပရိသတ္တို႕ အလိုအေလ်ာက္ စုေ၀းမိေသာေန႕ ျဖစ္ျခင္း<br />• ဘုရားရွင္တိုင္း ၾသ၀ါဒ ပါတိေမာက္ ျပေတာ္မူေသာေန႕ ျဖစ္ျခင္း <br />ဤ ထူးျခားခ်က္ ေလးမ်ိဳးကို ေတြ႕ရွိရပါသည္။ <br /><span id="fullpost"><br />၃။ အပါယ္ေဘးမွ ကင္းေ၀းေစေသာ အဆံုးအမကို ၾသ၀ါဒဟု ေခၚပါသည္။ ထိုၾသ၀ါဒ မိန္႕ၾကားေတာ္ မူျခင္းကို ၾသ၀ါဒ ပါတိေမာက္ ျပသည္ဟု ေခၚဆိုရပါသည္။ <br />၄။ ပါတိေမာက္သည္ ၾသ၀ါဒ ပါတိေမာက္ႏွင့္ အာဏာ ပါတိေမာက္ ဟူ၍ ႏွစ္မ်ိဳးရွိပါသည္။ ၾသ၀ါဒ ပါတိေမာက္ကို ျမတ္စြာ ဘုရားရွင္ တို႕သာ ျပေတာ္မူပါသည္။ တပည့္သံဃာမ်ား ျပခြင့္ မရွိပါ။ တပည့္ သံဃာမ်ားသည္ အာဏာပါတိေမာက္ကိုသာ ျပခြင့္ ရွိပါသည္။ <br />၅။ သက္ေတာ္ရွည္ေသာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္တုိ႕သည္ ၾသ၀ါဒ ပါတိေမာက္ကို အသက္ထက္ဆံုး ျပေတာ္မူၾကပါသည္။ သက္တမ္း တိုေသာ ဘုရားရွင္တုိ႕သည္ ၾသ၀ါဒ ပါတိေမာက္ကို ၀ါေတာ္ ၂၀ အတြင္း မွာသာ ျပေတာ္မူၾကပါသည္။ ေလာဘ ေဒါသ စေသာ စရိုက္မ်ား ထူေျပာခ်ိန္တြင္ ၾသ၀ါဒ တည္ျမဲရန္ ခဲယဥ္းေသာေၾကာင့္ ၀ါေတာ္ ၂၀ ေက်ာ္လွ်င္ တပည့္သံဃာတို႕အား အာဏာ ပါတိေမာက္ကို ျပေစရပါသည္။<br />၆။ ဘုရားရွင္တို႕သည္ ၾသ၀ါဒ ပါတိေမာက္ကို <br />• တပို႕တြဲ လျပည့္ေန႕ ၾကံဳၾကိဳက္ျခင္း<br />• ဧဟိဘိကၡဳ ရဟန္းခ်ည္းသာ ျဖစ္ျခင္း<br />• ဆဠာဘိည ပဋိသမၻိဒါ ပတၲ ရဟႏၲာခ်ည့္ ျဖစ္ျခင္း <br />• မည္သူမွ် မပင့္ဖိတ္ဘဲ စုေ၀းမိျခင္း<br />ဤအဂၤါ ေလးရပ္ႏွင့္ ျပည့္စံုမွ ျပဳျမဲ ျဖစ္ပါသည္။<br />၇။ ေဂါတမ ျမတ္စြာဘုရားသည္ မဟာ သကၠရာဇ္ ၁၀၃ခုႏွစ္ တပို႕တြဲလျပည့္ေန႕တြင္ အထက္ေဖာ္ျပပါ အဂၤါေလးရပ္ႏွင့္ ျပည့္စံု ေသာ ကႆပညီေနာ္ ရွင္တေထာင္၊ အရွင္သာရိပုတၲရာႏွင့္ အရွင္ မဟာ ေမာဂၢလာန္ႏွင့္ တပည့္ ၂၅၀ စုစုေပါင္း ရဟႏၲာ ၁၂၅၂ ပါးတို႕အား ဂါထာ သံုးပုဒ္ျဖင့္ ၾသ၀ါဒ ပါတိေမာက္ ကို ျပေတာ္မူပါသည္။ <br />၈။ ၾသ၀ါဒ ပါတိေမာက္ ဂါထာသည္ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာကို ေဟာၾကားထား၍ ပိဋကတ္ သံုးပံု အႏွစ္ခ်ဳပ္ တရားဟု ေခၚပါ သည္။ ၾသ၀ါဒ ပါတိေမာက္ ဂါထာအတိုင္း လိုက္နာ က်င့္ၾကံပါက ကိုယ္၊ ႏႈတ္၊ စိတ္ ယဥ္ေက်းလိမၼာျပီး အိုနာေသ လြတ္ရာ နိဗၺာန္သို႕ မလြဲမုခ် ေရာက္ႏိုင္ၾကပါသည္။ <br /><br />ၾသ၀ါဒ ပါတိေမာက္ ဂါထာေတာ္မ်ား<br /><br />၁။ ခႏၲီက်င့္သံုး အျမတ္ဆံုး ေရွးထံုး လုိက္နာအပ္<br />၂။ နိဗၺာန္ဓာတ္သား အျမတ္ထား ဘုရားမိန္႕ေတာ္မွတ္<br />၃။ ပဗၺဇိတ မွန္တံုက လံုး၀ မညွင္းအပ္<br />၄။ ညွင္းဆဲပါက သမဏ လံုး၀ မေခၚအပ္<br /><br />အကုသုိလ္ေရွာင္ ကုသိုလ္ေဆာင္ ျဖဴေအာင္ စိတ္ကိုထား<br />ဘုရားတိုင္းသာ ေဟာမိန္႕မွာ သံုးျဖာ သည္စကား<br />ဘုရားတပည့္ ထားသတိ ပြားဘိ ဤတရား<br /><br />၁။ သူ႕ကို စြပ္စြဲ မျပဳဘဲ ႏႈတ္လဲ ေစာင့္ႏိုင္ေစ။<br />၂။ သူ႕ကိုညွင္းဆဲ မသတ္ဘဲ ကိုယ္လဲ ေစာင့္ႏိုင္ေစ။<br />၃။ ပါတိေမာက္ထုံ ဣေျႏၵျခံဳ လံုေအာင္ ေစာင့္ႏိုင္ေစ။<br />၄။ စားသည့္အစာ တိုင္းအတာ မွန္စြာသိပါေစ။<br />၅။ ေနသည့္အခါ ဆိတ္ျငိမ္ရာ မွန္စြာရွိပါေစ။<br />၆။ အဓိစိတၲ၊ အာေယာဂ လံု႕လရွိၾကေစ။<br />၇။ ဗုဒၶဆံုးမ ၾသ၀ါဒ ေလာကက်င့္ႏိုင္ေစ။ <br /><br />(ဓမၼပဒ၊ ဌ၊ ဒု၊ ႏွာ ၁၅၃)<br />(မွတ္ခ်က္။ ႏိုင္ငံေတာ္ ပိဋကတ္ တိုက္မွဴး ဆရာေတာ္ ဦးပညာသာမိ (မာဂဓီ-သာစည္) ေရးသား ျပဳစုေတာ္ မူေသာ အခါေတာ္ေန႕မ်ား စာအုပ္မွ ထုတ္ႏႈတ္ တင္ျပပါသည္။) (စာအုပ္ လက္ေဆာင္ ေပးပို႕ လာေသာ ေမာင္ငယ္ မင္းယြန္းသစ္ အားလည္း ေက်းဇူး တင္အပ္ပါသည္။) <br /></div><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2555595124861641477-3414992701173901980?l=khunmyahlaing.blogspot.com' alt='' /></div>ခြန္ျမလိႈင္http://www.blogger.com/profile/10137492985967351884noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2555595124861641477.post-90335364926331944472011-02-16T05:12:00.000-08:002011-02-16T05:19:42.656-08:00အမ်ားအက်ိဳး ရြက္သည္ပိုုးက ခႏိုုးခနဲ႕ဆိုုကဲ့ရဲ႕လည္း မဖဲ့မေစာင္းကိုုယ့္လမ္းေၾကာင္းကိုု စိတ္ေကာင္းနဲ႕ယွဥ္ ေရွးရႈႏွင္ေလာ့ တဲ့။ ဆရာေတာ္ၾကီးရဲ႕ ဆံုုးမၾသ၀ါဒ စကားပါ။ ကၽြန္မတိုု႕ ေကာ္မတီက တည္ေထာင္ ပံ့ပိုုးေပးခဲ့တဲ့ ဘုုန္းေတာ္ၾကီးသင္ ပညာေရး ေက်ာင္း ေလးကိုု အစိုုးရ မူလတန္းေက်ာင္းအျဖစ္ တရား၀င္ ခြင့္ျပဳေၾကာင္း အေၾကာင္းၾကားစာ အီးေမးလ္နဲ႕ ဒီကေန႕ပဲ ေရာက္လာပါတယ္။ ကၽြန္မတိုု႕ရဲ႕ကေလးေတြ စာတကယ္ တတ္ရံုုမက အစိုုးရ အသိအမွတ္ျပဳ ေအာင္လက္မွတ္ ပါ ရေတာ့မွာမိုု႕ (ဘယ္လိုုပဲျဖစ္ျဖစ္) ၀မ္းသာ မိပါတယ္။ အလွဴရွင္ေတြ ၀မ္းသာရဖိုု႕ လည္လည္လာသူေတြ သာဓုုေခၚႏိုုင္ဖိုု႕ အမ ွ်ေ၀ပါတယ္။ ၾကယ္တပြင့္နဲ႕ တမိုုးလံုုး မလင္းေပမယ့္ ၾကယ္ပြင့္ေလးေပါင္း ေျမာက္မ်ားစြာ ျပိဳင္တူလင္းရင္ေတာ့ လမင္းၾကီး မရွိလဲ ေလာကအေမွာင္ထုုကိုု ခြင္းႏိုုင္ပါေသးတယ္။ ေနတစင္း မျဖစ္ေသးေသာ္လည္း ကၽြန္မတိုု႕ ၾကယ္ပြင့္ေလးေတြ ျပိဳင္တူ လင္းၾကစိုု႕လား... <br /><span id="fullpost"><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-aqh5qfQZgQk/TVvOdXd4sSI/AAAAAAAAB0o/Z_2PjZDA1T0/s1600/IMG_7787.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 230px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-aqh5qfQZgQk/TVvOdXd4sSI/AAAAAAAAB0o/Z_2PjZDA1T0/s320/IMG_7787.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5574275967712014626" /><br /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-o_1jLhKydtg/TVvOhpk4KzI/AAAAAAAAB0w/nUcwpmolv_k/s1600/IMG_7788.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 225px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-o_1jLhKydtg/TVvOhpk4KzI/AAAAAAAAB0w/nUcwpmolv_k/s320/IMG_7788.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5574276041292655410" /></a><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2555595124861641477-9033536492633194447?l=khunmyahlaing.blogspot.com' alt='' /></div>ခြန္ျမလိႈင္http://www.blogger.com/profile/10137492985967351884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2555595124861641477.post-734773906591789112011-02-14T05:08:00.001-08:002011-02-14T05:08:18.269-08:00ရုုပ္၀တၳဳသမား<br /><br />ဥာဏ္အျမင္ နည္းပါးသူေတြက<br /><br />အေမွာင္ကိုုခြင္း<br /><br />အလင္းေဆာင္ၾကဥ္းတဲ့<br /><br />ေနတစင္းကိုု တိုုက္ပိတ္လိုုက္ၾကတယ္...<br /><br /> <br /><br />ေနဖက္လံုုး<br /><br />ေနလံုုးဖက္<br /><br />နာမည္ေျပာင္ေတြနဲ႕ေနတစင္း<br /><br />ပိတ္ထားတဲ့ တိုုက္နံရံေတြကိုုေဖာက္<br /><br />အမွန္တရားငတ္သူေတြရဲ႕ ရင္ထဲထိ ေရာက္တယ္...<br /><br /> <br /><br />ေရာင္ျခည္အလင္းကိုု ပိတ္ဖိုု႕ ၾကိဳးစားသူမ်ား<br /><br />စိတ္အလင္းကိုု ဘာနဲ႕ပိတ္၊ ျခား မလဲ<br /><br />စိတ္အလင္း ေရာင္စဥ္ျဖာတဲ့ ေနအစင္းစင္း<br /><br />လူငယ္ေတြရဲ႕ ႏွလံုုးသားထက္<br /><br />၀င္း၀င္းကိုုလက္လိုု႕။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2555595124861641477-73477390659178911?l=khunmyahlaing.blogspot.com' alt='' /></div>ခြန္ျမလိႈင္http://www.blogger.com/profile/10137492985967351884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2555595124861641477.post-13946450794221997132011-02-14T05:07:00.001-08:002011-02-14T05:07:41.756-08:00တေန႕တျခား ငယ္ငယ္ လာေနတဲ့ အသက္ေၾကာင့္<br /><br />သူနဲ႕ေတြ႕ရဖိုု႕ ရင္ေတြခုုန္ၾက<br /><br />ေၾကာက္ၾက စိုုးရိမ္ၾက<br /><br /> <br /><br />လူငယ္ဘ၀ လူလတ္ဘ၀ လူၾကီးဘ၀<br /><br />လူလြတ္ဘ၀ အိမ္ေထာင္သည္ဘ၀<br /><br />ဘ၀.. ဘ၀.. ဘ၀<br /><br />ဘ၀ကူးေကာင္းပါေစလိုု႕<br /><br />ဆုုေတာင္းေပးတတ္တဲ့<br /><br />သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ကိုု သတိရ<br /><br />တခ်ိဳ႕ တခ်ိဳ႕ေတြကေတာ့ အထင္လြဲၾက ၀ိုုင္းဆဲၾက<br /><br /> <br /><br />ေျပာင္းမွာ ေသခ်ာတဲ့ဘ၀<br /><br />အကူးေကာင္းဖိုု႕ ပဓာန မဟုုတ္လား<br /><br />ထားလုုိက္ပါစ...<br /><br /> <br /><br />ညနိဂံုုးကိုု အသိတရားနဲ႕မ်က္ႏွာသစ္<br /><br />အကူးအေျပာင္းေတြ ေသသပ္ဖိုု႕ထုုဆစ္<br /><br />အလွတရားနဲ႕ ကဘာျဖစ္ေစ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2555595124861641477-1394645079422199713?l=khunmyahlaing.blogspot.com' alt='' /></div>ခြန္ျမလိႈင္http://www.blogger.com/profile/10137492985967351884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2555595124861641477.post-72283825644940147672011-02-14T05:02:00.000-08:002011-02-14T05:06:34.235-08:00<div align="justify"> ဘေလာ့ဂါ ဘိုးေအၾကီး ဘ⁠ဘရန္ ေခၚ ကိုရန္ေအာင္က လူပ်ိဳၾကီးဘ၀မွ ကၽြတ္သင့္မကၽြတ္သင့္ စဥ္းစားရန္ အိမ္ေထာင္သည္ ဘေလာ့ဂါ မွ အိမ္ေထာင္ေရး အေထြေထြတို႕ အေၾကာင္း မွ်ေ၀ပါရန္ တဂ္ပါ၏။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္မ ခြန္ျမလိႈင္သည္ မိမိ တဦးတေယာက္တည္း၏ အျမင္ ေၾကာင့္ လူပ်ိဳၾကီး ကိုရန္ေအာင္ အိမ္ေထာင္ေရး အေပၚ နားလည္မႈ လြဲမွားမည္ကို စိုးရိမ္ပါသျဖင့္ ဒီပို႕စ္ ဖတ္မိသူ ဦး⁠ဦး ေဒၚေဒၚ ကိုကို မမ အိမ္ေထာင္သည္ အေပါင္းက ေကာမန္႕ ေရးျခင္းျဖင့္ လည္းေကာင္း ဘေလာ့ဂါ ဦး⁠ဦးေဒၚေဒၚ ကိုကို မမတို႕အား post အျဖစ္ ေရးရန္ ထပ္ဆင့္ တဂ္ ျခင္းျဖင့္ လည္းေကာင္း ကိုရန္ေအာင္ကို မစ လိုက္ရပါသည္။ (ဟိဟိ)<br /><span id="fullpost"><br />အိမ္ေထာင္မႈ ဘုရားတည္ ေဆးမင္ရည္ စုတ္ထိုး သည္သံုးမ်ိဳး ခ်က္မပိုင္လွ်င္ ေနာင္ျပင္ရန္ ခက္လိမ့္ အမ်ိဳး ဆိုတဲ့ အတိုင္း အိမ္ေထာင္ ေရး ကို ေပါ့ေပါ့တန္တန္ သေဘာမထားဖို႕ ေရွးစာဆိုတို႕ စာခ်ိဳးခဲ့၏ ထို႕ေၾကာင့္ တခ်ိဳ႕ တခ်ိဳ႕ေသာ သူေတြက သာမန္ အေသး အဖြဲက အစ အက်ယ္ခ်ဲ႕ ဇာခ်ဲ႕ ဂုဏ္ဖက္ ပကာသန စြက္ျပီး လိုရာဆြဲ အလြဲသံုးစား လုပ္ၾကေသာေၾကာင့္ မေပါ့တန္ျငား အင္မတန္ ေလးပင္သြား ေလ သည္။ ထို႕ေၾကာင့္ အိမ္ေထာင္ေရး ဟူသည္ အရွင္လတ္လတ္ အိမ္ထဲတြင္ ေထာင္ခ်ျခင္း ဆိုတဲ့ သေဘာသက္ေရာက္ သြားသည္က ျမန္မာ့ အိမ္ေထာင္ေရးမွာ အေတာ္မ်ားမ်ား ေတြ႕ရ၏။ သူ႕စည္းကိုယ့္စည္း ေသခ်ာ နားမလည္ဘဲ အိမ္ေထာင္ေရး စည္းဟု တြင္တြင္ ေအာ္ ကာ တသီး ပုဂၢလ စည္းမ်ားကို ေမ့ခ်င္ေယာင္ နားမလည္ခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ရင္း အိမ္ေထာင္က်လိုက္သည္ႏွင့္ အိမ္ေထာင္ဖက္ မ်ား တေယာက္ကို တေယာက္ အရွင္လတ္လတ္ ေငြ၀ယ္ကၽြန္ ပိုင္သလို သေဘာထား ကုန္ၾကေသာအခါ အိမ္ေထာင္ေရးမ်ား အဆင္ မေျပ ျဖစ္ၾက၏။ အိမ္ေထာင္ တခု အတြင္း တာ၀န္ခြဲေ၀မႈ အပိုင္းတြင္ တဖက္ေစာင္းနင္း အျဖစ္မ်ားက အျပင္လူ မသိ၊ လူေရွ႕ ခ်စ္ျပ၊ ငိုျပ တတ္သူမ်ားက နာမည္ေကာင္း ရၾက၏။ တကယ္ခ်စ္သူ ခံစတမ္း၊ ညံ႕သူ ခံစတမ္း ဟု ေထာပနာ ျပဳသူမ်ားကလဲ ရွိေသး၏။<br /><br />ေတာ္ေတာ္ စိတ္ပ်က္မိေသာ ျမန္မာ့ ရိုးရာ တခုမွာ အိမ္ေထာင္ေရးဟူသည္ တမိသားနဲ႕ တမိသားခ်ည့္ ေပါင္းစည္းတာ မဟုတ္။ သူ႕ အသိုင္း အ၀ိုင္းနဲ႕ ကိုယ့္အသိုင္းအ၀ိုင္း သူ႕လူ႕အဖြဲ႕အစည္းနဲ႕ ကိုယ့္လူ႕အဖြဲ႕အစည္း ေပါင္းစည္းတာ ဟူသတ⁠တ္။ သာမန္ လူသားခ်င္း ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရး က်ယ္ျပန္႕မႈ ရႈေထာင့္မွသာ ၾကည့္လွ်င္ ေကာင္းသလိုလုိ ဟုတ္သလိုလို။ သို႕ေသာ္... ထိုထို အသိုင္းအ၀ိုင္း မ်ားသည္ သူ႕စည္းနဲ႕ သူမေန သူမ်ား အိမ္ေထာင္ေရးကို အၾကံေပးသလိုလို ေစတနာ ထားသလိုလိုနဲ႕ မသိမသာ တမ်ိဳး သိသိသာသာ တမ်ိဳး ၀င္စြက္ ၾကေလေသာ အခါ... အရြယ္ေရာက္လို႕မွ ကိုယ့္အိုး ကိုယ့္အိမ္ ထူေထာင္ႏိုင္လို႕ အိမ္ေထာင္ျပဳ ပါျပီ ဆုိကာမွ စိတ္မခ် သလိုလို ၀င္ထိန္းသလိုလို ၀င္စြက္ၾကသူ မ်ားေၾကာင့္ အိမ္ေထာင္ေရး အဆင္မေျပသည္က အမ်ားသား... (လင္မယား မသင့္တင့္လို႕ ၾကား၀င္ ဖ်န္ေျဖ ေစ့စပ္ျခင္း မ်ားသည္ တကယ္ေတာ့ ေသခ်ာ အသံုးမ၀င္လွ။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ကိုယ့္ဘက္က မွန္သည္ ထင္တာက မ်ားေသာေၾကာင့္)<br /><br />မယားေနစ ေၾကာင္ေသမွ၊ လင္ေနစ ဆင္ေသမွ ဆိုတဲ့ စကားေတြနဲ႕ တေယာက္ကို တေယာက္ အႏိုင္က်င့္ဖို႕ အပိုင္ၾကံ ၾကသူမ်ား၊ မရခင္ ဖ်ာလိုလိပ္ ထိပ္ေပၚတင္၊ ရျပီးမွ မိသားစု ျပိဳကြဲမွာ ငဲ့ညွာ စိုးရိမ္သူ၊ တခုလပ္ နာမည္ကို အဆိုးျမင္ ေၾကာက္တတ္သူ မေကာင္းျမင္သူ မ်ားျခင္းအေပၚ အခြင့္ ေကာင္း ယူကာ ဖ်ာလို ခ်နင္း ဖိႏွိပ္ သူမ်ားလဲ ေပါ၏။ နာမည္ေကာင္းကို မက္ေမာသူမ်ား သည္ဗ်ဴဟာေၾကာင့္ စိတ္ဓာတ္ေရးရာ အၾကီး အက်ယ္ က်ဆံုး၏။ ဂုဏ္အတြက္ဟု ဆိုကာ ယဥ္ေက်းမႈ ဓေလ့ထံုးစံ စည္းကမ္း အေယာင္ေဆာင္ ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္ လုိရာဆြဲ ပံုသြင္းျခင္း မ်ားကိုလဲ အႏီွ အိမ္ေထာင္ေရးမ်ားတြင္ မ်ားမ်ားၾကီး ေတြ႕ရတ⁠တ္၏။ ထို ဆိုးကြက္ မ်ားကို ျမင္ကာ လြတ္လပ္မႈကို ၾကိဳက္သူမ်ားက အိမ္ေထာင္ေရးကို ရြံ႕မုန္းၾက၏။ တခ်ိဳ႕ တခ်ိဳ႕ေသာ သူမ်ားက သူမ်ားလူမွာ သည္လိုျဖစ္ေသာ္လည္း ငါ့လူကေတာ့ ဟိုလိုမို႕ တမ်ိဳး တဘာသာ ထင္မွတ္ျပီး အထီးက်န္မႈကို ကုစားရန္ အလို႕ငွာ အိမ္ေထာင္ျပဳ တ⁠တ္ၾကေသးသည္။ (ဘ⁠ဘရန္ ေၾကာက္ေအာင္ ျဖဲေျခာက္ျခင္း မဟုတ္။ ကိုယ္တိုင္ ျမင္ဖူး ၾကံဳဖူးေသာ တကယ့္ျဖစ္ရပ္မ်ားသာ)<br /><br />အိမ္ေထာင္ေရး ဆိုရင္ ေယာက္်ားေလး ဘက္ကေရာ မိန္းကေလး ဘက္ကပါ ၂ဦးေပါင္း တအိမ္ေထာင္ ၂ေယာက္ေပါင္း တဘ၀မို႕ တေယာက္တည္းရဲ႕ ခံယူခ်က္ နားလည္မႈ ထည့္၀င္မႈနဲ႕ မလံုေလာက္ ပါဘူး။ ဒါ့အျပင္ ျပင္ပ က တိုက္ခတ္လာမယ့္ ေလာကဓံ ေလလိႈင္းေတြ စြပ္စြဲ ပုတ္ခတ္ မႈေတြကို ၾကံ႕ၾကံ႕ခံျပီး အခ်င္း ခ်င္း အျပန္အလွန္ ေဖးမ ကူညီ ရင္ဆိုင္ရဦးမွာပါ။ အိမ္ေထာင္ေရးမွာ လင္ေရာ မယားပါ စိတ္ရင္းမွန္ ပြင့္လင္းျပီး ဒိုးတူ ေဘာင္ဖက္ ရင္ဆိုင္ၾကမယ္ ဆိုရင္ ေလာကဓံ ဘ၀တိုက္ပြဲကို မ်က္စိ ေလးလံုး နားေလးဘက္ နဲ႕ ျမင္ၾကား သမွ် ေတြကို ေခါင္း၂လံုးနဲ႕ တုိင္ပင္ ေျဖရွင္းရာ ေရာက္တာမို႕ အိမ္ေထာင္သည္ ဘ၀ဟာ တကိုယ္တည္း ဘ၀ ထက္ သာတာ အမွန္ပါ။ အဲလိုမွ မဟုတ္ဘဲ တေယာက္ ေယာက္က တဖက္သတ္ အႏိုင္ လိုခ်င္စိတ္ ရွိသူ တကိုယ္ ေကာင္းဆန္သူ ဆိုရင္ေတာ့ ေျမြေပြး ခါးပိုက္ပိုက္၊ ရန္သူ ေက်ာပိုး ဘ၀ဆိုးလိုက္မယ့္ ျဖစ္ခ်င္း။<br /><br />ဘ၀တိုက္ပြဲမွာ နဂိုကမွ ရုန္းကန္ ရလို႕ ပင္ပန္းရတဲ့ အထဲ လင္မယား အခ်င္းခ်င္း ေသြးမစည္းဘဲ လူေရွ႕ ခ်စ္ျပ အိမ္မွာ အႏိုင္က်င့္ရင္း လိုဘ မျဖည့္ ေပးရင္ ျဖစ္ေစခ်င္တာ လုပ္မေပးရင္ ကိုယ္ပံုသြင္း သလို မနာခံရင္ ကိုယ့္ အိမ္ေထာင္ဖက္ ကို နာမည္ဖ်က္ အပုပ္ခ်ရင္း ကၽြန္ေတာ္ ကၽြန္မ ကေတာ့ ခ်စ္လိုက္ ရတာ သူကေတာ့ ဒီလို.. ဆိုျပီး ငိုျပတတ္ ေပမယ့္ ကြဲမေပး သူေတြေၾကာင့္ အိမ္ေထာင္ေရးကို စိတ္အနာၾကီး နာျပီး အိမ္ကို မျပန္ခ်င္ ေလလြင့္ သြားတဲ့ ေယာက္်ား ေတြေရာ မိန္းမ ေတြပါ ရွိခဲ့ဖူး ရွိေနဆဲပါ။ သူတိုု႕ရဲ႕အေတြးအေခၚေတြ ကိုုလဲအံ့ၾသ မိပါတယ္။ အဲဒီလိုု လုုပ္ေတာ့ ကိုုယ့္ေပါင္ ကိုုယ္လွန္ေထာင္း ကိုုယ့္အိမ္ေထာင္ဖက္ နာမည္ပ်က္ေတာ့ ကိုုယ္ပါ ေရာ အထိ မနာဘူးလား။ ေရျမင့္မွ ၾကာတင့္ တာပါ။ ဘာလိုု႕ အဲေလာက္ တကိုုယ္ေကာင္း ဆန္ အေတြးတိမ္ အသိတရား နည္းသလဲ မေတြးတတ္ ေအာင္ပါပဲ။<br /><br />သာယာ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ အိမ္ေထာင္ေရး ျဖစ္ဖို႕ ဆိုရင္ အိမ္ေထာင္ေရး စည္းသာမက အိမ္ေထာင္ဖက္ခ်င္း တ ေယာက္အေပၚ တေယာက္ ထားတဲ့စည္းပါ ရွိဖို႕ လိုပါတယ္။ ဒီလိုေျပာလာရင္ အမယ္ေလး လင္မယား အခ်င္း ခ်င္း စည္းထား ေနရေအာင္ ဘာ မဟုတ္တာ ခိုးလုပ္ဖို႕ လဲ စသျဖင့္ အဆုိးဘက္က ျမင္တတ္ ၾကပါေသး။ အခု ရႈပ္မွ ေနာင္ရွင္း ဆိုသလို ထားကို ထားသင့္တဲ့ စည္းေတြ ကေတာ့ ၀ိသာခါကို သူ႕အေဖ ဓနဥၨယ သူေဌးၾကီးက မွာလိုက္တဲ့ စည္းကမ္းခ်က္ ၈ခ်က္က နမူနာ ပါပဲ။ ေခတ္နဲ႕ အညီ ထပ္ျဖည့္ ႏုိင္ ကိုယ့္ယဥ္ေက်းမႈနဲ႕ အညီ ေလွ်ာ့ ႏိုင္ေပမယ့္ ခုထိေတာ့ ေခတ္မီေနဆဲ စည္းကမ္းခ်က္ ရွစ္ခ်က္ ကေတာ့<br /><br />အတြင္းမီး အျပင္မထုတ္နဲ႕<br /><br />အျပင္မီး အတြင္းမသယ္နဲ႕<br /><br />မီးပံုၾကီးကို ရိုေသ<br /><br />နတ္ကို ရွိခိုး<br /><br />(ဆက္ပါဦးမည္)<br /></div><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2555595124861641477-7228382564494014767?l=khunmyahlaing.blogspot.com' alt='' /></div>ခြန္ျမလိႈင္http://www.blogger.com/profile/10137492985967351884noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2555595124861641477.post-31498221122619304082011-02-14T05:00:00.000-08:002011-02-14T05:01:59.674-08:00ပန္းခ်ီဆြဲဖိုု႕ ကင္းဗတ္တစ<br /><br />စိတ္ကူးနဲ႕ဆြဲထုုတ္လိုုက္ေတာ့<br /><br />အမည္းေရာင္ ပိတ္ကား<br /><br />၀ဲက်လာတယ္<br /><br />ငါ့စိတ္ကူးနဲ႕ေဆးေရာင္ျခယ္<br /><br /> <br /><br />အနီေတြက စိမ္းသြား<br /><br />အညိဳေတြက လင္း၀ါးး<br /><br />ေဆးစပ္ဗန္း လြတ္အက်မွာ<br /><br />အျဖဴေရာင္ ေဆးဗူးက ရွာမရခဲ့<br /><br /> <br /><br />အနႏ စက္၀ိုုင္းကိုု ဆြဲဖိုု႕<br /><br />ေလးေထာင့္ကားက်က္ထားတဲ့ ေဘာင္က ခြင့္မျပဳ<br /><br />ေဆးေရာင္မစံုုတဲ့ ေဆးဗူးေတြနဲ႕<br /><br />ျခယ္ခ်င္တဲ့ အေရာင္လဲ ေဆးစပ္မရခဲ့<br /><br />ဒီလိုုနဲ႕<br /><br />လက္စမသတ္ခ်င္တဲ့ ပန္းခ်ီကား<br /><br />တိုု႕လိုု႕တန္းလန္းနဲ႕ ျပီးသြားခဲ့တယ္တဲ့<br /><br /> <br /><br />စိတ္ကူးထဲက ပန္းခ်ီကား<br /><br />ခ်ိတ္ထားဖိုု႕ နံရံ ငွားမရခဲ့ဘူး<br /><br />ႏွလံုုးေသြးနဲ႕ျဖန္းပက္<br /><br />အနီေရာင္ ကင္းဗတ္ကိုု ျပန္သိမ္းခဲ့<br /><br />ဒီ စိတ္ကူးယဲ့ယဲ့ထဲမွာ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2555595124861641477-3149822112261930408?l=khunmyahlaing.blogspot.com' alt='' /></div>ခြန္ျမလိႈင္http://www.blogger.com/profile/10137492985967351884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2555595124861641477.post-27966811011753546382011-02-08T04:18:00.000-08:002011-02-08T22:43:06.510-08:00<div align="justify"> အမိေျမမွာ ကပ္ေတြ ဆိုက္ေနခ်ိန္ ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာေတြက ျပည္တြင္းက ဒုကၡသည္ေတြကို ေသြးခ်င္းလို သေဘာထားျပီး ေခၽြးႏွဲစာ ေတြထဲက တခ်ိဳ႕ကို မွ်ေ၀ လွဴဒါန္း ကူညီၾကတာ အဆိုးထဲက အေကာင္း အျဖစ္ မွတ္ယူ ေနၾကရတာပါ။ ၂၀၀၈ ကစျပီး သိသာလာတ့ဲ ကပ္ေဘးေတြက နာဂစ္၊ ဂီရိ၊ ေသာက္သံုးေရ ရွားပါး ျပတ္လပ္မႈ အျပင္ စစ္မက္ေဘးေၾကာင့္ ထြက္ေျပး လာၾကတဲ့ စစ္ေျပး ဒုကၡသည္ေတြ ဇယ္ဆက္သလိုမို႕ လူမႈ ေရး အသင္းအဖြဲ႕ေတြ လက္မလည္ရ ပါဘူး။ လတ္တေလာ ကူညီကယ္ဆယ္ေရး အျပင္ ကပ္ေဘး ၾကီးၾကီး ထိတဲ့ ေနရာေတြမ်ား ႏွစ္ခ်ီျပီး ျပန္လည္ ထူေထာင္ေရး လုပ္ေနရတာေတာင္ ခုထိ အေျခခံ လိုအပ္ခ်က္ ေတာင္ မျပည့္မီေသးတာမို႕ ကုလသမဂ က ပါ ႏိုင္ငံတကာကို ေဆာ္ၾသ အလွဴခံ ေနရခ်ိန္ပါ. ေတာမီးေလာင္ ေတာ ေၾကာင္ လက္ခေမာင္း ခတ္ခ်ိန္မို႕ တခ်ိဳ႕ စာရိတၲ ေရခ်ိန္ မျပည့္သူေတြက လူမႈေရး အမည္ခံ လုပ္စားသူေတြ အလြဲသံုးစား လုပ္သူေတြ ရွိသလို လူမႈေရး မလုပ္တတ္ဘဲ နာမည္ယူ ေနရာ ယူခ်င္ရံု သက္သက္ ေက်ာ္ၾကားမႈ ကိုမက္ျပီး ေဇာ္ကန္႕လန္႕ လုပ္သူေတြ၊ ဘုရင့္ဥယ်ာဥ္ ေရ၀င္ေလာင္းတဲ့ ေမ်ာက္ေတြလို လူစားေတြလဲ ရွိတာမို႕ အလွဴရွင္ေတြရဲ႕ အလွဴပစၥညး္ေတြ အလွဴေငြေတြက မလုိအပ္ဘဲ ဖိတ္စဥ္ေလလြင့္ကုန္တာေတြလဲ မနည္းပါဘူး။ <br /><span id="fullpost"><br />သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြ မ်ားတဲ့ ကၽြန္မမွာ ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာေတြ တခုခု ျဖစ္ရင္ အမိေျမမွာတခုခု ျဖစ္ရင္ ကိုယ္ နဲ႕ မဆိုင္သလို လက္ပိုက္ၾကည့္ မေန တတ္ တဲ့ အားနည္းခ်က္ေၾကာင့္ နာဂစ္ မုန္တိုင္း ျဖစ္စဥ္က စလုပ္မိ ထားတဲ့<a href="http://thaiburmeseaid.blogspot.com/"> လူမႈေရး အဖြဲ႕ </a>တခုမွာ ပါ၀င္ခဲ့ပါတယ္။ ႏိုင္ငံတကာက ျမန္မာေတြေရာ ႏိုင္ငံျခားသား မိတ္ေဆြ ေတြ ကပါ လွဴဒါန္းခ်င္လို႕ ဆက္သြယ္လာခဲ့ရင္ သူတို႕ လွဴခ်င္တာ စိတ္ေစတနာ ေပါက္တာေပၚ မူတည္ျပီး သက္ ဆိုင္ရာ အဖြဲ႕အစည္းေတြနဲ႕ ကၽြန္မက ခ်ိတ္ဆက္ေပးေလ့ ရွိပါတယ္။ ႏိုင္ငံျခားမွာ အေနၾကာတဲ့ လူေတြမို႕ ျပည္ တြင္းမွာလဲ ယံုၾကည္ စိတ္ခ်ရတဲ့ ဘယ္အဖြဲ႕အစည္း က ဘာေတြ လုပ္ေနတယ္ ဆို တာ သိခ်င္လို႕ ေမးလာ ရင္ ကၽြန္မက ကၽြန္မသိတဲ့ ကၽြန္မ ယုံၾကည္ စိတ္ခ်တဲ့ အဖြဲ႕အစည္းေတြကို လမ္းညႊန္ပါတယ္။ လိုေန တာ အမ်ား သား သဒၶါ ေပါက္တာ ေရလွဴဖို႕လား သီတဂူ ဆရာေတာ္ဆီ သြားပါ။ အေလာင္းေကာက္ ေရသန္႕ေ၀ ဖို႕လား ရုပ္ရွင္ မင္းသား ေက်ာ္သူရဲ႕ နာေရး ကူညီမႈ အသင္းဆီ သြားပါ။ ေဆးလွဴခ်င္သလား သေဘၤာ စီးလံုးငွားျပီး ေဆးလည္ကု ေပးေနတဲ့ ေရႊည၀ါ ဆရာေတာ္နဲ႕ ဆက္သြယ္ပါ။ ေသြးလြန္တုပ္ေကြး လို ရာသီေပၚ ေရာဂါေတြ ကာကြယ္ေရးအတြက္ လွဴခ်င္ သလား ေရဗန္ ေသြးလွဴရွင္ အသင္း ရွိပါတယ္။ မိဘမဲ့ကေလးေတြ ကူညီ ေထာက္ ပံ့ ေရး အတြက္ ဆိုရင္လဲ MOSN ကို ကၽြန္မ ညႊန္ေပးပါတယ္။ ဒီအေၾကာင္းကို ကၽြန္မရဲ႕ မိတ္ေဆြတိုင္း နဲ႕ အဲဒီ အဖြဲ႕ေတြ သိၾကပါတယ္။ <br /><br />ဘာေၾကာင့္ ကိုယ့္အဖြဲ႕ကိုယ္ မလွဴခိုင္း လဲ ေမးလာရင္ အေျဖ အသင့္ရွိပါတယ္။ အလွဴေတြ သဒၶါေပါက္ ရာတိုင္း အေကာင္ အထည္ ေပၚေအာင္ မလုပ္ႏိုင္လို႕ပါ။ အဲေလာက္ က်ယ္က်ယ္ ျပန္႕ျပန္႕ လုပ္ႏိုင္ ေလာက္ေအာင္ တာ၀န္မယူႏိုင္ လူအင္အား မတတ္ႏိုင္လို႕ မလုပ္ႏိုင္ပါဘူး။ ဒါျဖင့့္ ကၽြန္မတို႕ အဖြဲ႕ ဘာလုပ္ခဲ့လဲ ေမးလာရင္ ဒါေတြ လုပ္ခဲ့တယ္ ဆိုတာ စလုပ္စဥ္ကေန ခုခ်ိန္ထိ ေငြတက်ပ္တျပား က အစ စာရင္း အတိအက် ဓာတ္ပံုမ်ား နဲ႕ တကြ သက္ေသ ျပႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ေၾကညာ ထား ပါတယ္။ ကၽြန္မတို႕ အဖြဲ႕ သစၥာ ဆိုႏိုင္တာကေတာ့ အလွဴေငြ တျပားတခ်ပ္ ကိုမွ လုပ္ငန္းအတြက္ ခရီးစရိတ္ အဖြဲ႕သားေတြရဲ႕ စားစရိတ္ အတြက္ မယူ မသံုးတာ ပါပဲ။ ၾသ၀ါဒ ဆရာေတာ္ ရဲ႕ စကားတခြန္းက အင္မတန္ ထိေရာက္ပါတယ္။ နင္တို႕ေနာ္ ေလေဘး ဒုကၡသည္ရဲ႕ လာဘ္လာဘကို ခိုးစားရင္ ေနာင္ဘ၀ နင္တို႕ ေလေဘး ဒုကၡသည္ ျဖစ္တဲ့ အခါ နင္တို႕ရဲ႕ ရွားရွားပါးပါး လာဘ္ လာဘေတြ သူမ်ား ခိုးစားတာ ျပန္ခံရမယ္ ဘယ္ေလာက္ သနားစရာ ေကာင္းမလဲ ကိုယ္ခ်င္းစာ ၾကည့္စမ္း တဲ့။ ကၽြန္မတို႕ ထုိင္းေကာ္မတီ ဟာလဲ မဟာခ်ဴလာေလာင္ေကာင္ တကၠ သိုလ္ မွာ မဟာတန္း တက္ေနတဲ့ ျမန္မာ သံဃာေတာ္ ေတြ ဦးစီးတာ ျဖစ္သလို ျမန္မာေကာ္မတီဟာလဲ သတင္း စာ အယ္ဒီတာေဟာင္းေတြ ေဆး တကၠသိုလ္ က ကထိကေတြ စတဲ့ ပညာတတ္ လူၾကီးလူေကာင္းေတြ ဦးစီး လုပ္ေနတာပါ။ ရြာေက်ာင္းက ဆရာေတာ္ ကလဲ ႏိုင္ငံေတာ္ သံဃ မဟာနာယက က ေထာက္ခံထားတဲ့ စာေရး ဆရာ ပညာတတ္ သာသနာျပဳ ဆရာေတာ္ပါ။ <br /><br />ဒီလိုနဲ႕ ကၽြန္မတို႕ေတြဟာ ကိုယ့္ ေခၽြးႏွဲစာ ကိုယ့္လခနဲ႕ ကိုယ္လွဴ၊ စရိတ္အျဖစ္ သံုးပါတယ္။ နာဂစ္ ဒဏ္ခံ ရတဲ့ အထဲက အေျခအေန အဆိုးဆံုးနဲ႕ လူသူ အေရာက္အေပါက္ အနည္းဆံုးမို႕ ဘာ အကူအညီမွ မရၾက ရွာတဲ့ ေခ်ာင္းၾကိဳ ေျမာင္းၾကားက ရြာသိမ္ ရြာငယ္ေလးေတြဆီကို ကိုယ့္စားရိတ္ ကိုယ္ခံ ရွာေဖြ သြားေရာက္ျပီး လွဴပါ တယ္။ အေပၚေနပူ ေအာက္က ဆားငံေရ စိမ္ထားလို႕ မပုပ္ႏိုင္တဲ့ လူေသအေလာင္း ရာနဲ႕ခ်ီျပီး ခ်ာလပတ္ လည္ေအာင္ ေမ်ာေန လွည့္ေနတဲ့ ေရ၀ဲၾကီးေတြကို သက္စြန္႕ ဆံဖ်ားေက်ာ္ျပီး နာရီနဲ႕ခ်ီ ပဲ့ေထာင္ စီးရတ့ဲ ရြာသိမ္ ေတြ ရွိခဲ့ဖူးတဲ့ ေနရာကိုေရာက္ေတာ့ ပီနံအိတ္၀တ္ျပီး အသံေပ်ာက္ေနတဲ့ ရြာသားေတြကို ေတြ႕ပါတယ္. စားစရာ အုန္းသီး ေသာက္စရာ အုန္းေရပဲ ရွိေတာ့လို႕ပါ။ ဒီလိုေနရာေတြက ရြာသားေတြမွာ စိတ္ဓာတ္ အက် ၾကီး က်ေနရာက အလွဴရွင္ အဖြဲ႕ကို ေတြ႕ေတာ့ စကားမေျပာႏိုင္ေအာင္ ၀မ္းသာျပီး ငိုၾကပါတယ္။ ဘ၀ကို တစ္ကေန ျပန္မစ၊ အႏႈတ္ကေန ျပန္စရတဲ့ ရြာသားေတြ သူတို႕ရဲ႕ ကေလးငယ္ေတြ… ႏိုင္ငံရပ္ျခားမွာ သာမန္ ေလာက္ ဒုကၡေရာက္တာလို႕ ေျပာႏိုင္တဲ့ အလုပ္ျပဳတ္တဲ့ အလုပ္အဆင္မေျပတဲ့ လူေတြေတာင္ ဒီေလာက္ စိတ္ဓာတ္က်ရင္ စည္းစိမ္ မိသားစု အိမ္နီးခ်င္း ဘ၀ပါ ပ်က္တယ္လို႕ ေျပာရေလာက္တဲ့ ဒီကပ္ဆိုးၾကီး ဒဏ္ ကေန ရုန္းထရတာ ဘယ္လိုမွ မလြယ္ပါဘူး။ <br />လယ္ျပန္စိုက္ဖို႕ အိမ္ျပန္ေဆာက္ဖို႕ မဆိုထားနဲ႕ ေသာက္ေရကန္ ျပန္ဆယ္ဖို႕ ေတာင္ ေပါက္တူးမရွိ ဓားမရွိ၊ ေသခ်င္ ေလာက္ေအာင္ စိတ္ဓာတ္က် ေနတဲ့ လူေတြကို လုပ္ခ်င္ ကိုင္ခ်င္စိတ္ ျပန္ရွိလာေအာင္၊ တေန႕စာ တေန႕ ဘယ္လိုရွာစားရမွန္း မသိ ျဖစ္ေနတဲ့ မိဘေတြကို သူတို႕ သားသမီးေတြကို ေက်ာင္းထားခ်င္ လာေအာင္ ျပီးေတာ့ ကေလးေတြကိုလဲ ေက်ာင္းျပန္ ေနခ်င္စိတ္ေပါက္ လာေအာင္၊ ေျပာရတာ လြယ္တဲ့ အလုပ္ မဟုတ္ပါ ဘူး။ တဖက္ကလဲ ေက်ာင္းေဆာက္ရသလို စာသင္ ေပးမယ့္ ဆရာ ရွာရတာလဲအလုပ္ၾကီး တလုပ္ပါ။ အင္မတန္ ေခါင္လြန္းတဲ့ ရြာေလး ဆီမွာ ဘ၀ကို ႏွစ္ျမႈပ္ျပီး လာေန စာသင္ ေပး ခ်င္မယ့္ ဆရာေတြနဲ႕ အဲဒီ ဆရာေတြ အတြက္ လံုေလာက္တဲ့ စား၀တ္ ေနေရး ဖန္တီးေပးရတာ လဲ အေျပာ ထက္ အလုပ္ ခက္တာ လုပ္ဖူးသူေတြ သိမွာပါ။ ထိုင္းႏိုင္ငံေရာက္ ရဟန္းေတာ္ မ်ားက သူတို႕ အလွဴခံ လို႕ ရတဲ့ န၀ကမၼ ေငြစေလး ေတြနဲ႕ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္း သား ေတြက သူတုိ႕ မုန္႕ဖိုးေလးေတြနဲ႕ ေရႊ႕ေျပာငး္ ျမန္မာ အလုပ္သမား ေတြက သူတို႕ရဲ႕ ေန႕စားခ ေလးေတြ နဲ႕ တပိုင္တႏိုင္ စုေပါင္း လွဴဒါန္းျပီး ဖ်ာပံု ျမိဳ႕နယ္စု ထဲက ပင္လယ္၀မွာ ရွိတဲ့ ရြာသိမ္ေလး တရြာကို စုေပါင္း ကူညီ ပ႔ံပိုး ေပးေနခဲ့ၾကပါတယ္။ <br /><br />ထိုင္းအေျခစိုက္ ေကာ္မတီက အလွဴေငြစု၊ ရန္ကုန္ အေျခစိုက္ ေကာ္မတီက အလွဴေငြ ေတြကို တလတခါ ၂လ တခါ ဆိုသလို ရြာကို ေငြလႊဲ၊ တခါတေလ ကိုယ္တိုင္ သြားပို႕ရင္း ရြာဦးေက်ာင္း ဆရာေတာ္ လဲျဖစ္ ဘုန္းေတာ္ ၾကီးသင္ ပညာေရး ေက်ာင္း က ဆရာေတာ္လဲ ျဖစ္တဲ့ ဆရာေတာ္ ဦးသုဒႆန နဲ႕ ကပၸိယ မ်ား ရြာမိရြာဖ မ်ားနဲ႕ တိုင္ပင္ ေဆြးေႏြးျပီး အေျခအေန တိုး တက္မႈကို ဆန္းစစ္ ေလ့လာ ရပါတယ္။ အေျခအေန ေတြကို ရန္ကုန္ ေကာ္မတီ က ထိုင္း မွာရွိတဲ့ ေကာ္မတီကို အေၾကာင္း ၾကားျပီး လိုအပ္သည္ မ်ားကို ထပ္ျပီး ပံ့ပိုး ရပါတယ္။ ထိုင္းေကာ္မတီ ကလဲ ျဖစ္သင့္တာ ျဖစ္ေစ ခ်င္တာ ေတြကို ေျပာျပျပီး လုပ္ႏိုင္ မလုပ္ႏိုင္ ျပန္ေမးရ ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႕ ဆရာေတာ္ တပါးနဲ႕ ကိုရင္ၾကီး တပါးက ေက်ာင္းသား အေယာက္ ၁၅၀ကို ဘာသာစံု သင္ေပး တဲ့ ဆရာအျဖစ္ သင္ၾကားေပး ေနရတဲ့ ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ ပညာေရးေက်ာင္းေလးဟာ ေက်ာင္း ဆရာ ၅ေယာက္ တိုးခ်ဲ႕ ျပီး ေက်ာင္းသား ၃၅၀ ကို စာသင္ေပးေနတဲ့ ဘုန္းေတာ္ ၾကီးသင္ ပညာေရး ေက်ာင္းေလး ျဖစ္လာခဲ့ ပါတယ္။ <br /><br />တဖက္က ဒီလို စီစဥ္ေနရခ်ိန္မွာ တျခားတဖက္က ေျဖရွင္းေနရတာ ကေတာ့ လူမႈေရး လုပ္ငန္းအေၾကာင္း နားလည္ ေလာက္ ေအာင္ ဥာဏ္ရည္ မမီသူ မ်ားလို႕ ေျပာရမလား အေတြး တိမ္တိမ္နဲ႕ အထင္တလြဲ ဆံုးျဖတ္ ခ်က္ ျမန္တဲ့လူေတြ လို႕ ေျပာရ မလား မမွန္ သတင္းလႊင့္ ေခ်ာက္ခ် အပုပ္ခ် မ်ိဳးစံုေအာင္ ခံရပါတယ္။ တာ၀န္ လက္ရွိ ဗိုလ္မွဴးတေယာက္ ကိုယ္တိုင္ ရြာအထိ လုိက္လာ စစ္ေဆး ျပီးတဲ့အခါ မွာေတာ့ အဲဒီ ဗိုလ္မွဴး ကိုယ္တိုင္ က ေက်ာင္း အတြက္ က်ပ္ေငြ ၂သိန္း လွဴခဲ့ျပီး တြဲဖက္ အစိုးရ မူလတန္းေက်ာင္းအဆင့္ အထိ တိုးခ်ဲ႕ဖို႕ ေထာက္ခံစာ ေရးေပးျပီး လုိအပ္တာ ေတြကို ကူညီသြားခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္မတို႕ အဲေလာက္ထိ ေနာက္ေၾကာင္း ရွင္း ပြင့္လင္း ခဲ့တာပါ။ <br /><br />ဒီအေၾကာင္းေတြကို ေရးျပေနတာ အေၾကာင္းရွိပါတယ္။ အလွဴရွင္ေတြရဲ႕ အခ်ိန္ေတြ ေငြေတြ ေစတနာေတြကို အသိအမွတ္ ျပဳ ပါတယ္။ အလွဴရွင္ေတြ ဘက္က လူမႈေရးကို အမွန္တကယ္ စိတ္ရင္း ေစတနာနဲ႕ လုပ္ကိုင္ လွဴဒါန္း ေပးေနသူေတြ မွာလဲ ဘ၀ နဲ႕ ရင္းတဲ့ အခ်ိန္ေတြ ေပးထား ရသလို ေငြေတြ ေစတနာေတြ သူတို႕လဲ ထည့္၀င္ လွဴဒါန္း ေနတယ္ ဆိုတာကို သိေစခ်င္ တာပါ။ ဒီၾကားထဲမွာ အေႏွာင့္အယွက္ မ်ိဳးစံုနဲ႕ အခက္အခဲ ေသာင္းေျခာက္ေထာင္ကို ရင္ဆိုင္ ေျဖရွင္း ေနရတာပါ။ ဒီၾကားထဲမွာ ဟိုလိုမွ လွဴခ်င္တာ ဒီလိုဆို ဘယ္လိုျဖစ္ ေနမွာေပါ့ စသျဖင့္ လွဴမယ့္ ေငြေလး ကို ဖြားေစာ ေက်ာက္စာေလာက္ ေထာင့္ေစ့ခ်င္ ကမၸည္း ထိုးခ်င္တဲ့ အလွဴရွင္ မ်ိဳးနဲ႕ ၾကံဳရရင္ သူ႕ရဲ႕ သဒၶါစိတ္ေလး မပ်က္ဖို႕ ကိုယ့္မွာ ခႏၲီ္ပါရမီ အင္မတန္ ရင့္သန္ ရပါတယ္။ <br />ဒီအေၾကာင္းေတြကို ကၽြန္မနဲ႕ ခင္မင္ ရင္းႏွီးေနတဲ့ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြနဲ႕ စကားစျမည္ ေျပာရင္း သူတို႕ ေမးရင္ ေျပာျဖစ္ ပါတယ္။ <br /><br />ဒါေပမယ့္ ခင္မင္ ခ့ဲတဲ့ ေလးႏွစ္တာ ကာလ အတြင္း တလကို အနည္းဆံုး ရက္ ၂၀ေလာက္ စိတ္ညစ္တယ္လို႕ chatting ကေန ေအာ္ရင္း သူစိတ္ညစ္ ေျပေစဖို႕ ျဖန္ေျဖ နားေထာင္ ပုခံုးငွား ရင္ဘတ္ငွား အခ်ိန္ေပး စကားေျပာ ခဲ့ရတဲ့ သူတေယာက္ ကိုေတာ့ ကၽြန္မရဲ႕ စိတ္ညစ္စရာ ေတြကို ျပန္ မေ၀မွ် ခဲ့တာ ကၽြန္မရဲ႕ ေစတနာပါ။ ဒါေပမယ့္ အဲေလာက္ စိတ္ရွည္ သည္းခံ ေနတဲ့ ၾကားထဲက သူ႕ရဲ႕ ခ်စ္သူနဲ႕ ၂ကိုယ္တူ အလွဴ လွဴခ်င္တယ္ ဆိုလာျပန္ေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း ၾကည္စိုး အိုင္စီ ေၾကာ္ျငာနဲ႕ တူေနတဲ့ ကၽြန္မရဲ႕ အလွဴလမ္းညႊန္ ဂါထာကို ျပန္ရြတ္ပါတယ္။ မိဘမဲ့ မိန္းကေလးေတြခ်ည့္သီးသန္႕ လွဴခ်င္ ရင္ေရာ ဆိုလာ ျပန္လို႕ ဘေလာ့ဂါ ပင့္ခ္ဂိုးလ္တို႕ ထာ၀ရ ပေဒသာပင္ ျဖစ္ေအာင္ သရက္ပင္ေတြ သြားစုိက္လွဴထားတဲ့ ျမသိဂၤ ီ မယ္ သီလရွင္ သင္ ပညာေရးေက်ာင္းကို ညႊန္ရင္း ပင့္ခ္ဂိုးလ္ဆီကေန လိပ္စာေတာင္းျပီး ေပးခဲ့ရပါေသးတယ္။ ကၽြန္မတို႕ အဖြဲ႕ကို ေမးလာ ေတာ့ အေျခအေန အရပ္ရပ္ကိုု အစကေန ေနာက္ဆံုုးအခ်ိန္ထိ လႈပ္ရွားပံုု တိုုးတက္ေျပာင္းလဲပံုု ေငြစာရင္း ဓာတ္ပံုုေတြက အစ အေသးစိတ္ တင္ျပ ထားတဲ့ ဘေလာ့လင့္ခ္ေရာ ဘေလာ့ေပၚ မတင္ရေသးတဲ့ အေျခအေနေတြ အတြက္ ေဖာ္၀ပ္ေမးလ္ ေတြကိုုပါ ေပးပိုု႕ ခဲ့ပါတယ္။ လွဴခ်င္ရင္ ေလာေလာဆယ္ စိတ္ထဲ ပူပန္ေနရတဲ့ ေက်ာင္းဆရာ လခကိုု လွဴႏိုုင္ျပီး ပညာေရးနဲ႕ ပတ္သက္ျပီးမွ လွဴခ်င္သပ ဆုိရင္ ေတာ့ စာၾကည့္တုိက္လို႕ ေျပာခဲ့တာပါ။ အဲဒီေနာက္ ရန္ကုန္ ေကာ္မတီနဲ႕ ဆက္သြယ္ ခ်င္တယ္ ဆိုလို႕ ခ်ိတ္ဆက္ ေပးခဲ့ပါတယ္။<br /><br />ရန္ကုန္ ေကာ္မတီ၀င္ ကိုလဲ သူ႕ခ်စ္သူက စီးစီးပိုးပိုး ျပစ္တင္ ေျပာဆိုခဲ့တဲ့ အျပင္ တျခား လွဴဖို႕ အဖြဲ႕အစည္း ေတြရဲ႕ လိပ္စာ ေတြကို ေမးျမန္းခဲ့လို႕ ရန္ကုန္ ေကာ္မတီ၀င္ ကလဲ သည္းခံ စိတ္ရွည္ျပီး အလွဴ အထေျမာက္ ပါေစလို႕ သေဘာထားျပီး ကူညီ ခဲ့ရ ပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ အလွဴရွင္ လုပ္ခ်င္သူပါလို႕ ေၾကြးေၾကာ္ ထားသူက မဟုတ္တမ္း တရားေတြကို <a href="http://minglarmomiji.blogspot.com/2011/01/blog-post_23.html">ေျပာျပခ်င္ေသာ</a> လို႕ ေခါင္းစဥ္တပ္ သူ႕ဘေလာ့ေပၚ တင္ျပီး ကၽြန္မကို စိတ္ဆိုး မာန္ဆိုး ရန္ေတြ႕၊ ရွိသမွ် ေကာ္မတီ၀င္ေတြကို ရြာေက်ာင္းက သာသနာ ျပဳ ဆရာေတာ္ကိုပါ မခ်န္ ေစာ္ကား ေျပာဆုိ ထားတာေတြ ျမင္လုိက္ခ်ိန္မွာေတာ့ အံ့အားၾကီး သင့္ရပါတယ္။ ဘယ္လို ေတြ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တယ္ ဆုိတာ ကို အေသးစိတ္ ျပန္ေျပာဖို႕ ရန္ကုန္ ေကာ္မတီ၀င္ကို ျပန္ေမးတဲ့ အခါ တြဲလ်က္ပါ အတိုင္း အေျဖ ရခဲ့ပါတယ္။ <br /><br />အင္ဂ်င္နီယာ အျဖစ္ ဘယ္အိမ္ယာေတြ ေဆာက္ခဲ့တယ္ ဆုိရင္ ကၽြန္မ တခ်က္ ျပန္ေထာက္ ေမးခ်င္ ပါတယ္။ ဓနိမိုး ထရံကာ ေက်ာင္းအိမ္သာ တလံုးကို တသိန္းနဲ႕ ၂လံုးဆို ၂သိန္းက်မယ္ လို႕ အေၾကာင္း ျပန္တာကို အျပစ္ တင္ထားတဲ့ အခ်က္ကိုပါ။ ဟုတ္ကဲ့ ဓနိပ်စ္ကို ေခါင္းေပၚရြက္ျပီး အခင္းၾကီး သြားခိုင္းမယ္ ဆိုရင္ ေငြ တသိန္း မကုန္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ အိမ္သာ တလံုးကို အနည္းဆံုး ပင္မတိုင္ ေလးလံုး၊ ၾကမ္းခင္း၊ ေခါင္မိုး တြဲဖို႕ ထုတ္ ဒိုင္း ျမွား စတာေတြအတြက္ သစ္၀ါးေစ်း ျမန္မာ ႏိုင္ငံမွာ ဘယ္ေစ်း ေပါက္လဲ ဆုိတာေလး ျပန္စံုစမ္း ျပီးမွ ရြာသားေတြနဲ႕ ေကာ္မတီ၀င္ေတြရ႕ဲစာရိတၲကို ဆံုးျဖတ္ ေစာ္ကား ရင္လဲ အခ်ိန္မေႏွာင္း ပါဘူး။ <br /><br />ေနာက္ျပီး ဘေလာ့ေပၚက ေကာမန္႕ ေပၚမွာ ကၽြန္မက ဘယ္သူ ဘယ္၀ါ နာမည္ မေဖာ္ထား ပါဘူးလို႕ တဖက္ က ေၾကညာ ထားျပီး ေဖာ္၀ပ္ေမးလ္ေတြ ထပ္ဆင့္ေပးပို႕ နာမည္ဖ်က္ ထားတာဟာ အင္တာနက္ ဥပေဒ စာေပ ေရးသား ျခင္းျဖင့္ အသေရ ပ်က္ေစမႈ ဥေပဒေတြနဲ႕ တရားစြဲဆို လို႕ ရတယ္ ဆိုတာေလး သတိခ်ပ္ေစ ခ်င္ပါတယ္။ မဟုုတ္တမ္းတရားေတြကိုု အမွားကိုု အမွန္လုုပ္ လိပ္ကိုုေမ်ာက္ ျဖစ္ေအာင္ သက္ေသျပဳ ေရးသား ထားလိုု႕ပါ။ ထိုုင္းေကာ္မတီ၀င္ ကၽြန္မေရာ ရန္ကုုန္ ေကာ္မတီ၀င္ ကပါ ေငြလွဴဖိုု႕ အတင္းအလွဴ မခံသလိုု ကုုန္က်စရိတ္ ေတြကိုုလဲ အရိုုးသားဆံုုးပဲ ေျပာခဲ့တာပါ။ <br /><br />ေနာက္ဆံုး တခ်က္ ေျပာခ်င္တာ ကေတာ့ ေကာ္မတီ၀င္ေတြ အားလံုးက သုံးသပ္ၾကတ့ဲ စကားတခြန္း ေၾကာင့္ပါ။ အလွဴရွင္နဲ႕ ကၽြန္မၾကား ပုဂၢိဳလ္ေရး ရန္ျငိဳးရန္စ မနာလို မုန္းထား ရွိသလားတဲ့။ စခ်ဥ္းကပ္ပုံ ကေန ေနာက္ဆံုး အခ်ိန္ထိ လုပ္သြားပံုကို သံုးသပ္ရတာ လွဴခ်င္လို႕ ခ်ဥ္းကပ္တာ မဟုတ္ဘဲ နာမည္ဖ်က္ ခ်င္လို႕ အလွဴကို ဗန္းျပ ခ်ဥ္းကပ္ တာနဲ႕ တူေနလို႕ ပါတဲ့။ ဟုတ္ကဲ့။ ကၽြန္မကို မုန္းရင္ ကၽြန္မကို ထိခိုက္ေအာင္ လုပ္ ခ်င္ရင္ ကၽြန္မ တေယာက္ တည္း ထိခိုက္ေအာင္ လုပ္ခ်င္တာ လုပ္ပါ။ သံသရာ ဘ၀ အဆက္ဆက္ က ၀ဋ္ ေဟာင္းေတြ ကုန္ေအာင္ ကံသစ္ ေတြ ရင္းျပီး ခၽြတ္ေပးတဲ့ သူအျဖစ္ ကၽြန္မ ေက်းဇူး တင္လုိက္ပါ့မယ္။ ဒါေပ မယ့္ နဂို ကံဆိုး ျပီးသား အမိေျမက ဒုကၡသည္ ေတြကို မေစာ္ကားပါနဲ႕။ ဘ၀ပ်က္လို႕ နာလံမထူ ႏိုင္ေအာင္ နာက်င္ ျပီးသား လူ ေတြကို ပို နာက်င္ ေအာင္ မလုပ္ပါန႕ဲ။ သူတို႕ရဲ႕ လာဘ္ကို မပိတ္ပါနဲ႕။ ျပီးေတာ့ ေစတနာ ျဖဴစင္ အက်င့္သီလ သန္႕စင္ လြန္းတဲ့ ေကာ္မတီ၀င္ ေတြရဲ႕ စာရိတၲကို မေစာ္ကား ပါနဲ႕။ အၾကံေပးသူ ျပဳလုပ္ သူ ပူးေပါင္း ပါ၀င္သူ ေတြအျပင္ အေၾကာင္းစံုကို ေသခ်ာ မသိသူတို႕ အထင္လဲြ ျပစ္မွားမိရင္ အကုသိုလ္ ျဖစ္မွာ လူအမ်ားမို႕ အျပစ္ ၾကီးေလးလြန္း လွပါတယ္။ အမိေျမက ေသြးခ်င္းေတြ ၀ဋ္ၾကီးလို႕ ကပ္ေဘး ေတြနဲ႕ တိုက္ ရိုက္ ေရာ သြယ္၀ိုက္ ျပီးပါ ဒုကၡေရာက္ ေနခ်ိန္မွာ ၀ဋ္အသစ္ ေတြ ထပ္မေပးပါနဲ႕။ ကၽြန္မရ႕ဲ ၀ဋ္ေဟာင္းေတြ ေလ်ာ့ေအာင္ လုပ္ေပးခဲ့တဲ့ ျမတ္ႏိုး တေယာက္ ႏွလံုး စိတ္၀မ္း ျငိမ္းခ်မ္းပါေစ လို႕ ဆုေတာင္းေပးလုိက္ပါတယ္။ <br /></div><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2555595124861641477-2796681101175354638?l=khunmyahlaing.blogspot.com' alt='' /></div>ခြန္ျမလိႈင္http://www.blogger.com/profile/10137492985967351884noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2555595124861641477.post-15062375372021304042010-12-06T18:51:00.000-08:002010-12-06T18:53:58.750-08:00ဦးေလး အေဒၚ အကို အမတို႕<br /><br />ဂုဏ္ယူ ေပ်ာ္ရႊင္ တက္ခဲ့ဖူးတဲ့ ေက်ာင္း<br /><br />ႏွစ္လႊာေပါင္းတရြက္ တင္စားခ်က္ရဲရင့္<br /><br />သမိုင္းတင့္ခဲ့တဲ့ စြယ္ေတာ္ရိပ္ညိဳ<br /><br />ေခတ္ေျပာင္းခဲ့တဲ့ အမိတကၠသိုလ္<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_QXXF_uMxlsU/TP2heKK3YdI/AAAAAAAAB0Y/jRHuwjKa2Fw/s1600/02.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_QXXF_uMxlsU/TP2heKK3YdI/AAAAAAAAB0Y/jRHuwjKa2Fw/s320/02.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5547767855488393682" /></a><br /><br /><span id="fullpost"><br /><br />ကံၾကမၼာ အလွည့္အေျပာင္းက<br /><br />ရိုင္းေအာင္ဖန္ျပန္ေတာ့<br /><br />စြယ္ေတာ္ရိပ္က ျမစိမ္းေရာင္စို<br /><br />ျပည္ေထာင္စုေက်ာင္းေတာ္ဘ၀က<br /><br />ရန္ကုန္သားခ်င္းေတာင္ ၂ျခမ္းခြဲ<br /><br />သန္လ်င္ ေမွာ္ဘီ ကြဲခဲ့တယ္<br /><br />အကၤ်ီျဖဴ အေရးအခင္းနဲ႕<br /><br />ေခါင္းေလာင္းတီးမွ အတန္းျပင္ထြက္<br /><br />ေက်ာင္းသားတို႕ အခြင့္အေရး<br /><br />တိုက္ယူမွ ေပးခဲ့ေပမယ့္<br /><br />မပီျပင္တဲ့ ေက်ာင္းသားဘ၀<br /><br />ေျမာင္းထဲဆို႕တဲ့ အမိႈက္ကြ တဲ့…<br /><br />ျပီးျပီးေရာလို႕ သေဘာထား<br /><br />ငါးလနဲ႕ တတန္းျပီးခဲ့ရ<br /><br />အစိုးရရဲ႕ ေစတနာေတြ…<br /><br />လွည္းငုပ္ေခ်ာင္း ရြာအစြန္က<br /><br />ေမွာ္ရံုေတာလို႕ ကင္ပြန္းတပ္<br /><br />ရန္ကုန္ေျမာက္ပိုင္း နည္းပညာ ေကာလိပ္လို႕ ကမၸည္းတင္<br /><br />ရပ္စြန္ရြာျပင္က ငါတို႕ေက်ာင္း<br /><br />Informer ေတြ ေသာင္းေျပာင္းေရာလို႕။<br /><br /> <br /><br />ဘယ္မလဲ ဂ်ီေဟာ... ဘယ္မလဲ ထီးကိုးလက္<br /><br />ဘယ္မလဲ ေႏြးေအး... ဘယ္မလဲ ၾသဘာလမ္း<br /><br />ေက်ာင္းကားေတြက မလံုေလာက္<br /><br />စာသင္ခံုေတြ မလံုေလာက္<br /><br />ရပ္ေပဦးေတာ့ ခပ္ေတာင့္ေတာင့္<br /><br />စာေျခာက္ရုပ္ မင္းညိဳ<br /><br />ေတးခ်င္းကို ဆိုရင္း<br /><br />“ တို႕ဦးထားတဲ့ ထိုင္ခံုေနာ္”<br /><br />“ေနာက္ဆံုးခံုတန္းကို ၀မ္းလ်ားေမွာက္ ဦးထားကြ”<br /><br />“ေဘာလံုးကိုေက်ာ္မယ္ဆရာ” “ တန္းေလးေတြ ကိုင္ထားမယ္.. ေျခနင္းကြက္ေလးေတြ ျမဲပေစေနာ္…<br /><br />ေကြ႕မယ္ ၀ိုက္မယ္ လိုအပ္ရင္ ဘရိတ္သံုးမယ္” “ စိုက္ၾကည့္ရင္ အလိုက္သိပါ” “ လက္တို႕ေတာင္းရင္ ရွက္ဖို႕ေကာင္းတယ္ေနာ္”<br /><br />Toll gate က စစ္သားကို<br /><br />T-Square နဲ႕ တဒိုင္းဒိုင္းပစ္<br /><br />၂ႏွစ္ၾကာလို႕ တရြာေျပာင္း<br /><br />ထိန္ပင္ကုန္း တကၠသိုလ္ ကင္ပြန္းတပ္<br /><br />ရန္ကုန္ အေနာက္ပိုင္း နည္းပညာတကၠသိုလ္မွာ တခန္းရပ္ျပန္ေရာ့။<br /><br /> <br /><br />သူပုန္မ်ိဳးဆက္ က်ဴငုတ္ျဖတ္မတဲ့<br /><br />တေၾကာင္းတည္းေသာ ထြက္ရာလမ္း<br /><br />အကဲစမ္းရင္ ငရဲလမ္းျမန္းမယ္<br /><br />ထိပ္ေပါက္မွာ ရဲစခန္း ေဘးခ်င္းကပ္က သုသာန္<br /><br />Lab ၀င္ဖို႕က မီးမလာျပန္ဘူး<br /><br />“ေပါင္ခ်ိန္ေရ… နင္ဘယ္မတံုး<br /><br />တို႕ျမင္ရေအာင္ သြားေလးျဖီးျပ”<br /><br />“လိုက္မစနဲ႕.. တို႕လို ငေျပာင္ စိတ္မေဆာင္ဘူး<br /><br />ပီေလာပင္ ပက္က်ိတက္ … ရံုးပတီသီး ေၾကာ္ခ်က္နဲ႕မွ”<br /><br />စေနာက္ ေထ့ေျပာင္<br /><br />အေသာအရႊန္းေတြေဖာက္<br /><br />ခဏေနေတာ့ စာေမးပြဲေရာက္တယ္<br /><br />ငါးလတတန္းမွာ သင္ရိုးတိုးေတာ့<br /><br />အေျခအေနက အေတာ္ဆိုးတယ္<br /><br />ေဟး ေဟး ေဟးးးး ေဟးးးးးးးးးးးး ေဟးးးးးးးးးးးးးး<br /><br />မလန္႕ပါနဲ႕ စိတ္ထြက္ေပါက္ပါ<br /><br />ေျဖႏိုင္သလား လာမေမးပါနဲ႕<br /><br />တုိ႕ ဆရာ ဆရာမမ်ား<br /><br />နာမည္ခ်ိဳသေလာက္ ေမးခြန္းခါး<br /><br />ညစာစားဖို႕ မလိုေတာ့ဘူး<br /><br />ဧဒင္ေဆာင္ မရဏေတာင္ၾကား<br /><br />က်ားဌာနနဲ႕ ဆည္းဆာဦး<br /><br />အုတ္နဲ႕ ျမက္ ေရာခင္းထားတဲ့<br /><br />ကြန္ကရစ္နဲ႕ ေရညိႈ ထင္သလို မင္းမူတဲ့<br /><br />ဆက္ကပ္လမ္းၾကား<br /><br />ထမင္းခ်ိဳင့္ တဖားဖား T-Square တကားကား<br /><br />YTU ေက်ာင္းသားဘ၀<br /><br />လြမ္းစရာ မက်န္လဲ သတိရတယ္<br /><br />စာေပနဲ႕ သမိုင္းတင္<br /><br />ကဗ်ာနဲ႕ ရင္ဖြင့္<br /><br />စာေျခာက္ရုပ္ေတြ ရဲရင့္ၾက<br /><br />ေရၾကည္အိုင္မွာ မွတ္ေက်ာက္တင္ခဲ့ရ<br /><br />ဘ၀တခ်ိဳ႕ ေၾကြလြင့္ခဲ့ၾကတယ္။<br /><br /> <br /><br /> <br /><br />ေက်ာင္းမျပီးခင္ MES<br /><br />Orientation course တစခန္းတက္<br /><br />ေအာင္လက္မွတ္ေတြ ထုတ္ခါမွ<br /><br />၂လႊာတရြက္ စြယ္ေတာ္ရိပ္ညိဳ<br /><br />ကြန္းခိုရျပန္တယ္<br /><br />ဘီအီးငယ္ျဖဴ ေနာက္ပိုင္းႏွစ္<br /><br />သံုးေက်ာင္းေျပာင္းတဲ့ ရွင္တို႕ေခတ္<br /><br />ပံုရိပ္ေဟာင္းတို႕ သစ္ခဲ့ျပန္ျပီ<br /><br />Facebook ဆိုတဲ့ ကြန္ယက္ဆီ…<br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2555595124861641477-1506237537202130404?l=khunmyahlaing.blogspot.com' alt='' /></div>ခြန္ျမလိႈင္http://www.blogger.com/profile/10137492985967351884noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-2555595124861641477.post-30150780719074413002010-12-04T07:52:00.000-08:002010-12-04T08:25:30.003-08:00<div align="justify"> <a href="http://kthwe.blogspot.com/2010/10/blog-post_31.html">အမေက</a> က တဂ္ထားတာ ၂လနီးပါး ရွိပါေပါ့။ ခက္တာ ပို႕စ္က တဂ္ထားတာသိတာနဲ႕ ခရီးက ထြက္လိုက္ရ ေတာ့တာ.. ျပန္ေရာက္ ေတာ့လဲ ခရီးက ပါလာတဲ့ အလုပ္ေတြနဲ႕ ခ၇ီးထြက္ေနတုန္း ေနာက္ပိုင္းက တအိမ္လံုး ေျဗာင္း ဆန္ေနေအာင္ ဖြ ရႈပ္ထားတဲ့ ၀ူႏုမာန္ေလး (သမီးက ေဆာ့လိုက္တာ ၀ူခံုးလား ဟႏုမာန္လား ဆိုေတာ့ သူ႕ ကိုယ္ သူ ၀ူႏုမာန္ တဲ့… တႏွစ္ခြဲသမီးက ေျဖတဲ့ စကား) ရဲ႕ ေက်းဇူးေၾကာင့္ အလုပ္ေၾကြးေတြ မနည္းမေနာ တင္ သြား ရာက ခုေတာ့ တဂ္ေၾကြး ဆပ္ပါျပီ။ <br /><span id="fullpost"><br /><br />တကၠသိုလ္တုန္းက ပံုရိပ္ေဟာင္း ဆိုေပမယ့္ ဘေလာ့ဂါ အသိုင္းအ၀ိုင္းမွာေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံထဲက တကၠသိုလ္ က ပံုရိပ္ေဟာင္း ေတြကိုေတာ့ ပိုၾကည့္ခ်င္ၾကမယ္ ထင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ စီးပြားေရး တကၠသိုလ္ထဲ စာရင္းကိုင္ တက္ဖူးတုန္းက ဓာတ္ပံုေတြက ကိုယ္နဲ႕ အတူ ထိုင္းကို ပါမလာ.. အဲဒီတုန္းက ပံုရိပ္ေတြကိုေတာ့ ဒီ <a href="http://khunmyahlaing.blogspot.com/2008/02/blog-post_18.html">ပို႕စ္ </a> မွာ အစအဆံုး ဖတ္ႏိုင္ပါ၏ (ရွဴးတိုးတိုး) <br /><br />နည္းပညာ တကၠသိုလ္ (YTU) တက္တုန္း ကလဲ ဓာတ္ပံုကို ဟုတ္တိ ပတ္တိ မရိုက္ျဖစ္ (မရိုက္ျဖစ္ဆို ေက်ာင္းေျပးတာမွ သူမ်ားက ကုိယ့္ခံုနံပါတ္နဲ႕ က်ဴတိုရီ ယယ္ ၀င္ေျဖ သြားတာ လူမသိတဲ့ အထိ ပါပဲ)။ သူငယ္ခ်င္းေတြ ဆီက လိုက္ရွာ စုဖို႕ က်ေတာ့လဲ ဘယ္ပြဲ ဘာ အခမ္းအနား ဘယ္လို ခရီးစဥ္မွ မလိုက္ခဲ့ မိေတာ့ ဘာမွကို လက္စလက္န မက်န္တဲ့ အထိ အိအိ.. ၀မ္းေတာင္ နည္းလာတယ္။ ဒါေပ မယ့္ (YTU) မွာ ဆရာကန္ေတာ့ပြဲ တႏွစ္ေလာက္ တက္ဖူးေတာ့ အဲ့ဒီပြဲမွာ တက္ေရာက္ လာသူ လူအမ်ားကို ရမ္းသမ္းရိုက္တဲ့ ဓာတ္ပံုေတြထဲ ကိုယ့္ပံု ပါလာလို႕ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္က အမွတ္တရ ပို႕ေပးလာတာကို တအံ့တၾသ ရလိုက္တာပါ။ <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_QXXF_uMxlsU/TPpnd1u6xTI/AAAAAAAAB0Q/BE6nPcmiySU/s1600/60250_151638684869827_100000710903061_307588_7316160_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_QXXF_uMxlsU/TPpnd1u6xTI/AAAAAAAAB0Q/BE6nPcmiySU/s320/60250_151638684869827_100000710903061_307588_7316160_n.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5546859653397923122" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_QXXF_uMxlsU/TPpnWtLYj9I/AAAAAAAAB0I/pNd2YqGAeSw/s1600/60790_151638654869830_100000710903061_307586_7978985_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_QXXF_uMxlsU/TPpnWtLYj9I/AAAAAAAAB0I/pNd2YqGAeSw/s320/60790_151638654869830_100000710903061_307586_7978985_n.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5546859530842312658" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_QXXF_uMxlsU/TPpnEpDvlsI/AAAAAAAAB0A/FCdIGRQSbxA/s1600/60250_151638681536494_100000710903061_307587_3047617_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_QXXF_uMxlsU/TPpnEpDvlsI/AAAAAAAAB0A/FCdIGRQSbxA/s320/60250_151638681536494_100000710903061_307587_3047617_n.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5546859220498880194" /></a><br />ကိုယ္ေတြကို အဲလို ဓာတ္ပံု ရိုက္ထားမွန္းေတာင္ မသိလိုက္ပါဘူး။ ဘာပဲ ေျပာေျပာ အမေက စိတ္ေက်နပ္ ေလာက္ေအာင္ ျပ စရာ ဓာတ္ပံု အခ်ိန္မီေလး ရပါေရာ.. ရွားရွားပါးပါး ရွိစုမဲ့စု ဓာတ္ပံု ေလး ေတြ လို႕ ေျပာလို႕ ရပါတယ္။ ေျပာမနာ ဆိုမနာ သူငယ္ခ်င္း ေတြ ကေတာ့ အားေပးပါတယ္။ နင္က စာ သူငယ္ၾကား လင္းတ နားဘိသကဲ့သို႕ ဆိုတဲ့ အတုိင္းပဲတဲ့.. ရက္စက္ ၾကပံု။ ဟြန္႕ အဲဒါေတြေၾကာင့္ ေက်ာင္း ေျပး ပြဲေျပးတာလဲ ပါဒယ္… ဒါေလာက္ဆို ဘယ္တေယာက္က ခြန္ျမလိႈင္ ဆုိတာ သိေရာ ေပါ့ေနာ္။ <br /><br />ခုေတာ့ ေက်ာင္းတုန္းက သူငယ္ခ်င္း ၈၀% ေလာက္က အာဆီယံ ႏိုင္ငံေတြမွာ… ၁၀% ကေတာ့ မ်က္ႏွာျဖဴ ေတြရဲ႕ ႏိုင္ငံ ေတ ြမွာ… ၅% ကေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံ မွာပဲ လြတ္လြတ္လပ္လပ္… အဲဒီထဲကမွ အခင္ဆံုး အေကာင္း ဆံုး သူငယ္ခ်င္း တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ေထာင္ထဲမွာ  … ေတြ႕ဆံု ၾကံဳကြဲ ေလာကဓံ ထဲမွာ တခ်ိဳ႕ေတြနဲ႕ လက္တြဲ ေတြက ျမဲဆဲ… တခ်ိဳ႕ေတြနဲ႕ ကြဲကြာ… ဘ၀ တေကြ႕ မွာ ကံမကုန္ေသးရင္ ျပန္ဆံုၾကဦးမယ္လို႕ ေမွ်ာ္လင့္ မိတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြထဲမွာေတာ့ ေထာင္ထဲက သူငယ္ခ်င္းေတြက ထိပ္ဆံုးမွာ ပါေနဆဲပါ။<br /><br />တိမ္ညစ္တို႕ ဖရိုဖရဲ<br />မိုးစက္တို႕ စဲတဲ့ တေန႕<br />ျငိမ္းခ်မ္းျခင္းရဲ႕ ေရွ႕မွာ<br />ငါတို႕ ျပန္ေတြ႕ၾကမယ္ <br />ငါတို႕ ျပန္ေတြ႕ၾကမယ္ သူငယ္ခ်င္းတို႕ေရ။ <br /></div><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2555595124861641477-3015078071907441300?l=khunmyahlaing.blogspot.com' alt='' /></div>ခြန္ျမလိႈင္http://www.blogger.com/profile/10137492985967351884noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2555595124861641477.post-63069908743159102062010-10-24T15:28:00.000-07:002010-10-24T15:30:58.299-07:00ေလဆိပ္ထဲမွာ စာတအုပ္ ဖတ္တုန္း<br />အသံတသံ တရစပ္<br />Mind your step တဲ့...<br /><span id="fullpost"><br />ဆီဆီဆိုင္ဆိုင္လား<br /><br />မဆီမဆိုင္လား<br /><br />ခပ္ပါးပါး ျပံဳးမိတယ္<br /><br />အေျပာင္းအလဲ ေျခတလွမ္း<br /><br />ကုေဋတသန္းလဲ မမွန္းခ်င္ေတာ့... <br /><br />ငါဟာမုဆိုး<br />တရမန္းၾကမ္း အမဲလိုက္ခဲ့တဲ့ အရိုးေပါ့<br /><br />ခ်စ္ျခင္းေမတၲာနဲ႕ သစၥာတရား<br />အလိုက္မွားရင္း လမ္းေပ်ာက္<br />မုဆိုးရာဇ၀င္မွာ ေတာက္တေခါက္ေခါက္နဲ႕... <br /><br />ခ်စ္ျခင္းေမတၲာဆိုတာ<br />သံေယာဇဥ္နဲ႕ ခင္မင္မႈၾကား<br />ဘာနဲ႕မ်ား ျခားနားထားလဲ...<br /><br />သစၥာတရားဆိုတာ<br />ပကတိအမွန္တရားလား<br />တဦးတေယာက္ တဖြဲ႕အေပၚမွာ<br />ေလွနံဓားထစ္ျခင္းလား...<br /><br />ဟုတ္ကဲ့<br />ကၽြန္ေတာ္မုဆိုးပါ<br />အလိုက္မွားရင္း လမ္းေပ်ာက္<br />မုဆိုးရာဇ၀င္မွာ ေတာက္တေခါက္ေခါက္နဲ႕။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2555595124861641477-6306990874315910206?l=khunmyahlaing.blogspot.com' alt='' /></div>ခြန္ျမလိႈင္http://www.blogger.com/profile/10137492985967351884noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2555595124861641477.post-43085604640894771362010-10-24T15:26:00.000-07:002010-10-24T15:28:08.415-07:00ကိုယ္ကလြဲရင္ အေတြးေတာင္ မသယ္ခ်င္တဲ့ငါ<br />၀န္ထုပ္ ၀န္ပိုး ကီလိုတရာနဲ႕...<br /><br />မပိုင္ဆိုင္ခ်င္ပါမွ<br />ေပးထားလိုက္တဲ့ အရာေတြ<br />စြန္႕ပစ္ခဲ့ျပန္ရင္လဲ<br />နာက်င္ၾကလိမ့္ဦးမယ္...<br /><span id="fullpost"><br />ဘာေတြလဲကြယ္<br /><br />ဘယ္သူ႕ကိုမွ<br />မနာက်င္ေစခ်င္တဲ့ လူကိုမွ<br />ကင္ပြန္းတပ္လိုက္ၾကတာ<br />" ဗီလိန္ " တဲ့...<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2555595124861641477-4308560464089477136?l=khunmyahlaing.blogspot.com' alt='' /></div>ခြန္ျမလိႈင္http://www.blogger.com/profile/10137492985967351884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2555595124861641477.post-69587426549392062072010-10-24T15:22:00.000-07:002010-10-24T15:26:05.295-07:00<div align="justify"> သူစိမ္းဆန္လိုက္တဲ့ ခရီး<br />မသိျခင္းေတြ ျငီးျငီးေတာက္<br />လူမ်ိဳး ဆယ္ပါး<br />ငါသိတဲ့ စကားကို မေျပာၾကဘူး<br />ေကာင္းေရာ...<br /><span id="fullpost"><br /><br />ဆို႕ၾကပ္လာတဲ့ ရင္ကိုဖိ<br />ေတာ္ေသးရဲ႕<br />ငါ့ႏွလံုးသားနဲ႕ ငါနဲ႕ သိတယ္...<br /> <br />အထီးက်န္လိုက္ပံုမ်ား<br />စိတ္နဲ႕ ကိုယ္နဲ႕ေတာင္ မကပ္<br />တျခမ္းပဲ့ ခရီးသည္မွာ<br />ပတ္ၾကားကို အက္လို႕...<br /></div><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2555595124861641477-6958742654939206207?l=khunmyahlaing.blogspot.com' alt='' /></div>ခြန္ျမလိႈင္http://www.blogger.com/profile/10137492985967351884noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2555595124861641477.post-88104226441197818542010-09-23T13:28:00.000-07:002010-09-23T13:49:48.814-07:00<div align="justify"> ျပည္သူ လူတကာ သတၲ၀ါ အေပါင္းတို႕ ယခု ၀ါဆိုကာလ ေရာက္ျပီ။ <br />သူ႕အသက္ သတ္ျခင္း<br />သူ႕ဥစၥာ ခိုးျခင္း<br />သူ႕ အိမ္ရာကို ျပစ္မွားျခင္း <br />မဟုတ္မမွန္ေသာ စကားကို ဆိုျခင္း<br />ေသရည္ေသရက္ကို ေသာက္ျခင္း<br />တရားငါးပါးကို မၾကဥ္မေရွာင္ ျပဳကုန္ေသာ သူတို႕သည္ "ငရဲ၊ တိရစၧာန္၊ ျပိတၲာ၊ အသူရကာယ္" အပါယ္ေလးဘံု၌ တလူးလာလာ နစ္မြန္း ကုန္ရာသည္။ <br /><br />တရားငါးပါးကို ၾကဥ္ေရွာင္၍ အလွဴေပးျခင္း၊ သီတင္းသီလ ေဆာက္တည္ျခင္းကို ျပဳေသာ သူတို႕သည္ လူမင္း နတ္မင္း စည္းစိမ္ကို ခံစား၍ နတ္ရြာ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာသို႕ ေရာက္ရာသည္ကို အသင့္ ႏွလံုးသြင္းလ်က္ သရဏဂံု ၃ပါး၊ ပဥၥသီ ငါးပါး၊ အဌသီ ရွစ္ပါး တို႕ကို မျပတ္ ေဆာက္တည္ၾကကုန္။ <br /><span id="fullpost"><br /><br />၀ါဆို လျပည့္ ထုတ္ျပန္ေသာ အမိန္႕ေတာ္ကို သကၠရာဇ္ ၁၁၄၆ ခု ၀ါဆိုလဆန္း ငါးရက္ေန႕ ေရႊျပည္ေတာ္ ျမိဳ႕တြင္းျမိဳ႕ျပင္ လွည့္၍ ဖတ္ျမဲ ဖတ္ေစ။ <br /><br />ေရႊျပည္ေတာ္ ျမိဳ႕တြင္းျမိဳ႕ျပင္ အရပ္ေခါင္း ေသြးေသာက္ၾကီး ေသြးေဆာ္ တို႕ကိုလည္း စီရင္စု အရပ္သားတို႕ကို ပဥၥသီ ငါးပါး၊ အဌသီ ရွစ္ပါး စေသာ အလွဴေပးျခင္းမ်ားကို တိုး၍ က်င့္ေဆာင္ လွဴဒါန္း ရမည့္ အေၾကာင္းႏွင့္ မွတ္စုအပ္၍ က်င့္ေဆာင္ ႏိႈးေဆာ္ ၾကေစ။ (၁၁၄၆ခု၊ ၀ါဆိုလဆန္း ၁ရက္ေန႕ နာခံ ေဇယ်ေနာ္ရထာ တြင္ျပန္္)<br /><br />မွတ္ခ်က္။ ၁၁၄၆ ခု ၀ါဆိုလဆန္း ၁ရက္ေန႕တြင္ သည္ အမိန္႕ေတာ္ ျပန္တမ္းကို နာခံေတာ္က ျပန္ဆိုေရးသားသည္။ ၁၁၄၆ ခု ၀ါဆို လျပည့္ေန႕တြင္ ဘုရင့္ ေရႊလႊတ္ေတာ္က အတည္ျပဳ ထုတ္ျပန္သည္။ ႏွစ္စဥ္ ၀ါဆိုလဆန္း ၅ရက္ေန႕ ေရာက္တိုင္း ဂရုဓမၼ အမိန္႕ေတာ္ျပန္တမ္းကို ဆင္ေပၚတင္၍ လွည့္လည္ ဖတ္ၾကား ရသည္။ (ဆရာၾကီး ဦးဆန္းထြန္းက ေက်းဇူးျပဳပါသည္။)<br /><br />ဆင္ေပၚတင္၍လွည့္<br /><br />ဂရုဓမၼ အမိန္႕ေတာ္ ျပန္တမ္းၾကီးကို မဂၤလာဆင္ေတာ္ႏွင့္ တင္၍ ျမိဳ႕ေလးျပင္ ေလးရပ္ လွည့္လည္ ျပန္ၾကားရသည္။ ဂရုဓမၼ အမိန္႕ေတာ္ ျပန္တမ္းၾကီးကို လႊတ္ေတာ္ အရာရွိ ေရႊနားခံေတာ္ၾကီးက ျပန္ၾကားရသည္။ ေရႊနားခံေတာ္ၾကီးမွာ မင္းေပး ကတၲီပါ နီ ၀တ္လံုကို ၀တ္ဆင္လ်က္ မဂၤလာဆင္ေပၚတြင္ ဆင္ေဗာင္း၀န္း အထြတ္ ေရႊခ်တပ္ေသာ အေပၚ၌ အဆိုပါ ဂရုဓမၼ အမိန္႕ေတာ္ ျပန္တမ္း ပရပိုက္ကို ဦးသံုးၾကိမ္ တုိက္လ်က္ လမ္းေလးဆံု ျပၾကီး အလယ္၌ ဆင္ေတာ္ေပၚမွေနျပီး ဖတ္ရေလသည္။ <br /><br />လူ၅၀ ထမ္းရေသာ တရားစည္ၾကီးကိုလည္း တီးရသည္။ လက္၀ဲ လက္ယာတပ္ ၀င္းခင္း၍ ေရွ႕ဖ်ား စေျမွာင္၊ သိုင္း၊ ကိုင္ေမာင္း လက္၀ဲ လက္ယာ သံုးလံုးစီ တီးခတ္ရသည္။ ၾကီးစြာေသာ ေရႊေမာင္းၾကီးကိုလည္း တီးခတ္ ရသည္။ ျမိဳ႕၀န္၊ ေထာင္မွဴး၊ ျမိဳ႕ စာေရး စေသာ ရာဇ၀တ္ ရုံးေတာ္ အရာရွိ အေပါင္း၊ တရားရံုးေတာ္ အရာရွိ အေပါင္းတို႕လဲ ေခါင္းေပါင္းျဖဴ ေဖာ့လံုး သိုရင္း အကၤ်ီ ေရႊစလြယ္ ဆင္၍ အခမ္းအနားႏွင့္ ဆင္ေတာ္ ေနာက္မွ လိုက္ပါၾကရသည္။ <br /></div><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2555595124861641477-8810422644119781854?l=khunmyahlaing.blogspot.com' alt='' /></div>ခြန္ျမလိႈင္http://www.blogger.com/profile/10137492985967351884noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2555595124861641477.post-49537971530773102522010-09-23T13:01:00.000-07:002010-09-23T13:27:44.521-07:00<div align="justify"> ၾကြေရာက္လာေသာ သပၸဳရိသ အေပါင္း သူေတာ္ေကာင္းတို႕ရွင့္..<br /><br />ေဂါတမ ျမတ္စြာဘုရား ႏုစဥ္ အခါက အိႏိၵယႏုိင္ငံ ကုရုတိုင္းမွာ ေနထိုင္ၾကတဲ့သူေတြဟာ လူတိုင္းကိုယ္စီ ငါးပါးသီလကို လံုျခံဳ ေအာင္ ေစာင့္ထိန္းၾကတဲ့ အတြက္ သူတို႕ တိုင္းျပည္မွာ မိုးေလ၀သ မွန္ကန္ျပီး ကပ္ၾကီး သံုးပါး ေဘးကလြတ္ေျမာက္ ေနၾက ပါတယ္။ ကုရုတိုင္းမွာ မိုးေလ၀သ ညီညီမွ်မွ် ရြာသြန္းေနခ်ိန္မွာ ကာလိဂၤ တိုင္းမွာေတာ့ မိုးေခါင္ျပီး ကပ္ၾကီး ၃ပါး ဆိုက္ကပ္ေနလို႕ လူေရာ တိရစၧာန္ပါ ဒုကၡေရာက္ၾကရ ပါတယ္။ ေရွးမင္းေတြ ထံုးစံ အရ မိုးရြာေအာင္ အလွဴေပးျပီး ဘုရင္ကိုယ္တိုင္ ဥပုသ္ေဆာင္ ၀င္ျပီး ဥပုသ္ သီလ ေဆာက္တည္ေပမယ့္ မိုးက မရြာဘဲ ေနပါတယ္။ <br /><br />ကုရုတိုင္းမွာ မုိးရြာေနတာဟာ အဥၥန၀ဏၰ ဆင္ေတာ္ၾကီး ရွိလို႕ မိုးရြာတာပဲလို႕ အယူရွိၾကျပီး အဲဒီဆင္ၾကီးကို ရရွိေအာင္ ကိုယ္စား လွယ္ လႊတ္ျပီး ေရႊနဲ႕လဲပါလို႕ ေတာင္းဆိုပါတယ္။ ဒီေတာ့ ကုရုဘုရင္က စာနာ ေထာက္ထားျပီး သင္တို႕ တိုင္းျပည္မွာ မိုးရြာ မယ္ ဆိုရင္ ငါ၏ ဆင္ေတာ္ၾကီးကို ေရႊနဲ႕ မလဲဘဲ အခမဲ့ ေမတၲာလက္ေဆာင္ ေပးပါမယ္ ဆိုျပီး ေပးလိုက္ပါတယ္။ ဆင္ၾကီး ေရာက္ေတာ့လဲ ကာလိဂၤ တိုင္းမွာ မိုးက မရြာဘဲ ေခါင္ျမဲ ေခါင္ေနပါတယ္။<br /><span id="fullpost"><br />ဒီေတာ့ မိုးမရြာတာဟာ ဆင္န႕ဲ ဘာမွ မပတ္သက္ဘူး။ သူတို႕ တိုင္းသူျပည္သားေတြ က်င့္သံုးတဲ့ ကုရုဓမၼ ေၾကာင့္သာ ျဖစ္တယ္ လို႕ သေဘာေပါက္ျပီး အဲဒီ တရားကို ေရႊျပားေပၚမွာ ကူးယူခဲ့ရမယ္လို႕ ကိုယ္စားလွယ္ေတာ္ ၾကီးမ်ားကို ထပ္မံ ေစလႊတ္ ျပန္ပါ တယ္။ ကုရုတိုင္းမွာ တတိုင္းတျပည္လံုး ငါးပါးသီလ ျမဲၾကတဲ့ အနက္ <br />၁။ ဘုရင္<br />၂။ မယ္ေတာ္ၾကီး<br />၃။ မိဖုရားၾကီး<br />၄။ အိမ္ေရွ႕မင္း<br />၅။ ပုေရာဟိတ္ၾကီး<br />၆။ ေျမတိုင္းအမတ္<br />၇။ ရထားထိန္း<br />၈။ လယ္ပိုင္ရွင္ၾကီး<br />၉။ တံခါးမွဴးနဲ႕ <br />၁၀။ ျပည့္တန္ဆာမ တို႕ ဆယ့္တစ္ဦးဟာ ငါးပါးသီလကို ထူးထူးျခားျခား ေစာင့္ၾကတဲ့ အတြက္ သူတို႕ ထံမွ ငါးပါးသီလကို ေရႊျပားေပၚမွာ ေရးျပီး ေတာင္းလာခဲ့ပါတယ္။ ကုရုဓမၼလို႕ ေခၚတ့ဲ ငါးပါးသီလကို ရွင္ဘုရင္က စျပီး တတိုင္းျပည္လံုးက်င့္သံုး ၾကတဲ့ အခါမွာ မိုးရြာသြန္းျပီး ကာလိဂၤ တတိုင္းလံုး ကပ္ၾကီး ၃ပါးက လြတ္ကင္းျပီး သာယာ ၀ေျပာတဲ့ ႏိုင္ငံ ျဖစ္လာပါတယ္။ <br /><br />ဂရုဓမၼဇာတ္ေတာ္ ေပၚေပါက္လာရျခင္းမွာ မိုးတြင္းကာလမွာ ျဖစ္လို႕ ေတာ္သလင္းလျပည့္ေန႕ကို ဂရုဓမၼ အခါေတာ္ေန႕ (ငါးပါးသီလ) အခါေတာ္ေန႕ အျဖစ္ က်င္းပရျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း တင္ျပလုိက္ရပါတယ္။ <br /><br />မိုးေလ၀သ မွန္ကန္ ညီမွ်ေအာင္ လူတုိင္းကိုယ္စီ ငါးပါးသီလ ျမဲၾကပါေစ။ <br /><br />မွတ္ခ်က္။ ႏိုင္ငံေတာ္ ပိဋကတ္တိုက္မွဴး ဘဒၵႏၲ ပညာသာမိ (မာဂဓီ-သာစည္) ဆရာေတာ္ ေရးသားျပဳစု အပ္ေသာ အခါေတာ္ေန႕မ်ား စာအုပ္မွ ေကာက္ႏႈတ္ေရးသား ပါသည္။) <br /></div><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2555595124861641477-4953797153077310252?l=khunmyahlaing.blogspot.com' alt='' /></div>ခြန္ျမလိႈင္http://www.blogger.com/profile/10137492985967351884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2555595124861641477.post-82631909473060066462010-09-19T04:25:00.000-07:002010-09-19T04:55:48.010-07:00<div align="justify"> သမိုင္းေဟာင္းေတြ ဖတ္ရတာ မ၀လို႕ သမိုင္းသစ္ေတြ ေရးပါဦးလို႕ ေတာင္းဆို လာၾကတာ ေၾကာင့္ ေနာက္ထပ္ အဆိုး သမိုင္းသစ္ေလးေတြ ထပ္ေရးဖို႕ စဥ္းစားရပါတယ္။ အင္းေပါ့ေလ ျပန္စဥ္းစား ယူရ တာေပါ့။ ၾကီးလာေတာ့ ငယ္သူမို႕ မသိပါ လုပ္လို႕ မရေတာ့ဘူးေလ။ ဒီေတာ့ ခ်င့္ခ်င့္ ခ်ိန္ခ်ိန္ ဆိုး အဲေလ သိပ္မဆိုးေတာ့ဘူးလို႕ ထင္တာပဲ။ ဒါနဲ႕ ခုတေလာ face book နဲ႕ သတင္းေတြမွာ ေခတ္စား ေနတဲ့ ရန္ကုန္ ေဆးရံုၾကီးက ေဆးကုသမႈ စနစ္ အေၾကာင္း ဖတ္မိေတာ့ ဒီေနရာမွာ ျပည္သူနဲ႕ တပ္မေတာ္ ထူးမျခားနား တသားတည္း ရွိေၾကာင္း သတိရ တာနဲ႕ သမိုင္းသစ္ကို ေရးလိုက္ပါတယ္။ <br /><span id="fullpost"><br />ေဆြၾကီးမ်ိဳးၾကီးက ဆင္းသက္လာတဲ့ ကၽြန္မမွာ ညီအမ ေမာင္ႏွမ ၀မ္းကြဲ ေျခာက္ဆယ္ေက်ာ္ ရွိပါ တယ္ (ဒီလိုၾကီးတဲ့ ေဆြၾကီး မ်ိဳးၾကီး ေနာ္) သူတုိ႕ထဲက ကၽြန္မထက္ ငယ္တဲ့ တခ်ိဳ႕ကို ကၽြန္မက study guide လုပ္ေပးရတာက အၾကီး တာ၀န္ေပါ့။ ဆယ္တန္း အျပီး ေက်ာင္း ေလးႏွစ္ ပိတ္ထားခ်ိန္ မွာေတာ့ မ်က္ႏွာ နာရတဲ့ အသိမိတ္ေဆြေတြ သူတစိမ္း ေတြရဲ႕ သားသမီးေတြ ကိုလဲ study guide လုပ္ေပးရ ပါတယ္။ ဒီမွာတင္ ကၽြန္မရဲ႕ လူငယ္ ဘ၀ေလး ဆံုးရံႈးသြား ပါေရာ။ အေနအထိုင္ ဗရုတ္က် မလား .. မဂၤလာပါ ဆရာမ ဆုိတဲ့ လက္ညိႈးေလး ပါးစပ္နား ေတ့ျပီး ႏႈတ္ဆက္သံ အဆံုးမွာ ေသခ်င္ ေစာ္ နံသြား တတ္ပါ တယ္။ ေက်ာင္းေတြ ျပန္ဖြင့္လို႕ ကၽြန္မ တကၠသိုလ္ ဒုတိယႏွစ္ အေရာက္ မွာ ေတာ့ ကၽြန္မ စာသင္ ေပးခဲ့တဲ့ ေမာင္ငယ္ ေတြက စစ္ေဆး တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသား ၾကီးေတြ ျဖစ္ေန ပါျပီ။ ကၽြန္မ မွာေတာ့ ဘြဲ႕ ရဖို႕ ေနေနသာသာ ေက်ာင္းေတြ တဆက္တည္း ဆက္တိုက္ ဖြင့္ပါေစ ေၾကာင္း ဆုေတာင္း ေနရတဲ့ ဘ၀။ ဒါေၾကာင့္လဲ သူတို႕က ေက်ာင္းဆက္တိုက္ ဖြင့္မွာ ေသခ်ာတဲ့ တကၠသိုလ္ကို မိဘေတြ အတင္းပို႕လို႕ ေရာက္ခဲ့ၾက တာပဲကိုးး <br /><br />သမီးေရ သမီးေမာင္ေလး ေဆးရံု တင္ထားရတယ္ အဖ်ားက ၁၀၆ ျဖစ္ေနတာ ၅ရက္ ဆက္တုိက္မို႕ သူ႕ စီနီယာေတြက သူ႕ကို မဂၤလာဒံု စစ္ေဆးရံု တင္ထားရတယ္တဲ့။ အေမတို႕ေတာ့ လူနာေမး သြားျပီးျပီ ဒါေပမယ့္ ေမာင္ေလးက သူ႕ မမၾကီးကို ေတြ႕ခ်င္ တယ္လို႕ မွာလိုက္တယ္ သြားေတြ႕လုိက္ ပါဦး သမီးရယ္ လူမမာ အားရိွတာေပါ့<br /><br />အေမက ဒီစကား ကို ဆုိလာေတာ့ စိုးရိမ္စိတ္က ၾကီးလာပါတယ္။ ဒီေမာင္ငယ္နဲ႕ ကၽြန္မက စိတ္လိႈင္း အလ်ားခ်င္း တူပံု ရတယ္ ။ တေယာက္ တေနရာစီ ဘယ္လို ကြဲေနပါေစ .. သူ တခုခု ျဖစ္ေတာ့မည္ ဆိုရင္ ကိုယ္ အိပ္မက္ မက္တတ္ သလို ကိုယ္ တခုခု ျဖစ္ေနျပီ ဆိုရင္လဲ သူ အိပ္မက္ မက္တတ္တဲ့ အက်င့္ ရွိတယ္။ ဒီေတာ့ အေရးအေၾကာင္းဆို အခ်င္း ခ်င္း အျမဲ သိေနက်။ အဲဒီေန႕ မတိုင္ခင္ ညကပဲ သူ ေရတြင္းထဲ ကေန ျပန္မတက္ႏိုင္တဲ့ ပံုကို အိပ္မက္ မက္ထား တာမို႕ ပိုစိတ္ပူသြားပါေရာ။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မက mid-term စာေမးပြဲ ကို ေနာက္ေန႕ စေျဖရ ေတာ့မွာပါ။ ကၽြန္မအိမ္ ကေန ေမွာ္ဘီက ေက်ာင္းကို အသြား လမ္းမွာပဲ မဂၤလာဒံု စစ္ေဆးရံု ကို ျဖတ္ရတာမို႕ မနက္အေစာၾကီးထ ဘတ္စ္ကား နဲ႕ ေဆးရံုသြား လူနာ ေမး ျပီးရင္ ခဏတျဖဳတ္ စကားေျပာ အားေပးျပီး ေက်ာင္းကား ကို ေဆးရံုေရွ႕က တားစီး လိုက္ရင္ စာေမးပြဲ လဲ မပ်က္ ကေလးလဲ စိတ္ခ်မ္းသာမယ္ ဆိုျပီး အဲလို စီစဥ္ လိုက္ပါတယ္။ စာေမးပြဲသာ ရွိတာ ေက်ာင္းက အျပန္ တန္းျပီး ၀င္ရမယ့္ ညေနပိုင္း study guide အလုပ္ ကလဲ ဆက္လုပ္ ရဦး မယ္ေလ။ အခ်ိန္ ေတြက ကြက္တိ။<br /><br />မနက္ေစာေစာ ဆန္ျပဳတ္က်ိဳ၊ ေရခဲဗူးနဲ႕ ထည့္ျပီး ဆရာမနဲ႕ တူေအာင္ ၀တ္ရ စားရ ေသးသည္။ ေက်ာင္းသားက ကိုယ္ နဲ႕ အသက္ သိပ္မကြာလို႕ အေနနီးလို႕ စိတ္ကစားတာ မျဖစ္ ရေအာင္ အိုရုပ္ ထြက္ေအာင္က ၀တ္ရေသး။ ခါးတို လက္ ရွည္ ေၾကးအို ေရာင္ေဖ်ာ့ နဲ႕ ဒူးနားခ်ိတ္ အညိဳရင့္ကို ၀တ္ရင္း ခါးထိေအာင္ ရွည္တဲ့ ဆံပင္ ေတြကို ေသခ်ာ စည္းရ သည္။ ျပီးမွ ေက်ာင္း စာေမးပြဲ အတြက္ေရာ စာျပန္ သင္ဖို႕ ေက်ာင္းသား ေတြအတြက္ စာရြက္စာတမ္း ေတြကိုပါ စစ္ ေဆးျပီး အိမ္က ထြက္လာ ခဲ့ပါေတာ့တယ္။ <br /><br />ေရာက္ပါျပီ စစ္ေဆးရံု။ ငါးထပ္ေဆာင္တဲ့ အေဆာင္ေတြကို အထပ္ေရ.. ဟုတ္ျပီ။ ေဆးရံု ၀င္းရဲ႕ ေျမာက္ ဘက္ဆံုးက အေဆာင္။ ဓာတ္ေလွကားက မီးပ်က္ေနလို႕ ၅ထပ္ကို ေျခလ်င္တက္ ဟုတ္ကဲ့ လူနာေဆာင္က *** ေရာက္ျပီ။ ဘယ္သူနဲ႕ ေတြ႕ခ်င္လို႕ပါရွင့္။ ဒီအခန္းေနာ္ ဟုတ္ကဲ့။ ေဟာ ေတြ႕ျပီ။ <br /><br />ျမင္ရတဲ့ ျမင္ကြင္းက ေရႊရင္ဆို႕။ အေလးမ အားကစား လုပ္ဖူးတဲ့ ဗလ ေတာင့္ေတာင့္ ေမာင္ငယ္က လူရုပ္ မေပၚေအာင္ ပိန္ခ်ံဳးျပီး တကိုယ္လံုးက နီစုတ္ ေနသည္။ အနားကပ္ ၾကည့္မွ အင္ျပင္ အနီစက္ ေတြက တကိုယ္လံုး အျပည့္။ နဖူးစမ္း ေတာ့ မီးလိုပူ ေျခဖ၀ါးက ေရခဲလို ေအးစက္။ ေဆးရံုတက္တာ ငါးရက္ရွိျပီ ဆရာ၀န္ တေယာက္မွ လာမၾကည့္ ေသးဘူး တဲ့။ ဆရာ၀န္က လူနာေဆာင္ကို ဖံုးဆက္ျပီး တာ၀န္က် သူနာျပဳက ေျပာသမွ် နားေထာင္ျပီး ဘာေဆး တိုက္လို႕ ညႊန္ၾကား သတဲ့။ လူနာက ဒီေလာက္ ဖ်ားေနခ်ိန္မွာ ေဘးကုတင္က လူၾကီးပိုင္း လူနာေတြက စြပ္က်ယ္နဲ႕ ေဆးလိပ္ တဖြားဖြား။ ျပတင္းေပါက္က ေလစိမ္းက ဒလေဟာ။ <br /><br />ဒီလူေတြက လူနာ မဟုတ္ဘူးလား ဆိုေတာ့ ေရွ႕တန္း မထြက္ ခ်င္တဲ့ ဗိုလ္မွဴးေတြ ေငြေပးျပီး ေဆးရံု အတက္ျပ ေန တာတဲ့။ ဒါေၾကာင့္ ဒီအေဆာင္ကို အရာရွိေဆာင္လို႕ ေခၚျပီး ဆရာ၀န္ ေတြ ေတာ္ရံု မလာဘူးတဲ့။ ဒီလို အေဆာင္ကို ဘာလို႕ ပို႕လဲ ဆုိေတာ့ အရာရွိေလာင္း ဗိုလ္ေလာင္း မို႕ပါတဲ့။ ေကာင္းၾကေရာ။ ဒါနဲ႕ လူနာကို ျပဳစုဖို႕ သပ္သပ္ ရပ္ရပ္ ျဖစ္ေအာင္ ဆံပင္ကို ဆံထံုး က်စ္က်စ္ ျပင္ထံုး ပစ္လိုက္သည္။ <br /><br />ကဲ ေဆးရံုက ဘာေကၽြးထားလဲ ဆိုေတာ့ ပံုစံ ဆန္ျပဳတ္ကို ၾကည့္ေတာ့ ေအာ့မိ မတတ္။ အမ ျပဳတ္ လာတဲ့ ဆန္ျပဳတ္ပဲ ေသာက္ပါ ဆုိျပီး တိုက္ေတာ့ အန္ခ်တဲ့ အထဲမွာ ေသြးေတြ။ ေပေရ ကုန္တာ ေတြကို ေဆးဖို႕ အိမ္သာ ဘက္ကို ထြက္ လာေတာ့ အ၀မွာတင္ အနံ႕က ေထာင္းေထာင္းထ။ ဟယ္ ေရငုပ္ ခ်န္ပီယံပဲ အသက္ေအာင့္ ထားလိုက္စမ္း .. <br /><br />ရဲေဆးတင္ျပီး ၀င္လိုက္ေတာ့ ျခေတာင္ပို႕ ေတြလို ထိုးထိုး ေထာင္ေထာင္။ အရာရွိေဆာင္ လုပ္ေနျပီး အဲဒီေလာက္ စည္းကမ္း မဲ့ရ သလား လို႕ စိတ္ထဲက က်ိန္ဆဲျပီး ေရဖြင့္ေတာ့ အေျဖသိ သြားသည္။ ေရမလာပါ။ ဒါနဲ႕ ေအာက္ထပ္ ေျပးဆင္း … ေဆးရံု ေရွ႕ က စတိုးဆိုင္မွာ ေရသန္႕ဘူး ဆယ္ဘူး၀ယ္။ ၅ထပ္ကို ျပန္ေျပးတက္။ သန္႕စင္ေပး။ ေရ၀တ္နဲ႕ နဖူးကို အုပ္ေပးေတာ့ ကေယာင္ ကတမ္းေတြ သက္သာ သြားသည္။ ဆန္ျပဳတ္ နည္းနည္း ထပ္တိုက္။ ထပ္အန္ .. ေသြးစက္ေတြက ပိုမ်ားလာျပီ။ ေလွ်ာ့ထားတဲ့ စိတ္က ေထာင္းကနဲ ျပန္ထ လာသည္။ <br /><br />ဒီ လူနာေဆာင္ တာ၀န္ခံ ဘယ္သူလဲ<br /><br />ခပ္ဆတ္ဆတ္ အသံေၾကာင့္ ဗိုလ္မွဴး လူနာ ဆိုသူက ေၾကာင္အမ္းအမ္းၾကည့္ ေယာင္ေတာင္ေတာင္ လက္ညိႈးထိုးသည္။ သံုးပြင့္နဲ႕ အမၾကီး တေယာက္<br /><br />ဒီလူနာကို ဆရာ၀န္ တရက္မွ လာမၾကည့္ေသးဘူးဆို<br /><br />ဆရာ၀န္က လူကိုယ္တိုင္ မလာေပမယ့္ ကၽြန္မတို႕ တခ်ိန္လံုး ရီပို႕ တင္ေပး ေနပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ဆရာ၀န္ ညႊန္ၾကား ခ်က္ အတိုင္း ေဆးေတြလဲ ဂရုတစိုက္ တုိက္ေနတာ ပဲေလ။ ဒါ ကၽြန္မတို႕ ဆီက ထံုးစံပဲ။<br /><br />အိမ္သာေတာင္ ေရမရွိ။ ဆရာ၀န္က မ်က္စိနဲ႕ေတာင္ လာၾကည့္ေဖာ္ မရတာ ဂရုတစိုက္ လား။ ရွင္တို႕ ေဆးရံုက ၀န္ေဆာင္မႈ ဒါအကုန္ပဲလား .. ဒါဆို ကၽြန္မရဲ႕ ေမာင္ကို ခု ေဆးရံုက ဆင္းေပး။ ကၽြန္မ ဘာသာ အျပင္ေဆးရံုမွာ ကုမယ္<br />(((ဟာ))) (((ရွင္)))<br />အဲလိုေတာ့ ဆင္းေပးလုိ႕ မရဘူးရွင့္။ ကၽြန္မတို႕ ဆီက လူနာကို တျခား ေဆးရံုမွာ ေပးမကုဘူး။ ဒါထံုးစံ မရွိဘူး<br /><br />ဒါဆို ကၽြန္မ ေမာင္က ဒီမွာ ငုတ္တုတ္ အေသခံ ရမွာလား.. ရွင္တို႕ ၅ရက္ လံုးလံုး ဂရုတစိုက္ ကုေပး ထားလို႕ လူရုပ္ ေတာင္ မထြက္ေတာ့ဘူး ေဟာ့ဒီ ေရခြက္ထဲ ျမင္လား ေသြးေတြ။ ကၽြန္မ ရွင္တို႕ရဲ႕ ကုသမႈကို အယံုအၾကည္ တစက္မွ မရွိေတာ့ဘူး။ ခု ေဆးမွဴး ဘယ္မွာလဲ။ ကၽြန္မ သူနဲ႕ အခု ေတြ႕ခ်င္ တယ္။<br /><br />ေဆးမွဴးက သူ႕ ရံုးခန္းမွာ ရွင့္ ။ သူ လူနာေဆာင္ လွည့္ဖို႕ အခ်ိန္မရွိေတာ့ဘူး ေနာက္ နာရီ၀က္ ဆုိရင္ သူ အမွတ္ ၂ စစ္ေဆးရံု သြားရေတာ့မယ္<br /><br />(((ဘာေျပာတယ္)))… ဟားးးး ေနစမ္း ပါဦး အမွတ္ ၂က လူေတြ မွာမွ အသက္ပါ တာလား။ ကၽြန္မရဲ႕ ေမာင္ မွာ အသက္ မပါ ဘူးလား။ ကၽြန္မရဲ႕ ေမာင္က လူညြန္႕ တံုးေနတဲ့ လူ မဟုတ္ဘူးရွင့္။ ပညာ သိပ္ ေတာ္တဲ့ ဆရာ၀န္ ဗိုလ္ေလာင္း။ ဒီလိုလူ ကိုေတာင္ ရွင္တို႕ က အသက္ ပါတယ္ မေအာက္ေမ့ဘဲ ဒီလိုပဲ ပစ္ထား သလား။ အဲဒီ ေဆးမွဴး ဒီလူနာေဆာင္ကို မလာႏိုင္ရင္ ကၽြန္မ သူ႕ဆီကို သြားမယ္။ ခု ဖုန္းဆက္ေပး။ ကၽြန္မကို မေတြ႕ဘဲ အမွတ္၂ကို ထြက္သြားမယ္ ဆုိရင္ ကၽြန္မ အဆိုး မဆိုနဲ႕။ အခု ခ်က္ခ်င္း ကၽြန္မ သူ႕ဆီ သြားေတြ႕မယ္။ ဒီလူနာကိုပါ ေခၚသြားမယ္။<br /> <br />ရွင္.. ဟုတ္ ဟုတ္ကဲ့။ ဒီလူနာကို ဘယ္လို ေခၚသြား မလဲ သူ႕ကို သယ္ဖို႕ ဘီးတပ္ ကုတင္လဲ မရွိဘူး။ ျပီးေတာ့ ေဆးရံု ထဲမွာ ဆြဲေပးတဲ့ shuttle bus လဲ ခုခ်ိန္ မလာေသးဘူး။ <br /><br />ကၽြန္မေမာင္ကို ကၽြန္မဖာသာ ျဖစ္ေအာင္ ထမ္းေခၚ သြားမယ္။ ရွင့္ ေဆးမွဴးဆီသာ ရွင္ဖုန္းဆက္။ <br /><br />ဒီလိုနဲ႕ စိတ္ေဆာင္ရင္ ဘယ္က အား၀င္ လာမွန္း မသိတဲ့ ကၽြန္မဟာ ေပါင္ခ်ိန္ ၁၆၀ေလာက္ ေလးတဲ့ ေမာင္ေလးကို ထမ္းႏိုင္ ခဲ့တယ္။ အျမင္မေတာ္တဲ့ ဆရာၾကီး (လက္ေမာင္း ၂ရစ္နဲ႕) တေယာက္က ကူတြဲတာမို႕ ၂ေယာက္ ညွပ္ တြဲရင္း ေဆးမွဴး ဗိုလ္မွဴး အခန္းကို ေရာက္ခဲ့တယ္။ ေၾကာင္ေတာင္ ေတာင္ နဲ႕ နည္းနည္း ရွိန္ေန ပံု ေပၚတဲ့ ေဆးမွဴးက ေသခ်ာ စစ္ေပးျပီး အလန္႕တၾကား အေလာ သံုးဆယ္နဲ႕ အေရးေပၚ အခန္းကို ပို႕ လိုက္ပါတယ္။ ေသြးေဖာက္စစ္ေတာ့ ျဖစ္ေန တဲ့ ေရာဂါက ၀က္သက္။ တိုက္ထားတဲ့ ေဆးေတြက တိုက္ဖြိဳက္ ေဆး။ ေနာက္ထပ္ ၆နာရီ ေနာက္က်လို႕ ၀က္သက္ပိုး ဦးေႏွာက္ထဲ ၀င္ရင္ ေသ ရင္ ေသ မေသရင္ ရူးေတာ့ မည္တဲ့။ ပိုက္ၾကီး ပိုက္ငယ္ အသြယ္သြယ္က ေျခမွာေရာ လက္မွာ ပါ ခ်က္ခ်င္း တန္းလန္း ျဖစ္သြားျပီ.. ပ်ာယာေတြ ခတ္ျပီး သူကိုယ္တိုင္ မိဘ ေတြဆီ ဖုန္းဆက္။ လူၾကီး ေတြက တပ္မေတာ္ အစိုးရ လက္ထက္မွာ တပ္မေတာ္ ေဆးရံုမို႕ စိတ္ခ် ေနရာက ဒေရာေသာပါး ေရာက္ လာၾက။ စိတ္ခ်ရတဲ့ အခ်ိန္ ေရာက္လို႕ ေဆးရံုကို ေက်ာခိုင္း ခဲ့ခ်ိန္မွာ စာေမးပြဲခ်ိန္ ျပီးသြား ခဲ့ျပီ။<br /><br />မတတ္ႏိုင္။ တကၠသိုလ္ဆီကို ဆက္လက္ ခ်ီတက္.. ဆရာမ ေတြကို အႏူးအညြတ္ ေတာင္းပန္ျပီး တေယာက္တည္း ျပန္ ေျဖခြင့္ ေလးမ်ား ရလိုရျငား ေတာင္းပန္ ၾကည့္မည္ ေပါ့။ ေက်ာင္းကို ေရာက္ေတာ့ ဆရာမက ဟဲ့သမီး ဘယ္လို ျဖစ္လာ တာလဲ ေျဖႏိုင္လား တဲ့။ တီခ်ယ္ ဒီလို ဒီလို ပါပဲ… သမီး မေျဖ လိုက္ရဘူး။ ဘယ္လို လုပ္ရမလဲ။ အသနား ခံစာ တင္ျပီး ျပန္ေျဖရ မလား … ဆရာမလဲ ေက်ာင္းအုပ္ ၾကီးနဲ႕ တိုင္ပင္ျပီး ေမးေပး ခြင့္ေတာင္း ေပးမယ္ ဒါထက္ သမီးရဲ႕ ခံုနံပါတ္က ဘယ္ေလာက္လဲ <br /><br />ေဟာေတာ့။ အေျဖလႊာ အထပ္ေတြ ၾကားထဲမွာ ကၽြန္မရဲ႕ ခံုနံပါတ္နဲ႕ အေျဖလႊာ ေလးက အထင္းသား...<br /><br />ေက်ာင္းသား အမ်ားၾကီးကို ဆရာ ဆရာမ မလံုမေလာက္နဲ႕ သင္ၾကား ေစခဲ့တဲ့ စနစ္ရဲ႕ အက်ိဳး သက္ေရာက္မႈ က ဘယ္ ေက်ာင္းသားက ဘယ္ခံုနံပါတ္ ဆိုတာ မမွတ္မိ၊ လူနဲ႕ နာမည္န႕ဲ မတြဲမိ။ ဒီေတာ့ ကၽြန္မ ကိုယ္စား စာေမးပြဲကို ဘယ္သူ ၀င္ေျဖ ေပးခဲ့ မွန္းလဲ ခုခ်ိန္ထိ မသိ။ အျဖစ္မွန္ကို အထက္ကို တင္ျပ ရင္လဲ ဖိေထာင္း မယ့္ အေျခအေန ေတြေၾကာင့္ တိတ္တိတ္ ေနခဲ့ျပီး မေျဖ ခဲ့တဲ့ စာေမးပြဲ ေလးလဲ ေအာင္ခဲ့ရ။ <br /><br />ေမာင္ငယ္ေလး ေဆးရံုက ဆင္းလာေတာ့ လာႏႈတ္ဆက္သည္။ မမၾကီး ေပးတဲ့ အသက္ပဲ ရွိေတာ့သည္ တဲ့။ ဒါထက္ ေဆးရံု မွာေရာ သူ႕ေက်ာင္း မွာပါ ဟိုးေလး တေက်ာ္ နာမည္ၾကီး သြားသည္။ ေဆးမွဴး ဗိုလ္မွဴး နဲ႕ တကြ ေဆးရံု တခု လံုး လူနာေဆာင္ တခုလံုးကို ပတ္ၾကိမ္း ဆူေငါက္ သြားခဲ့ေသာ အႏွီ မမသည္ ဘယ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ကေတာ္ ပါနည္း တဲ့။ <br /><br />ေသဟဲ့ နႏၵိယ!!!<br /><br />စနစ္ကပဲ ဆိုးေနတာလား … ေခတ္ကပဲ ဆိုးေနတာလား … ကၽြန္မကပဲ ဆိုးေနတာလား... <br /></div><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2555595124861641477-8263190947306006646?l=khunmyahlaing.blogspot.com' alt='' /></div>ခြန္ျမလိႈင္http://www.blogger.com/profile/10137492985967351884noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2555595124861641477.post-27072060713593228312010-09-15T08:01:00.000-07:002010-09-15T08:04:50.446-07:00ေမာျပီကိုု…<br /><br />ရုုန္းကန္ ေျပးလႊား<br />ကာကြယ္ တြန္းလွန္<br />အလိုုက္သင့္ အေမ်ာမခံႏိုုင္တဲ့ အျပစ္လား<br />လဲမက်ရင္ေတာင္<br />လွဲခ်ျပီး နားလိုုက္ခ်င္ျပီ ကိုု…<br /><br />ျငိမ္းခ်မ္းတဲ့ ရင္ခြင္ကိုုမွီရင္း<br />တေရးေလာက္ ေမွးစက္<br />အသည္းအသက္ ႏွင္းအပ္ျပီး ငိုု<br />ဒါဆိုု ေသေပ်ာ္ပါျပီ ကိုု…<br /><br />မွတ္ခ်က္... ဒီဘေလာ့ရဲ႕ ၅၀၀ေျမာက္ ပုိ႕စ္ က ဒီကဗ်ာျဖစ္သြားဖို႕ မရည္ရြယ္ခဲ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဘေလာ့စေပါ့ကို ဖြင့္လိုက္ေတာ့မွ ဒီပို႕စ္ဟာ ၅၀၀ ေျမာက္ ျဖစ္ေနတာကို သိလုိက္ရတယ္။ အမွတ္တရပါ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2555595124861641477-2707206071359322831?l=khunmyahlaing.blogspot.com' alt='' /></div>ခြန္ျမလိႈင္http://www.blogger.com/profile/10137492985967351884noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2555595124861641477.post-73847304630819174002010-09-15T07:59:00.000-07:002010-09-15T08:01:47.339-07:00မာယာ စံအိမ္က<br />က်င့္၀တ္ အဆိပ္ဆူး ေထာင္ထဲ<br />ယဥ္ေက်းမႈ သားရဲေတြေရွ႕ေမွာက္<br />ေျပးလႊားမူးေနာက္<br />လမ္းေပ်ာက္လုုခ်ိန္<br />ေပး၀င္ခိုုလံႈ ဒီရင္အံုု အတြက္<br />ေက်းဇူးပါ ကိုု…<br /><br />ကဲ့ရဲ႕ရံႈ႕ခ်<br />အာဏာမာန္ထ<br />ပညာေတြျပ အထာေတြခ်<br />ခ်စ္ခ်စ္ ျပသူေတြၾကား<br />နစ္နစ္၀င္ေအာင္ က်သြားတဲ့စိတ္<br />တထိတ္ထိတ္နဲ႕ျပန္ေကာက္<br />ေနာက္ေက်ာမွာက ေသြးလက္၀ါး<br />ခပ္ပါးပါးျပံဳးရင္း ေမွ်ာ္ေငး<br />ကိုု႕ကိုု ေတြးရရံုုနဲ႕ ျငိမ္းခ်မ္း<br />ပုုခံုုးေပၚမီွျငမ္းခြင့္အတြက္<br />ေက်းဇူးပါ ကိုု…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2555595124861641477-7384730463081917400?l=khunmyahlaing.blogspot.com' alt='' /></div>ခြန္ျမလိႈင္http://www.blogger.com/profile/10137492985967351884noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2555595124861641477.post-34917899262821763362010-09-13T10:18:00.000-07:002010-09-13T10:29:30.249-07:00<div align="justify"> မေန႕ညေနက သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ေစ်း၀ယ္ထြက္ပါတယ္။ ကိုယ့္အတြက္ ပါတယ္ မထင္လိုက္ ပါနဲ႕... သူငယ္တန္းၾကိဳကို အဆင့္ေက်ာ္ တက္ခြင့္ ရတဲ့ သမီးေလး အတြက္ ေက်ာင္းကို ထည့္ေပးဖို႕ mineral water နဲ႕ ေဘာင္းဘီ သြား၀ယ္ တာပါ။ ဒါေပမယ့္ shopping center ေရာက္တာနဲ႕ ဗိုက္က ဆႏၵျပေတာ့ food court ကို အရင္ သြားပါတယ္။ ကိုယ္ကေတာ့ ငပိ ထမင္းေၾကာ္ (ေခါင့္ပတ္ ကပိ) သမီးေလး အတြက္က ၾကက္ဆီ ထမင္း (ေခါင့္မန္ကိုင္) အမ်ိဳးသား ကေတာ့ ၀က္လက္ ထမင္း (ေခါင့္ခါမူ) မွာစားၾကတာေပါ့ သူငယ္ခ်င္း မိသားစု ကေတာ့ ထိုင္းမွာ အေနၾကာ သူေတြ ပီပီ ထိုင္းဟင္း ခ်ိဳစပ္ ထူးထူး ဆန္းဆန္း ေတြ မွာစားၾက ပါေရာ။ အဲဒီ မွာတင္ သူငယ္ခ်င္း ညီမေလးက အမ ျမည္းၾကည့္ ပါလားတဲ့။ ဟင္းရည္ မဲပ်စ္ပ်စ္ တပန္းကန္ သယ္လာပါတယ္။ ေလးတယ္ ခံတြင္း ျမိန္တယ္ ဒါေပမယ့္ နည္းနည္း တက္မယ္ ေနာ္တဲ့။ အိစံဟင္း အမ ရဲ႕တဲ့။ အိစံ ဆိုတာ လာအို ႏိုင္ငံက ေလာရွမ္းလူမ်ိဳးေတြ ကို ထိုင္းေတြ ေခၚတဲ့ နာမည္ ပါ။ ေလာ၀္ရွမ္း ရိုးရာ ဟင္းရည္ေပါ့.. ဟင္းရည္ နာမည္က ကဲမ္းေနာင္မိုင္...<br /><span id="fullpost"><br />တဇြန္းျမည္းၾကည့္ပါတယ္။ ဟုတ္ပါတယ္။ ေလးပါတယ္။ နည္းနည္းငံျပီး စပ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဆားငံတာမ်ိဳး မဟုတ္ဘဲ ဟင္းရည္က ေလးျပီး အရသာ ေတာ္ေတာ္ ရွိပါတယ္။ ခံတြင္း လိုက္ ပါတယ္။ ဒီေတာ့ ထမင္းျဖဴ တပန္းကန္ နဲ႕ ၾကက္သား ငရုတ္ပြ တပြဲ ထပ္သြားမွာျပီး သူ႕ဟင္းနဲ႕ မွ်စားပါတယ္။ စားရင္း တန္းလန္း မ်က္ခြံ ေလးလာပါတယ္။ စားေသာက္ ျပီးေတာ့ ေရေသာက္ ေစ်းပတ္ ေပါ့။ ေစ်း၀ယ္ဖို႕ စိတ္ေလာ ေနေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတိမထားမိပါဘူး။ ကၽြန္မက အဲလိုပဲ စိတ္ေဆာင္ေနရင္ ရွဴးဒိုင္းနဲ႕ ေယာက္်ားၾကီး အားကစား သမားေလာက္ လုပ္ႏိုင္ ကိုင္ႏိုင္ ေပမယ့္ စိတ္ေလွ်ာ့ျပီး နားလုိက္ ေတာ့မွ အရုပ္ ၾကိဳး ျပတ္... အိမ္ျပန္ေရာက္လို႕ သမီးေလးကို သိပ္ျပီး ပစၥည္းေတြ ေနရာခ်ထားျပီးျပီလဲ ဆိုေရာ လူက ေလးကြက္သိုင္း တင္ မကဘူး ရွစ္ကြက္ သိုင္းပါ နင္းေနျပီ။<br /><br /><br />မူးလိုက္သမွ... ငယ္တုန္းက အရက္ကို ဘုန္းဘုန္းအလွဴခံလို႕ ျဖတ္ခ်ိန္ မတိုင္ခင္ တရုတ္ႏွစ္ကူးမွာ Chivas Regal ကို ပုလင္းတ၀က္ ကုန္ေအာင္ က်ိတ္တုန္း က ဒီေလာက္ မမူး ပါဘူး။ အထင္မၾကီးပါနဲ႕ ကၽြန္မေသြးက alcohol resistant ရွိေနလို႕ပါ။ ဒါေပမယ့္ ဒီဟင္းရည္ေလး ေသာက္ျပီး လူက ဘယ္လိုမွ လမ္းမ ေလွ်ာက္ ႏိုင္ဘဲ ေလထဲ ေျမာက္တက္ ေမ်ာပါ ေနသေလာက္ကို မူးတာပါ။ ေခါင္းကေန အခိုးေတြ အူထြက္ေနသလို ဦးေခါင္းတခုလံုးက ရွိသမွ် အေပါက္ေတြ ကေန အခိုးေတြ ထြက္ေနသလို ခံစားရပါတယ္။ ဒါနဲ႕ စိတ္ထိန္း သတိထား အမွတ္ေလးနဲ႕ သတိ တအား ထားျပီး ေရပူနဲ႕ ေရခ်ိဳး ပါတယ္ မရပါဘူး ေခါင္းပါ ေလွ်ာ္ပစ္ လိုက္ပါတယ္။ မထူးပါဘူး။ ဒါနဲ႕ ေလမႈတ္စက္နဲ႕ ဆံပင္ ေျခာက္ေအာင္ ေလမႈတ္.. ေယာက္်ားက လွမ္းေအာ္ ပါတယ္.. ဘယ္လိုေတြ ျဖစ္ေနတာ လဲတဲ့။ ဟန္ကုိယ့္ဖို႕ ဘာမွ မျဖစ္ဘူးလို႕ ျပန္ေျပာရင္း facebook ဖြင့္ေတာ့ စာလံုးေတြက ပ်ံေနတယ္.. ဘယ္ရမလဲ လိုက္ဖမ္း တာေပါ့။ ေခါင္းေရ နင္ကပဲ မူးႏိုင္ မလား ငါ့သတိ ကပဲ ထိန္းႏိုင္ မလား ... ကိုယ့္သတိကိုယ္ ျပန္စမ္းသပ္ရင္း ေလွ်ာက္ comment ေပး .. ေနာက္ဆံုးေတာ့ Laptop ေဘးတင္ စိုက္က် သြားပါေရာ။<br /><br />ၾကာေလ တက္ေလ ၾကာေလ မူးေလ တရိပ္ရိပ္နဲ႕ တက္လာ တာမ်ား အသက္ပါ ပါသြားမလားပဲ။ ေယာက္်ားက ပြစိပြစိနဲ႕ ဆူပူျပီး အိပ္ရာေပၚ ဆြဲတင္ တာ ေတာင္ ေခါင္းမေျပာနဲ႕ လက္ညိႈး ေတာင္ မေထာင္ ႏိုင္ေလာက္ ေအာင္ပါပဲ။ ဇက္ေၾကာေတြ နားထင္ေတြကို ေဆးေတြ လိမ္းေပးျပီး ေစာင္ျခံဳ ေပးတာ ေတြကို သိေနေပမယ့္ ဘာမွ ျပန္မလုပ္ ႏိုင္ပါဘူး။ မနက္ ၂ခ်က္ ခြဲေလာက္ တေရးႏိုးေတာ့ နာရီေလး ဘာေလး ထၾကည့္ ႏိုင္ျပီ။ ေရကို ကိုယ့္ဖာသာ ထေသာက္ႏိုင္ လာျပီ။ ဒါေပမယ့္ ယိုင္ထိုး ေနတုန္း။ ေန႕လည္စာ စားခါနီး အခ်ိန္ အထိ မူးျပီး အာရံု ေကာင္းေကာင္း မစိုက္ ႏိုင္ေသး။ ခု စာေရးေနတဲ့ ည အခ်ိန္ ေရာက္မွ ေသခ်ာ ၾကည္လင္ပါေတာ့တယ္။<br /><br /><br />ဒီေလာက္ မူးေအာင္ ဒီဟင္းရည္ထဲ ဘာေတြ ပါလို႕လဲ ဟုတ္လား။ ပါတာေတြက<br /><br /><br />မွ်စ္၊ မိႈမႊား၊ ၾကြက္နားရြက္မႈိ၊ ေရႊဖရံုသီး၊ ခ၀ဲသီး၊ ဆူးပုပ္ရြက္၊ ပင္စိမ္းရြက္၊ ဂ်င္း၊ ငပိရည္နဲ႕ ဂဏန္း ငပိေကာင္<br /><br /><br />ဟုတ္တယ္.. မေသေကာင္း မေပ်ာက္ေကာင္း... မွတ္ထားတယ္ ဒီဟင္းရည္ နာမည္က ကဲမ္းေနာင္မိုင္... ေ၀းေ၀းကေရွာင္ဖို႕။ <br /></div><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2555595124861641477-3491789926282176336?l=khunmyahlaing.blogspot.com' alt='' /></div>ခြန္ျမလိႈင္http://www.blogger.com/profile/10137492985967351884noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2555595124861641477.post-78564099447668809432010-09-07T12:26:00.000-07:002010-09-07T12:34:01.110-07:00<div align="justify"> မိုးဖြဲဖြဲရြာလို႕ ေျမသိပ္ေနျပီး ေလွ်ာက္လို႕ ေကာင္းတဲ့ သဲနီလမ္းကေလးက ခပ္တိုတိုေပမယ့္ ဒီ လမ္း ေပၚမွာပဲ တရက္ ၂ခ်ိန္ တက္ရတဲ့ မူလတန္းနဲ႕ အလယ္တန္း ေက်ာင္း၂ေက်ာင္းေတာင္ ရွိေနတာမို႕ ကေလးငယ္ေတြ ေက်ာင္း၀တ္စံုနဲ႕ သြားလာ ေက်ာင္းတက္ေနတာကို မနက္ ေန႕လယ္ ညေန ေန႕ သံုးယံ စလံုးမွာ ေက်ာင္းတက္ ေက်ာင္းဆင္း ခ်ိန္တိုင္း ပ်ားပန္းခပ္ စည္ကားေနတဲ့ လမ္းေလးပါ။ ဒါေပ မယ့္ ညေနေစာင္းလို႕ လထြက္တျပဴ ေရာက္ရင္ေတာ့ ေအးေဆး ျငိမ္သက္ တိတ္ဆိတ္ လို႕။ စာတမ္းအတြက္ စာဖတ္မ်ားလို႕ ျငီးစီစီ ျဖစ္မႈကေန သက္သာဖို႕ ၀ရန္တာ မွာ ရပ္ရင္း ေငးေမာေန မိတဲ့ သက္ထားက မ်က္ေစာင္းထိုးအိမ္က ျမင္ကြင္းတခုေၾကာင့္ ရုတ္တရက္ မွင္သက္ အံ့ၾသ။ ေသေသခ်ာခ်ာ မျမင္ရလို႕ အၾကံ ထုတ္ရင္း ခရီးထြက္စဥ္က အမွတ္တရ ၀ယ္ခဲ့တဲ့ အေ၀းၾကည့္ မွန္ေျပာင္းေလးကို သတိရသည္။ သင့္မသင့္ ခဏေလာက္ စဥ္းစား ျပီးမွ သိခ်င္စိတ္ကို ထိန္းမရတာမို႕ အခန္းထဲ ၀င္ယူျပီး ကန္႕လန္႕ကာ ၾကားက ၾကည့္လိုက္မိေတာ့…<br /><span id="fullpost"><br />ရႊန္းရႊန္းလက္ေနတဲ့ သရက္ကိုင္းေတြရဲ႕ အရိပ္ေအာက္က လေရာင္ေအာက္မွာ မ်က္ႏွာကို ေမာ့ ရင္း မ်က္စိ မွိတ္ လ်က္ ျငိမ္ျပီး ရပ္ေနတဲ့ ပါးကြက္၀ိုင္းမ… လက္၂ဖက္က ကေလးငယ္တေယာက္ လူ ၾကီး ခ်ီတာ ခံခ်င္လို႕ ေျမွာက္ထား တဲ့ဟန္နဲ႕။ အံ့ၾသစိတ ္နဲ႕ အတူ ေဆးပညာဆိုင္ရာ ျဖစ္ႏိုင္ေခ် တို႕က စိတ္ထဲမွာ ေျပးလႊား တြက္ခ်က္လို႕… ဒီကေလးမ အိပ္မက္ေယာင္ ေနတာလား။ ဒါမွမဟုတ္ စိတၲဇ ျဖစ္ ေနျပီလား… ဒါမွမဟုတ္… ၀ရန္တာကို ၾကည့္ရင္းလဲ မျဖစ္သင့္ တာေတြ ျဖစ္မသြားဖုိ႕ ရင္တထိတ္ထိတ္ ဆုေတာင္းရင္း ဘာလုပ္ရမွန္းမသိ။ သူ႕အိမ္က လူၾကီးေတြ မသိၾကဘူးလား။ ဖုန္းဆက္ျပီး အခ်ိန္မီ ေျပာမွ ထင္ပါရဲ႕.. အို.. သူတုိ႕ အိမ္မွာ ဖုန္းမွ မရွိဘဲ။ အေ၀းၾကည့္မွန္ေျပာင္းကို ေျမွာက္လိုက္ ခ် လိုက္ ျပာယာခတ္ေနတဲ့ သက္ထား တေယာက္ … လင္းလင္းသာ ေနတဲ့ လေရာင္ျဖဴ ၀ါထိန္ ေအာက္မွာ ပါးကြက္ ၀ိုင္းမ မ်က္ခြံ ေလးေတြ တျဖည္းျဖည္း ပြင့္လာတာ ျမင္လုိက္ရမွ အသက္ ရွဴမိေတာ့သည္။ ၀မ္းနည္း အားငယ္ လြမ္းဆြတ္ ေနေသာ မ်က္၀န္းေလးမ်ား… ေန႕လည္က စာသင္ခန္းထဲမွာ အတန္း ေရွ႕ထြက္ျပီး ဂုဏ္ျပဳ ၾသဘာသံ လက္ခံ ေနရစဥ္က မ်က္ႏွာ ျပံဳးျပံဳးေလး နဲ႕ တျခားစီ။ တန္းကနဲ က် လာတ့ဲ မ်က္ရည္ တစကို ဖ်တ္ခနဲ သုတ္ရင္း အိမ္တံခါးကို အင္မတန္ ေလးကန္ကန္ ဖြင့္ရင္း အထဲကို ဖြဖြေလး ၀င္သြားပံုကို မ်က္စိတဆံုး ေငးရင္း အရင္ အပတ္က ေဒါက္တာ သက္ထား စံုစမ္းရရွိလာတဲ့ အခ်က္အလက္တခ်ိဳ႕ကို သတိရသြားျပန္သည္။ <br />xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx<br /><br />ေၾသာ္ ေဒါက္တာ က ပါးကြက္၀ိုင္းမေလးကို ခ်စ္လို႕လား။ အင္းး ခ်စ္စရာ ေခ်ာလဲေခ်ာ ဥာဏ္လဲ ေကာင္းကိုးး အင္းေလ မ်ိဳးရိုး ကလဲ သူ႕အဘြားဆို ေခ်ာလြန္းလို႕ ေအာက္ျပည္က လူေတြ ေလွကို လခ်ီစီးျပီး အထက္အညာထိ တက္ၾကည့္ယူရတဲ့ အထိကို နာမည္ၾကီးခဲ့တာကလား သူ႕အေမလဲ ဒီလိုေပါ့။ ဒီကေလးမလဲ အပ်ိဳျဖစ္လာရင္ ဒီလိုပဲ ေနမွာပါ။ ဒါေပမယ့္ သူ႕ အဖိုးသာ ခုေန သူ႕ေျမးကို ျမင္ရင္ စိတ္ေကာင္းမွာ မဟုတ္ဘူး။ သူ႕အဖိုးက ပါးကြက္၀ိုင္းမ ၄တန္းႏွစ္ကပဲ ဆံုးသြား တာေလ။ သူ႕ေျမးသူ ခ်စ္လုိက္တာ တုန္လို႕ေပါ့ဗ်ာ။ <br /><br />ဦးၾကီးက ေဆြစဥ္မ်ိဳးဆက္ကိုသိတာပါလား။ ဘယ္လိုသိလဲ ဦးေလးရဲ႕။ ေနာက္ျပီး သူ႕အဖိုးက ဘာလို႕ စိတ္မေကာင္း ရမွာလဲ။<br /><br />ေၾသာ္ ဦးေလးက ပါးကြက္၀ိုင္းမရဲ႕ အေမဘက္က အဖိုးအိမ္မွာ ကုန္ကားေမာင္းခဲ့ဖူး တာကိုးကြယ့္။ သိျပီေပါ့။ သူ႕အဖိုးရဲ႕ ေက်းဇူး ေၾကာင့္လဲ ခုလို အိမ္ပိုင္ ယာပိုင္ ေနႏိုင္တာပါေလ။ ျပည္သူပိုင္ သိမ္းတဲ့ ေခတ္မွာ အေရးပိုင္ေတြ ျမိဳ႕ကို မေရာက္ခင္ အသိမ္း မခံရခင္ သူ႕အဖိုးက သူပိုင္သမွ် ကုန္တိုက္နဲ႕ ပြဲရံုေတြ ထဲက လိုခ်င္တာ မွန္သမွ် ကုန္ကားနဲ႕ တစီး တိုက္ သယ္သြား ေပေတာ့ ဆိုျပီးေပးခဲ့တာကြဲ႕ … ဦးၾကီးလဲ ခုေလာက္ဆုိ နတ္ရြာသုဂတိ လားမွာပါေလ။ <br /> <br />ေၾသာ္ ပါးကြက္၀ိုင္းမ အဖိုးက သူေဌးၾကီးလား<br /><br />ခ်မ္းသာျပီေကာ ဆရာမရဲ႕။ တျမိဳ႕လံုး ခ်မ္းသာသမွ် အကုန္စုေတာင္ သူ႕အဖိုးကို မမီဘူး။ အိမ္ေဖာ္ ေတြက တန္းလ်ား လိုက္။ ပြဲရံု ၀န္ထမ္းေတြက ရာခ်ီေနတာ။ အဲလို သူေဌးသမီးက တျမိဳ႕တည္းသား စည္းကမ္းၾကီး ဘီးစိပ္ တိုက္တဲ့ တရုတ္ မိသားစုက သားအငယ္ အစိုးရ အရာရွိနဲ႕ ညားျပီး အိမ္တြင္းမႈ မႏိုင္ ေတာ့ ဒီဘက္ မိသားစုက မၾကည္ျဖဴ.. တခါ ပါးကြက္၀ိုင္းမ အေဖ ကိုလဲ မခ်မ္းသာလို႕ အေမဘက္က အသိုင္းအ၀ိုင္းက ႏွိမ္တာ ေျပာတာေတြနဲ႕ ဆုိေတာ့ အိမ္ေထာင္ေရး က မသာယာ ဘူးေလ။ ပါးကြက္ ၀ိုင္းမ အေဖဘက္က အဖိုးအဖြားေတြက စီးပိုး တယ္။ ဒီၾကားထဲ ပါးကြက္၀ိုင္းမရဲ႕ အေမ ရန္ကုန္မွာ ေက်ာင္းလာ တက္တုန္း ေနာက္ပိုင္းက ေဆြမ်ိဳးေတြက ဦးၾကီး ဆံုးခါနီး အေမြေတြကို လက္၀ါးၾကီး အုပ္ လိုက္တယ္ေလ။ အဲဒီ ေနာက္ပိုင္းမွာ သူ႕အေမ ေနရာမရ ေတာ့ဘူးေပါ့။ ပါရဂူဘြဲ႕ရ ေခၽြးမ အၾကီး ကို ဖူးဖူး မႈတ္ေတာ့ တာေပါ့။ ဒါေတြ ေၾကာင့္လဲ ဒီကေလးမကို အားကိုးျပီး အႏိုင္ယူမယ္လို႕ တလြဲ ဆံပင္ေကာင္း တြန္းအားေတြ အေဖေရာ အေမကပါ ေပးေတာ့ တာပဲေလ။ ကၽြန္ေတာ့မွာ အိမ္ခ်င္းကပ္ ဆုိေတာ့ သူတုိ႕အိမ္ ထဲက ေျပာသံဆိုသံေတြက အတိုင္းသား ၾကားရ တာကလား။ ဒါထက္ ပါးကြက္ ၀ိုင္းမက ဘာလို႕ ေဆးခန္း ျပရတာလဲ ေဒါက္တာ.. မိုးမိျပီး ဖ်ားလို႕လား။ <br /><br />ဟူးးး စိတၲဇနာ လို႕ ေျပာရမယ္ ထင္ပါရဲ႕ ဦးေလးရယ္… မူးလဲလို႕ပါ။ ဒီေလာက္ အရြယ္ ငယ္ငယ္ေလးနဲ႕ ေသြးအား နည္း တာ မျဖစ္သင့္ ဘူး။ ဒါထက္ ဦးေလးလဲ ခါးကို ဓာတ္မွန္ေတာ့သြားရိုက္ဖို႕ ကၽြန္မ ေဆးစာ ေရးေပး လုိက္မယ္ေနာ္။ ဒူလာနဲ႕ လိပ္ေခါင္း ကေတာ့ စိတ္သိပ္မပူပါနဲ႕ အဆိုးၾကီး အဆင့္ မေရာက္ေသးပါဘူး။ ေပးလိုက္တဲ့ ေဆးေတြ မွန္မွန္ေသာက္ေနာ္။ ကုန္ကား ေမာင္း လာတဲ့ဒဏ္ေတြေလ။ ဦးေလးေျပာမွ သိေတာ့ အဆင္ေျပတာေပါ့။ <br /><br />ဟုတ္က့ဲ ေဒါက္တာေလးေရ.. က်န္းမာပါေစဗ်ာ ျပန္ဦးမယ္ေနာ့<br />xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx<br /><br />သမီး မအိပ္ဘဲ မွန္ေျပာင္းၾကီး ကိုင္ျပီး ဘာငိုင္ေနတာလဲကြဲ႕ အိပ္ေတာ့ေလ ေမေမေတာင္ တေရးႏိုးျပီ<br /><br />ခုနက ပါးကြက္၀ိုင္းမေလ ၀ရံတာမွာ တေယာက္တည္း မတ္တပ္ရပ္ေနတာ အၾကာၾကီးပဲ အေမရဲ႕။ သမီး စိတ္ပူလို႕ ေခ်ာင္းေန တာ<br />သူတို႕ အိမ္က ကေလးျပဳစုပံု မွားေနတယ္ကြယ္… ဘာလဲ သမီးရဲ႕ စာတမ္းအတြက္ ေလ့လာေနတာ မို႕လား ေမေမလဲ အေျခ အေန ၾကည့့္ျပီး တရက္ရက္ သူတို႕အိမ္ သြားလည္ရင္း ေစာင္းပါးရိပ္ျခည္ တားျမစ္ ေျပာဆိုၾကည့္ပါဦးမယ္ကြယ္<br /><br />သမီးေလ ေမေမ့လို ဆရာ၀န္ ျပီးေတာ့ ကေလးေတြကို နားလည္တတ္တဲ့ အေမ တေယာက္ရတာ သိပ္ကို ကံေကာင္း တာပဲ လို႕ ပိုပို ခံစားမိလာတယ္ သိလား။ ဒါထက္ သူတို႕ အိမ္ကို ဘာအေၾကာင္းျပ ျပီး သြားလည္မလဲ ေမေမရဲ႕<br /><br />ျခံထဲမွာ ပိန္းပန္းေတြ ပြင့္ေနျပီေလ။ ဘုရားပန္းေတြ အိမ္နီးခ်င္းနဲ႕ မွ်ေ၀ တာဟာလဲ ခ်စ္ဖို႕ေကာင္းတဲ့ တို႕ျမန္မာ့ ဓေလ့ပဲ မို႕လား<br /><br />အားကိုးလုိက္ရတာ … ဒါမွ ခ်စ္ေမကြ <br /><br />အေမ့ကို သိုင္းဖက္ရင္း သက္ထား တေယာက္ ျခံထဲက ပန္းေလးေတြကို ေငးရင္း အေတြး တခု လက္ခနဲ ၀င့္သြား ေလသည္<br />ေၾသာ္… ပန္းေလးေတြလဲ ဥယ်ာဥ္မွဴးေကာင္းရဲ႕ ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္မႈ ရမွ လန္းဆန္းငြားစြင့္ အားအင္ အျပည့္ နဲ႕ ဖူးပြင့္ေနခြင့္ ရတာ ပါလား… ပန္းငံု ပန္းဖူးေလး ေတြလို ႏုနယ္လွတဲ့ ကေလးငယ္ေတြ အနာဂတ္ဥယ်ာဥ္မွာ သန္စြမ္း လွပ ေစဖို႕ ဥယ်ာဥ္မွဴး ေတြကို သင္တန္းမ်ား ေပးခြင့္ရရင္ျဖင့္ … အေတြးနဲ႕ပင္ သက္ထား ရင္ခုန္ေနမိေလသည္။<br /><br />(အပိုင္း ၃ ေမွ်ာ္ပါရန္)<br /></div><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2555595124861641477-7856409944766880943?l=khunmyahlaing.blogspot.com' alt='' /></div>ခြန္ျမလိႈင္http://www.blogger.com/profile/10137492985967351884noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2555595124861641477.post-23665954015455609862010-09-05T11:47:00.000-07:002010-09-05T11:49:28.758-07:00လြမ္းတယ္… လြမ္းလုိက္တာကြယ္…<br />တမာေျမက အညာေလကို လြမ္းတယ္<br />ပုဂံလမ္းက ဦးေဆာက္ပန္းကို လြမ္းတယ္<br />ေညာင္ဦးကမ္းပါးက ဘူးဘုရားကို လြမ္းတယ္<br />ပုပၸားေတာင္ျမတ္ စကား၀ါနံ႕ေတြကို လြမ္းတယ္<br />သနပ္ခါး ပါးကြက္က်ား အညာသူမ်ားကို လြမ္းတယ္<br /><span id="fullpost"><br />အင္းေလးမွာျမဴး ေျခနဲ႕ေလွာ္တဲ့ အင္းဆားကူးကို လြမ္းတယ္<br />ပအို႕၀္ေျမက မေနာျဖဴအူစင္း ေနာင္ဗိန္ကတဲ့ ေသြးခ်င္းေတြကိုလြမ္းတယ္<br />ဆည္းလည္းသံေ၀ ဘုရားေျမနဲ႕ ျငိမ္းခ်မ္းေအးျမ ပရ၀ုဏ္အလွေတြကိုလြမ္းတယ္<br />ကႏာၱရဆူး ဖုန္ေပတူးနဲ႕ နီေမာင္းမည္းနက္ ေရနံေျမထဲက အသက္ေတြကို လြမ္းတယ္<br />ျမစိမ္းေရာင္စို လယ္ေတာတခိုက ငုတ္တုတ္ လႈပ္တုတ္ စာေျခာက္ရုပ္ေတြကို လြမ္းတယ္<br /> <br />လြမ္းလြန္လြန္းတဲ့ ကေယာက္ကယက္ အလြမ္း ကာရံမညီ နရီမက် မလွပလဲ ကစဥ္႕ကလ်ဲ ပါပဲ<br />လြမ္းတယ္…<br /> <br />၀ိညာဥ္လိပ္ျပာ လြင့္ပ်ံသာလွ်င္<br />လြမ္းတပါဘိ ေမြးဇာတိကို<br />လွ်င္ခါ ပ်ံသန္း ေတြ႕ဖို႕ မွန္းသီ<br />လြမ္းလိပ္ျပာတို႕ အိမ္ျပန္ျပီ…<br /> <br />(ၾကိဳးၾကာငွက္တို႕ အိမ္ျပန္ခ်ိန္ သီခ်င္းေလးကို ခင္ေမာင္တိုး သီဆို ထားတာမို႕ ျမန္မာေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား နားယဥ္ ေနမွာပါ။ သိပ္ကို သိမ္ေမြ႕ ႏူးညံ့တဲ့ လိပ္ျပာေတြလဲ မိုင္ေထာင္ခ်ီ ခရီးကို ျဖတ္လို႕ အိမ္ျပန္ၾကပါတယ္။ သူတို႕ကေတာ့<a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Monarch_%28butterfly%29"> Monarch Butter </a>flies ပါ။ သူတို႕ အေၾကာင္းကို ဖတ္ရင္း ၀င္မိတဲ့ အေတြးေၾကာင့္ ဒီေခါင္းစဥ္ ေလး ကို ဖန္တီးလုိက္ပါတယ္။ )<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2555595124861641477-2366595401545560986?l=khunmyahlaing.blogspot.com' alt='' /></div>ခြန္ျမလိႈင္http://www.blogger.com/profile/10137492985967351884noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2555595124861641477.post-32435571629482876422010-09-05T03:45:00.000-07:002010-09-05T11:59:06.161-07:00<div align="justify"> မိတၳီလာ ကန္၀ယ္… ဖားေကာက္ခဲ့ပါ့မယ္… ဗိ်ဳင္းေရွ႕က ပ်ံကာ ပ်ံကာရယ္...<br /><br />ခပ္သဲ့သဲ့ ၾကားေနတဲ့ ကေလးေခ်ာ့ေတးေၾကာင့္ ျပတင္းေပါက္က အသာငံု႕ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေဘးအိမ္က ပါး ကြက္၀ုိင္းမ ျခံထဲက သစ္ပင္ရိပ္မွာ ဆင္ထားတဲ့ ပုခက္ကို လႊဲရင္း သူ႕သမီး ပုလုေကြး ကို ေတးဆိုသိပ္ ေန သည္။ စည္းခ်က္က်က် ျဖည္းျဖည္း မွန္မွန္ လႊဲေနတဲ့ ပုခက္ထဲမွာေတာ့ အခါလည္ ကေလးမက ေတးစနဲ႕ ျငိမ့္ ရင္း မွိန္းလို႕။ ေၾသာ္ ပါးကြက္၀ိုင္းမ ေလးေတာင္ ကေလး အေမ ျဖစ္ေနျပီေကာ။ ေဒါက္တာ သက္ထားႏြယ္ ဒီရပ္ကြက္ထဲ ေျပာင္းလာခါစ က သူတို႕ေလးေတြ အသက္ ဆယ္ႏွစ္ ေတာင္ မျပည့္တတ္ ၾကေသး။ ပါးကြက္ ၀ိုင္းမ၊ ဗ်ိဳင္းျဖဴမ၊ မယ္ညိဳေလးနဲ႕ သီတာေအး တို႕က အိမ္နီးခ်င္း လဲ ဟုတ္သလို တတန္း တည္း ေက်ာင္းသူ ေလးေတြ။ ဒါေပမယ့္ သူတို႕ေလးေတြ ကစားေဖာ္ ကစားဖက္ စိတ္ေျဖာင့္ေျဖာင့္ မျဖစ္ခဲ့ ရွာၾက။ <br /><span id="fullpost"><br />ပါးကြက္၀ိုင္းမ အေဖနဲ႕ မယ္ညိဳေလးနဲ႕ သီတာေအးတို႕ အေမေတြက တရံုးတည္း လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြ။ ဒီေတာ့ လတိုင္း ရံုးက အစည္းအေ၀းမွာ ဆံုၾကတိုင္း လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္မ်ားက သတင္းေမးၾကသည္။ ဒီလ အတန္းထဲ ဘယ္သူ အဆင့္တစ္ ရလဲဗ်… ဆိုတိုင္း ေခါင္းေမာ့ ေျဖႏိုင္သူက ပါးကြက္၀ိုင္းမ အေဖ ဆိုတာကိုလဲ ေဒါက္တာ သက္ ထားႏြယ္ မွာ သူ႕ေဆးခန္းက လူနာေတြ ဆီက တဆင့္ စကား ျပန္ၾကား ခဲ့ရသည္။ ရုပ္ရည္ သန္႕ျပန္႕ သြက္လက္ ခ်က္ခ်ာတဲ့ ဒီကေလးေတြက ဒီရပ္ကြက္ေလးထဲမွာ လူ စိတ္၀င္စား ခံၾကရဆံုးမ်ား ျဖစ္ ခဲ့ၾကသည္။ သို႕ေသာ္ အိမ္နီးခ်င္းမို႕ ပါးကြက္၀ိုင္းမေလးကို အေၾကာင္းပိုသိခဲ့ရသလို ပိုစိတ္ မေကာင္း ျဖစ္ခဲ့ ရသည့္ သက္ထား တေယာက္ ဘြဲ႕လြန္ စာတမ္းအတြက္ ေရြးလိုက္သည္က ပတ္၀န္းက်င္ သက္ေရာက္မႈ နဲ႕ ကေလးစိတ္ပညာ ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ပါ။ ကေလးေတြကို ေလ့လာဖို႕သူ ေရြးခ်ယ္လိုက္တာက ဒီရပ္ကြက္ထဲက ကေလးေတြ တက္ ေနတဲ့ သူေနတဲ့ လမ္းထဲက ေက်ာင္းကေလး။ ပါးကြက္၀ိုင္းမတို႕ ေက်ာင္းကေလးပါ။ ေက်ာင္းအုပ္ၾကီး ေနာ္မာရီယာက အားတက္ သေရာ ကူညီတာေၾကာင့္ သက္ထား ၀မ္းေျမာက္ရသည္။ ေက်ာင္းအုပ္ၾကီး ရံုးခန္းက အထြက္ ေဘးခ်င္းကပ္ စာသင္ခန္းထဲက လက္ခုပ္သံ တေျဖာင္းေျဖာင္းေၾကာင့္ အသာရပ္ ေစ့ငုေတာ့ ေက်ာင္းအုပ္ၾကီး ကနားလည္စြာ ျပံဳးလို႕ <br /><br />ကဲ.. ဒီေန႕ စာစီစာကံုး ျပိဳင္ပြဲမွာေရာ ၀ါက် အလွေရး ျပိဳင္ပြဲမွာေရာ စာလံုးေပါင္းသတ္ပံု စစ္ပြဲမွာပါ ၃ခုလံုး ပထမ ရတဲ့ အတြက္ ခုလို ဂုဏ္ျပဳတာ ျဖစ္တယ္။ သားတို႕ သမီးတို႕လဲ သူ႕လို ေတာ္ရင္ သူ႕လို ဂုဏ္ျပဳခံရမယ္။ သမီး ကလဲ ဒီလိုျဖစ္ ေအာင္ ဘယ္လို ၾကိဳးစားခဲ့တယ္ ဆိုတာ သူငယ္ခ်င္းေတြ သိရေအာင္ ေျပာပါဦး<br /> <br />သမီးက ေက်ာင္းစာ အျပင္ ဗဟုသုတ ရေအာင္ ေရႊေသြး တို႕ ေတဇတို႕ တို႕ေက်ာင္းသားတို႕ ဖတ္ပါတယ္။ တို႕ ေက်ာင္းသား စာေစာင္ထဲက စာစီစာကံုးေတြကို နမူနာ ယူပါတယ္။ ေရႊေသြးနဲ႕ ေတဇ စာေစာင္ေတြက ၀ါက် ေရးပံု အသစ္ေတြကိုလဲ သတိ ထား မိပါတယ္xxxx<br /><br />သြက္လက္ ခ်က္ခ်ာစြာနဲ႕ အတန္းေရွ႕မွာ ခပ္ျပံဳးျပံဳးေလး ရပ္ရင္း ေျပာျပ ေနတာက ပါးကြက္၀ိုင္းမ… အတန္း ေရွ႕က အသာ ထြက္လာေတာ့ ေက်ာင္းအုပ္ၾကီးက ျပံဳးလို႕။ <br /><br />ဒီကေလးမေလး က ေက်ာင္းမွာ အသက္မျပည့္ဘဲ ေက်ာင္းအပ္လက္ခံ ေပးခဲ့တဲ့ တေယာက္တည္းေသာ ေက်ာင္းသူ ေလးပါ။ ကၽြန္မ အဲဒီတုန္းက ဆံုးျဖတ္ခ်က္ မမွားဘူးဆိုတာ ၾကာေလ သိေလပဲ။ သူက သိပ္ကို ေလ့လာအား ေကာင္းတယ္<br /><br />ဟုတ္ကဲ့ ပါးကြက္၀ိုင္းမက ကၽြန္မနဲ႕ အိမ္နီးခ်င္းပါ။ ကၽြန္မလဲ သူ႕ကို စိတ္၀င္စားတယ္။ သူတင္ မကဘူး ဒီ အတန္း ထဲက ဒီရပ္ကြက္ထဲက ကေလးေတြက ကၽြန္မ သတိထားမိသေလာက္ တေယာက္တမ်ိဳးစီ ထူးခၽြန္ၾက သလိုပဲ။ သီတာေအးက အဆို အက မွာ ပါရမီပါတယ္။ မယ္ညိဳေလးဆို ပန္းခ်ီဆြဲ သိပ္ေတာ္တာပဲ။ ဗ်ိဳင္းျဖဴေလး က စီးပြားေရး သမားရဲ႕ သမီးပီပီ လူမႈ ဆက္ဆံေရး တယ္ေတာ္တာကိုး ဆရာမၾကီးရဲ႕။ <br /><br />ဟုတ္တယ္ ကၽြန္မတို႕ကေတာ့ အေျခခံ ပါရံုေလာက္ပဲ သင္ေပးႏိုင္တာပါေလ။ သူတို႕ေလးေတြ အားသန္ရာ နယ္ပယ္မွာ ထူးခၽြန္ေပါက္ေျမာက္သြားဖို႕ မိဘနဲ႕ ပတ္၀န္းက်င္က အေရးၾကီးတယ္<br /><br />စကားစျမည္ေျပာရင္း ႏႈတ္ဆက္ ထြက္ခြာ… စာတမ္းအတြက္ ေလ့လာရင္း စာဖတ္ရင္းန႕ဲ သက္ထားတေယာက္ ေန႕နဲ႕ ညလဲ မွားခဲ့လြန္းလွျပီ။ စိတ္ပါရင္ ပါသလို အလုပ္ထဲ စာတမ္းထဲ နစ္ျမဳပ္ေနရင္း တန္းလန္း သက္ထားရဲ႕ စိတ္ကို ပတ္၀န္းက်င္ဆီ ျပန္ဆြဲေခၚလိုက္တာက <br />(((ျဖန္း))).. ((( ျဖန္း))).. ((( ျဖန္း))) <br />ကိုယ့္အဆင့္ကိုယ္ မထိန္းသိမ္းႏိုင္ဘူးလား။ ဒီေလာက္ လြယ္တဲ့စာ ေတြ ကို ဒီေလာက္ နိမ့္တဲ့ အတန္းမွာေတာင္ အမွတ္ျပည့္ ရေအာင္ မေျဖႏိုင္ရင္ ၾကီးရင္ ဘယ္လို လူလုပ္မွာလဲ။ ၾကည့္ခ်င္လုိက္တဲ့ တီဗီ ဖတ္ခ်င္လိုက္တဲ့ ေရႊေသြး ေတဇ တို႕ေက်ာင္းသား။ မိဘဆီက ေတာင္းဆိုတတ္ သေလာက္ ကိုယ့္ဘက္ အျဖစ္ ရွိေအာင္ ထိုက္တန္ေအာင္ ဘယ္လို ၾကိဳးစားရမယ္ ဆိုတာ မသိဘူးလား။ ေနာက္ လမွာ အဆင့္ေလွ်ာ လို႕က ေတာ့ ဒီ၀ါးျခမ္းျပားနဲ႕ကို မဟုတ္ဘူး ဟိုၾကိမ္လံုးကို ၾကည့္ထား။ <br /><br />ရင္ထဲ ဆို႕ကနဲ ျဖစ္သြားသည္။ အသာလွမ္းေခ်ာင္း လုိက္ေတာ့ ပါးကြက္၀ိုင္းမ.. ကေလးတန္မဲ့ သူ မငို။ သူ႕ ပါးကြက္၀ိုင္းေလး ေတြေပၚ ျဖတ္စီးေနတဲ့ မ်က္ရည္ ေတြကိုလဲ မသုတ္။ အံကိုၾကိတ္လ်က္ ၀မ္းနည္းခံျပင္းေနတဲ့ မ်က္လံုးေတြကို ျခံျပင္ကို ပို႕ထား လ်က္။ သူ႕ေျခသလံုး ေဖာင္းေဖာင္းျဖဴျဖဴေလးေတြမွာ အနီစင္း ၃ခ်က္ ကန္႕လန္႕ ျဖတ္လ်က္သား အစင္းလိုက္… သက္ျပင္းခ်ရင္း အ၀တ္လဲျပီး ေက်ာင္းအုပ္ၾကီး ဆီကို တိုင္ပင္ဖို႕ ထြက္လာခဲ့သည္။ သုိ႕ေသာ္ ဗ်ိဳင္းျဖဴမ ေလးတို႕ အိမ္ေရွ႕က အျဖတ္<br /><br />ေၾကာက္ပါျပီ ပါပါၾကီးရယ္ သမီးထပ္ၾကိဳးစားပါ့မယ္။ သမီး နာလွပါျပီ။ ထပ္မရိုက္ပါနဲ႕ေတာ့ အီးဟီးဟီး<br /><br />ကိုေအာင္၀င္းရယ္ ကၽြန္မ ေတာင္းပန္ပါတယ္ ကၽြန္မ စာအသင္အျပ ညံ့လို႕ပါ သမီးအျပစ္ မဟုတ္ပါဘူး ကၽြန္မကို ဒီေလာက္ ရိုက္ရရင္ ေတာ္ေရာေပါ့ရွင္ သမီးေလးကို မရိုက္ပါနဲ႕ေတာ့ ေနာ္<br /><br />နင္တို႕ သားအမိ ၂ေယာက္လံုး @#$%သံုးကို မက်ဘူး။ ဟိုေကာင္ထက္ ငါပိုခ်မ္းသာတယ္ ငါပို ေငြရွာ ႏိုင္ တယ္။ နင္တို႕ကို ဒီေလာက္ ထားတာေတာင္ ဟိုေကာင့္သမီးထက္ ငါ့သမီးက ညံ့ရေသးလား။ ဟမ္.. နင္တို႕ ငါ့ကို အရွက္ခြဲေနၾကတာ။ သူ႕သမီး က ဆုေပးပြဲ မွန္သမွ် သူ႕အတြက္ခ်ည့္လား ေအာက္ေမ့ရတယ္။ ဘာလို႕ အဲေလာက္ေတာင္ တံုးအ ည့ံေနရတာလဲ။ သူ႕-်ီးပဲ နင္စားေနဖို႕ ေကာင္းတယ္<br /><br />နားႏွစ္ဖက္ကို ေယာင္ယမ္း ပိတ္ရင္း ေျခလွမ္းကို သြက္သြက္လွမ္းမိသည္။ ဆရာမၾကီးတို႕ အိမ္ဘက္ လမ္းခြဲကို အေကြ႕… မယ ္ညိဳေလးကို သူ႕ျခံထဲက သစ္ပင္ေအာက္ ပန္းခ်ီဆြဲတဲ့ ေဒါက္ခံုေလး ေဘးမွာ ေတြ႕လိုက္ရသည္။ စိတ္ထဲ နည္းနည္း ေအးခ်မ္း သြားလို႕ တေစ့တေစာင္း အကဲခတ္ရင္း မ်က္၀န္းက မယ္ညိဳေလးရဲ႕ ပန္းခ်ီကား ကေန တဆင့္ စုတ္တံကိုင္ထားတဲ့ လက္ ကေလး ေတြ တုန္ယင္ေနတာကို သတိျပဳမိသည္။<br /><br />ဘုရားေရ… ညိဳမည္း ေဖာင္းအစ္ေနတဲ့ လက္ဆစ္ေလးမ်ား၊ ျပီးေတာ့ ျပီးေတာ့ နီရဲ ေဖာင္းကားေနတဲ့ နားရြက္ေလးမ်ား။ ဖ်တ္ခနဲ စုတ္တံ လြတ္အက်မွာေတာ့ ေယာင္ကိုင္းေနတဲ့ လက္ဖ၀ါး ရဲရဲေလး။ <br /><br />သမီး<br />ခပ္အုပ္အုပ္ ေခၚသံ အဆံုး မယ္ညိဳေလး ျဖည္းျဖည္းလွည့္ၾကည့္သည္။ ျပီးေတာ့ ျခံစည္းရိုးနားကို ျဖည္းျဖည္း ခ်င္း လွမ္းလာ သည္။ မ်က္၀န္းမွာ မ်က္ရည္ဥကေလးက တြဲေလာင္းခိုလ်က္သား… <br /><br />သမီးေလး လက္ေတြ ဘာျဖစ္တာလဲ<br />ေမေမ လက္ဆစ္ေခါက္ထားတာ ေဒါက္တာအန္တီ<br /><br />ခပ္အစ္အစ္ ေျဖသံ အဆံုး ရိႈက္သံတိုးတိုးေလး ထြက္လာသည္။ <br /><br />ဘာျဖစ္လို႕လဲ သမီးရယ္<br />အဆင့္တစ္ မရလို႕ ျပီးေတာ့ ပါးကြက္၀ိုင္းမထက္ အမွတ္ပို မမ်ားလို႕။ ေဒါက္တာ… သမီး ပါးကြက္၀ိုင္းမထက္ ပို ဥာဏ္ေကာင္း ေအာင္ ေတာ္ေအာင္ ဘာေဆး စားရမလဲဟင္<br /><br />ဘုရား ဘုရား သမီးေလးရယ္… ရင္ထဲမွာ ဆို႕နင္းရင္းက ကေလးအတြက္ သင့္ေတာ္မယ့္ အေျဖကို အေျပးအလႊား စဥ္းစားရသည္။<br /><br />သမီးက ပါးကြက္၀ိုင္းမ ေလာက္ ဥာဏ္မေကာင္းတာ မဟုတ္ပါဘူးကြယ္။ ပါးကြက္၀ိုင္းမ က သမီးလို ပန္းခ်ီဆြဲ မေတာ္ဘူးေလ။ သမီးက ပါးကြက္၀ိုင္းမထက္ ေတာ္တာေတြ ရွိပါတယ္ကြယ္။ <br />ဒါေပမယ့္ ပိုေတာ္တာေတြက အသံုးမက်ဘူးတဲ့။ စာပိုေတာ္မွ ျဖစ္မယ္တဲ့.. ေမေမနဲ႕ ေဖေဖက ေျပာတယ္<br /><br />ပါးေပၚလိမ့္ဆင္းလာတဲ့ မ်က္ရည္ဥတို႕ ကို သုတ္ေပးရင္း<br /><br />ဒါဆို သမီးရဲ႕ ေဖေဖနဲ႕ ေမေမကို အန္တီ ရွင္းျပေပးမွာေပါ့ကြယ္.. မငိုနဲ႕ေနာ္ တိတ္ေနာ္ သမီးေလးက ေတာ္ပါတယ္ကြယ္။ လက္ေတြကို ဘာေဆးလိမ္းထားလဲ။<br />ဒဏ္ေၾကေဆး လိမ္းထားတယ္ အန္တီ <br />ေအးပါ သမီးေလးရယ္။ သမီး ရဲ႕ ေဖေဖနဲ႕ ေမေမ ရွိလား<br />အျပင္သြားတယ္ ညေနမွ ျပန္ေရာက္မယ္တဲ့<br />အန္တီ လာခဲ့ပါဦးမယ္။ ေဟာ မိုးဖြဲေတြ က်လာျပီ။ သမီး အေအးမိေနမယ္ အိမ္ထဲ ၀င္ေတာ့ေနာ္<br /><br />မိုးဖြဲတို႕က သူ႕ရင္ကို မေအးေစႏိုင္ပါေခ်။ နယုန္မိုးေသးက ေမြးထုတ္လိုက္တဲ့ ျမက္သားေတြလို ကေလးေတြရဲ႕ အနာဂတ္ ဘ၀ ေလးေတြ စိမ္းလန္းေစဖို႕ သူ တတ္စြမ္းသမွ် မိုးဖြားေလးေတြနဲ႕ ျဖန္းပက္ဖုိ႕ ဆံုးျဖတ္လိုက္မိ ေလေတာ့သည္<br />+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++<br /><br />(စိတ္ကူးထဲမွာ ေရးေနတာ ၂ႏွစ္ေက်ာ္ျပီ ျဖစ္ေပမယ့္ ေဆးပညာဆိုင္ရာ ေတြ႕ရွိခ်က္ေတြကို ျပန္ဖတ္ျပီး တိုက္ဆိုင္ စစ္ေဆး ေနလို႕ ၾကာသြားပါတယ္။ ဒီ ဇာတ္လမ္းေလးဟာ ျဖစ္ရပ္မွန္ကို အေျခခံ ထားတယ္ ဆိုတာ ၀န္ခံပါတယ္။ ခြန္ျမလိႈင္ သိပ္ေတာ္ လြန္းလို႕ ေရးႏိုင္တာ မဟုတ္ရ ပါဘူး။ တကယ္ ျဖစ္ခဲ့တာပါ။)<br /></div><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2555595124861641477-3243557162948287642?l=khunmyahlaing.blogspot.com' alt='' /></div>ခြန္ျမလိႈင္http://www.blogger.com/profile/10137492985967351884noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2555595124861641477.post-4343644786592943302010-09-01T03:27:00.000-07:002010-09-01T03:28:11.037-07:00<a title="View Handbook on Election Monitor_Burmese_in PDF on Scribd" href="http://www.scribd.com/doc/36723551/Handbook-on-Election-Monitor-Burmese-in-PDF" style="margin: 12px auto 6px auto; font-family: Helvetica,Arial,Sans-serif; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; font-size: 14px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-stretch: normal; -x-system-font: none; display: block; text-decoration: underline;">Handbook on Election Monitor_Burmese_in PDF</a> <object id="doc_170614568143817" name="doc_170614568143817" height="500" width="100%" type="application/x-shockwave-flash" data="http://d1.scribdassets.com/ScribdViewer.swf" style="outline:none;" rel="media:document" resource="http://d1.scribdassets.com/ScribdViewer.swf?document_id=36723551&access_key=key-teufubr8bva0j96tpix&page=1&viewMode=list" > <param name="movie" value="http://d1.scribdassets.com/ScribdViewer.swf"> <param name="wmode" value="opaque"> <param name="bgcolor" value="#ffffff"> <param name="allowFullScreen" value="true"> <param name="allowScriptAccess" value="always"> <param name="FlashVars" value="document_id=36723551&access_key=key-teufubr8bva0j96tpix&page=1&viewMode=list"> <embed id="doc_170614568143817" name="doc_170614568143817" src="http://d1.scribdassets.com/ScribdViewer.swf?document_id=36723551&access_key=key-teufubr8bva0j96tpix&page=1&viewMode=list" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" height="500" width="100%" wmode="opaque" bgcolor="#ffffff"></embed> </object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2555595124861641477-434364478659294330?l=khunmyahlaing.blogspot.com' alt='' /></div>ခြန္ျမလိႈင္http://www.blogger.com/profile/10137492985967351884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2555595124861641477.post-37600935797823991072010-08-31T23:32:00.000-07:002010-08-31T23:36:38.038-07:00နတ္ေတာ္ ျပာသိုု<br />ေသြးသံယိုုလိမ့္...<br /><br />ရာစုုႏွစ္ ၂၁မွာ<br />ေစာ္ကားသူတိုု႕ စံျမန္းရာ<br />ငရဲဘံုုက ေျမေပၚတက္<br />လက္တံတြင္းေတြ တပြက္ပြက္...<br /><br />ကုုမာရီ ဓားထက္ထက္နဲ႕<br />မီးတြင္း၀င္ ခုုတ္ပယ္ ျဖတ္ပါမွ<br />ျပတ္ရမယ့္ပြဲ...<br /><br />မျဖတ္ႏိုုင္ စမ္းရင္ေတာ့<br />ဒီလူ႕ဘံုု ကၽြံကာက်မယ္<br />ေလာကျပတ္စဲ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2555595124861641477-3760093579782399107?l=khunmyahlaing.blogspot.com' alt='' /></div>ခြန္ျမလိႈင္http://www.blogger.com/profile/10137492985967351884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2555595124861641477.post-88356912332550160042010-08-28T09:16:00.000-07:002010-08-28T09:34:24.336-07:00<div align="justify">ကၽြန္မ ေတြ႕ဖူး သေလာက္ ျမန္မာေတြေလ … ႏုိင္ငံျခားမ်ား ေရာက္ျပီ ဆုိရင္ ကိုယ့္တုိင္းျပည္မွာ အေၾကာင္း အမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ပိတ္ထားခဲ့ရတဲ့ ပါးစပ္ေတြ အာေပါင္အာရင္းသန္သန္ ပြင့္ျပီးသကာလ အရိုးမရွိတဲ့လွ်ာကို ေမာ္တာ တပ္ျပီး ျမန္မာလို အားရပါးရ က်ယ္က်ယ္ ေလာင္ေလာင္ ေရွ႕ေနာက္ မၾကည့္ စတမ္း ေျပာတတ္ ၾကပါ တယ္။ (ထိုင္း ေရာက္ ေရႊ႕ေျပာင္း အလုပ္သမားေတြ မပါ။ ျမန္မာမွန္း သိရင္ ထိုင္းရဲက ဖမ္းျပီး ေငြရွာတတ္ လြန္းလို႕ ေဘာလံုး ပဲြ ရာသီ ဆုိရင္ လမ္း ေတာင္ မထြက္ရဲ ၾကပါဘူး။ ေဘာလံုးပြဲ ေလာင္းေၾကးရံႈးထားတဲ့ ထိုင္းရဲ ေတြက အခ်ိန္ပို ဆင္းတတ္ လို႕ပါ)။ ထင္ၾကတာ ကေတာ့ ႏိုင္ငံျခားမွာမို႕ တျခားလူေတြ ကိုယ့္စကား နားမလည္ တာမို႕ ျပႆနာ မရွိေလာက္ဘူး ထင္ျပီး စိတ္ခ်လက္ခ် ေျပာ လိုက္ ၾကတာ ပါပဲ။ ပိုဆိုးတာ ႏိုင္ငံျခား ေရာက္ခါစ ေယာက္်ားေလး ေတြပါ။ ျမန္မာျပည္မွာ တည္းက မိန္းကေလးျမင္လိုက္ရင္ ႏွမသားခ်င္း မစာနာ တတ္ဘဲ ပါးစပ္ အရသာခံ အမ်ိဳးမ်ိဳး ေနာက္ေျပာင္ အသားယူ ေျပာဆိုတတ္တဲ့ လူေတြ အဆိုးဆံုး။ ကိုယ့္ ေရွ႕က ျဖတ္သြားရင္ ထိုင္းမွန္း မသိ ျမန္မာမွန္း မသိနဲ႕။ ရမ္းသမ္း ေျပာပါ ေလေရာ။ ခဏခဏ နားၾကားျပင္း ကတ္ေလာက္စရာ ၾကံဳရ ၾကားရ ပါတယ္။ ထိုင္းေရာက္တာ အေနၾကာတဲ့ လူမ်ား က်ေတာ့ တီဗီထဲ ကင္မရာ တခ်က္ ရမ္းလုိက္ရင္ ေတာင္ ဒါ ထိုင္း လား ျမန္မာလား ထုိင္းေရာက္တာ ၾကာေနတဲ့ ျမန္မာ လား ျမန္မာျပည္မွာ အေနၾကာတဲ့ ထိုင္း လား ဆိုတာအထိ သိပါတယ္။ ဒီေတာ့ ဆင္ျခင္ၾကပါတယ္။ အေတြ႕အၾကံဳ ေတြ မ်ားေနမွကိုးး။<br /><span id="fullpost"><br />အဲ ခြန္ျမလိႈင္ ဒီေလာက္ နိဒါန္းခ်ီေနတာ ဘာလို႕ပါလိမ့္ ဆိုေတာ့ ကိုယ္ေတြ႕ေလးေတြ ေျပာခ်င္လို႕ပါ။ တရက္သား ဘန္ေကာက္ မွာ ကြန္ျပဴတာ စီးတီးလို႕ ေခၚႏိုင္တဲ့ ပန္တစ္ ပလာဇာကို အသြား ခင္ပြန္းသည္နဲ႕ လမ္းသြား ရင္း ခပ္တိုးတိုး တြတ္ထိုးေနတုန္း ေနာက္ကေန ခင္ဗ်ားတို႕က ျမန္မာ ေတြလား ဆိုလို႕ လွည့္ၾကည့္လိုက္တာ လား လား အေမရိကန္ ဘိုးေတာ္ၾကီးပါ။ ေတာ္ေတာ္ မ်ား ျမန္မာလို တတ္သလား ဆိုတာ သိခ်င္လို႕ မဟုတ္ဘူး တရုတ္ ဆို ေတာ့ ေၾသာ္ ကကတစ္ကိုးတဲ့.. ေနာက္တာေနာ္ ကျပား လို႕ ေျပာတာတဲ့။ လင္မယား ၂ေယာက္ တေယာက္ မ်က္ႏွာ တေယာက္ ၾကည့္ရင္း ေခသူမဟုတ္ဘဲကိုး လို႕ တျပိဳင္နက္ ေျပာမိ ေတာ့ သူက ရယ္လို႕။ ခင္ဗ်ား ျမန္မာစာ ဘယ္မွာသင္လဲ ေမးရင္း အတူ စကားေျပာရင္း လမ္းဆက္သြားျဖစ္ပါတယ္ သူကလဲ ပန္တစ္ ကိုပဲ သြားမယ္ ဆိုတာကိုးးး ခင္ဗ်ား နာမည္ ဘယ္သူလဲ ဆိုေတာ့ ဘေစာျဖဴတဲ့။ အမယ္ ခင္ဗ်ားက ျမန္မာ နာမည္ ေတာင္ ရွိေနမွပဲ ဆုိေတာ့ ရခိုင္ နာမည္ပါ ခင္ဗ်တဲ့။ အဲလို အဲလို… အဲဒီက စျပီး ေန႕ေျပာ ေနာက္တင္ မက ပတ္ပတ္လည္ အကုန္ ၾကည့္ လို႕ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဆံုးမ လိုက္မိ ပါတယ္။ <br /><br />ေနာက္တခါက ဘတ္စ္ကား စီးရင္း ခင္ဗ်… ဒီတခါက ျမန္မာ မိန္းကေလး ၂ေယာက္ပါ။ ကားေပၚ ပါလာတဲ့ ရုပ္ဆိုးဆိုး ပါးျမိဳင္း ေမႊးေတြ ႏႈတ္ခမ္းေမႊးေတြနဲ႕ ကုလားၾကီးကို ဟဲ့ ဟိုမွာ နင့္ခ်စ္ခ်စ္ ဘာညာနဲ႕ အခ်င္းခ်င္း ေနာက္ေျပာင္ျပီး ခပ္တိုးတိုး တြတ္ထိုး ျပီး အျပန္အလွန္ စေနာက္ ေနပါတယ္။ မခံခ်င္ေအာင္ကို ေပးစားျပီး စေနာက္ေနၾက တာပါ။ ခပ္တိုးတိုးေပမယ့္ ၾကားေနရ ပါတယ္။ မွတ္တိုင္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ျဖတ္ေက်ာ္လာျပီး ဂိတ္ဆံုးခါနီးအထိ တရစပ္ ေနာက္ေျပာင္လာတာပါ။ အဲ မွတ္တိုင္ တခုကို ေရာက္ခါနီး ကုလား အဖိုးၾကီး ထိုင္ရာ က ထေရာ ဟဲ့ နင့္ခ်စ္ခ်စ္ကို ႏႈတ္ဆက္လိုက္ေလ ဆိုျပီး ထပ္အစမွာ ကုလား အဖိုးၾကီးက ကဲ ခ်စ္ခ်စ္တို႕ ကိုယ္ဆင္းေတာ့မယ္ေနာ္ ဆုိျပီး ျမန္မာလို ပီပီသသၾကီး ႏႈတ္ဆက္ျပီး ဘတ္စ္ေပၚက ဆင္းသြား ပါေရာ။ ကိုယ့္မွာ အိတ္ထဲက စာအုပ္ ကမန္းကတန္းထုတ္လို႕ မ်က္ႏွာကို အုပ္ရင္း ရီလိုက္ရတာ။ မေခ်ာ ၂ေယာက္ သားေတာ့ ေတာ္ေတာ္ကို အီစိမ့္ က်န္ခဲ့ပါတယ္။ <br /><br />အဲ ေနာက္တခါ အီစိမ့္သြားတာကေတာ့ ခြန္ျမလိႈင္ ကိုယ္တိုင္ပါပဲ။ ဘန္ေကာက္ကေန ခ်င္းမိုင္ အလာ ေလယာဥ္ ေပၚ စတက္ တည္းက ေတာသားျမိဳ႕ေရာက္ ဒီဇိုင္းနဲ႕ တရုတ္ရုပ္ ျမန္မာ ႏိုင္ငံသား ငါးေယာက္ကို အုပ္လိုက္ ေတြ႕ပါတယ္။ ထိုင္း ဆိုတာက သိတဲ့အတိုင္း လူရႈပ္ အုပ္စုရႈပ္မို႕ ကၽြန္မက အေပါင္းအသင္း မ်ားမ်ား မထားရဲပါဘူး။ ေတာ္ၾကာ ကိုယ္ေပါင္းမိတဲ့ ၂ေယာက္က ေထာက္လွမ္းေရးနဲ႕ သူပုန္ ျဖစ္ေနမွာ ေၾကာက္လြန္ လြန္းလို႕ပါ။ ဒီေတာ့ မ်က္မွန္းတန္းမိရံု တခ်က္ ၾကည့္ျပီး ခပ္တည္တည္ ဆက္ေနပါတယ္ သူတုိ႕ကေတာ့ ကၽြန္မ ကို တအံ့တၾသၾကီး ၾကည့္လို႕… ျပႆနာေတာ့ လာေတာ့မယ္ လို႕ စိတ္ထဲက ခပ္ထင့္ ထင့္ ေတြးရင္း တခရီး တည္း စီးလာလိုက္တာ ခ်င္းမိုင္ ေလဆိပ္ အေရာက္ မေနႏိုင္တဲ့ ေကာင္ေလး တေယာက္ လွမ္းေျပာ လုိက္တဲ့ စကားေၾကာင့္ ကၽြန္မ ထမရိုက္မိေအာင္ စိတ္ထိန္းရင္း ခပ္ျမန္ျမန္ပဲ ေလဆိပ္ထဲက ထြက္လာရေၾကာင္းပါ။ ေျပာလိုက္ တဲ့ စကားက<br /><br />မ်က္ႏွာေလးက ႏုသေလာက္ မိန္းကေလး ပီသသေလာက္ အရပ္ၾကီးနဲ႕ လူေကာင္ၾကီးက နည္းတာၾကီး မဟုတ္ဘူးေနာ္။ အေျခာက္ ၾကီးလား မသိဘူး …. တဲ့<br /><br />ပိန္လွီ ပုေသး ျဖတ္ေဖာက္ခ်ဳပ္ေလးေတြနဲ႕ ညားမယ့္ အူတူတူ ငေၾကာင္ေလးေတြ… <br /><br />ဟြန္းဟြန္းးး ဆင္ျခင္ႏိုင္လြန္းမွ ေတာ္ရံု က်မယ္ေနာ…<br /></div><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2555595124861641477-8835691233255016004?l=khunmyahlaing.blogspot.com' alt='' /></div>ခြန္ျမလိႈင္http://www.blogger.com/profile/10137492985967351884noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2555595124861641477.post-31338652923497304062010-08-25T10:54:00.000-07:002010-08-25T10:58:25.235-07:00<div align="justify"> ၾကြေရာက္ေတာ္ မူလာၾကေသာ ဓမၼမိတ္ေဆြ အေပါင္း သူေတာ္ေကာင္း တို႕ရွင္။ <br /><br />ေဂါတမ ျမတ္စြာဘုရား လက္ထက္ေတာ္ အခါက ရဟန္းေတာ္ ငါးရာတို႕ ျမတ္စြာဘုရားထံမွ ကမၼဌာန္းတရားကို ယူေဆာင္ ၍ ေတာအုပ္တခုတြင္ ၀ါဆို ၀ါကပ္ ျပဳေတာ္မူၾကပါတယ္။ ရဟန္းေတာ္မ်ား၏ သီလတန္ခိုးေၾကာင့္ ေနရာ ဖယ္ေပးၾကရတဲ့ နတ္အခ်ိဳ႕က အမ်ိဳးမ်ိဳး ေျခာက္လွန္႕ ၾကေသာေၾကာင့္ တရားကို ေျဖာင့္ေအာင္ ႏွလံုး မသြင္းႏိုင္ဘဲ စိတ္ဓာတ္ေတြ ေျခာက္ျခားျပီး ၀ါတြင္း ကာလမွာပင္ ျမတ္စြာဘုရား ရွိရာ သာ၀တၳိျပည္ ေဇတ၀န္ ေက်ာင္းေတာ္သို႕ ျပန္သြားၾကပါတယ္။ <br /><br /><span id="fullpost"><br />ျမတ္စြာဘုရားက ေမတၲာလက္နက္ကို ယူေဆာင္ျပီးေတာအုပ္သို႕ ျပန္သြားၾကရန္တိုက္တြန္းျပီး ေမတၲာသုတ္ ေဒသနာ ကို ေဟာၾကားေပးလုိက္ပါတယ္။ ရဟန္းေတာ္တို႕၏ ေမတၲာဓာတ္ေၾကာင့္ နတ္မ်ားက ခ်စ္ခင္ လာ ၾကျပီး ျငိမ္းေအးစြာ ေနေတာ္မူၾကရပါတယ္။ <br />ရဟန္းေတာ္ ငါးရာတို႕ဟာ ထိုေတာအုပ္မွာပင္ ၀ါေခါင္လအတြင္း ဒုတိယ၀ါ ကပ္ေတာ္မူၾကျပီး ေမတၲာတရားကို ပြားမ်ား ၍ ၀ိပႆနာ တရားကို ဆက္လက္ အားထုတ္ၾကရာ ၀ါမကၽြတ္မီ အားလံုး ရဟႏၲာ ျဖစ္ေတာ္မူၾက ပါတယ္။ <br /><br />(က) ရဟန္းေတာ္ ငါးရာကို အေၾကာင္းျပဳ၍ ေမတၲာသုတ္ကို ၀ါတြင္းကာလ၌ ေဟာေတာ္မူျခင္း <br />(ခ) ရဟန္းေတာ္ ငါးရာတို႕ ေတာအုပ္သို႕ ျပန္၍ ၀ါေခါင္လ၌ ပစၧိမ၀ါ ကပ္ေတာ္မူျခင္း<br /><br />ဤအေၾကာင္းမ်ားကို ေထာက္၍ ၀ါေခါင္လျပည့္ေန႕ကို ေမတၲာအခါေတာ္ေန႕ အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ က်ငး္ပရျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း တင္ျပရင္း နိဂံုးခ်ဳပ္ ပါတယ္။<br /><br />က်မ္းကိုး။ ဓမၼပဒ အ႒ကထာ၊ ပ၊ ႏွာ၊ ၁၉၉၊ ၂၀၁။<br /> ခုဒၵကပါ႒ အ႒ကထာ၊ ႏွာ၊ ၁၉၇၊ ၂၁၅။<br /> သုတၲနိပါတ အ႒ကထာ၊ ႏွာ၊ ၁၇၅၊ ၁၉၂။ <br /><br /><span style="font-weight:bold;">၀ါေခါင္လျပည့္ ေမတၲာ အခါေတာ္ေန႕ ေမတၲာအေၾကာင္း သိေကာင္းဖြယ္ရာ မ်ား</span><br /><br />၀ါေခါင္လျပည့္ေန႕ ကို ေမတၲာအခါေတာ္ေန႕ အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ က်င္းပရျခင္းမွာ ေမတၲာသုတ္ ျဖစ္ေပၚလာပံု သမိုင္း ေၾကာင္းႏွင့္ ဆက္စပ္၍ က်င္းပျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ <br /><br />၁။ ေမတၲာသည္ ပါဠိေ၀ါဟာရ ျဖစ္၍ ျမန္မာလို ခ်စ္ျခင္းဟု အဓိပၸာယ္ရ၏။<br />၂။ ေမတၲာဓာတ္သည္ ၾကည္လင္ေအးျမ၍ ျငိမ္းခ်မ္းေသာ သေဘာကို ေဆာင္၏။ တဏွာကဲ့သို႕ ေနာက္က်ဳ ပူေလာင္ ေသာ သေဘာမ်ိဳး မဟုတ္ေခ်။<br />၃။ ေမတၲာသည္ ျဗဟၼ၀ိဟာရ တရားေလးပါးတြင္း တပါး အပါအ၀င္ ျဖစ္၏။<br />၄။ ေမတၲာသည္ အတိုင္းမသိေသာ သတၲ၀ါတို႕ အေပၚ အာရံု က်ေရာက္၍ အပၸမညာ တရားဟု တြင္၏။<br />၅။ ေမတၲာသည္ စ်ာန္ကို ရေစႏိုင္ေသာ ျဗဟၼ၀ိဟာရ တရားထူး ျဖစ္၏။<br />၆။ ေမတၲာျဗဟၼစိုရ္ကို ပြားမ်ားေနလွ်င္ ကမာၻေလာကၾကီး ထာ၀ရ ျငိမ္းခ်မ္းႏုိင္၏။ <br />၇။ ေမတၲာအက်ိဳး ၁၁ မ်ိဳးကို အဂၤုတၲရပါဠိတြင္ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားထားပါသည္။<br />၈။ ေမတၲာပြားနည္း ၁၁နည္းကို ေမတၲာသုတ္၌ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားထားပါသည္။<br />၉။ ေမတၲသုတ္မွာ ခုဒၵက ပါဌႏွင့္ သုတၲနိပါတ ပါဠိတြင္ လာရွိပါသည္။ <br />၁၀။ ၅၂၈သြယ္ ေမတၲာပြားနည္းကို ပဋိသမၻိဒါမဂ္ တြင္ ျပည့္စံုစြာ ေဟာၾကားထားပါသည္။ <br />၁၁။ ေမတၲာကို အေဒါသ၏ ပရိယာယ္ အျဖစ္ ပိဋကတ္က်မ္းဂန္တို႕၌ ေဟာၾကားထားပါသည္။ <br />၁၂။ ေမတၲာ၏ အေ၀းရန္သူမွာ ေဒါသျဖစ္ျပီး အနီးရန္သူမွာ တဏွာေလာဘ ျဖစ္ေလသည္။<br />၁၃။ တဏွာရာဂသည္ ေမတၲာအေယာင္ေဆာင္၍ သတၲ၀ါကို လွည့္စားတတ္ေလသည္။ <br />၁၄။ ေမတၲာသည္ ေဒါသ၏ ဆန္႕က်င္ဘက္ ျဖစ္၍ ေဒါသဖက္သူက ၾကမ္းတမ္းသေလာက္ ေမတၲာ ဖက္သူက ယဥ္ေက်း သိမ္ေမြ႕ ေလသည္။ <br />၁၅။ ေမတၲာဓာတ္သည္ သီတာေရႏွင့္ လေရာင္တမွ် ေအးျမျပီး ေဒါသမွာမူ ေနႏွင့္ မီးပမာ အပူဓာတ္ကိုသာ ေပးျမဲ ျဖစ္ေလသည္။<br />၁၆။ ေရေျမျခား၍ ေ၀းကြာေနေသာ္လည္း ေမတၲာျဖင့္ ဆက္သြယ္လွ်င္ အနီးကေလးဟု ဆုိရ၏။<br />၁၇။ ေမတၲာကို အလ်ားအနံ မရွိေသာ္လည္း အသြားအျပန္ ရိွေသာ တရားဟု ဆုိၾက၏။<br />၁၈။ ေစာင္ျခံဳ၍မလံုႏိုင္၊ ေမတၲာျခံဳမွ လံုႏိုင္၏။ <br />၁၉။ ေငြျဖင့္ ဆက္ဆံရံုျဖင့္ မျမဲ၊ ေမတၲာျဖင့္ ဆက္ဆံမွ တသက္ပန္ ျမဲႏိုင္၏။ <br />၂၀။ စက္၊ ဗံုး၊ အေျမာက္မက ထက္ျမက္ထိေရာက္ျပီး တသက္လံုး ေအာက္က်ႏိုင္ေသာ လက္နက္မွာ သည္းခံျခင္း ဆုိေသာ ေမတၲာလက္နက္ပင္ ျဖစ္ေလသည္။<br />၂၁။ ေမတၲာစြမ္းရည္ေၾကာင့္ ဆန္႕က်င္ဘက္ ျပဳသူတို႕ အေပၚ အႏိုင္ရရွိပံုကို သာမာ၀တီ မိဖုရား၊ ဥတၲရာ အမ်ိဳးသမီးႏွင့္ မာဃ လုလင္ တို႕ကို သာဓက အျဖစ္ ၾကည့္သင့္၏။ <br />၂၂။ အိုးအလံုး တရာျဖင့္ တေန႕လွ်င္ သံုးၾကိမ္ခ်က္၍လွဴဒါန္းေသာ ဒါနထက္ ႏို႕တညွစ္စာ တခဏတာမွ် ပြားမ်ားေသာ ေမတၲာ ဘာ၀နာက ပို၍အက်ိဳၚၾကီးမားေၾကာင္း ျမတ္စြာဘုရားက ေဟာၾကားထားေလသည္။ <br /><br /><span style="font-weight:bold;">ေမတၲာစြမ္းအား အက်ိဳးမ်ား</span><br /><br />ေမတၲာသက္၀င္ သူေတာ္စင္ အေပါင္းတို႕ရွင့္<br /><br />ဤကမာၻေလာကၾကီးမွာ စြမ္းအား အထက္ျမက္ဆံုး တရား အင္အားအၾကီးမားဆံုး တရားကို ျပပါ ဆိုလွ်င္ ေမတၲာတရား ကို ျပရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။<br />ကၽြန္မတို႕ ကိုးကြယ္ရာ ျမတ္စြာဘုရား က ေမတၲာစြမ္းအား ၾကီးမားပံု အက်ိဳးမ်ားကို အဆင့္ ၁၀ဆင့္ ခြဲျခားျပီး ေဟာၾကား ထားခဲ့ပါတယ္။ <br />၁။ ထမင္းရည္ ေခ်ာင္းစီးေအာင္ လွဴဒါန္းခဲ့တဲ့ ဘုရားအေလာင္း ေ၀လာမ ပုဏၰားၾကီး၏ အလွဴဒါန မ်ိဳးထက္ ေသာတာပန္ တဦးကို လွဴဒါန္းရျခင္းက သာလြန္၍ အက်ိဳးၾကီးပါတယ္။<br />၂။ ေသာတာပန္ ၁၀၀ကို လွဴရျခင္းထက္ သကဒါဂါမ္ တဦးကို လွဴရျခင္းက သာလြန္၍ အက်ိဳးၾကီးပါတယ္။<br />၃။ သကဒါဂါမ ္ ၁၀၀ကို လွဴရျခင္းထက္ အနာဂါမ္ တဦးကို လွဴရျခင္းက သာလြန္၍ အက်ိဳးၾကီးပါတယ္။<br />၄။ အနာဂါမ္ ၁၀၀ကို လွဴရျခင္းထက္ ရဟႏၲာ တပါး ကို လွဴရျခင္းက သာလြန္၍ အက်ိဳးၾကီးပါတယ္။<br />၅။ ရဟႏၲာ ၁၀၀ကို လွဴရျခင္းထက္ ပေစၥကဗုဒၶါ တပါး ကို လွဴရျခင္းက သာလြန္၍ အက်ိဳးၾကီးပါတယ္။<br />၆။ ပေစၥကဗုဒၶါ ၁၀၀ကို လွဴရျခင္းထက္ သမၼာသမၺဳဒၶ ဘုရား တဆူ ကို လွဴရျခင္းက သာလြန္၍ အက်ိဳးၾကီး ပါတယ္။<br />၇။ သမၼာသမၺဳဒၶ ဘုရား တဆူ ကို လွဴရျခင္းထက္ ဘုရား အမွဴးျပဳေသာ သံဃာေတာ္ မ်ားကို လွဴရျခင္းက သာလြန္၍ အက်ိဳးၾကီးပါတယ္။<br />၈။ ဘုရား အမွဴးျပဳေသာ သံဃာေတာ္ မ်ားကို လွဴရျခင္းထက္ စတုဒိသ သံဃာေတာ္ကို ရည္စူး၍ ေက်ာင္းေဆာက္ လွဴရျခင္းက သာလြန္၍ အက်ိဳးၾကီးပါတယ္။<br />၉။ စတုဒိသ သံဃာေတာ္ကို ရည္စူး၍ ေက်ာင္းေဆာက္ လွဴရျခင္း ထက္ သရဏဂံု ၃ပါးကို ေဆာက္တည္ျခင္း၊ ငါးပါး သီလ သိကၡာပုဒ္ကို ေစာင့္ထိန္းျခင္းက သာလြန္၍ အက်ိဳးၾကီးပါတယ္။<br />၁၀။ သရဏဂံု ၃ပါးကို ေဆာက္တည္ျခင္း၊ ငါးပါးသီလ သိကၡာပုဒ္ကို ေစာင့္ထိန္းျခင္း ထက္ နံ႕သာ တရွဴခန္႕မွ် အခ်ိန္ ပိုင္းေလာက္ ေမတၲာ ပြားမ်ားျခင္းက သာလြန္၍ အက်ိဳးၾကီးပါတယ္။ (ေ၀လာမသုတ္)<br />ဤကဲ့သို႕ စြမ္းအား ၾကီးမား၍ အက်ိဳးမ်ားေသာ ေမတၲာတရားကို ၾကိဳးစားပြားမ်ားၾကရန္ တုိက္တြန္းရင္း နိဂံုးခ်ဳပ္ ပါတယ္ရွင့္... <br /><br />(မွတ္ခ်က္။ ႏိုင္ငံေတာ္ ပိဋိကတ္တိုက္မွဴး၊ အေျခခံဗုဒၶဘာသာ ယဥ္ေက်းမႈသင္တန္း နည္းျပ ဆရာေတာ္ ဘႏၵႏၲ ပညာသာမိ၊ ကေလာင္အမည္ မာဂဓီ-သာစည္ ဆရာေတာ္ဘုရား ေရးသား စီရင္ေတာ္ မူေသာ အခါေတာ္ေန႕ မ်ား စာအုပ္မွ ကူးယူ ရိုက္ႏွိပ္ပါသည္။ ဤစာအုပ္ကို ေမာင္ငယ္ မင္းယြန္းသစ္မွ ဓမၼဒါန ျပဳပါသည္။ )<br /><br /></div><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2555595124861641477-3133865292349730406?l=khunmyahlaing.blogspot.com' alt='' /></div>ခြန္ျမလိႈင္http://www.blogger.com/profile/10137492985967351884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2555595124861641477.post-83367055078599234592010-08-20T12:25:00.000-07:002010-08-20T12:46:54.720-07:00ျမင္တခ်က္ ေပ်ာက္တခ်က္<br />ရိပ္ခနဲလက္ ျမဴခိုးအတိတ္ <br />ပိတ္လိုက္ ပြင့္လိုက္ တံခါးေတြ... <br /><span id="fullpost"><br />ဘယ္ခရီးကို ထြက္ပါလို႕ <br />ဘယ္လမ္းကိုေပါက္ပါလိမ့္<br />ေတြးစကိုရွည္<br />အာရံုေတြ ေထြျပား...<br /><br />ဒီခရီးသည္<br />ဘယ္၀ယ္ကို ျမန္းရပါ့<br />ဆံုးျဖတ္ႏိုင္ ကိုယ္မအားတယ္<br />ေတြး ဗ်ာပါ မ်ား ...<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2555595124861641477-8336705507859923459?l=khunmyahlaing.blogspot.com' alt='' /></div>ခြန္ျမလိႈင္http://www.blogger.com/profile/10137492985967351884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2555595124861641477.post-352198593949556532010-08-20T12:09:00.000-07:002010-08-20T12:41:06.907-07:00Right Uses of<br />Transparency leads to Accountability<br />Responsibility leads to Reliability<br />Privacy Leads to Security <br /><br />Misuses of<br />Transparency leads to Suspicion<br />Responsibility leads to Intervention<br />Privacy leads to deception <br /><br />How do we balance<br />How do we analyze<br />to reach the righteous and truth<br />How to we approach <br />When edges are so close<br /><br />(ဘိုရူးရူးေနလို႕ မဟုတ္ရပါဘူး။ ျမန္မာလို ကိုယ္ဆိုလိုခ်င္တဲ့ ခံစားခ်က္နဲ႕ အဓိပၸာယ္ေပါက္ေအာင္ ေရးဖို႕ ကာရံ မစပ္တတ္လို႕ပါ။ ကူညီျပီး ဘာသာျပန္ေပးမယ့္သူမ်ားရွိရင္ အတိုင္းထက္ အလြန္ ၾကိဳဆိုပါတယ္)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2555595124861641477-35219859394955653?l=khunmyahlaing.blogspot.com' alt='' /></div>ခြန္ျမလိႈင္http://www.blogger.com/profile/10137492985967351884noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2555595124861641477.post-73792430946393886672010-08-20T11:12:00.000-07:002010-08-20T11:59:53.101-07:00လြမ္းတယ္<br />အေပၚထပ္နဲ႕ ေအာက္ထပ္ <br />ဟိုဘက္ခန္းနဲ႕ ဒီဘက္ခန္း<br />အသက္ရွဴသံ မၾကားရတိုင္းလဲ လြမ္းတယ္...<br /><span id="fullpost"><br />လြမ္းတယ္<br />ခ်တ္ေဘာက္စ္ေပၚက မီးေလးတလံုး<br />နီခ်င္နီ စိမ္းခ်င္စိမ္း ၀ါခ်င္၀ါ<br />စကားလံုးေတြအျပန္အလွန္ ျဖန္းပက္မေနလဲ<br />မီးလံုးေလးကို ျမင္ရရံုနဲ႕ အလြမ္းေျပ<br />မီးလံုးေလး ေပ်ာက္ေနရင္ လြမ္းတယ္...<br /><br />လြမ္းတယ္<br />ေဘးနားမွာ အိပ္ေပ်ာ္ေနလဲ<br />အိပ္မက္ထဲမွာ မေတြ႕ရရင္ <br />လြမ္းတယ္...<br /><br />လြမ္းတယ္ <br />မ်က္စိေရွ႕မွာ ျမင္ေနရလဲ<br />သူ႕သက္ျပင္းေငြ႕ေငြ႕ေလး<br />မထိေတြ႕ရရင္လဲ <br />လြမ္းတယ္...<br /><br />အလြမ္းဆိုတာ <br />ခြဲခြာသူအတြက္ခ်ည့္ မဟုတ္<br />က်န္ရစ္သူအတြက္လဲ မဟုတ္<br />ခ်န္ရစ္သူအတြက္လဲ မဟုတ္<br />ခ်စ္သူ မုန္းသူေတြ အတြက္လဲ မဟုတ္<br />သတိရမိသူကို က်ိဳးေၾကာင္းမဲ့စြာ<br />လြမ္းခ်င္လို႕ကို လြမ္းတယ္... <br /><br />(အတိႆယ၀ုတၲိ အလကၤာသံုးျပီး အျမင္ကတ္ေအာင္ ေရးဖြဲ႕သည္)<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2555595124861641477-7379243094639388667?l=khunmyahlaing.blogspot.com' alt='' /></div>ခြန္ျမလိႈင္http://www.blogger.com/profile/10137492985967351884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2555595124861641477.post-4504866126832607532010-08-19T10:50:00.000-07:002010-08-19T11:09:56.805-07:00<div align="justify"> အမွားအမွန္နဲ႕ အဆိုးအေကာင္း ဆိုတာ ကြဲျပားတယ္ လို႕ ကၽြန္မ ထင္ပါတယ္။ ကၽြန္မ ဆိုးခဲ့တာေတြ ထဲမွာ မွန္တာလဲ ရွိႏိုင္ သလို မွားတာလဲ မ်ားမွာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဘာပဲ ေျပာေျပာ ကၽြန္မကေတာ့ ဆိုးခဲ့တုန္းကလဲ သိသိနဲ႕ ဆိုးခဲ့တာ ရွိသလို ခုမွ အဲ့ဒီ တုန္းက ဆိုးခဲ့ပါလားလို႕ သိတာေတြလဲ ရွိတာေပါ့ေနာ္။ ဘာပဲ ေျပာေျပာပါ။ ကၽြန္မ ဆိုးခဲ့တာေတြ အတြက္ ခုခ်ိန္ မွာ ၀န္ခံ သင့္ တာေတြ ရွိသလို ျပင္သင့္တာေတြလဲ ရွိတယ္လို႕ ထင္လို႕ အဆိုးသမိုင္းကို ဖြင့္ခ်ပါေတာ့မယ္။ (ေကာင္းတယ္ ထင္ျပီး ေသြးတိုး မစမ္းနဲ႕ မိဆိုးတဲ့ကြေနာ္…) :P အဲဒီသေဘာမ်ိဳးနဲ႕ ဖြင့္ခ်တာ မဟုတ္ရပါဘူးေနာ္။ ေနာက္တာပါ အတည္။ ဆိုးတာ ေတြခ်ည့္ ၀န္ခံ ထားတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ေကာင္းကြက္ မရွိဘူးလို႕ တရွဴးထိုးၾကီး မထင္လိုက္ၾကပါနဲ႕ေနာ္။ ေျပာမယ့္သာ ေျပာရတာ ထင္ခ်င္ခ်င္ ေတြက ထင္ျဖစ္ေအာင္ကို ထင္ပစ္လုိက္ၾကမွာ သိေနပါတယ္ေလ :P<br /><br /><span id="fullpost"><br /><br />ငယ္တုန္းက ကိုယ္ဆိုးခဲ့တာကို ပထမဆံုး မွတ္မိတာကေတာ့ သူငယ္တန္းေပါ့။ ကိုယ့္ထက္ ၂ႏွစ္ၾကီးတဲ့ အတန္းေဖာ္ ေဘးခ်င္း ကပ္ ထိုင္ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းက ကၽြန္မရဲ႕ စာအုပ္ေတြကို ျဖဲ ခဲတံေတြကိုခ်ိဳး ကြန္ပါဗူးကို ဖ်က္တာေတြ ေန႕တုိင္း လုပ္ပါ တယ္။ ပထမ တပတ္ေတာ့ မိဘက မဆူေသးပါဘူး။ ကိုယ့္ပစၥည္းကို သူမ်ား မဖ်က္ဆီးႏိုင္ေအာင္ ဘယ္လိုကာကြယ္ ရ တယ္ ဆုိတာ သင္ေပးတယ္ ထင္ပါတယ္ ေသခ်ာ မမွတ္မိပါဘူး ေနာက္ပိုင္းေတာ့ ကိုယ့္ပစၥည္းကို မထိန္းသိမ္းႏိုင္ဘူး ဆို ျပီး ေဆာ္ပေလာ္ တီးေတာ့ တာပါပဲ။ ဒီေတာ့ ကၽြန္မလဲ ကေလးပီပီ ငါအရိုက္ခံရတာ နင့္ေၾကာင့္ ဆိုျပီး သူ႕ကို ထပ္မဖ်က္ ဆီးဖို႕ ေျပာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မရပါဘူး။ အဲဒီ သူငယ္ခ်င္းမ ေနာက္တခါ စာအုပ္အျဖဲမွာ သူ႕လက္ ကို ခဲတံ ခၽြန္တဲ့ဓားနဲ႕ လွီးလုိက္တာပါပဲ။ သူ႕ လက္ ဓားရွသြားရံု ပါပဲ။ ဒါနဲ႕ ၂ေယာက္သား ရံုးခန္း ေရာက္ပါေရာ။ မိဘေတြ ခံ၀န္ကတိ ထိုးလိုက္ ရတယ္ ထင္ပါတယ္။ ေနာက္ထပ္ သူလဲ ကၽြန္မရဲ႕ ပစၥည္းေတြကို မဖ်က္ဆီးေတာ့သလို ကၽြန္မလဲ အရိုက္မခံရေတာ့ ဘူး ေပါ့။ ေနာက္ႏွစ္ သူေက်ာင္း ထြက္သြား ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္ရယ္ မသိခဲ့ရပဲ အသက္ေတြ ၾကီးလို႕ ျပန္ဆံုၾကေတာ့ မယံုႏိုင္ ေလာက္ေအာင္ပါပဲ။ သူဟာ မူလတန္း ေက်ာင္းသူ အရြယ္ထက္ ပိုျပီးကိုယ္ကာယေရာ စိတ္နဲ႕ အသိဥာဏ္ပါ ဖြံ႕ျဖိဳး မလာခဲ့ ေတာ့ပါဘူး။ လက္စသတ္ေတာ့ သူဟာ ဖြ႕ံျဖိဳးမႈ ခ်ိဳ႕ယြင္းသူပါ။ ကၽြန္မ သူ႕ကို ဓားနဲ႕ လွီးမိခဲ့တာ အတြက္ ခုခ်ိန္ထိ စိတ္ မေကာင္းႏိုင္ပါဘူး။ သူကေတာ့ ဘာမွ မွတ္မိပံုမရဘဲ ကေလးတေယာက္ရဲ႕ ျဖဴစင္တဲ့ အျပံဳးနဲ႕ ကၽြန္မကို မွတ္မိ ႏႈတ္ဆက္ ဆဲပါ။ ဒါနဲ႕ပဲ ကၽြန္မတို႕ သူငယ္ခ်င္း ေတြ ျပန္ျဖစ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ <br />ေနာက္တေခါက္ကေတာ့ အလယ္တန္းေက်ာင္းသူျဖစ္စ။ ကၽြန္မဟာ ငယ္စဥ္တည္းက ကၽြန္မကို တခုခု ပစ္ေပးရင္ ခါးခါး သီးသီး မုန္းတတ္တဲ့ ဆိုက္ကို ရွိပါတယ္။ ေပးရင္ ရိုးရိုးတန္းတန္း ကမ္းေပးတာကိုပဲ လက္ခံပါတယ္။ ငါးတန္းႏွစ္မွာ ေက်ာင္းသား တေယာက္ က ဆရာမ ေ၀ခိုင္းတဲ့ ေလ့က်င့္ခန္းစာအုပ္ကို ကၽြန္မဆီကို ပစ္ေပးပါတယ္။ အရွိန္လြဲျပီး သမံ တလင္းေပၚ ျပဳတ္က် လို႕ စာအုပ္ အဖံုး ျပဲပါေလေရာ။ နင္ငါ့ကို ပစ္မေပးနဲ႕ ျပန္ေကာက္ေပး ဆုိတဲ့စကားဟာ ကၽြန္မ တသက္မွာ သူစိမ္း ေယာက္်ား ေလးကို ပထမဆံုး စျပီးေျပာဖူးတဲ့ စကားပါပဲ။ သူက ျပန္ေကာက္ျပီးရိုးရိုး မေပးဘဲ ကၽြန္မဆီ စာအုပ္ကို လွမ္းလုိက္ ကၽြန္မက လက္ကမ္းမွ ဖ်တ္ခနဲ ျပန္ရုတ္လိုက္နဲ႕ စေနာက္ပါတယ္။ ဒီမွာတင္ ပစ္အေပးခံရလို႕ ေဒါကန္ေနတဲ့ ကၽြန္မ မ်က္စိျပာျပီး အနားက သံေပတံန႕ဲ မီွရာ လွမ္းရိုက္လိုက္တာ လက္က်ိဳးပါေလေရာ။ က်ိဳးတဲ့လက္က ညာလက္။ ကၽြန္မ လက္ခ်က္ ေၾကာင့္ စာေမးပြဲကို ႏႈတ္ေျဖပဲ ေျဖလိုက္ရတဲ့ ေက်ာင္းသားပါပဲ။ ဆရာမက ေမးေတာ့ သူ႕ဟာသူ ေခ်ာ္လဲျပီး ခံုေစာင္းနဲ႕ ထိလို႕ က်ိဳးပါတယ္လို႕ လိမ္ ေျဖခဲ့တဲ့ အတြက္ ကၽြန္မတို႕ ရံုးခန္းကို မေရာက္ခဲ့ပါဘူး။ ကိုယ့္လက္ဆျပင္းတာကို ကိုယ္ သိသြားတဲ့ ေနာက္ပိုင္းမွာ စိတ္ဆိုးရင္ လက္မပါဖို႕ သတိထားခဲ့ပါတယ္။ ဒါေတာင္ ရွစ္တန္းႏွစ္မွာ ဒီလို အျဖစ္မ်ိဳး ထပ္ၾကံဳလို႕ အတန္းမွဴးရဲ႕သားလဲျဖစ္တဲ့ အတန္းေဖာ္ ေကာင္ေလးကို ထပ္ ရိုက္မိတာ ေခါင္းေပါက္ သြားပါ ေသးတယ္။ ကၽြန္မ အဲေလာက္ၾကီးကို ဆိုးခဲ့ဖူးပါတယ္။ <br /><br />အဲဒီ ၈တန္းႏွစ္မွာပါပဲ။ ျပည္ေထာင္စုၾကံ႕ခိုင္ေရးနဲ႕ ဖြံ႕ျဖိဳးေရး အသင္းၾကီး စဖြဲ႕ပါတယ္။ ကၽြန္မတို႕ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္း သား အားလံုး လူထုအင္အားျပပြဲကို မတက္မေနရ။ မတက္ခဲ့ရင္ အတန္းတင္ စာေမးပြဲ ေပးမေျဖဘူး ဆိုလို႕ေက်ာင္းကို မနက္ ငါးနာရ ီအေရာက္ သြားရပါတယ္ ေက်ာင္းမွာ လူေရတြက္ျပီး ၆နာရီ သာသာေလာက္မွာ တန္းစီရပါတယ္ အဲဒီေနာက္ ဘယ္ဆီမွန္းမသိ သူမ်ားေနာက္ လူတန္းၾကီးနဲ႕ အတူ လိုက္ရင္း မိုင္နာကြင္းကိုေရာက္ပါေရာ။ အဲဒီကမွ တဆင့္ ဆက္လမ္း ေလွ်ာက္တာမွာ မနက္ ၈နာရီ၀န္းက်င္မွာ ေအာင္ဆန္းကြင္းကို ေရာက္ပါတယ္။ စိတ္ဆိုးလိုက္တဲ့ ျဖစ္ျခင္း။ ေက်ာင္းန႕ဲ ေအာင္ဆန္းကြင္းက ေျခတေပါင္ က်ိဳး ခုန္ရင္ေတာင္ ဆယ့္ငါးမိနစ္နဲ႕ ေရာက္တဲ့ အကြာအေ၀းပါ။ ခုေတာ့ မိုးရြာထဲ ၾကြက္ စုတ္ျဖစ္ေအာင္ ရႊဲရႊဲစိုခံျပီး အေ၀းၾကီး လမ္းေလွ်ာက္ လိုက္ရပါေရာ။ ေနာက္ျပီး မိုးရြာျပီးစ မို႕ ေျခက်င္း၀တ္အထိေရျမဳပ္တဲ့ ျမက္ခင္းျပင္ေပၚမွာ ေဆာင့္ေၾကာင့္ထိုင္ျပီး အေပၚက ၾကဲေနေအာင္ ပူတဲ့ ေနေရာင္ေအာက္မွာ ေနေျခာက္လွမ္းခံရင္း မ ၾကားရတဲ့ မိန္႕ခြန္းေျခြမႈေတြကို ေစာင့္ရပါတယ္။ <br /><br />အမယ္… မိန္႕ခြန္းေျခြတာကိုသာ မၾကားရတယ္ သေဘာတူၾကပါသလားခင္ဗ်ာ ဆိုတဲ့ စကားသံက် အက်ယ္ၾကီး ထြက္လာပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ဘယ္က လာမွန္းမသိတဲ့ သေဘာတူပါတယ္ ဆိုတဲ့ ျပိဳင္တူ အသံၾကီးကလဲ ေလာ္စပီကာကေန ဟိန္းလို႕ ထြက္လာ တာ ပါ။ ကၽြန္မတို႕ အူလည္လည္ ျဖစ္ေနခ်ိန္မွာပဲ အားလံုး ကသေဘာတူတဲ့ အတြက္ ဒီအဆို ၆ရပ္ကို အတည္ျပဳလုိက္ ပါတယ္ ခင္ဗ်ားတဲ့။ လက္ခုပ္သံ ေ၀ါကနဲ ၾကားမွာ ကိုယ့္ လက္ ခုပ္သံ လဲပါပါတယ္။ အခမ္းအနား ျပီးလို႕ ျပန္ရေတာ့မွာမို႕ပါ။ ေက်ာင္း ကို ျပန္ေရာက္ေတာ့လား။ ဟုတ္ကဲ့ ေကာက္ညွင္းေပါင္း နဲ႕ စမူဆာေၾကာ္ တေယာက္တထုပ္ လာေ၀ပါတယ္။ အဲဒီေန႕က ေက်ာင္း မွာ သန္႕ရွင္းေရး လုပ္တဲ့ ကုလားမၾကီး အေတာ္ ပြသြားပါတယ္။ သူ႕ေစတနာ အက်ိဳးေပး ေပ့ါေလ။ ေကာက္ညွင္း ေပါင္း နဲ႕ စမူဆာ ထုပ္ေတြ ၾကြပ္ၾကြပ္အိတ္ေတာင္ မျဖည္ ဘဲနဲ႕ သူေျပာင္ေအာင္ ေဆးထားတဲ့ အမိႈက္ပံုးထဲမွာ ျပည့္လို႕။ စီကနဲ ညံကနဲ စီခန္း လုိ႕ ဒဂံုတစ္ တခြင္ ျပဲျပဲစင္ ေက်ာ္ ၾကားတဲ့ ကၽြန္မတို႕ အတန္းသားေတြ ဘာလုပ္ရမွန္း မသိ ေဒါပြေနရာက ခံု ေတြကို အတန္းေထာင့္မွာ သြားစီၾကပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ စီထားတဲ့ စာသင္ခံု စင္ျမင့္ေပၚ ေက်ာင္းသားေတြ တေယာက္ျပီး တေယာက္ တက္ရင္း ၾကံ႕ဖြံ႕ လူထု ဆႏၵ ခံယူပြဲ လုပ္တမ္း ကစားၾကပါေရာ။ တ၀ါး၀ါး တဟားဟားနဲ႕ ေလာင္စိန္က်ေနလုိက္တာ စီအိုင္ဒီ ခင္မာၾကည္ လာျပီေဟ့ ဆိုမွ မ်က္ႏွာပိုးသတ္ၾကပါေတာ့တယ္။ ကၽြန္မတို႕ စီတန္းက စာေတာ္တဲ့ ေနရာမွာ အထူးတန္း လို႕ ေခၚတဲ့ (S) တန္းကို ယွဥ္ႏိုင္သေလာက္ ေဆာ့တဲ့ေနရာမွာ လူညီျပီး ၀က္၀က္ကြဲ ေသာင္းက်န္းလို႕ ဆရာ ဆရာမေတြ ခ်စ္ ေၾကာက္ ဆူပူရတဲ့ အတန္းပါ။ ဒါေပမယ့္ သမိုင္းဆရာ ေဒၚၾကည္မာခင္ကိုေတာ့ စီအိုင္ဒီ ခင္မာၾကည္ လို႕ ကြယ္ရာမွာ ေခၚရင္း ေၾကာက္ၾက ပါတယ္။ <br /><br />အတန္းတင္ စာေမးပြဲၾကီး နီးလို႕ (S) တန္းက ေက်ာင္းသားေတြ လမ္းသြားရင္းေတာင္ စာဖတ္လို႕ နဖူးနဲ႕ ဓာတ္တိုင္ ေဆာင့္ ေနခ်ိန္မွာ ကၽြန္မတို႕က နဖူးခ်င္း တုိက္ေနၾကပါတယ္။ ႏႈတ္ဆက္ပြဲ ေပ်ာ္ပြဲ ရႊင္ပြဲ လုပ္ဖို႕ပါ။ ဆရာ ဆရာမေတြဆီ ခြင့္ေတာင္း ေတာ့ ထင္ထားသလိုပါပဲ ဟင့္အင္း တဲ့။ ခြင့္ေတာင္းတုန္း ခြင့္မေပးေတာ့ ထပ္ျပီး ခြင့္မတိုင္ဘူးေပါ့။ ေလးထပ္ ေဆာင္ အေပၚဆံုး ထပ္ ေထာင့္စြန္းခန္း ျဖစ္တဲ့ ၈တန္းစီကို ေရာက္ဖို႕ ေလွကားထစ္ေပါင္း ၇၂ ထစ္ကို တက္ျပီးမွ ေရာက္ သလို ေက်ာင္းဂိတ္ ေပါက္၀ ကေန အခန္းကိုေရာက္ဖို႕ ေက်ာင္းသားတေယာက္ဟာအနည္းဆံုး ဆယ္မိနစ္ အေျပးတပိုင္း ေလွ်ာက္လွမ္းရတာကို မွတ္မိေနပါေသးတယ္။ ဒီအခ်က္ကို အခြင့္ေကာင္းယူျပီး ကၽြန္မတို႕ နည္း ကၽြန္မတို႕ ဟန္နဲ႕ အတန္း ထဲမွာ ႏႈတ္ဆက္ပြဲ တိတ္ တိတ္ ခိုးလုပ္ဖို႕ က်ိတ္ဆံုးျဖတ္ လိုက္ၾကတယ္။ စားဖို႕ ေရြးလိုက္ တာက လက္သုပ္စံု (ဟီဟိ)။ အတန္းသား ၆၀ေက်ာ္ စားဖို႕ လက္သုပ္စံု နဲ႕ အေအး စီစဥ္ရာမွာလက္သုပ္စံု ခုိးသယ္ဖို႕ မိန္းကေလးေတြ တာ၀န္၊ အေအးနဲ႕ (ပါဆယ္ဂိမ္း ခုိးေဆာ့ဖို႕) ကက္ဆက္ ခိုးသယ္ရမွာက ေယာက္်ားေလးေတြ တာ၀န္ပါ။ လက္သုပ္စံု သုပ္စားဖို႕ ခြက္နဲ႕ ဒန္အိုးၾကီး အတန္းထဲကို ခိုးသြင္းဖို႕ ကေတာ့ အမိႈက္သိမ္းတဲ့ ကုလားမၾကီး တာ၀န္ေပါ့။ <br /><br />အိမ္ကေနသယ္လာတဲ့ ေသာက္ေရဗူးေတြ ထဲမွာတကယ္ပါတာ ဆီခ်က္ ငံျပာရည္ ငရုတ္ဆီေဖ်ာ္ရည္ ေတြေပါ့။ တေယာက္ တမိ်ဳး စီ တာ၀န္ယူၾကတာပါ မိန္းကေလးက အတန္းထဲမွာ ၂၈ ေယာက္ေတာင္မွပဲ။ ေအးေဆးေပါ့။ ထမင္းခ်ိဳင့္ေတြ ထဲမွာ ေတာ့ လက္ သုပ္စံု အတြက္ လိုတဲ့ ပိစိပြစ ေတြေပါ့။ လူညီတယ္ေလ။ စီတန္း ပါဆို။ ေဆာင္းတြင္း ဇန္န၀ါရီလၾကီးမွာ ေယာက္်ား ေလးေတြ ဂ်ာကင္ၾကီးေတြ တဖားဖားနဲ႕ ခိုက္ခိုက္တုန္ျပီး အတန္းထဲ အေျပးတပိုင္း ၀င္လာေနၾကတယ္။ ဂ်ာ ကင္ေအာက္ အကၤ်ီထဲမွာ အေအးဗူးေတြ အျပည့္ ပါတယ္ေလ။ အတြင္းခံတီရွပ္ကို ေဘာင္းဘီထဲ အၾကပ္ညွပ္ျပီး ၀တ္လာ တာကိုး ေက်ာင္းစိမ္းအကၤ်ီ ေက်ာင္းစိမ္း ပုဆိုးနဲ႕ ဂ်ာကင္က အေပၚက ထပ္၀တ္လာတာပါေလ။ ဒီေတာ့ ခ်မ္းတာေပါ့။ ဒီလို နဲ႕ ေက်ာင္းေပါက္၀ကေန အတန္းထဲ ေရာက္သည္အထိ အထပ္ထပ္ေစာင့္တဲ့ ဂိတ္ေပါင္း ၆ဂိတ္ကို ေအာင္ျမင္စြာ ျဖတ္ ေက်ာ္ျပီး လက္သုပ္စံု သုပ္အျပီးမွာ ေက်ာင္းတက္ေခါင္းေလာင္း ထိုးပါတယ္။ ဟီးဟီး။ ခုျပန္ေတြးရင္ ခု ရင္ခုန္ ေပ်ာ္ရႊင္ရ ပါတယ္။ အတန္းထဲ ၀င္လာတဲ့ ဆရာမ ေတြလဲ ရင္ဘတ္ဖိလို႕။ သူတို႕ကို ၾကိဳဆိုေနတာက “အသည္းေလး” လို႕ နာမည္ ေျပာင္ ေပးထားတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေလးရဲ႕ လက္ရာ ဧရာမ အသုပ္စံုအိုးၾကီး။ အေအးဗူးေတြက စီရီလို႕။ ဒါနဲ႕ သူတို႕မိေအာင္ မစစ္ေဆးႏိုင္လို႕ တာ၀န္မကင္းတဲ့ အတူတူ မထူး ဇာတ္ခင္းျပီး ဆရာမေတြပါ ပါ၀င္ဆင္ႏြဲ ပါေတာ့ တယ္။ အသံမက်ယ္ ေစနဲ႕ တဲ့။ ပါဆယ္ဂိမ္း ကစားတာမွာ ခုခ်ိန္ထိ မွတ္မိေနတာက သူငယ္ခ်င္း ေခြးဖင္ရဲ႕ ၾကံေတာ ဟိုတယ္ ေၾကာ္ျငာပါ။ မွတ္မိတယ္ေနာ္ ေရႊျခဴး ဆိုတဲ့ ေၾကာ္ျငာနဲ႕ ေမသန္းႏု တအားေပါက္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ သူမဲက်လို႕ ေၾကာ္ျငာတဲ့ စာသားက<br /><br />ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ၾကံေတာ ဟိုတယ္မွာ လာေရာက္ တည္းခိုသူေတြအတြက္ အေအးခန္းေတြ အလံုအေလာက္ စီစဥ္ ထား ပါတယ္ သယ္ယူပို႕ေဆာင္ေရး အတြက္လဲ အသုဘ ယာဥ္ေတြကို စီစဥ္ထားရွိပါတယ္။ အလွထိုးပန္းျခင္းေတြ လြမ္းသူ႕ ပန္းေခြ ေတြ အတြက္လဲ ၀န္ေဆာင္မႈ လုပ္ငန္းေတြ စိတ္ၾကိဳက္ ေရြးခ်ယ္ႏိုင္ပါတယ္။ မွတ္မိတယ္ေနာ္ ၾကံေတာ တဲ့။ လက္ခုပ္သံေတြ အစဲမွာ နင္ပဲ တည္း ဆိုတဲ့ ရယ္ေမာသံေတြနဲ႕ လိႈင္လိႈင္ေ၀လို႕။ သူမ်ားေတြ စာေမးပြဲ နီးေနလုိ႕ စာအုပ္နဲ႕ မ်က္ႏွာနဲ႕ မခြာရဲ ျဖစ္ေနခ်ိန္မွာ ကၽြန္မတို႕ ဒီလို ဆိုးခဲ့ၾကပါတယ္။ <br /><br /><br />ဒီလိုန႕ဲ ဆယ္တန္းေအာင္ျပီး ေက်ာင္းေတြ ပိတ္ထားတဲ့ အခ်ိန္မွာ စီးပြားေရး တကၠသိုလ္ထဲမွာ ဖြင့္တဲ့ လက္မွတ္ရ စာရင္း ကိုင္ သင္တန္း တက္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီတုန္းကဆိုးသြမ္းခ့ဲပံုကိုေတာ့<a href="http://khunmyahlaing.blogspot.com/2008/02/blog-post_18.html"> သင္ခန္းစာ ေပးရာ၀ယ္</a> ဆိုတ့ဲ ပို႕စ္မွာ သံုးပိုင္းခြဲျပီးကို ဆိုးခဲ့ေတာ့ တာပါပဲ။ <br /><br />တကၠသိုလ္ေတြ ျပန္ဖြင့္ေတာ့ တိုင္ၾကီး၁၈လံုးန႕ဲ ေက်ာင္းၾကီး ရွိလ်က္နဲ႕ ပိတ္ထားျပီး လယ္ေတာျမက္ေတာထဲက ဂ်ီတီအိုင္ ေက်ာင္းထဲက ႏြားတင္းကုပ္သာသာ စာသင္ခန္း ဆုိတာေတြထဲမွာ စာသင္ဖို႕ အပို႕ခံရပါေတာ့တယ္။ ဒါေတာင္ ဂ်ီတီအိုင္ ေက်ာင္းသားကဒ္ေတြ ထုတ္အေပးမွာ ငါတို႕ ေလွ်ာက္ခဲ့တာ ၀ုိင္တီယူလို႕ ရဲရဲၾကီး ေၾကြးေၾကာ္ျပီး ကိုယ္တက္ရမယ့္ တကၠ သိုလ္ ကို ကိုယ္တိုက္ယူခဲ့ရပါေသးတယ္။ ေက်ာင္းသားဆိုတာ ေက်ာင္းက သင္ေပးတာကိုပဲ တက္ရံုပဲ အထြန္႕ မတက္နဲ႕ တဲ့။ ကၽြန္ေတာ္ကၽြန္မတို႕ ေလွ်ာက္ခဲ့တာ ၉၆ထုတ္ တကၠသိုလ္၀င္တန္းလမ္းညႊန္ရဲ႕ စည္းမ်ဥ္းေအာက္မွာ ေလွ်ာက္ခဲ့တာ ခင္ဗ်ားတို႕က စည္းမ်ဥ္းကို ခ်ိဳးေဖာက္ျပီး ပါးစပ္အမိန္႕နဲ႕ ဒီလိုမ်ိဳး ေက်ာင္းလႊဲပစ္တာ ဥပေဒနဲ႕ ညီရဲ႕လား စသျဖင့္ အေျခ အတင္ စကားေတြနဲ႕ တိုက္ရင္း ေနာက္ဆံုးေတာ့ ျမန္ျမန္ ေက်ာင္းျပီး နားေအး သင္ရိုးနဲ႕ အင္ဂ်င္နီယာ ေက်ာင္းသူ ျဖစ္ လာပါေရာ။ <br />စတည္းက သင္းသကို ဆိုတဲ့ အတိုင္း ပထမႏွစ္ရဲ႕ အဂၤလိပ္စာ သင္ခန္းစာမွာ ေရးတင္ရမယ့္ စာစီစာကံုးက “My University” တဲ့။ ကိုယ္ေနခဲ့တဲ့ အေျခခံ ပညာသင္ေက်ာင္းေလာက္ေတာင္မွ ေက်ာင္းမပီသတဲ့ ဟာၾကီးကို တကၠသိုလ္ အမွတ္နဲ႕ စိတ္ေလွ်ာ့ျပီး လာတက္ေနရတဲ့ဟာကုိ။ မေက်ခ်မ္းႏိုင္တဲ့ ေဒါသေတြက စာမ်က္ႏွာေပၚကို စကားလံုးေတြ အျဖစ္နဲ႕ ခုန္ေပါက္ က်ဆင္းလာပါေရာ…<br /><br />ျမိဳ႕ထဲမွာ မြန္းၾကပ္ေနျပီး စိတ္ညစ္ညဴးမႈ မျဖစ္ရေအာင္ ျမစိမ္းေရာင္ လယ္ေတာမွာ ေအာက္စီဂ်င္ အျပည့္ရွဴရေစခ်င္တဲ့ ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႕ ေစတနာေၾကာင့္ ျမစိမ္းေရာင္စို အမိတကၠသိုလ္မွာ တက္ေရာက္ရလို႕ ေကာင္းေၾကာင္း<br /><br />ျမိဳ႕ထဲမွာ ဆုိရင္ ကိုယ္လက္ ၾကံ႕ခိုင္ေရး ေလ့က်င့္ခန္း မလုပ္ျဖစ္မွာ စိုးလို႕ ျမိဳ႕ျပင္ထိ မနက္ေစာေစာ ထြက္ အသြား ၃နာရီ အျပန္၃နာရီ ကားစီးျပီး ေက်ာင္း တက္ရလို႕ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြ သက္လံုနဲ႕ ၾကံ႕ခိုင္ေရး ေကာင္းေစဖို႕ ျဖစ္ ေၾကာင္း<br /><br />စာသင္ခံု မလံုေလာက္လို႕ ခပ္ေတာင့္ေတာင့္ မတ္တပ္ရပ္ရျခင္း၊ ေဆာင္းဆို ေလကာမဲ့ ေႏြဆို အရိပ္မဲ့ ျမစိမ္းေရႊေတာ ေျပာင္းလဲတတ္လွတဲ့ လယ္ေတာတခြင္မွာ စာသင္ရျခင္းျဖင့္ သက္လံု ၾကံ႕ခိုင္ေရး ပိုမို ေကာင္းမြန္ေစေၾကာင္း<br /><br />ေက်ာင္းကားမရွိဘဲ ျမိဳ႕ျပင္ေမာင္း ေဒ့ါဂ်စ္ဘတ္စ္ကားေတြကိုသာ နာရီမ်ားစြာ မတ္တပ္ တဖံု တြယ္လ်က္ တနည္း ေခါင္မိုး စီး တသြယ္ စီးနင္း ေက်ာင္းတက္ရတဲ့ အတြက္ ကိုယ္လက္အဂၤါေတြကိုကၽြမ္းက်င္ ခိုင္ျမဲစြာ အသံုးခ်နည္းေတြ တတ္လာ ေၾကာင္း<br /><br />ၾကံ႕ခိုင္ေသာ ႏိုင္ငံသားေကာင္းမ်ားကို ေမြးထုတ္ရာ ျဖစ္သည္ႏွင့္အညီ ေဆာင္းတြင္း ကားေခါင္မိုးေပၚ တြယ္စီး ရေသာေၾကာင့္ ေလျဖတ္ျပီး လည္းေကာင္း၊ ေႏြတြင္ ကားျမီးမွ တြယ္စီးရလို႕ အပူရွပ္ ေသြးအန္ျပီး လည္းေကာင္း၊ နဂို ေသြးအားနည္း ဓာတ္ခံ တြင္ ပင္ပန္းမႈ၀င္ျပီး ေသြးကင္ဆာျဖင့္ စာသင္ ႏွစ္ တ၀က္တြင္ က်ဆံုးၾကသည့္ ေက်ာင္းသားမ်ား ရွိေသာ္လည္း အနည္းစု ျဖစ္ျပီး က်န္အမ်ားစုမွာမူ သန္မာ ၾကံ႕ခိုင္ေသာ ႏုိင္ငံ့သားေကာင္းမ်ား ျဖစ္လာသည့္ အတြက္ အားတက္မိေၾကာင္း<br /><br />စာသင္ေဆာင္ ကဲင္တင္း လမ္းမ မေရွာင္ ျမက္ေလွ်ာ ေျမြစိမ္း ငန္းပုပ္ ငန္းေစာင္းမက်န္ အေခြေခြ အစင္းစင္း ေပါမ်ားေတာ္ မူေပထေသာ အေကာင္ရွည္တို႕ကို ေရွာင္ရွား ထြက္ေျပး မ်က္စိရွင္ေစေသာ ေလ့က်င့္ခန္းမ်ားကိုလဲ ရပါေၾကာင္း <br /><br />စသျဖင့္ စာမ်က္ႏွာ ၈မ်က္ႏွာေက်ာ္ေအာင္ လက္စြမ္းျပတာမွာ (မ်ားလြန္းလို႕ အခ်က္အလက္ အကုန္ေတာင္ မမွတ္မိေတာ့ဘူး) ဆရာက ကၽြန္မရဲ႕ စာစီစာကံုးကို တကယ္ၾကိဳက္လို႕လား ျပန္ရြဲ႕ သလား မသိ တေက်ာင္းလံုး ဒုတိယ အမွတ္အမ်ားဆံုး ျဖစ္ခဲ့ တာကို မွတ္မိ ပါေသး။ ေတြ႕လား ခြန္ျမလိႈင္တို႕က ဆိုးေပမယ့္ အေကာင္းျမင္စိတ္ ရွိပါတယ္ @#$%<br /><br />ေက်ာင္းသူ ဘ၀ ၾကံဳေတြ႕ခဲ့ရတဲ့ ဘ၀မုန္တိုင္းေတြကိုေတာ့ <a href="http://khunmyahlaing.blogspot.com/2007/10/blog-post_2823.html">မုန္တိုင္းထဲက သူငယ္ခ်င္းမ်ား </a>အကူအညီနဲ႕ ရင္ဆိုင္ ေက်ာ္ ျဖတ္ ခဲ့ရတာ ေပါ့။ မုန္းလို႕ေတာ့ မဟုတ္ေလာက္ပါဘူး။ သူတို႕ ခ်စ္ပုံခ်စ္နည္းကို ကိုယ္ကမခံႏိုင္ ကိုယ့္အခ်စ္ ေတြကလဲ သူတို႕ လက္မခံႏိုင္တ့ဲ အခ်စ္မ်ိဳး ျဖစ္ေနလို႕ ေနမွာပါေလ။ ဒါေၾကာင့္ ခုခ်ိန္ထိ လြမ္းေနမိေသးတယ္ တကယ္!!!<br /><br />ေနာက္ဆံုးႏွစ္ စာေမးပြဲ အျပီး လုပ္ငန္းခြင္ ၀င္ေတာ့ သုေတသန စီမံကိန္း ေသးေသးေလး တခု စလုပ္ခဲ့ရတယ္။ မတတ္ တတတ္ ရမ္းလုပ္တာ မိကန္းေၾကးအိုးတိုး သြားေတာ့ ခံတြင္းျမိန္တာေပါ့။ ဒီလိုနဲ႕ ပေရာဂ်က္ မန္ေနဂ်ာ ေပါက္စ ျဖစ္ခဲ့ရ။ အက္ဒမင္က မမၾကီးမ်ားက မၾကည္ပါဘူး။ သူတို႕အသက္ထက္ ေခါက္ခ်ိဳးငယ္ျပီး ခုမွ၀င္တဲ့ ကႏၲာရပင္က ေနရာရခဲ့ တာကိုးး။ ဒီေတာ့ ကၽြန္မကို ေပးထားတဲ့ အခန္းထဲ သူတို႕ အင္တာဗ်ဴးမယ့္ လူေတြ ေခၚသြင္းထားတာ ကၽြန္မ သံုးရမယ့္ ကြန္ျပဴတာကို ယူသံုးေနတာ စသျဖင့္ ပညာ မ်ိဳးစံု ျပလာပါေရာ… ဟုတ္ကဲ့ ကၽြန္မ ရန္မလိုတတ္ပါ။ ကိစၥမရွိပါ လို႕ တခြန္း ေျပာျပီး အိမ္ျပန္ ္သြားရံုေလးပါ။ အိမ္မွာ အလုပ္ ဆက္လုပ္ပါတယ္။ ေနာက္မွာ ပြက္ေလာရိုက္ျပီး က်န္ခဲ့ပါေရာ။ ေနာက္ေန႕ လူၾကီးက ေခၚေမး ပါတယ္ ရံုးမတက္တာ ဘာေၾကာင့္လဲတဲ့။ ထိုင္စရာ ေနရာနဲ႕ သံုးစရာ ကြန္ျပဴတာမွ မရွိတာလို႕။ ပညာ သည္ေတြ သူတို႕အတတ္ သူတို႕ ျပန္စူးကုန္ပါေရာ။ ေနာက္တမ်ိဳး လာျပန္ပါတယ္။ ဖုန္းဆက္ အင္တာဗ်ဴးဖို႕ ကၽြန္မက ဖုနး္ကို ကို္င္ရင္ ပါစင္နယ္ မသံုးရ တဲ့။ ဒါဆို ဖုန္းေခၚရမယ့္ စာရင္းက ဒီမွာ။ ဖုန္းေခၚေပး ျပီးရင္ကၽြန္မ အခန္းကို လႊဲလိုက္ ဒါဆို ကၽြန္မက ပါစင္နယ္ မသံုးတာ ေသခ်ာေရာေပါ့ ဆိုေတာ့ မ်က္ႏွာေတြ နီရဲလို႕ ဟီဟိ။ ခြန္ျမလိႈင္ မဆိုးပါဘူးေနာ္။ ျပသနာကို အျငိမ္းခ်မ္းဆံုး ေျဖရွင္းတာပါ။ အဲလို အဲလိုေလးေတြ လုပ္တတ္ပါတယ္။ <br /><br />ခုေတာ့ ခြန္ျမလိႈင္ မဆိုးေတာ့ပါ။ အထူးသျဖင့္ အဲဒီလို မဆိုးေတာ့ပါ။ သိပ္ကို ေသခ်ာပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အရင္တုန္းက ဆိုးခဲ့ သမွ်ကို ၀န္ခံလိုက္ပါတယ္။ ဟုတ္ကဲ့ ကၽြန္မ ဆိုးခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဒီပို႕စ္ကို လာဖတ္ၾက သူေတြထဲက ကိုယ္ဆိုးခဲ့ ဖူးတာကို ၀န္ခံရဲတဲ့ သတၲိရွိသူ ဘယ္သူမဆို အားလံုးကို ျပန္တဂ္ပါတယ္။ ဆိုးခဲ့ဖူးတာေလးေတြ ေရးေပးပါလို႕။ တခါမွ မဆိုးခဲ့ ဖူးဘူး ဆိုသူမ်ားလဲ လိမ္မာ ခဲ့ပံုေလးေတြ ေရးႏိုင္ပါတယ္။ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးေပါ့။ <br /></div><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2555595124861641477-450486612683260753?l=khunmyahlaing.blogspot.com' alt='' /></div>ခြန္ျမလိႈင္http://www.blogger.com/profile/10137492985967351884noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2555595124861641477.post-90210034711970809132010-08-19T10:03:00.000-07:002010-08-19T10:08:20.451-07:00ေက်ာတခင္းစာေလးပါ<br />ေက်ာတခင္းစာေလး အနားရဖို႕<br />ေက်ာတခင္းစာေလး လံုျခံဳဖို႕<br />ေက်ာတခင္းစာေလး ျငိမ္းခ်မ္းဖို႕<br />ေက်ာတခင္းစာေလး ဂုဏ္ရွိဖို႕<br />ေက်ာတခင္းစာေလး ဇိမ္ရွိဖို႕<br />ေက်ာတခင္းစာေလး…<br />ေက်ာတခင္းစာေလး……<br /><span id="fullpost"><br /><br />တခ်ိဳ႕က ရြာမွာ<br />တခ်ိဳ႕က ျမိဳ႕မွာ<br />တခ်ိဳ႕က ႏိုင္ငံျခားမွာ<br />တခ်ိဳ႕က ကမာၻပတ္ရင္း<br />တခ်ိဳ႕က တဏွာဖက္ရင္း<br />တခ်ိဳ႕က မိစံုဘစံု<br />ေဆြရိပ္ မ်ိဳးရိပ္ ခ်စ္သူ႕ရိပ္မွာ...<br /><br />တခိ်ဳ႕က မိေ၀း ဖေ၀း<br />ေဆြေ၀း မ်ိဳးေ၀း <br />မိတ္ေဆြေ၀း ခ်စ္သူေ၀း<br />ကိုယ့္အရိပ္နဲ႕ ကိုယ္ေတာင္ ျပန္ေ၀း...<br /><br />တခ်ိဳ႕က ျမနန္းစံ<br />တခ်ိဳ႕က အထီးက်န္<br /><br />အနာဂတ္ ေက်ာတခင္းစာအတြက္<br />ပစၥဳပၸန္ ေက်ာတခင္းစာကို ရင္းျပီး<br />သံသရာခရီးသည္ ကိုယ္တို႕<br />ဘ၀ခရီးကို ေလွ်ာက္လွမ္း<br />မရဏခရီးကို စံျမန္းတဲ့ အခါ<br />အားလံုးရတဲ့ ေက်ာတခင္းစာ<br />ဒါထက္လဲ မပိုေတာ့… <br /><br />(ဥေရာပေရာက္ အမ၀မ္းကြဲတေယာက္နဲ႕ ဘ၀အေမာေတြ မွ်ေ၀ခံစားရင္း ရြာကို လြမ္းရင္း ေရးဖြဲ႕သည္။)<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2555595124861641477-9021003471197080913?l=khunmyahlaing.blogspot.com' alt='' /></div>ခြန္ျမလိႈင္http://www.blogger.com/profile/10137492985967351884noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2555595124861641477.post-522117976806083572010-08-19T05:42:00.000-07:002010-08-19T05:44:15.061-07:00I won't cry, Mother.<br />On the nights<br />I closed all the doors<br />Turned off all the lights<br />And slept quietly<br />I sighed asking myself<br />What mistakes had I made.<br /><span id="fullpost"><br /><br />The first day<br />Next to the road enveloped<br />By the echos of love<br />Covered by the monks<br />I put my hands together with tears<br />My legs still pulled back<br />By fear, Mother.<br /><br />The second day<br />With bare feet in the wind and rain<br />Where love overflowed<br />The youth and people<br />Surrounding the golden-colored stream<br />A new Irrawaddy<br />Flowed on the road.<br />That day, I became the Irrawaddy, Mother.<br /><br />The next day was very simple, Mother.<br />Against your worries<br />Ignoring the aches and pains<br />For sure I became<br />A brick and a grain of sand<br />For the brave monks, Mother.<br /><br />Being a Buddhist<br />From a country where Buddhism flourishes<br />You, I'm sure, will be happy<br />For the actions I took, Mother.<br /><br />I won't try to spell out to you<br />Things about some people<br />Who are not worth thinking about.<br />The worst among the craziest people<br />Is the one crazy for power.<br />His lips have the power to give orders.<br />Under him are<br />Heretics<br />For whom hell is too good.<br />In their hands are weapons to kill.<br />How can I hand over<br />This country's future to them, Mother?<br /><br />Spirits of some of the dead monks<br />Covered with wounds they took from beating<br />Came to talk to me, Mother.<br />(May all the living things in the east<br />Be free from all kinds of danger, be free from anger<br />Be free from all kinds of poverty, and be in peace.)<br /><br />With love light<br />We lit up peace.<br />Yes, mother.<br />Everything was peaceful<br />Before the noises from<br />Shields hit by the batons<br />Tear gas explosions<br />Gun shots<br />Loud swear words<br />Then .... the sounds of yelling and beating.<br />The entire country was complete with love and peace<br />Love of the monks, Mother.<br /><br />The spirit of a student<br />Who had to give permission<br />For a bullet from the heretics<br />To enter his heart<br />Came to talk to me, Mother.<br />(I paid obeisance to the monks.<br />I donated everything the monks needed.<br />Along with the monks, I spread my love<br />To all living things.<br />I didn't do anything wrong.<br />With the purest mind<br />I just did the most appropriate thing.)<br /><br />Yes, Mother.<br />I'm not walking on the road<br />Built by the students, the youth, the people, and the monks<br />For fun.<br />We went onto the road because<br />We understood our race and our religion<br />We understood what was right and wrong<br />We knew we should stand by the truth.<br />Also, to lessen inappropriate things that keep happening<br />We came out onto the road<br />With little strength we had<br />With little hope uncertain.<br /><br />The white chest of the youths<br />Far away from fault<br />They had the heart to shoot and covered in red blood, Mother.<br /><br />In that revolution<br />Even the platforms of the pagodas<br />Turned into battlefields, Mother.<br />The heretics enjoyed drinking<br />The blood of the monks<br />The blood of the students.<br /><br />They say that to change something<br />We need to sacrifice our lives, Mother.<br />Please ask those with answers<br />How much more do we have to sacrifice<br />For peace, for justice, for truth, Mother.<br /><br />Let's forget about guns that are not to shoot into the air<br />Bamboo batons not for display, Mother.<br />One sure thing is<br />However much they kill<br />However many people die<br />The Irrawaddy on the road will<br />Forever be flowing in our hearts.<br /><br />Written by Nay Phone Latt<br />Translated by Than Than Win<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2555595124861641477-52211797680608357?l=khunmyahlaing.blogspot.com' alt='' /></div>ခြန္ျမလိႈင္http://www.blogger.com/profile/10137492985967351884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2555595124861641477.post-22153165367748543332010-08-19T05:36:00.000-07:002010-08-19T05:41:27.863-07:00ပါလီတဲ့<br />ေ၀သာလီရဲ႕သမီးပ်ိဳေပါ့<br />ဘ၀တပါးမွာ ဆုုေတာင္းမွားခဲ့ရင္း<br />ဘုုရင့္သမီးေတာ္ အျဖစ္က<br />ႏိုုင္ငံေတာ္ ျပည့္တန္ဆာ ျဖစ္ခဲ့ရတယ္<br />သူ႕အလွက သူ႕ျပန္သတ္<br />ရာဇျဂိဳဟ္ျပည့္ရွင္နဲ႕ ခ်စ္ဇာတ္လမ္းလဲ တခန္းရပ္ခဲ့ေပါ့...<br /><span id="fullpost"><br /><br />မိန္းမလွဟာ သူ႕အလွတရားကိုု <br />တေလာကလံုုးနဲ႕ မ ွ်ေ၀ဖိုု႕ တာ၀န္ရွိသတဲ့လားး<br />ပါလီေရ...<br />ရွင့္မ်က္ရည္ေတြကိုု သနားမိခဲ့ျပီကြယ္<br />တာ၀န္ေပးမႈနဲ႕ အကာအကြယ္ေပးမႈၾကား<br />မဟာပုုရိသ ေယာက္်ားသားေတြရဲ႕<br />တဖက္ေစာင္းနင္း ဆံုုးျဖတ္ခ်က္ေတြအတြက္<br />ပါလီ့ ဘ၀နဲ႕သက္ေသျပဳ<br />မိန္းမသားေတြရဲ႕ေပးဆပ္မႈေတြ<br />ေမာ္ကြန္း၀င္ေပမယ့္ သမိုုင္းမတင္ခဲ့ဘူး။<br /> <br />တေလာကလံုုးမွာ ၂မ်ိဳး၂စားတည္းရွိၾက<br />က်ားနဲ႕ မ ပါ...<br />ေလာကတာ၀န္<br />ဦးနဲ႕ပဲ့ တန္းတူ ထမ္းဖိုု႕<br />အမ်ိဳးသမီးအခြင့္အေရးတိုုက္ပြဲေတြ<br />ျငိမ္းခ်မ္းမႈနဲ႕ေအာင္ျမင္ႏိုုင္ပါေစ....<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2555595124861641477-2215316536774854333?l=khunmyahlaing.blogspot.com' alt='' /></div>ခြန္ျမလိႈင္http://www.blogger.com/profile/10137492985967351884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2555595124861641477.post-77197530469525658352010-08-18T09:17:00.000-07:002010-08-19T11:06:51.493-07:00<div align="justify"> ထိုင္းလို ႏိုင္ငံကေတာင္ မယ္စၾကာ၀ဠာ သြားျပိဳင္ေပးတဲ့ ႏိုင္ငံ့ကိုယ္စားျပဳမယ္ရဲ႕ ကိုယ္ဟန္ျပပံုကို ခုလို ပိုးစိုးပက္စက္ ေ၀ဖန္လို႕ သတင္းစာထဲထိ ဟိုးေလးတေက်ာ္ ပါလာပါတယ္။ ထင္ထင္ ရွားရွား ၾကီး ရက္ေရာလြန္းလို႕ပါတဲ့။ သူတို႕ ထိုင္း လူ႕အဖြဲ႕အစည္းက ဒါမ်ိဳး လက္မခံပါဘူးတဲ့။ ျမန္မာျပည္ က သိပ္ကို ႏိုင္ငံတကာ အဆင့္မီ ခ်င္ေနသူမ်ား ဂုဏ္သေရရွိ ႏိုင္ငံတကာ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းရဲ႕ စံႏံႈးေတြကို ေသေသခ်ာခ်ာ ေလ့လာ ျပီးမွ ႏိုင္ငံတကာမွာ ဘယ္လို အတန္းအစားက ဘယ္လို ကိုယ္ဟန္ျပမိရင္ ဘာျဖစ္တယ္ဆိုတာ သိရွိ အတုယူႏိုင္ၾကပါေစ.သတင္း အျပည့္အစံံုကို<a href="http://www.cnngo.com/bangkok/life/miss-thailand-universe-2010-catches-heat-sexy-poses-261732"> ဒီမွာ</a> နဲ႕ <a href="http://www.thaivisa.com/forum/topic/391360-miss-thailand-universe-2010-catches-heat-for-looking-sexy/">ဒီမွာလဲ</a> ၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္က ကုန္စည္ျပပြဲေတြ ကားျပပြဲေတြက ပံုေလာက္ေတာင္ မဆိုးဘူးရွင့္။ ကားျပပြဲ က ဓာတ္ပံုေတြ ဆိုလို႕ ၾကည့္လိုက္မိတာ... လူစီးကား ျပပြဲ မွတ္လို႕ ဘယ္ဟုတ္မလဲ။ ေျခ၂ေခ်ာင္းကို ကားျပ ထားတဲ့ ပြဲၾကီး ျဖစ္ေနေတာ့ တာကိုးးး ဘယ္လို @#$%^&* မေျပာေတာ့ပါဘူး။ ရင္ေမာတယ္။ <br /><span id="fullpost"><br /><br /></div> <br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2555595124861641477-7719753046952565835?l=khunmyahlaing.blogspot.com' alt='' /></div>ခြန္ျမလိႈင္http://www.blogger.com/profile/10137492985967351884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2555595124861641477.post-41109723208898922202010-08-18T03:56:00.000-07:002010-08-18T04:00:58.903-07:00<div align="justify"> အခုု ရက္ပိုုင္း ၾသဂတ္စ္ ၁၂နဲ႕ ၁၃ရက္ေတြမွာ perseids ၾကယ္စုတန္းက ၾကြယ္ေၾကြမိုး ရြာခဲ့ပါတယ္။ တနာရီကိုု အလံုုး ၃၀ ကေန ၁၄၀ၾကားထိကိုု ၂ရက္ ဆက္တုုိက္ ရြာခဲ့တာပါ။ ၾကယ္ေၾကြမိုးဆိုတာ မိုးရြာသေလာက္ကို ၾကယ္ေတြ ေၾကြခဲ့တာမို႕ တင္စား ေျပာတာပါ။ ဂရိ ဒ႑ာရီ အရ သူရဲေကာင္း perseus ဟာ မိစၦာကို ေခါင္းျဖတ္သတ္ျပီး ႏွိမ္နင္းႏိုင္ခဲ့လို႕ သူေသဆံုုးတဲ့ အခါ မွာ ဒီၾကယ္စု ျဖစ္လာတယ္လို႕ ယံုၾကည္ၾကပါတယ္။ သူရဲေကာင္းေတြ ေသရင္ ၾကယ္ ျဖစ္တယ္။ သူရဲေကာင္း ၾကယ္က ေၾကြခဲ့ရင္ အဲဒီ သူရဲေကာင္းက လူ႕ျပည္ ဆင္းတာလို႕ ဒ႑ာရီေတြက ယံုၾကည္ေလ့ ရွိပါတယ္။ ခုေတာ့ သူရဲေကာင္း ၾကယ္စုတန္းက ၾကယ္ေၾကြမိုး ရြာျပန္ပါျပီ။ မိစာၦ ေတြေတာ့ လည္ပင္းယားလိမ့္ဦးမယ္ ထင္ပါတယ္။ ပုိၾကက္သီးထစရာ ေကာင္းတာက သူရဲေကာင္း ဓားခုတ္ဟန္ နကၡတ္ ၾကယ္စုမွာလက္ေနရာက ၾကယ္ေတြ ေၾကြတာ ျဖစ္လို႕ပါ။ ဒီလိုု ၾကယ္ေၾကြမႈဟာ ၂၀၀၇ ၾသဂတ္စ္ ၁၃မွာ တခါ ၂၀၀၉ ၾသဂတ္စ္၁၄ မွာတခါ ျဖစ္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္မ်ား ဒီ သူရဲေကာင္း ပါေဆးေဒးစ္ ၾကယ္ဟာ ၾသဂတ္စ္မွာခ်ည့္ ၾကယ္ေၾကြမိုုး ရြာရတာပါလိမ့္။ ၂၀၀၇ ၾသဂတ္စ္မွာ ၾကယ္ေၾကြးမိုုး ရြာအျပီး စက္တင္ဘာမွာ ေရႊ၀ါေရာင္ ေတာ္လွန္ေရး ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ခုုေရာ... သူရဲေကာင္းတိုု႕ေရ... မိစာေတြကိုု ေခ်မႈန္းဖိုု႕ သင္တိုု႕ကိုု ကဘာေျမက အလိုုရွိေနပါတယ္။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_QXXF_uMxlsU/TGu8tYXmIZI/AAAAAAAABzg/NHdSfhBxhEM/s1600/image_full.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 186px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_QXXF_uMxlsU/TGu8tYXmIZI/AAAAAAAABzg/NHdSfhBxhEM/s320/image_full.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5506702457212117394" /></a><br /> <br /><br />http://spaceweather.com/archive.php?month=08&day=12&year=2010&<br /><br /><span id="fullpost"><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_QXXF_uMxlsU/TGu83sv0KqI/AAAAAAAABzw/Ljbu8jurafw/s1600/Chris-Peterson1_med.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_QXXF_uMxlsU/TGu83sv0KqI/AAAAAAAABzw/Ljbu8jurafw/s320/Chris-Peterson1_med.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5506702634481101474" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_QXXF_uMxlsU/TGu8zKvLk3I/AAAAAAAABzo/bXA6Wl-9Hvg/s1600/Ethan-T.-Allen1_med.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 289px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_QXXF_uMxlsU/TGu8zKvLk3I/AAAAAAAABzo/bXA6Wl-9Hvg/s320/Ethan-T.-Allen1_med.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5506702556632159090" /></a><br /></div><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2555595124861641477-4110972320889892220?l=khunmyahlaing.blogspot.com' alt='' /></div>ခြန္ျမလိႈင္http://www.blogger.com/profile/10137492985967351884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2555595124861641477.post-68978302564556206032010-08-11T23:59:00.000-07:002010-09-30T22:13:59.416-07:00<div align="justify"> ဦးတည္ ပ်ံသန္းရာ အရပ္ဆီကုိ လွမ္းျမင္မေနရ ေပမယ္႔ အဲဒီေဒသရဲ႔ ေၾကကြဲဖြယ္ အနိဌာရံု ျမင္ကြင္း ေတြက ကၽြန္ေတာ္ရဲ ႔ အေတြး ကားခ်ပ္ထဲမွာ ရုပ္ရွင္ကား တစ္ကား ျပေန သလုိ တဖ်ပ္ဖ်ပ္ နဲ႔ ေပၚလာေနတယ္ ။ (အာဖဂန္နစၥတန္ ရဲ ႔ ျမိဳ႔ေတာ္ကဘူးလ္ ) အေတြး ပံုရိပ္ မ်ိဳးစံု က အဆက္အစပ္မဲ႔ ေျပာင္းလဲ လႈပ္ရွား ေနေပမယ္႔ ျပ ကြက္ အားလံုးရဲ ႔ တစ္ခုတည္း ေသာ တူညီခ်က္ ကေတာ႔ ေသြး နဲ႔ မ်က္ရည္ေတြ ။ေပြ႔ဖက္မႈ တစ္ခု ကို မေတာင္႔တ ဖူးတဲ႔သူ ဘယ္သူ ရွိမလဲ ဒါေပမယ္႔ ကဘူးလ္ျမိဳ႔ ထဲမွာ ကင္းလွည့္ ေနရတဲ႔ စစ္သားေတြ ကေတာ႔ ဘယ္ေနရာ ကေန ထြက္လာ မယ္မွန္း မသိတဲ႔ သက္ရွိ မုိင္းဗံုးေတြ ရဲ ႔ေပြ႔ဖက္မႈ ေတြကို ေတြးေၾကာက္ ေနရတယ္ ။ ကို္္ယ့္နိုင္ငံ ထဲမွာ ကိုယ့္ မိသားစု နဲ႔ အတူ ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲ ဆင္ႏြဲေနတဲ႔ အခ်ိန္ ဘယ္သူေတြ မေပ်ာ္ပဲ ေနၾကမလဲ ။ ဒါေပမယ္႔ ကဘူးလ္ ျမိဳ႔ တစ္ေနရာ က လူမစံုတဲ႔ မိသားစု အဂၤါ မစံုတဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ နဲ႔ ပြဲေတာ္ ေတြကို အထိတ္တလန္႔ ေက်ာ္ျဖတ္ ေနၾက ရတယ္ ။ ဦးတည္ ရာ လမး္ေၾကာင္း ကေန တိမး္ေစာင္း မသြား ရေအာင္ ေလယာဥ္ကို အသာအယာ ထိန္းေမာင္း ေနရင္း ကၽြန္ေတာ့္ ရဲ ႔ ႏႈတ္ခမ္းေတြ မသိမသာ တြန္႔ေကြး သြားတယ္ ။ အခု ကၽြန္ေတာ္ ဘီ-၁၅၀ ဗံုးၾကဲ ေလယာဥ္ ၾကီးကို ကဘူးလ္ ျမိဳ႔ ဆီ ဦးတည္ ေမာင္းနွင္ ေနရျပန္ျပီ ။ ကၽြန္ေတာ္ရဲ ႔ ဘယ္ညာ နွစ္ဖက္ နဲ႔ အေနာက္ ခပ္ေစာင္းေစာင္း ဆီကေန ကပ္ပါ ပ်ံသန္း လာၾကတဲ႔ အမ်ိဳးအစားတူ ေလယာဥ္ၾကီး ေလးစင္း ကိ ု င့ဲေစာင္းၾကည့္လိုုက္မိတယ္။ အဲဒီ ေလယာဥ္ၾကီး ေတြေပၚက ေလယာဥ္မွဴးေတြကေရာ ဘာေတြမ်ား ေတြးေနၾကမလဲ။ သိပ္မၾကာခင္ အခ်ိန္ေလး မွာ လုပ္ရ ေတာ႔မယ့္ ကၽြန္ေတာ္ တုိ႔ရဲ ႔ လုပ္ရပ္ဟာ ကမၻာၾကီးရဲ ႔ အနာဂတ္အတြက္ တစ္ပိုင္း တစ္စေသာ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ကို ယူေဆာင္ ေပးနုိင္ လိမ္႔မလား ဆုိတာ မေသခ်ာ ေပမယ္႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေမာင္းနွင္ ပ်ံသန္း လာတဲ႔ ဗုံးက်ဲေလယာဥ္ၾကီး ငါးစင္း ကေတာ႔ ကဘူးလ္ျမိဳ႔ နဲ႔ နီးသတက္နီးလာပါျပီ ။<br /><span id="fullpost"><br /> <br /> ဒီစီမံကိန္းရဲ ႔ နာမည္ကို ျငိမ္းခ်မး္ေရး( PEACE ) လို႔အမည္ေပးထားတယ္ ။ ေျမျပင္က ေနသာ ေကာငး္ကင္ကုိ ေမာ႔ ၾကည္႔မယ္ ဆုိရင္ တစ္စင္းစီရဲ႔ ၀မ္းဗိုက္မွာ အဂၤလိပ္အကၡရာ တစ္လံုးစီကုိ ေရးထိုးထားတဲ႔ ေလယာဥ္ၾကီး ငါးစင္းကို ျမင္ၾက ရလိမ္႔မယ္ ။ အဲဒီ ေလယာဥ္ၾကီးငါးစငး္ ရဲ႔ ၀မ္းဗိုက္က အကၡရာငါးလံုးကို ေပါင္းစပ္ဖတ္လုိက္ရင္ေတာ႔ ျငိမ္းခ်မ္း ေရး လုိ႔ အဓိပၸါယ္ ရတဲ႔ PEACE ဆုိတဲ႔ စကားလံုး ကို ေတြ႔၇လိမ္႔မယ္ ။ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႔ အလယ္က ေလယာဥ္ၾကီး A ကို ေမာင္းနွင္ေနရတဲ႔ ေလယာဥ္မႈးတစ္ေယာက္ေပါ႔ ။ အာဖဂန္နစၥတန္ ရဲ ႔ နယ္နိမိတ္နားကို ခ်ဥ္းကပ္လာျပီဆုိတဲ႔ အသိ ေပးသံကုိ က်န္ေလယာဥ္ ေလးစငး္ လံုးစီ ပို႔လုိက္တယ္ ။ သူတုိ႔အားလံုးရဲ ႔ ျပန္သတင္းပို႔ခ်က္ေတြ အရ သူတို႔ လုပ္ငနး္ စဖုိ႔ အဆင္သင္႔ျဖစ္ေနၾကျပီ ။ ေလယာဥ္ေတြရဲ႔ အေနာက္ဘက္ တံခါး၀ၾကီးကို ဖြင္႔ခ်လိုက္ဖုိ႔ အမိန္႔မေပးရေသးပါ စကၠန္႔ ပိုင္းအလုိမွာပဲ စီမံကိ္န္းေရးဆြဲသူ ေခါင္းေဆာင္ ေျပာလိုက္တဲ႔ စကား တစ္ခြန္းကို နားထဲမွာ ရုတ္တရက္ ျပန္ ၾကားလိုက္ မိတယ္ ။<br /><br /> ``ဒါ ဟာ ရူးနွမ္းတဲ႔ စိတ္ကူးတစ္ခုပဲလို႔ အျပစ္တင္ ေ၀ဖန္ေနၾကသူေတြ ရွိေနေပမယ္႔လဲ ဒိစိတ္ကူးနဲ႔ လုပ္ရပ္ဟာ ျငိမ္းခ်မ္းေရးကို ေဆာင္ယူနုိင္လိမ္႔မယ္လုိ႔ ငါကေတာ႔ အျပည္႔အ၀ ယံုၾကည္တယ္ ´´<br /><br /> ကၽြန္ေတာ္လဲ ဒီလိုပဲ ယံုၾကည္ခ်င္ပါတယ္ ။ အျခားေလယာဥ္ေလးစင္း ဆီကို အမိန္႔တစ္ခုလွမ္းေပးလိုက္ျခင္း နဲ႔ တျပိဳင္နက္ တည္းမွာပဲ ကၽြန္ေတာ္ေမာင္းေနတဲ႔ ေလယာဥ္ၾကီး ရဲ႔ အေနာက္ဘက္ တံခါးၾကီးကုိ ဖြင္႔ခ်လုိက္တယ္ ။ <br /> * * * * * * * * * * *<br /><br /> တစ္ညလံုး မလငး္ရလို႔ စိတ္ဆုိးေနပံုရတဲ႔ ေနမင္းၾကီးဟာ သူရဲ႔ အလင္းတန္းကို တလက္လက္ျဖာရင္း နံနက္ခင္းထဲကို အားမာန္အျပည္႔နဲ႔ ခ်ဥ္းနင္း ၀င္ေ၇ာက္လာတယ္ ။ ျမိဳ႔ေတာ္ ရဲ ႔ နံနက္ခင္း ဟာ ဒီေန႔ေတာ႔ အခိုက္အတန္႔ အားျဖင္႔ ယမ္းခုိး ယမ္းေငြ႔ေတြ ကင္းေနတံုးပါပဲ ။ တစ္ေန႔တာအတြက္ အခုအခ်ိန္အထိ ဘယ္လို ေပါက္ကြဲ ပစ္ခတ္သံမ်ိဳး မွ မၾကား ရေသးတာကို က မဂၤလာတစ္ပါးပဲ မဟုတ္လား ။ ၀တ္ျပဳဆုေတာင္းသံေတြ ေသာေသာညံေနတဲ႔ ျမိဳ႔ေတာ္ တခြင္ တျပင္ဟာ တစတစ နဲ႔ အသက္၀င္နုိးထလာတယ္ ။ ဆုေတာင္းသံေတြကို ဘုရားသခင္ကမ်ား မၾကားေလေရာ႔သလား ဒါမွမဟုတ္ ဒါဟာ ဘုရားသခင္ စြန္႔ပစ္ထားတဲ႔ နယ္ေျမတစ္ခုေလမ်ား လား ။ တကယ္တမ္းက ျငိမ္းခ်မ္းခ်င္လွပါျပီ ဆုိတဲ႔ ဆုေတာင္းေတြ ျပည္႔သင္႔ လွပါျပီ ။ <br /><br /> ဟုိး အေ၀းဆီက ေနပံ်႔၀ဲလာတဲ႔ ေလယာဥ္ေတြက အသံလႈိင္းတစ္ခု ကို သူတုိ႔ ရဲ႔ တမန္ေတာ္အျဖစ္ ျမိဳ႔ေတာ္ဆီ အေရာက္ ပုိ႔လႊတ္လိုက္ၾကတယ္ ။ ျမိဳ႔သူျမိဳ႔သား အခ်ိဳ႔ လမ္းေပၚဆငး္လာၾကျပီး ျမိဳ႔ေတာ္ အတြင္းမွာ အတူရွိေနတဲ႔ နုိင္ငံ တကာ က ေနတိုးတပ္ဖြဲ႔၀င္ေတြလည္း ရပ္တ့ံျငိမ္သက္ ကုန္ၾကျပီ ။ သူတို႔ အားလံုးရဲ ႔ ဦးေခါင္းေတြ ေကာင္းကင္ဆီကို ေမာ႔လာၾကျပီး အသံလာရာဆီ ငံ႔လင္႔ေငးၾကည္႔ေနၾကျပီ ။ ေနမင္းရဲ႔ အလင္းတန္းေတြကို ေတာင္ ထုးိခြဲျဖတ္သန္း ခြင္႔ မျပဳတဲ႔ ျဒပ္မ႔ ဲ ထုတည္ ၾကီးတစ္ခုက သူကိုယ္သူ တိမ္တုိက္လုိ႔ အမည္တပ္ျပီး ေကာင္းကင္နယ္အခ်ိဳ႔ ကိ ု သိမ္းပိုက္ ထားတယ္ ။ အသံထြက္လာတာက အဲဒီတိမ္တိုက္ၾကီး ရဲ႔ ဟိုမွာဘက္ဆီက ……။<br /><br /> ဘယ္လုိအရာၾကီးမ်ား အဲဒီတိမ္တုိက္ၾကီးရဲ႔ ၾကားထဲကေန ဘြားကနဲ ေပၚလာမလဲဆုိတာကို အားလံုးက စုိးရိမ္စိတ္ ကဲ ေနတဲ႔ သိခ်င္စိတ္ေတြနဲ႔ ေငးေမွ်ာ္ စုိးထိတ္ေနၾကတယ္ ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ နီးသထက္နီးလာတဲ႔ အသံလႈိင္းကို အဓိပါယ္ ဖြင္႔ဆုိေပးလိုက္တဲ႔အေနနဲ႔ ဘီ၁၅၀ အမ်ိဳးအစား ဗုံးက်ဲေလယာဥ္ၾကီးငါးစင္းဟာ တိမ္တုိက္ၾကီးကို ထုိးခြဲျပီး ေရွ႔ဆင္႔ ေနာက္ဆင္႔ ဆုိသလုိ ဘြားကနဲ ေပၚလာၾကတယ္ ။<br /><br /> ``အို ´´<br /> `` အမေလး ´´<br /> စီကနဲညံ႔သြားတဲ႔ အာေမဋိတ္သံေတြကို အလ်င္မလုိၾကတဲ႔ လူၾကီးအခ်ိဳ႔ နဲ႔ စစ္သားေတြက ရုတ္ရုတ္သဲသဲ မျဖစ္ပြား ေအာင္ လုိက္ထိမ္းေနရတယ္ ။ ဟုိဟုိဒီဒီ ဆီ ေျပးဖို႔ျပင္ေနတဲ႔ ေျခလွမ္းေတြက ေလယာဥ္ၾကီးငါးစင္းရ ဲ႔ ၀မ္းဗိုက္မွာ ေရးထားတဲ႔ PEACE ဆုိတဲ႔ စာသားေၾကာင္႔ တစ္ေအာင္႔ေလး စိတ္သက္သာရသြားၾကတယ္ ။ ဒါဟာ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ကို ေျပာတာပဲ ။ သူတို႔ေတြ သက္သာရာ ရစ စိတ္ေတြ နဲ႔ သူတုိ႔အေပၚကေန အနည္းငယ္လြန္သြားျပီ ျဖစ္တဲ႔ ေလယာဥ္ၾကီး ေတြကို လုိက္ေငးတုန္းမွာ ေလယာဥ္ၾကိးေတြ ရဲ႔ အေနာက္ဘက္တံခါးေတြ ပြင္႔လာတာကို ေတြ႔လိုက္ၾကတယ္ ။ ဒီတစ္ခါ ေတာ႔ ဘယ္သူမွ မေအာ္မိေတာ႔ ေအာင္ကို အားလံုးမွင္သက္ အံၾသေနၾက…..<br /><br /> မင္……..သက္ ………….အံ႔………….ၾသ ………..ေနၾက ။ ခဏအၾကာ မွ ေကာင္းကင္ရဲ႔ ျမင္ကြင္းကို ပင္႔သက္ေတြ တေ၀ေ၀ နဲ႔ မက္မက္ေမာေမာ ေမာ႔ၾကည္႔ေနၾကတဲ႔ သူတို႔အားလံုး ရဲ ႔ဆီကေန အသံတစ္သံ လွ်ံထြက္က်လာတယ္ ။ <br /> `` အုိး ………ဘုရားသခင္´´<br /> * * * * * *<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ အခု ကဘူးလ္ျမိဳ႔ေတာ္ကေန ျပန္လွည္႔လာခဲ႔ျပီ ။ လုပ္စရာရွိတဲ႔ တာ၀န္တစ္ခုကို လဲ အေက်ျပြန္ဆံုး ထမ္းရြက္ နိုင္ခဲ႔ ျပီးျပီ သယ္လာတဲ႔၀န္ေတြကို က်ဲခ်လုိက္ရလုိ႔ ေပါ႔ပါးသြားျပီ ျဖစ္တဲ႔ ေလယာဥ္ေပၚမွာ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႔ ရင္ထဲက ေက်နပ္မႈ႔ပီတီ ေတြ နဲ႔ ျပည္႔က်ပ္ဆုိ႔နင္႔လုိ႔ ။ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႔ မ်က္၀န္းနွစ္ဖက္မွာ မ်က္ရည္ေတြ ၀ဲတက္လာတယ္ ။ ၀ဲလာတဲ႔ မ်က္ရည္ေတြေၾကာင္႔ ၀ုိးတ၀ါးျဖစ္ေနတဲ႔ အျမင္အာရံုေတြၾကားမွာပဲ ဒီစံမံကိန္းၾကီး ေအာင္ျမင္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္နုိင္ဖုိ႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ စည္းရံုးလႈံေဆာ္ ခဲ႔ၾကတဲ႔ ျမင္ကြင္းေတြကို တစ္ကြက္ျခင္း ျပန္ျမင္လာတယ္.. အသံလႈိင္းေတြနဲ႔ အတူ……။<br /><br />``ဗုံးက်ဲေလယာဥ္ေတြကုိ ပန္းက်ဲေလယာဥ္အျဖစ္ ကၽြန္ေတာ္အသြင္ေျပာင္းပစ္မယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႔ ေလယာဥ္ေပၚမွာ လူ႔ အသက္ကို ေသေစနုိင္တဲ႔ ဖ်က္အားျပင္းဗံုးေတြတင္မသြားပဲ ။ ရုိင္းစုိငး္ေနတဲ႔ နွလံုးသားေတြကုိ ႏႈးညံ႔ျငင္သာ သြားေစ နုိင္တဲ႔ ပန္းပြင္႔ေတြ တင္သြားၾကမယ္ ´´<br /><br /> ``ကမၻာျပည္သူ႔အေပါင္းတို႔ ခင္ဗ်ား ခင္ဗ်ားတို႔ ျငိမ္းခ်မ္းေရးကို လုိလားတယ္ဆုိတာ ခင္ဗ်ားတို႔ ေျပာစရာမလုိပဲ ကၽြန္ ေတာ္ တုိ႔ နားလည္ေနပါတယ္ ။ အၾကမ္းဖက္မႈ႔ေတြ ၊ စစ္မက္ေတြ ျဖစ္ပြားေနတဲ႔ ေဒသေတြကုိ ျငိမ္းခ်မ္း ေစခ်င္တယ္ ဆုိတဲ႔ ခင္ဗ်ားတုိ႔ရဲ႔ ဆႏၵမြန္ေတြကို ပန္းပြင္႔ေလးတစ္ပြင္႔ဆီ နဲ႔ ကိုယ္စားျပဳျပီးေတာ႔ သာ သူတို႔ဆီ အေရာက္ပို႔ေပးနုိင္ခဲ႔ရင္ ခင္ဗ်ားတို႔ရဲ ႔ ေမတၱာတရားေတြ ပန္းပြင္႔ေလးေတြက တဆင္႔ သူတို႔ဆီ ကူးစက္ျပီး ႏႈးညံ႔သိမ္႔ေမြ႔ျခငး္ တစ္ခုကို သူတို႔ရဲ႔ နွလံုးသားထဲမွာ ဖန္တီးေပးနုိင္လိမ္႔မယ္လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အခုိင္အမာ ကို ယံုၾကည္႔ေနပါတယ္ ။ <br /><br /> ``ခင္ဗ်ားတုိ႔ရဲ႔ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာေတြ ေရာယွက္သက္၀င္ေနတဲ႔ ပန္းပြင္႔ေလးေတြကို ၾကည္႔ျပီး စနက္တံကို မီးရႈိ႔မယ္႔ လက္ ေတြ ၊ ေသနတ္ေမာင္းတံကို ေကြးညႊတ္ဆြဲလုိက္မယ္႔ လက္ေတြ တြန္႔ဆုတ္ေတြေ၀ သြားၾကျပီး ေနာက္ဆံုးမွာ လက္ထဲ က လက္နက္ေတြကို ပစ္ခ် ပန္းပြင္႔ေလးေတြကို ေကာက္ယူေမႊးျမသြားၾကမယ္႔ အျဖစ္မိ်ဳးကုိ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ယံုယံု ၾကည္ၾကည္ နဲ႔ ေမွ်ာ္လင္႔မိတယ္ ။ <br /><br /> `` ျငိမ္းခ်မ္းေရးကို ျမတ္နုိးသူတုိင္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ဆိကု ပန္းတစ္ပြင္႔ဆီ ပုိ႔ေပးၾကပါ ။ခင္ဗ်ားတုိ႔ပို႔လုိက္တဲ႔ ပန္းေတြ အျပည္႔ အသိပ္နဲ႔ ဗံုးၾကဲေလယာဥ္ၾကီးေတြကုိ ပန္းၾကဲေလယာဥ္ၾကီးေတြ အျဖစ္ အသြင္ေျပာင္းျပီး စစ္မက္ျဖစ္ပြားရာ ေနရာ ေတြ ဆီကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ အေရာက္ပုိ႔ေဆာင္ေပးပါ႔မယ္ ´´<br /><br /> ``ကမၻာ႔ျပည္သူအေပါင္းတို႔ခင္ဗ်ား ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဆီ ပန္းတစ္ပြင္႔ ပုိ႔ျခင္းအားျဖင္႔ ကမၻာ႔ျငိမး္ခ်မ္းေရးကိုေဆာင္ယူၾကပါ ..´´<br /><br /> ရက္အနည္းငယ္အတြင္းမွာပဲ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ စီစဥ္ထားတဲ႔ ပန္းစုေဆာင္းရာေနရာ ေတြ အားလံုးမွာ ပန္းပြင္႔ေတြ ေတာင္ပံု ရာပံုု ျဖစ္လာတယ္ ။ ျပည္သူေတြရဲ ႔ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ဆာေလာင္မႈ႔ကို မ်က္၀ါးထင္ထင္ ေတြ႔လုိက္ရတာပါပဲ. ။ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ကို အထူးလိုလားေနၾကတဲ႔ ျပည္သူလူထုတစ္ရ႔ပ္လံုး ရဲ ႔ ဆႏၵျပင္းအားေတြေၾကာင္႔႔႔ပဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ ဗံုးၾကဲ ေလယာဥ္ ေတြကုိ ပန္းၾကဲ ေလယာဥ္ၾကီးေတြ အျဖစ္ အမွန္တကယ္ ေျပာင္းလဲနုိင္ခဲ႔တယ္ ။ အခုဆုိရင္ စီမံကိန္းရဲ႔ ပထမဆံုး ပစ္မွတ္ ျဖစ္တဲ႔ အာဖဂန္နစၥတန္ နုိင္ငံရ ဲ႔ ျမိဳ႔ေတာ္ ကဘူးလ္ေပၚကုိ ပန္းၾကဲေလယာဥ္ၾကီး ငါးစင္း နဲ႔ ပန္းေတြ သြားၾကဲ ခ်နုိင္ခဲ႔ျပီ ။ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းရဲ ႔ လူသားဆန္မႈ႔ ၊ အၾကင္နာတရား ၊ ခ်စ္ျခငး္ေမတၱာ ျပီးေတာ႔ ျငိမ္းခ်မ္းေရး သ၀ဏ္လြာ ျဖစ္တဲ႔ သန္းေပါင္းမ်ားစြာေသာ ေရာင္စံုပန္းပြင္႔ေတြက နွစ္ ေပါင္းမ်ားစြာၾကာရွည္ စြဲျမဲခဲ႔ၾကတဲ႔ အမုန္းတရားေတြ ၊ ဒဏ္ရာ ေတြကုိ နွစ္သိမ္႔ ေျဖာင္းဖ်နုိင္စြမး္ ရိွပါ႔မလား ။ အျခား လူသား တစ္ေယာက္ ရဲ႔ အသက္ကို တန္ဖုိး မထားနုိင္ ေတာ႔တဲ႔ အထိ အာဃာတမႈိင္းေတြ မိေနတဲ႔ နွလံုးသားေတြထဲမွာ ငါ႔ရဲ ႔ပစ္ခတ္မႈ ေၾကာင္႔ ပန္းတစ္ပြင္႔ ေၾကမြ ပ်က္ဆီးသြားခဲ႔ရင္ ဆုိတဲ႔ စိုးရိမ္ပူပန္စိတ္မ်ိဳး ရွိေနနုိင္ပါ႔မလား သံသယတခ်ိဳ႔တ၀က္ ဆက္လက္ ရွိေနေသးေပမယ္႔. ကၽြန္ေတာ္႔ ရဲ ႔ အိမ္ အျပန္လမ္း ကေတာ႔ ၾကည္နႈး ေက်နပ္မႈ႔ပီတိေတြ အျပည္႔နဲ႔ ၾကည္လင္လွပခဲ႔ပါျပီ ။<br /> <br />အဲဒီေန႔က ကဘူးလ္ျမိဳ႔တစ္ျမိဳ႔လံုး ပန္းေတြနဲ႔ ဖံုးသြားတယ္ …….<br /><br />ေသနတ္သံေတြ အားလံုး ရွက္ရြံေသးသိမ္ သြားနုိင္ေလာက္ပါတယ္။ <br /> <br />05.03.2010(FRI )<br /> <br />*သူငယ္ခ်င္း ``စစ္ကိုေအာင္ ၏ အျဖစ္ခ်င္ဆံုးဆႏၵအား ေရးဖြဲ႔ သည္ *<br /></div><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2555595124861641477-6897830256455620603?l=khunmyahlaing.blogspot.com' alt='' /></div>ခြန္ျမလိႈင္http://www.blogger.com/profile/10137492985967351884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2555595124861641477.post-78423979937517429752010-08-11T23:53:00.000-07:002010-08-15T06:51:23.561-07:00<div align="justify"> ကၽြန္မရဲ႕ဘေလာ့ေလးေပၚ ဘာပိုု႕စ္မွ မတင္ႏိုုင္ခဲ့တာ ၾကာပါျပီ။ မအားလိုု႕ပါ ဆိုုတာအျပင္ ဘာမွ ထပ္ျပီး ဆင္ေျခ ေပးဖိုု႕ မရွိပါဘူး။ ဘာပိုု႕စ္ အသစ္မွ ထပ္မတင္ႏိုုင္တာ လနဲ႕ ခ်ီေနေပမယ့္ လာေရာက္ ဖတ္ရႈ ေခ်ာင္း ေျမာင္း သူေတြ ရွိေနတာ ေတြ႕ရေတာ့ အားနာမိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေလာေလာဆယ္ ဘေလာ့ေပၚ စာမတင္ႏိုုင္တဲ့ သူငယ္ခ်င္း စာေရးဆရာေတြရဲ႕ ေဆာင္းပါးနဲ႕စာအသစ္ ေလးေတြကိုု တင္ေပးေနပါ့မယ္။ ဆင္ျဖဴေတာ္မွီျပီး ၾကံစုုပ္တယ္လိုု႕ ေထာပနာ ျပဳခ်င္လဲ ျပဳေပါ့ေနာ္။ ခြန္ျမလိႈင္က ကိုုယ္တိုုင္သာ စာေရး သိပ္မေကာင္းတာ... စာေရးေကာင္းတဲ့ သူငယ္ခ်င္း ေတြေတာ့ အမ်ားၾကီး ရွိပါတယ္။ :P<br /><span id="fullpost"><br /></div><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2555595124861641477-7842397993751742975?l=khunmyahlaing.blogspot.com' alt='' /></div>ခြန္ျမလိႈင္http://www.blogger.com/profile/10137492985967351884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2555595124861641477.post-90376794453777094272010-08-11T23:47:00.000-07:002010-08-15T06:49:23.438-07:00<div align="justify"> အႏုပညာ ပစၥည္း တစ္ခုကို ဖန္တီးသူ အႏုပညာ ရွင္က ပိုင္တယ္ ဆိုတာထက္ ဆိုင္ရံုပဲ ဆိုင္ တယ္ လို ့ေၿပာရမလိုပါ။ ဘာၿဖစ္လို ့ လဲ ဆိုေတာ့ တကယ္ အႏုပညာ သေဘာေတြ သက္၀င္သြားၿပီး ၿဖစ္တဲ့ အႏုပညာ ပစၥည္း တစ္ခုမွာ သီးၿခားၿဖစ္တည္မႈတစ္ခု ရွိ လာလို ့ၿဖစ္ပါတယ္။ ဖန္တီးသူ အႏုပညာရွင္ ကိုယ္တိုင္ ေမွ်ာ္လင့္ မထား တဲ့ မရည္ရြယ္တဲ့ လမ္းတစ္ခုကို အႏုပညာက သူ ့ သေဘာ နဲ ့သူ၊ သူ ့ရဲ ့ကိုယ္ပိုင္ ၿဖစ္တည္မႈနဲ ့အတူ ေလွ်ာက္သြား ေကာင္း ေလွ်ာက္သြားႏိုင္ပါတယ္။ ဖန္တီးသူ အႏုပညာရွင္ ရဲ ့ရည္ရြယ္ရာနဲ ့ အသစ္ ၿဖစ္တည္ လာတဲ့ အႏုပညာရဲ႕ လားရာဟာတူေကာင္းတူသြားႏိုင္သလို၊ ကြဲေကာင္းလည္း ကြဲသြားႏိုင္ ပါတယ္။ အႏုပညာရွင္နဲ ့သူ ့ရဲ ့အႏုပညာဟာ သီးၿခားၿဖစ္တည္မႈေတြ သက္သက္ပါပဲ။ ကိုယ္ေသြးေၾကာင့္ၿဖစ္တဲ့ ကိုယ့္ရဲ ့ရင္ေသြး ဟာ ကိုယ္နဲ ့ပတ္သက္ ဆက္ႏြယ္ ေနေပမယ့္ သူ ့မွာ ကိုယ္ပိုင္ၿဖစ္တည္မႈ၊ ကိုယ္ပိုင္ လြတ္လပ္မႈ၊ ကိုယ္ပိုင္ကံၾကမၼာေတြ ရွိေန တာမ်ိဳးနဲ ့သေဘာတရား ခ်င္း ဆင္တူတယ္။ ဆိုင္သာ ဆိုင္တယ္ မပိုင္ဘူးေပါ့။ ဒီေတာ့ ငါဖန္တီးတဲ ့အႏုပညာဟာ ဘာအတြက္ပဲ ၿဖစ္ရမယ္၊ ညာအတြက္ပဲၿဖစ္ရမယ္ ဆိုၿပီး ကန္ ့သတ္ပစ္လိုက္ ၿခင္းဟာ ကိုယ့္သားသမီးရဲ ့သီးၿခားၿဖစ္တည္မႈကို၊ ကုိယ္ပိုင္ လြတ္ လပ္ခြင့္ ကို အသိအမွတ္မၿပဳ ပဲ မင္းတို ့ငါၿဖစ္ေစခ်င္သလို ဆရာ၀န္ၾကီးပဲၿဖစ္ရမယ္၊ အင္ဂ်�